Muziek / MusicMeter Live! / Gisteren ... gezien!
zoeken in:
0
geplaatst: 9 oktober 2010, 01:04 uur
Net terug van Tori Amos en het Metropole Orkest (die flink lieten weten niet blij te zijn met de nieuwe regering die geen subsidie meer wil verlenen).
Mijn gevoel zei dat Tori wat zenuwachtig was en enigszins verkouden maar dat had op mij dan geen enkele invloed. Want Tori met orkest is voor mij een kans van heb ik jou daar aangezien ik haar nummers met orkest altijd het mooist vind.
Het begon met Star of Wonder van haar kerstalbum, door velen verguisd, door mij geliefd. Daarna gelijk al één van mijn torenhoge favorieten Jackie's Strength en gelijk al een emotionele brok in de keel. Met orkest was dat al vroeg in de setlist een geweldig hoogtepunt. En er volgden er meer: Flying Dutchman en Yes Anastasia waren dat zeker ook en gelukkig werd Winter niet vergeten.
Dat nummer was het laatste van het optreden en toen kwam ze terug en werden de eerste 3 nummers opnieuw gespeeld omdat die niet goed bevonden werden voor de opnames van een radioshow. (She fucked it up zei ze zelf.... weinig van gemerkt trouwens). Met als gevolg dat Jackie's Strength nog een keer voorbij kwam. Misschien iets mooier nog maar de brok bleef die tweede keer achterwege.
Na die 3 herhalingen nog als extra toegift het nummer Precious Things en dat bleek het einde van een erg mooie show. Van mij mag ze het vaker met orkest doen.
En als altijd weer de devote fans die bij de toegift van hun stoel gaan en naar voren kruipen en tijdens de show erg gedisciplineerd zijn. Tori is ook erg populair bij de gays en lesbo's viel me op.
Setlist:
Star of Wonder
Jackie's Strength
Snow Cherries From France
Baker Baker
Marianne
Flying Dutchman
Our New Year
Silent All These Years
Maybe California
Holly Ivy and Rose > Snow Angel
Programmable Soda
Girl Disappearing
Yes, Anastasia
Winter
Snow Cherries From France (repeat for recording)
Jackie's Strength (repeat)
Star of Wonder (repeat)
Precious Things
Volgens mij zijn deze videos gemaakt door iemand die achter mij continue zat te filmen. Ik ben daar uiteraard altijd dankbaar voor maar snap nooit goed dat mensen zich daar een heel concert lang mee bezig houden. Ik wil volop genieten en niet door een schermpje naar een optreden kijken. Maar hoe dan ook mogen anderen het zeker blijven doen
Mijn gevoel zei dat Tori wat zenuwachtig was en enigszins verkouden maar dat had op mij dan geen enkele invloed. Want Tori met orkest is voor mij een kans van heb ik jou daar aangezien ik haar nummers met orkest altijd het mooist vind.
Het begon met Star of Wonder van haar kerstalbum, door velen verguisd, door mij geliefd. Daarna gelijk al één van mijn torenhoge favorieten Jackie's Strength en gelijk al een emotionele brok in de keel. Met orkest was dat al vroeg in de setlist een geweldig hoogtepunt. En er volgden er meer: Flying Dutchman en Yes Anastasia waren dat zeker ook en gelukkig werd Winter niet vergeten.
Dat nummer was het laatste van het optreden en toen kwam ze terug en werden de eerste 3 nummers opnieuw gespeeld omdat die niet goed bevonden werden voor de opnames van een radioshow. (She fucked it up zei ze zelf.... weinig van gemerkt trouwens). Met als gevolg dat Jackie's Strength nog een keer voorbij kwam. Misschien iets mooier nog maar de brok bleef die tweede keer achterwege.
Na die 3 herhalingen nog als extra toegift het nummer Precious Things en dat bleek het einde van een erg mooie show. Van mij mag ze het vaker met orkest doen.
En als altijd weer de devote fans die bij de toegift van hun stoel gaan en naar voren kruipen en tijdens de show erg gedisciplineerd zijn. Tori is ook erg populair bij de gays en lesbo's viel me op.
Setlist:
Star of Wonder
Jackie's Strength
Snow Cherries From France
Baker Baker
Marianne
Flying Dutchman
Our New Year
Silent All These Years
Maybe California
Holly Ivy and Rose > Snow Angel
Programmable Soda
Girl Disappearing
Yes, Anastasia
Winter
Snow Cherries From France (repeat for recording)
Jackie's Strength (repeat)
Star of Wonder (repeat)
Precious Things
Volgens mij zijn deze videos gemaakt door iemand die achter mij continue zat te filmen. Ik ben daar uiteraard altijd dankbaar voor maar snap nooit goed dat mensen zich daar een heel concert lang mee bezig houden. Ik wil volop genieten en niet door een schermpje naar een optreden kijken. Maar hoe dan ook mogen anderen het zeker blijven doen

