Gisteren dag 1 van het Jazz Festival Breda

Het Jazz Festival Breda is een gratis festival in de binnenstad van Breda. Door het gehele centrum staan 11 podia en er zijn een paar locaties waar betaalde concerten plaatsvinden.

Het programma is zeer divers, maar wel georienteerd op klassieke jazz.
We hebben weer van alles gezien oa:
-The Jazz Connection, JP and the Seeger Sessionband, Dirty Dozen, Jive Aces en Hans Dulfer and Band (Betaald concert) en verder veel flarden van van alles en nog wat.

Mede door het mooie weer en de goede organisatie hing er ondanks de grote drukte een zeer relaxed en gezellige sfeer.

Vandaag dag 2 heb er weer zin in belooft weer een mooie dag te gaan worden dus rond 3 uur weer naar Breda

Gisteren naar VestRock geweest - lokaal festival bij mij om de hoek in Hulst in Zeeuws Vlaanderen, superdag gehad (het weer werkte natuurlijk erg mee), goede organisatie, super relaxte sfeer en bovenal natuurlijk genieten van lekkere muziek.

Hoogtepunten wat mij betreft waren Minztkov met een echt ijzersterk optreden, Goose kende ik niet zo maar was echt een feestje maar hoofdact Triggerfinger spande de kroon, wat een supervet optreden was dat zeg, wat een uitstraling heeft die band ook op het podium, fenomenaal.

Arctic Monkeys in Sheffield!

Hoogtepunten... eigenlijk alles. Er was gewoon geen zwak moment. Het publiek ging compleet uit zijn dak.

Afgelopen woensdag gezien in Gent: Wye Oak. Het was de eerste keer dat ik deze band (één van mijn favoriete bands van de laatste jaren trouwens) live zag en alle verwachtingen werden ingelost.

De setlist:
The Alter / Holy Holy / Plains / Hot As Day / My Creator / Dogs Eyes / Civilian / Take It In / That I Do / We Were Wealth / I Hope You Die / For Prayer // Doubt.

Ook het voorprogramma, Waters, vond ik erg goed.

Jungle Brothers in de Effenaar. De verwachtingen waren laag en bovendien is het behoorlijk lang geleden dat ik naar hun muziek heb geluisterd. Toch was het een verrassend dope avond, de veertig plussers hebben een levendige show neergezet.

Dag 1 van het Jazz Festival Middelburg.

- The Jazz Connection, ik heb deze Bredase heren de afgelopen jaaren al vaak gezien en het is altijd een feestje. Zo ook nu weer op de Markt in Middelburg gisteren middag. Ze dienden als opwarmer voor het avond programma en opwaremen deden ze zeker. 4.25*

- The Skyline Orchestra & Het Kamer Orkest Roosendaal feat. Eleonora & Frank in Person.
Een mix tussen Big-band, jaren 50 en 60 Crooners aangevuld met een klassiek strijkers ensemble. Frank in Person is een Frank Sinatra Immitator die zeer dicht in de buurt komt van het orgineel zowel qwa stemgeluid als preformance. Eleonara is een zangeres waarvan haar stem wel wat weg heeft van Dusty Springfield. Veel bekende Jazz-crooners als Fly Me To the Moon, Strangers in the Night, These Boots Are Made For Walking, NewYork New York en ga zo maar door. Jammer was alleen wel dat er naar mijn mening te wijnig blazers op het poduim aanwezig waren (1 saxofoonist is wat aan de magere kant voor dit soort nummers), al zorgden de vele strijkers wel voor een verrasend geluid. 3.75*

- Tania Marina Viva Brazil Quartet.
Piano, Synthesizer, Drums, Percussion en Basgitaar een apparte instrumentatie, maar wat een geweldig optreden van deze Brazillieaanse dame op leeftijd en de 3 heren. Een mix van Bossanova, Samba en Fusion doordrenkt van de Latin. Ontzettend energiek, opzwepend en krachtig optreden waarbij de interactie tussen de muzikanten onderling en het publiek zorgden voor een bijna caribisch sfeertje op het niet al te warme Abdijplein, naar gelang het optreden vorderde werd er steeds meer een meer gedanst voor het podium.
Zeer terecht als afsluitende hoofdact van de eerste dag geprogrammeerd. 4.25*

Vanavond dag 2 met oa: Joey Calderazzo Trio en Kytecrash (voor de 2ex dit jaar dat ik Vloeimans, Benders en hun "Orkest" live ga zien).

