Prachtig album van Plastikman / F.U.S.E. op Warp. Uit 1993 alweer en dat is zeker te horen, wat overigens geen afbraak doet aan het album. Lekkere ratelende maar toch chillende acid, ouwe techno en zelfs wat mooie ambient. Lekkere begin jaren 1990 electronic toen men nog niet écht bezig was met overdreven vernieuwingsdrang en gewoon mooie muziek wilden maken. “A New Day” is in ieder geval een leuke opener. Mooie waves, nergens historisch goed, maar gewoon een solide plaat. “F. U.” is een stuk lomper. Geen superplaat maar heel aardige acid. Het niveau gaat bij de volgende plaat dan gelukkig ook wat omhoog bij de plaat: “Slac”. Bij “Dimension Intrusion” gaat het naar grote hoogten. Detroit-aandoende track, hele mooie plaat met zijn onderkoelde waves en melodielijn

We vervolgen het album met “Substance Abuse”, weer een heerlijke acid knaller, de rauwe 303 gaat heerlijk door. Dat doet die machine ook in de track daarna “Train-Trec 1” is een typsiche Plastikman plaat. “Another Time” is een leuke tussendoor plaat. Niets aan de hand, aardige waves, maar niet de meest bijzondere track van het album. “Theychx” haalt grote daarentegen grote hoogten. Hypnotiserende plaat, prachtige opbouw. Dikke 5 sterren krijgt ie van me en één van de hoogtepunten van het album. Evenals “Uva”. Erg mooie plaat, af en toe wat vals aandoend, maar Hawtin komt er mee weg. “Mantrax” is weer een wat uptempo plaat, en is beter te draaien in een set. Erg fijne track. Schitterende ambient daarna bij “Nitedrive”. Hele mooie melodielijn, erg emotioneel

Into the space is dan de laatste reguliere track en een erg vette afsluiter. Duidelijk de Plastikman stijl weer te horen. Heel fijn. Lodgikal Nonsense is meer een skit, maar dan aan het einde. Beetje vreemd, maar ach.

4,5 sterren voor dit album. Het klinkt wat gedateerd maar dat kan moeilijk anders en vind ik een kul-reden om sterren lager te geven. Plastikman-kwaliteit wordt gelukkig vaak gehaald. Met af en toe wat bovengemiddelde acid en prachtige 5 sterren platen als Thechx, Uva, Mantrax, Dimension Intrusion en Nitedrive. Gaat dat beluisteren!

Valt toch wel mee met die alle richtingen uit? Blijft prima binnen zijn eigen stijl.

Veel drie-en-een-halfjes hier trouwens, onterecht. Mooie ambient-soundscapes vermengd met stuwende house. Fort Romeau ligt me wel.

Deze versie van Crockett's theme kende ik al. De Tiga remix ook. Ik kreeg ooit bij een ludieke actie de opdracht 'een liedje te zingen'. Het werd de Tiga remix en zo begon ik: "White linen on your back, black secrets on your mind..."

Dit album doet me denken aan de tijd dat Anthony Rother zijn eerste releases uitbracht. Tegenwoordig maakt de man veelal poppy-achtige rotzooi met lelijke geluiden. Dit album is terug naar de oerelectro. Leuke vocoders ook. Allemaal niet te moeilijk, maar het luistert lekker weg. Zeker handig voor mensen die net de electro inrollen. Favoriete tracks: Time Safari en In The Future

Maak er 4 sterren van. Luister hem met plezier maar de echte klik ontbreekt een beetje...