0
geplaatst: 9 oktober 2010, 12:24 uur
Rij 8 (zitplaatsen en schuin richting podium, maar dat zie je ook aan het clipje: het inzoemen).
Overigens was Baker Baker ook wel een persoonlijk hoogtepunt:
Overigens was Baker Baker ook wel een persoonlijk hoogtepunt:
0
tip_of.yourstar
geplaatst: 9 oktober 2010, 12:39 uur
aERodynamIC schreef:
Net terug van Tori Amos en het Metropole Orkest (die flink lieten weten niet blij te zijn met de nieuwe regering die geen subsidie meer wil verlenen).
Mijn gevoel zei dat Tori wat zenuwachtig was en enigszins verkouden maar dat had op mij dan geen enkele invloed. Want Tori met orkest is voor mij een kans van heb ik jou daar aangezien ik haar nummers met orkest altijd het mooist vind.
Het begon met Star of Wonder van haar kerstalbum, door velen verguisd, door mij geliefd. Daarna gelijk al één van mijn torenhoge favorieten Jackie's Strength en gelijk al een emotionele brok in de keel. Met orkest was dat al vroeg in de setlist een geweldig hoogtepunt. En er volgden er meer: Flying Dutchman en Yes Anastasia waren dat zeker ook en gelukkig werd Winter niet vergeten.
Dat nummer was het laatste van het optreden en toen kwam ze terug en werden de eerste 3 nummers opnieuw gespeeld omdat die niet goed bevonden werden voor de opnames van een radioshow. (She fucked it up zei ze zelf.... weinig van gemerkt trouwens). Met als gevolg dat Jackie's Strength nog een keer voorbij kwam. Misschien iets mooier nog maar de brok bleef die tweede keer achterwege.
Na die 3 herhalingen nog als extra toegift het nummer Precious Things en dat bleek het einde van een erg mooie show. Van mij mag ze het vaker met orkest doen.
En als altijd weer de devote fans die bij de toegift van hun stoel gaan en naar voren kruipen en tijdens de show erg gedisciplineerd zijn. Tori is ook erg populair bij de gays en lesbo's viel me op.
Net terug van Tori Amos en het Metropole Orkest (die flink lieten weten niet blij te zijn met de nieuwe regering die geen subsidie meer wil verlenen).
Mijn gevoel zei dat Tori wat zenuwachtig was en enigszins verkouden maar dat had op mij dan geen enkele invloed. Want Tori met orkest is voor mij een kans van heb ik jou daar aangezien ik haar nummers met orkest altijd het mooist vind.
Het begon met Star of Wonder van haar kerstalbum, door velen verguisd, door mij geliefd. Daarna gelijk al één van mijn torenhoge favorieten Jackie's Strength en gelijk al een emotionele brok in de keel. Met orkest was dat al vroeg in de setlist een geweldig hoogtepunt. En er volgden er meer: Flying Dutchman en Yes Anastasia waren dat zeker ook en gelukkig werd Winter niet vergeten.
Dat nummer was het laatste van het optreden en toen kwam ze terug en werden de eerste 3 nummers opnieuw gespeeld omdat die niet goed bevonden werden voor de opnames van een radioshow. (She fucked it up zei ze zelf.... weinig van gemerkt trouwens). Met als gevolg dat Jackie's Strength nog een keer voorbij kwam. Misschien iets mooier nog maar de brok bleef die tweede keer achterwege.
Na die 3 herhalingen nog als extra toegift het nummer Precious Things en dat bleek het einde van een erg mooie show. Van mij mag ze het vaker met orkest doen.
En als altijd weer de devote fans die bij de toegift van hun stoel gaan en naar voren kruipen en tijdens de show erg gedisciplineerd zijn. Tori is ook erg populair bij de gays en lesbo's viel me op.
Ik was ook daar (midden van rij 9) en vond het een prachtconcert. Een mooie setlist ook, afwisselend klassiekers zoals Silent All These Years en Yes, Anastasia en minder bekende nummers. Het klopte allemaal voor 100% en ik heb van begin tot einde genoten. Zelfs bij nummers die ik op cd maar zozo vind (zoals Marianne of Girl Disappearing) en bij de 3 herhalingen op het einde hadden Tori en het orkest mij mee. Kortom, een zalige show.
Persoonlijke hoogtepunten: Our New Year, Yes Anastasia en Precious Things.
(PS: Naar het schijnt zou Tori als toegift ook nog een soloversie van Mother spelen, maar werd dat nummer wegens tijdsgebrek - wellicht door de herhaalde nummers - van de setlist geschrapt.)
0
geplaatst: 9 oktober 2010, 13:09 uur
Gisteren naar Sage Francis geweest, optreden was erg sterk. Binnenkort een recensie van de avond.
0
geplaatst: 9 oktober 2010, 13:19 uur
tip_of.yourstar schreef:
(PS: Naar het schijnt zou Tori als toegift ook nog een soloversie van Mother spelen, maar werd dat nummer wegens tijdsgebrek - wellicht door de herhaalde nummers - van de setlist geschrapt.)
(PS: Naar het schijnt zou Tori als toegift ook nog een soloversie van Mother spelen, maar werd dat nummer wegens tijdsgebrek - wellicht door de herhaalde nummers - van de setlist geschrapt.)
Een vriend van mij heeft de setlist en daar stond dat inderdaad wel bij.
Ik had de indruk dat Tori opgelucht was dat het klaar was trouwens.
0
tip_of.yourstar
geplaatst: 9 oktober 2010, 13:51 uur
aERodynamIC schreef:
Een vriend van mij heeft de setlist en daar stond dat inderdaad wel bij.
Ik had de indruk dat Tori opgelucht was dat het klaar was trouwens.
Een vriend van mij heeft de setlist en daar stond dat inderdaad wel bij.
Ik had de indruk dat Tori opgelucht was dat het klaar was trouwens.
Hm ja. Ik kan me voorstellen dat het voor haar een grotere inspanning was dan gewoonlijk. Bij haar normale concerten kan ze eigenlijk doen wat ze wil - improviseren, nummers langer/korter maken. Nu moest ze netjes in de maat blijven en haar hoofd erbij houden.