Dag 2 van het Jazz Festival Middelburg

- Joey Calderazzo Trio
Piano Joey Calderazzo, Staande Bas Eric Revis en Drums Jeff Watts, de heren speelden composities van Calderazzo zelf, veel uptempo werk met lang uitgesponnen nummers waarin veel ruimte was voor improvisatie (soms begonnen ze gewoon en lieten ze het nummer als het ware zijn eigen weg kiezen). Een geweldige interactie tussen de muziekanten en schitterende solo's en battles tussen drums en piano en bas waarbij de heren elkaar naar de kroon stegen op virtuositeit en beheersing van hun instrument.

Geweldig energiek en krachting optreden met als klap op de vuurpijl een toegift van bijna 20 minuten in de vorm van een episch stuk dat alle kanten op ging. 4.5*

- Kytecrash
Voor de 2e x dit jaar dat ik Vloeimans, Benders en concorten live aan het werk heb gezien.
Na hun optreden in de Mezz te Breda bleek al dat dit een ware sensatie live is, en zo ook weer op het Abdijplein in Middelburg. Veel publiek en zeer divers (normaal gesproken veel 40+ publiek tijdens het festival) maar Kytecrash zorgde er voor dat er ook veel jongeren de weg naar het tog wat elitair overkomende Festival hebben gevonden. Dit zorgde wel voor wat verbaasde gezichten toen de lege ruimte tussen het podium en de stoelen ingenomen werd door het publiek toen de heren het podium betraden waardoor de zittende bezoekers van de eerste 7 rijen dus weinig tot niets meer van het podium zagen.

Het optreden zelf was een zeer overtuigend en dynamisch geheel waarbij de nummers van hun album in schitterende uitgesponnen versie's voorbij kwamen met de nodige ruimte voor solo's en inprovisatie, ook Pax zijn bijdragen waren zeer goed en hij bespeelde het publiek ook zeer vakkundig.
4.5* het was net nog even beter dan in Breda.

Top avond gehad gisteren met 2 x 4.5* optredens het was wel een beetje koud, maar dat kon de pret niet drukken.

Vanmiddag de afsluiting van het Festival met oa: Three Fall en The Fun Lovin' Criminals benieuwd wat de New Yorkers ten gehore gaan brengen ben ze na 100% Columbian een beetje uit het oor verloren.

Gisteren ben ik op het Ribs & Blues Festival in Raalte geweest. Ideaal om die saaie Pinksterdag door te komen. Gezellige sfeer, maar het eten is wel erg duur (maar het festival is dan ook gratis).

Ik heb daar Veldman Brothers, Todd Sharpville, 24 Pesos, Henrik Freischlader, Cuban Heels, Stefan Schill Band, Ben Prestage, Woody & Paul, Liptease & the Backstreet Crackbangers en John Mayall gezien.

Vroeg op de middag heb ik me erg vermaakt. Veldman Brothers vond ik redelijk goed, evenals Todd Sharpville. 24 Pesos vond ik niet echt boeiend, en Henrik Freischlader al helemaal niet. Die laatste is een fenomenale gitarist, maar een zéér matige songwriter. Hij denkt dat hij klaar is als hij één riffje schrijft en er vervolgens zes minuten ongelofelijk overheen soleert. Ging snel vervelen. Cuban Heels vond ik ook nogal saai.

Midden op de middag begonnen we ons daarom een beetje te vervelen. Er was eigenlijk bijna alleen maar elektrische bluesrock geprogrammeerd, en dan wordt het nogal eenzijdig. Ben Prestage was wat dat betreft een verademing. Alleen met gitaar, harmonica, slide en een basdrum voerde hij een akoestische one-man-band bluesshow op. De wat meer authentieke blues. Fantastische gitarist met een hele eigen manier van spelen. Woody & Paul hebben ook een wat meer afwijkende stijl ('t is niet echt blues). Ik vond ze wel geinig, maar mijn vrienden niet dus ik heb er helaas niet zo veel van gezien.

Liptease & the Backstreet Crackbangers was een soort Sha Na Na, en daar had ik echt geen zin in. Die gasten uit de Stefan Schill Band konden ook wel spelen, maar hij kon niet echt zingen en hing een beetje de showemo uit. Nogal irritant om te zien.

