Echt een prachtige EP vol ziel en emotie. Ik hoor funk, deephouse, electro: moeilijk in een hokje te stoppen deze mix van stijlen en dat terwijl het nergens een rommeltje wordt oid. Moeilijk om een favoriete track te kiezen, het is allemaal mooi.

Ola ola, genieten weer dit. Wolfers haalt wat oude, op andere labels uitgebrachte tracks terug en dook in het archief om niet-uitgebracht spul hierop te zetten. Wat rest is wat herkenning (BerlinOstbahnhof, Bonn 1987) uit de oude tijd, en een hoop 'nieuwe' tracks.

Blijkt maar weer dat zijn oudere stijl mee beter ligt dan wat hij tegenwoordig uitbrengt. Frivoler, vrijer en mooier klinkt het hier...

Track van het album: Interflugelectro!

Dit album bestaat uit nooit uitgebrachte tracks die Legowelt maakte toen hij net met synths en drumcomputers begon te 'klooien'. De kwaliteit geluidsopnames zijn niet heel goed, hij nam het toendertijd op op het ouderwetse bandje (er is nog een schitterend topic over dit mooie medium op het forum). Ja, dat ik een voorliefde heb voor de man's werk is duidelijk, maar het klinkt erg goed, zeker als je bekijkt naar zijn jonge leeftijd en de beperkte middelen die hij had. Sfeervol, voortkabbelend, analoog, koud en af en toe vrij rockend.

Eerder Zuid-Amerikaans dan gezien het onderwerp van het album

Wolfers gaat weer de diepte in zoals we dat gewend zijn op zijn eigen label Strange Life Records. Dit keer doet hij dat ook onder zijn Legowelt-alias, die vroeger vooral gebruikt werd voor de meer toegankelijkere en dansbaardere (in de goede zin van het woord trouwens) platen.

Het is vooral een interessant album geworden zonder echt uit te blinken in genialiteit. Wolfers' talent voor pakkende, mooie en originele melodielijnen is wat op de achtergrond geraakt ten favoure van de donkere sfeer die gecreëerd wordt. Ik zou zelf liever hebben dat hij zijn oude stijl weer wat vaker oppakt, het is me wat te grijs allemaal hier Het is best mooi op momenten, maar dit zal nooit mijn favoriete album van hem worden.

Magere 3,5*

Erg fascinerend album uit de tijd dat dit soort muziek zijn hoogtijdagen vierde. Niet onnodig ingewikkeld en pretentieus maar losjes en oprecht. Seeing Sense is ook mijn favoriet, erg emotioneel nummer waar alles lijkt te kloppen. Enige kritiek is dat dit album mss meer van dit soort klappers had mogen hebben.

Maar nog een dikke 4*