0
geplaatst: 10 oktober 2010, 01:07 uur
aERodynamIC schreef:
Volgens mij zijn deze videos gemaakt door iemand die achter mij continue zat te filmen. Ik ben daar uiteraard altijd dankbaar voor maar snap nooit goed dat mensen zich daar een heel concert lang mee bezig houden. Ik wil volop genieten en niet door een schermpje naar een optreden kijken. Maar hoe dan ook mogen anderen het zeker blijven doen
Volgens mij zijn deze videos gemaakt door iemand die achter mij continue zat te filmen. Ik ben daar uiteraard altijd dankbaar voor maar snap nooit goed dat mensen zich daar een heel concert lang mee bezig houden. Ik wil volop genieten en niet door een schermpje naar een optreden kijken. Maar hoe dan ook mogen anderen het zeker blijven doen
Hi, ik heb niet de hele tijd zitten filmen hoor
.Meestal pik ik er 2 a 3 nummers uit en probeer ik bij andere nummers nog wat foto's te maken.
Het is inderdaad vrij afleidend om te filmen/fotograferen, maar zeker het terug kunnen kijken van de filmpjes is zeker de moeite waard (een beetje de Japanse vakantieganger, die thuis kijkt waar die geweest is
).
0
geplaatst: 10 oktober 2010, 11:58 uur
Waylon en Wicked Jazz Sounds.
Avondje uit in De Vorstin, te Hilversum
Avondje uit in De Vorstin, te Hilversum
0
geplaatst: 10 oktober 2010, 18:44 uur
Dan ben jij niet degene geweest waarvan ik dacht dat deze filmpjes waren.
Ik vond het kwalitatief trouwens wel duidelijk de betere die ik gezien heb maar dat kan komen door de plaats van waaraf jij filmde waardoor ik er meer 'band' mee heb zeg maar.
User likeahurricane maakt ook altijd prachtige filmpjes.
Heel gaaf en bedankt daarvoor. Het gebeurt eigenlijk maar zelden dat ik beelden intensief terug bekijk maar op de een of andere vreemde manier heb ik het hier heel sterk.
Ik heb er van genoten ook al zou ik het zelf niet doen