Ik was blij toen het eindelijk half 10 was! John Mayall gratis zien was waar wij voor kwamen en ik vond het ook wel het hoogtepunt van de avond. Toen ik Mayall in 2008 zag had hij Buddy Whittington nog bij zich. De nieuwe gitarist speelt erg goed, maar wel wat gevoelloos. Stond wel een fenomenale bassist tegenover die het publiek helemaal meekreeg met z'n bassolo. Geinig hoe Mayall een bas-stem-duel aanging met z'n bassist. Mayall heeft toch een wat originelere stijl van componeren dan de meeste bands op de dag. Alle cliché bluesriedeltjes wijken net wat af, of gaan ineens een andere richting op. Vocaal nog bijzonder oké voor iemand van 77, maar zodra hij er wat minder kracht achter zet hoor je het wel kraken (dat was in 2008 ook al zo).

Daarna maar naar huis gegaan. Laura Vane vind ik prut, en we waren moe van al het staan. Helaas kwamen we per ongeluk in Twente uit (dank u wel overheid, voor de goede wegvoorzieningen) i.p.v. richting Arnhem. Zwolle aangehouden, kwamen we na een uur opnieuw in Raalte uit. Pfff... Dat heeft me een jaar van m'n leven gekost vrees ik.

Vandaag had ik Sonny Landreth wel willen zien (matige songwriter, maar mega slidegitarist), maar daar ga ik niet weer helemaal voor naar Raalte rijden.

Vandaag de afsluitende dag van het Jazz Festival Middelburg

-Soulism
Plaatselijk Soul cover bandje die voornamelijk jaren 60 soul speelt, maar ook wat hedendaags materiaal van oa Duffy, Alain Clark, Ryan Shaw.
Covers met een eigen twist er aan wel leuk niet bijzonder. 3*

- Three Fall
Drums, Saxofoon en Shuiftrombone lekkere lichtelijk expirimentele moderne jazz met veel tempo wisselingen helaas hebben deze 3 Duitse jongens (nog) weinig uitstraling. Met een beetje goede wil kan dit nog best wat worden in de toekomst. 3.25*

-The Fun Lovin' Criminals
Na hun eerste 3 albums was ik deze 3 heren een beetje uit het oor verloren. In de tweede helft van de jaren 90 vond ik deze heren behoorlijk goed met hun mix van, tsja waar is het eigenlijk een mix van laat ik het er maar op houden dat het gewoon heel erg lekkere muziek was destijds.
Nu ruim 12 jaar later klint het nog steeds heel lekker en de heren geven nog steeds een goede show weg. Natuurlijk "teeren" ze voornamelijk op hun oude werk dus vanmiddag veel nummers van hun eerste 2 albums voorbij horen komen, en eerlijk is eerlijk dat waren wel hun beste 2 albums.
Een act als Fun Lovin' Criminals trekt tog wel een wat ander publiek dan wat er "normaal" gesproken op het Jazz Festival Middelburg afkomt dus net als gisteren avond tijdens Kytecrash had de organisatie de voorzienende blik moeten hebben om de stoelen voor aanvang van het optreden weg te haalen, echter dit hadden ze net als gisterenavond verzuimd met als gevolg dat de stoelen tijdens het concert werden opgeruimd, beetje vreemde gang van zaken maar ach.

De heren hadden er duidelijk plezier in en gaven een zeer degelijke set van ruim 2 uur weg waarbij veel werk van hun eerste 2 albums, maar ook een paar voor mij onbekende nummers.
Het publiek kon het ook allemaal zeer warderen en het was een waar feestje op het abdijplein.
Filmpje is niet van al te beste kwaliteit, maar kan nix beters vinden.

Sterke afsluiter van het festival 4.5*



Het Jazz Festival Middelburg timmert hard aan de weg en dit jaar probeerden ze voor het eerst ook een wat jonger publiek te trekken met Kytecrash en The Fun Lovin' Criminals en dat vind ik zeker geen slechte zet. Bij het Zeeland Nazomer Festival proberen ze dat al een paar jaar en daar begint het zijn vruchten af te werpen.
De potentie voor een goed Internationaal Jazz Festival in Middelburg is er wel zeker en de lokatie (Het Abdijplein) is een schitterende plek hiervoor, maar de organisatie heeft nog wel het een en ander te leren, maar ze zijn zeker op de goede weg. De programering word steeds diverser en heb ook het idee dat steeds meer mensen de weg naar het festival weten te vinden, maar wellicht moeten ze de promotie van het festival ook buiten zeeland gaan doen.

Algemene wardering van het Internationaal Jazz Festival Middelburg 2011 3.75*

Gisteren Kansas in De Boerderij gezien. Een toch wel wat routinematige greatest hitsshow voor een dolenthousiast publiek. Instrumentaal was het erg goed maar Steve Walsh klonk [understatement]niet best[/understatement], wat de magie van de nummers voor mij toch wel voor een groot deel wegnam.