0
geplaatst: 10 oktober 2010, 20:42 uur
Niet gisteren maar zojuist geweest naar try-out van de nieuwe band van Janne Schra - Schradinova, in het Beauforthuis Austerlitz. Daar doen ze de zondagconcerten op de namiddag en dan kan je dus nog voor donker thuis zijn.
Wel ik heb er erg van genoten, zeker als je bedenkt dat je niet weet waar je heen gaat. Want dit was niet voor niets een try out; het repertoire is behoorlijk wat breder dan dat van Room Eleven. Er is Country (Draw the Line), India Lima Oscar Victor Echo You is modern ritmisch/funky, en er waren zelfs scheurende gitaren en ook reggae (nummers even vergeten).
Bijna alles kwam van haar nieuwe CD die eind deze week uitkomt, en die je ook in luxe editie kon ´reserveren´. Als het goed is krijg ik die dus gesigneerd toegestuurd. Artwork én CD´s mocht ik al even bekijken want ze zijn al wel klaar; de crew had er denk ik speciaal eentje meegenomen als voorbeeld van wat je krijgt; net zoiets als de uitgebreide van de Mmm .. Gumbo van Room Eleven destijds.
Ze had flink wat mensen meegenomen en de violist was bijzonder; had een goed aandeel in de show en speelde zelfs even ´mandoline´ in Italian Family. Er waren meer leuke uitstapjes in de show, nummers die met een stille break of experimenteel intermezzo weer opnieuw begonnen, bepaald anders dan de liedjesverzameling die je misschien zou verwachten. Twee dames achtergrondkoor waarvan Sophie, de jongste (?) een jonger zusje bleek te zijn van Janne.
Erg fijn was het dat ze halverwege de show Fingers Crossed speelde, (kende het nummer van deze CD -> aanrader!). Dan is ze als zangeres toch op zijn mooist, bij het wat zachtere zingen met die mooie rondjes die ze zo heeft in haar stem. Werd soeverein gebracht met weer hele andere improvisatie dan in de studioversie.
Bij het slot van het concert waren er vlottere nummers: Communication bedoeld als meezinger, niet echt bijzonder, wel fris en vrolijk. Laatste toegift was Schradinova; een in Russiche stijl opgebouwde song die ik toch al wel kende (ws van Youtube).
Als try-out geslaagd! Ik ben ook erg blij dat ik er geweest ben zo ´vooraan in de lijn´ Maar als totaal entertainment kan het nog wel een beetje meeslepender. Ik had de indruk dat er toch nogal wat zenuwen waren. Giechelige aankondigingen, bijna als ware het onwennig bij het publiek, dat in Austerlitz keurig en misschien ook wel wat te stil was om echt gerust te stellen. Mooiste nummer vond ik Dogs Bark , en dat was er toch eentje die richting bluesrock ging. Omdat dat toch ook een andere richting is dan de popjazz van Room Eleven vind ik de nieuwe insteek van Janne Schra vooralsnog eentje om verder te gaan volgen. Ik heb na afloop van dat nummer ook echt ´mooi!´ geschreeuwd. Tis een keine zaal en ik zat 4e rij. Dat ze het maar gehoord heeft