3,25*

Kansas ook gezien. Genoten van alle ouwe krakers, alleen jammer dat Steve Walsh er erg hard voor moest werken. Set was ook wat aan de korte kant, maar de sfeer was voortreffelijk in de overvolle Boerderij.

Wolfmother in Groningen

Rock and Rolllll met hoofdletters. Energieke show. De 2 nieuwe nummers werden lauwtjes ontvangen, de rest werd lekker meegezongen, gesprongen, gestage-dived en gecrowdsurft. Wat een stem heeft die kerel, geweldig. Joker and the Thief als voorspelbare uitsmijter in de toegift, maar als je het zo ten tonele brengt dan is dat te vergeven.

Gisteren Portishead gezien. Indrukwekkende show, kippenvel met mooie visuele ondersteuning op de achtergrond.

Ik had ook nog een plaatje geschoten met mijn brakke telefooncamera:




(hoop dat het zo te zien is)

Verder inderdaad een indrukwekkende show. De nadruk lag op het werk van Third (ik geloof 8 van de 11 nummers kwamen langs), maar de nummers van Dummy kregen veruit de meeste bijval. Over het algemeen kwamen die ook wat beter uit de verf, sommige nummers van Third kwamen door een wat rommelig geluidsmix (een beetje amorf basgeluid) niet helemaal uit de verf in de galmbak van Vredenburg. Maar goed, het kon mij niet heel erg deren, ik heb er erg van genoten. Beth Gibbons wist niet alleen het publiek in te pakken met haar fantastische stem, zelf werd zij ook ingepakt door het enorme enthousiasme van het publiek. Waar ze eerst nog enigszins schuchter en opgelaten reageerde, dook ze bij het laatste nummer het publiek in om haar fans te begroeten met knuffels, handdrukken, zoenen, etc.

Hoogtepunten vond ik het majestueus uitgevoerde Wandering Star (enkel zang en bas, aangevuld met gitaareffecten), het intense Threads (afsluiter van de reguliere set, waarin Gibbons helemaal los ging op het einde) en het hierboven geplaatste Roads.

Hier nog een video van Wandering Star, inderdaad een van de hoogtepunten.

Vreeburg LR staat idd niet bekend om zijn fijne akoestiek (en da's een schoolvoorbeeld van een eufemisme).

Ben heel benieuwd naar reactie/verslagen van Tobin in De Melkweg, afgaand op previews op YouTube e.d. moet het knap overwhelming zijn geweest - 't was helaas al uitverkocht in de vorige eeuw ongeveer

Een bekende van me die beroepsmatig heel veel concerten afstruint is geweest en die was behoorlijk onder de indruk.

The Irrepressibles op het Holland Festival. Laat ik beginnen te zeggen dat ik niet blij was met dit publiek: oude bejaarden (waardoor echte fans geen kaarten konden krijgen of met moeite) en een deel daarvan kon het niet opbrengen de show uit te zitten waardoor telkens plukjes mensen vertrokken.
Zeer storend voor zo'n intens optreden. Allemaal nieuwe nummers van het nieuw te verschijnen album Nude plus 1 van Mirror Mirror (uiteraard In This Shirt).
Ik zat helemaal vooraan wat het extra bijzonder maakte. Hoogtepunt was het laatste nummer 'Prince'. Net zo intens als In This Shirt.
Ik heb in elk geval wel intens genoten en doe dat nu via de hard disk want Ned. 2 zendt nu een deel er van uit

Net terug uit de Boerderij Zoetermeer. Speelden de ex Simple Minds (XSM) voor een handjevol mensen (waarvan velen met een vrijkaartje ).
Beetje raar wel dat er zo weinig mensen waren want fans genoeg van het oude Simple Minds materiaal zou je zeggen (In ieder geval op MuMe )
Alles draait natuurlijk om de Brian McGee en vooral Derek Forbes. En de nadruk lag op de albums Sons and Fascination en New Gold Dream. Maar gelukkig ook het nodige nog ouder werk en uiteraard de hits van Sparkle in the Rain.
Op toetsen en gitaar waren twee jonge gasten die het werk prima aankonden. De zang was niet geweldig maar gelukkig niet vals en werd zeer enthousiast gebracht door een volslagen onbekende pubzanger. En met een ongelooflijke schotse tongval, wat wel weer grappig was. Het was in ieder geval niet Owen Paul (jongere broertje van McGee) waar ze meestal mee toeren.
Is niet al te belangrijk want het spel van McGee en Forbes is nog steeds fenomenaal. Die gasten zijn echt goed zeg! En met een fraaie uitvoering van Theme for Great Cities als opener gevolgd door Love Song kan er natuurlijk weinig mis gaan.
Duidelijk na dit gezellige concert is wel dat niet Jim Kerr verantwoordelijk was voor het totaalgeluid van de Simple Minds uit hun glorieperiode maar dat Forbes de grote man was en is.