(foto van Schradinova´s blog)
Wel ik heb er erg van genoten, zeker als je bedenkt dat je niet weet waar je heen gaat. Want dit was niet voor niets een try out; het repertoire is behoorlijk wat breder dan dat van Room Eleven. Er is Country (Draw the Line), India Lima Oscar Victor Echo You is modern ritmisch/funky, en er waren zelfs scheurende gitaren en ook reggae (nummers even vergeten).
Bijna alles kwam van haar nieuwe CD die eind deze week uitkomt, en die je ook in luxe editie kon ´reserveren´. Als het goed is krijg ik die dus gesigneerd toegestuurd. Artwork én CD´s mocht ik al even bekijken want ze zijn al wel klaar; de crew had er denk ik speciaal eentje meegenomen als voorbeeld van wat je krijgt; net zoiets als de uitgebreide van de Mmm .. Gumbo van Room Eleven destijds.
Ze had flink wat mensen meegenomen en de violist was bijzonder; had een goed aandeel in de show en speelde zelfs even ´mandoline´ in Italian Family. Er waren meer leuke uitstapjes in de show, nummers die met een stille break of experimenteel intermezzo weer opnieuw begonnen, bepaald anders dan de liedjesverzameling die je misschien zou verwachten. Twee dames achtergrondkoor waarvan Sophie, de jongste (?) een jonger zusje bleek te zijn van Janne.
Erg fijn was het dat ze halverwege de show Fingers Crossed speelde, (kende het nummer van deze CD -> aanrader!). Dan is ze als zangeres toch op zijn mooist, bij het wat zachtere zingen met die mooie rondjes die ze zo heeft in haar stem. Werd soeverein gebracht met weer hele andere improvisatie dan in de studioversie.
Bij het slot van het concert waren er vlottere nummers: Communication bedoeld als meezinger, niet echt bijzonder, wel fris en vrolijk. Laatste toegift was Schradinova; een in Russiche stijl opgebouwde song die ik toch al wel kende (ws van Youtube).
Als try-out geslaagd! Ik ben ook erg blij dat ik er geweest ben zo ´vooraan in de lijn´ Maar als totaal entertainment kan het nog wel een beetje meeslepender. Ik had de indruk dat er toch nogal wat zenuwen waren. Giechelige aankondigingen, bijna als ware het onwennig bij het publiek, dat in Austerlitz keurig en misschien ook wel wat te stil was om echt gerust te stellen. Mooiste nummer vond ik Dogs Bark , en dat was er toch eentje die richting bluesrock ging. Omdat dat toch ook een andere richting is dan de popjazz van Room Eleven vind ik de nieuwe insteek van Janne Schra vooralsnog eentje om verder te gaan volgen. Ik heb na afloop van dat nummer ook echt ´mooi!´ geschreeuwd. Tis een keine zaal en ik zat 4e rij. Dat ze het maar gehoord heeft


(foto van Schradinova´s blog)
0
geplaatst: 11 oktober 2010, 23:36 uur
Jazeker.
Mee gedaan met een muziekquiz.
De groep van Frank was 3e; wij helaas 4e.
Mee gedaan met een muziekquiz.
De groep van Frank was 3e; wij helaas 4e.
0
geplaatst: 12 oktober 2010, 01:18 uur
Lijkt me leuk om met een team mee te doen aan zo'n popquiz, zie ze hier in het noorden alleen nooit aangekondig worden?
0
geplaatst: 12 oktober 2010, 01:39 uur
In Leiden is er ook vier keer per jaar een popquiz waar ook altijd een team aan meedoet met een aantal Musicmeteraars erin. Geen idee of er in het noorden ook zoiets is, zal toch wel? Misschien eens googlen? 

0
geplaatst: 13 oktober 2010, 19:20 uur
Gisteren The Posies gezien in Utrecht. Erg leuk, hun nieuwe cd is ook erg aardig. Het geluid stond niet zo goed afgeregeld maar het was toch ruim twee uur heerlijk genieten
voor alle video's
videos Posies in Tivoli de Helling
voor alle video's
videos Posies in Tivoli de Helling
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 14 oktober 2010, 01:00 uur
Net terug van Jeff Beck in Vredenburg Leidsche Rijn.
Vreselijk voorprogramma, al dan niet door het waardeloze geluid (één grote galmende, geluidsbrei). De gitarist kon niet zingen, en hij had volgens mij niet echt door dat hij in een band speelde. Hij zat af en toe compleet in de verkeerde toonsoort, hoewel hij in principe goed kan spelen.
Bij Jeff Beck was het geluid gelukkig wel goed. Fantastische band (superstrakke drummer, en de bassolo van de bassiste was ongelofelijk) achter zich. De man is natuurlijk een ware virtuoos, en komt live het beste tot zijn recht. Naast eigen werk enkele zeer geslaagde covers (vooral Sly & the Family Stone's 'Higher'). Alleen Muddy Waters' 'Rollin and Tumblin' vond ik niet geslaagd, dankzij de zang van de bassiste. Technisch wel goed, maar telkens zo'n ontiegelijk lelijk, overdreven en geforceerd gegrom (het begon haast op de vocoder van de toetsenist te lijken), bah, afgrijselijk. Toegiften van Les Paul en 'Nessun Dorma'.
Verder heb ik er niet echt woorden voor. Voor de gewone luisteraar misschien minder speciaal, maar als gitarist zijnde is dit gewoon één van de beste gitaristen ooit die je aan het werk ziet.
Wel redelijk kort voor Beck's doen (5 kwartier ofzo).
Ik kan m'n gitaar wel aan de wilgen hangen. Dit haal ik toch niet meer in.
Vreselijk voorprogramma, al dan niet door het waardeloze geluid (één grote galmende, geluidsbrei). De gitarist kon niet zingen, en hij had volgens mij niet echt door dat hij in een band speelde. Hij zat af en toe compleet in de verkeerde toonsoort, hoewel hij in principe goed kan spelen.
Bij Jeff Beck was het geluid gelukkig wel goed. Fantastische band (superstrakke drummer, en de bassolo van de bassiste was ongelofelijk) achter zich. De man is natuurlijk een ware virtuoos, en komt live het beste tot zijn recht. Naast eigen werk enkele zeer geslaagde covers (vooral Sly & the Family Stone's 'Higher'). Alleen Muddy Waters' 'Rollin and Tumblin' vond ik niet geslaagd, dankzij de zang van de bassiste. Technisch wel goed, maar telkens zo'n ontiegelijk lelijk, overdreven en geforceerd gegrom (het begon haast op de vocoder van de toetsenist te lijken), bah, afgrijselijk. Toegiften van Les Paul en 'Nessun Dorma'.
Verder heb ik er niet echt woorden voor. Voor de gewone luisteraar misschien minder speciaal, maar als gitarist zijnde is dit gewoon één van de beste gitaristen ooit die je aan het werk ziet.
Wel redelijk kort voor Beck's doen (5 kwartier ofzo).
Ik kan m'n gitaar wel aan de wilgen hangen. Dit haal ik toch niet meer in.

0
geplaatst: 14 oktober 2010, 01:25 uur
Aanvulling op Stijn : Ik vond vooral de cover A day in the life van The Beatles zeer geslaagd .
Ze mogen de bewegwijzering weleens beter maken, nergens staat Vredenburg aangegeven, alleen Muziekkwartier. Ik ben niet kapot avn de accomodatie, wat betreft geef ik de voorkeur aan de Metropool in Hengelo waar het kleiner en sfeervoller is. In Utrecht kwam het het wat klinisch over . Maar Jeff Beck is fantastisch.
Ze mogen de bewegwijzering weleens beter maken, nergens staat Vredenburg aangegeven, alleen Muziekkwartier. Ik ben niet kapot avn de accomodatie, wat betreft geef ik de voorkeur aan de Metropool in Hengelo waar het kleiner en sfeervoller is. In Utrecht kwam het het wat klinisch over . Maar Jeff Beck is fantastisch.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 14 oktober 2010, 01:50 uur
Inderdaad. Het heeft eigenlijk eventjes (een aantal maanden) geduurd voor hij 'A Day in the Life' in deze uitvoering helemaal te pakken had, but he nailed it this time. 

0
geplaatst: 14 oktober 2010, 18:06 uur
Stijn_Slayer schreef:
Net terug van Jeff Beck in Vredenburg Leidsche Rijn.
Vreselijk voorprogramma, al dan niet door het waardeloze geluid (één grote galmende, geluidsbrei).
(superstrakke drummer, en de bassolo van de bassiste was ongelofelijk)
Alleen Muddy Waters' 'Rollin and Tumblin' vond ik niet geslaagd, dankzij de zang van de bassiste.
Verder heb ik er niet echt woorden voor. Voor de gewone luisteraar misschien minder speciaal, maar als gitarist zijnde is dit gewoon één van de beste gitaristen ooit die je aan het werk ziet.
Ik kan m'n gitaar wel aan de wilgen hangen. Dit haal ik toch niet meer in.
Net terug van Jeff Beck in Vredenburg Leidsche Rijn.
Vreselijk voorprogramma, al dan niet door het waardeloze geluid (één grote galmende, geluidsbrei).
(superstrakke drummer, en de bassolo van de bassiste was ongelofelijk)
Alleen Muddy Waters' 'Rollin and Tumblin' vond ik niet geslaagd, dankzij de zang van de bassiste.
Verder heb ik er niet echt woorden voor. Voor de gewone luisteraar misschien minder speciaal, maar als gitarist zijnde is dit gewoon één van de beste gitaristen ooit die je aan het werk ziet.
Ik kan m'n gitaar wel aan de wilgen hangen. Dit haal ik toch niet meer in.
Ik was er ook bij gisteravond, samen met nog 2 andere MuMe-gebruikers (Maartenn en Germ laat je horen !) en wat een held die Jeff Beck

Voorprogramma (The Rythym Chiefs) kreeg ik inderdaad geen strakke plasser van, maar dat kwam ook voor een groot gedeelte door de door jou al benoemde geluidsbrei, zeker bij de luidere stukken.
Drie jonge honden en met name de gitarist liet zich af en toe wat te veel gaan, wat het geheel niet bepaald ten goede kwam.
Wellicht dat dit met een paar jaar wat bijtrekt...
Die superstrakke drummer ben ik het niet helemaal mee eens, dit was zeer zeker geen Vinnie Colaiuta, die Jeff's vorige drummer was.
De beste man sloeg bij tijd en wijle als een door de duivel bezeten dommekracht op zijn drumstel om.
Was mijn inziens weinig dynamisch, iets wat Vinnie Colaiuta praktisch uitgevonden heeft.
Die bassolo was inderdaad wel zo strak als een minderjarig katholiek jongenskontje

Wat betreft ''Rollin' & Tumblin'' dacht ik dat het een cover van Dylan was, maar die oude Jood zal het wel weer van Muddy Waters gejat hebben en er natuurlijk niet voor betaald hebben

Wat betreft Jeff Beck had ik het al een beetje gezegd, maar wat een held is die man.
De best nog levende gitarist ? Wat mij betreft zeer zeker !!!
Ik ken niemand anders die zo ongelooflijk goed, afwisselend, dynamisch en emotioneel kan spelen als deze pensioensgerechtigde muzieklegende.
Niets dan respect voor deze grootheid, altijd zijn eigen weg gekozen en daarbij mening lucratief aanbod naast zich neerleggend, die al zo'n 5 decennia een volstrekt unieke plek inneemt aan de muzikale geschiedenistafel.
En dat zonder plectrum !

0
Maartenn (crew)
geplaatst: 14 oktober 2010, 20:21 uur
Ik sluit me aan bij Stijn en Stalin.
In het kort: door het waaaaardeloze geluid was het voorprogramma een jammere ervaring; extra jammer, omdat ik de Rythym Chiefs eerder heb gezien en weet dat ze fantastisch kunnen spelen.
Gelukkig maakte de hoofdact veel goed. Ik kan alleen maar met lof spreken over Jeff Beck zijn gitaarspel; hij heeft bewezen een echte topgitarist te zijn.
Wat ik wel jammer vond het stuk anabool achter de drums. De finesse was af en toe ver te zoeken bij die vent, wat maakte dat de rest van de band er onder leed. Maar goed; als Vinnie Colaiuta je voorganger is geweest, dan kan je maar beter je drumstokjes in de wilgen hangen - om even in Stijn zijn bewoording verder te gaan
Ook de toetsenist vond ik bij tijd en wijle weinig toevoegen; hij begon pas interessant te worden toen hij slaggitaar ging spelen. De rustige nummers vond ik dan ook minder geslaagd dan de wat meer up-tempo nummers, waar Jeff Beck de sterren van de hemel in speelde.
In het kort: door het waaaaardeloze geluid was het voorprogramma een jammere ervaring; extra jammer, omdat ik de Rythym Chiefs eerder heb gezien en weet dat ze fantastisch kunnen spelen.
Gelukkig maakte de hoofdact veel goed. Ik kan alleen maar met lof spreken over Jeff Beck zijn gitaarspel; hij heeft bewezen een echte topgitarist te zijn.
Wat ik wel jammer vond het stuk anabool achter de drums. De finesse was af en toe ver te zoeken bij die vent, wat maakte dat de rest van de band er onder leed. Maar goed; als Vinnie Colaiuta je voorganger is geweest, dan kan je maar beter je drumstokjes in de wilgen hangen - om even in Stijn zijn bewoording verder te gaan

Ook de toetsenist vond ik bij tijd en wijle weinig toevoegen; hij begon pas interessant te worden toen hij slaggitaar ging spelen. De rustige nummers vond ik dan ook minder geslaagd dan de wat meer up-tempo nummers, waar Jeff Beck de sterren van de hemel in speelde.
0
Maartenn (crew)
geplaatst: 14 oktober 2010, 20:22 uur
vin13 schreef:
Aanvulling op Stijn : Ik vond vooral de cover A day in the life van The Beatles zeer geslaagd .
Aanvulling op Stijn : Ik vond vooral de cover A day in the life van The Beatles zeer geslaagd .
Ja? Ik vond er niet zoveel aan. Op de Ronnie Scott's cd vond ik er al niet veel aan en ook deze avond vond ik het meespelen met de zangmelodie maar matig.
0
geplaatst: 15 oktober 2010, 01:40 uur
Kom net uit de metro stuiteren na een genadeloos concert van Grinderman. Intens en hard! Cave was fantastisch op dreef, goed bij stem en in een tophumeur. Grinderman heeft hem toch echt een tweede jeugd gegeven 

0
geplaatst: 15 oktober 2010, 01:41 uur
Ik heb getwijfeld of ik zou gaan, had ik het nou maar wel gedaan...
Weet niet wanneer het nou precies in Vredenburg is, maar geloof dat dat al uitverkocht is namelijk. Toch even kijken.
Edit: even gecheckt, maar inderdaad al uitverkocht...
Weet niet wanneer het nou precies in Vredenburg is, maar geloof dat dat al uitverkocht is namelijk. Toch even kijken.Edit: even gecheckt, maar inderdaad al uitverkocht...
0
geplaatst: 15 oktober 2010, 01:46 uur
Arrie schreef:
Edit: even gecheckt, maar inderdaad al uitverkocht...
Edit: even gecheckt, maar inderdaad al uitverkocht...
En het was inderdaad Vredenburg

Misschien een goede reden om eens naar mijn geliefde groningen te gaan Arrie.
Doe je zelf een plezier

0
Stijn_Slayer
geplaatst: 15 oktober 2010, 14:00 uur
Gisteren Steve Winwood gezien, ook in Vredenburg Leidsche Rijn.
Gemiddelde leeftijd was daar wel iets hoger dan bij Jeff Beck.
Nog veel beter dan met Clapton erbij in het gelredome, al speelden ze toen bluesrock, en was het nu een funky mix van jazzfusion, latin, soul, rock en blues. Ondersteund door Afrikaans aandoenende ritmes van een weergaloze percussionist. Ook de saxofonist (al speelde hij ook orgel, fluit en klarinet) was geniaal.
Vanaf minuut één zag ik allerlei mensen om me heen swingen. Spencer Davis Group en Traffic kwamen ook nog langs, en de rest werd wel zo ondergedompeld in jamversies dat het net op Traffic leek.
Winwood was vooral grandioos op z'n orgel, en zeer goed bij stem. Op gitaar natuurlijk geen Jeff Beck, maar hij pakt wel altijd de juiste noten. Het is een beetje een gitarist die de essentie uit de solo's van Clapton pakt, en de echte virtuositeit eromheen achterwege laat.
Gemiddeld zo'n 9 minuten per nummer, geniaal!
Gemiddelde leeftijd was daar wel iets hoger dan bij Jeff Beck.

Nog veel beter dan met Clapton erbij in het gelredome, al speelden ze toen bluesrock, en was het nu een funky mix van jazzfusion, latin, soul, rock en blues. Ondersteund door Afrikaans aandoenende ritmes van een weergaloze percussionist. Ook de saxofonist (al speelde hij ook orgel, fluit en klarinet) was geniaal.
Vanaf minuut één zag ik allerlei mensen om me heen swingen. Spencer Davis Group en Traffic kwamen ook nog langs, en de rest werd wel zo ondergedompeld in jamversies dat het net op Traffic leek.
Winwood was vooral grandioos op z'n orgel, en zeer goed bij stem. Op gitaar natuurlijk geen Jeff Beck, maar hij pakt wel altijd de juiste noten. Het is een beetje een gitarist die de essentie uit de solo's van Clapton pakt, en de echte virtuositeit eromheen achterwege laat.
Gemiddeld zo'n 9 minuten per nummer, geniaal!
* denotes required fields.