Ik heb gisteren Blood Red Shoes en De Staat gezien tijdens het PopHotSpot Zomerfestival in Den Haag. Beide concerten waren gratis toegankelijk, maar toch was het (vooral tijdens Blood Red Shoes) niet heel erg druk. Dat zal wel te maken hebben gehad met de slechte weersvoorspellingen, want er werd flink wat regen verwacht. Gelukkig is het de heel avond droog gebleven, op een paar verdwaalde druppels na!

Tijdens het optreden van Blood Red Shoes had ik de beste plaats die je je maar kunt wensen: op de voorste rij, pal voor de neus van Laura-Mary Carter . Ze speelden bijna hun hele laatste album plus een handjevol nummers van hun debuutplaat en al mijn favoriete nummers kwamen gelukkig voorbij. Ik vond het wel jammer dat ze af en toe het tempo flink uit hun nummers haalden, maar al met al was het een sterk optreden.
En hier nog even een tip voor drummer Steven Ansell: trek de volgende keer een t-shirt aan zonder gat onder je oksel

Na een uurtje BRS werd het podium omgebouwd en werd de machine van De Staat het podium opgesleept. Om half tien begonnen ze met spelen. Ook dit was een erg lekker optreden, wat het beste te omschrijven is met het woord 'energiek'. Het publiek was enthousiast, de band speelde sterk en het weer werkte ook goed mee. En Rocco was gelukkig ook in vorm met zijn koebel en claxon.
Naast mij stond trouwens een jongen die vertelde dat hij 'all the way from Moscow' kwam om De Staat te zien!

Ik heb een geslaagde avond gehad en ik heb bovendien mijn eerste merchandise gekocht . Een t-shirt van Blood Red Shoes.

Ik was gister ook bij de optredens van Blood Red Shoes en De Staat. Het was inderdaad vooral tijdens het optreden van BRS niet heel druk. Naast de slechte weersvoorspellingen zal het tijdstip daar ook aan hebben bijgedragen. Ik had de indruk dat het later op de avond wel behoorlijk vol stond.

Beide optredens waren sterk. Laura-Mary (sowieso niet verkeerd om naar te kijken) speelde lekker nonchalant en Steven was weer energiek als altijd. BRS had ik al een keer in Paradiso mogen aanschouwen en dan merk je toch dat als het publiek de songs kent het toch een stuk leuker is.

De Staat speelde strak en hard. Toch een stel prima muzikanten bij elkaar. Na Sweatshop ging de vaart er even uit al was de afsluiter weer lekker dansbaar.

Vanavond wederom naar de Grote Markt in Den Haag voor de Jeugd van Tegenwoordig.

Dat klopt ja. Weet jij trouwens hoe dat laatste nummer heette? Ik kende het niet.

Vrijdag 17 juni Ex Simple Minds - Boerdeij Zoetermeer.

Ook ik heb een leuk avondje gehad.
Band op zich stelt niet zoveel voor maar Derek Forbes zien en vooral bas horen spelen was erg leuk en goed.
Eindelijk (na ca 16 jaar) weer eens de orginele live intro's van oa The American en Someone en het "Take Me To The River" gedeelte verwerkt in New Gold Dream.
Herinneringen aan legendarische Torhout/Werchter concerten van 84 kwamen regelmatig boven.
Derek Forbes heeft grote invloed gehad op het (live) geluid van SM tot 85 en gisteren was het leuk om dit geluid weer eens live te horen.

Ik kende het nummer ook niet maar het schijnt My Heart's Dead te heten, aldus een naamgenoot van jou op stetlist.fm.

Ik heb die hele setlist niet helemaal toegevoegd, alleen wat aangepast. Ik heb dat laatste nummer totaal over het hoofd gezien
Bedankt in ieder geval!

Het enige oude nummer dat gisteren door The Irrepressibles werd gespeeld:

Primus in Paradiso. Uitverkochte keet en de mannen kunnen het nog...veel klassiekers, 4 nummers van het nog te releasen (sept 2011) album Green Naugahyde. Waaronder The Last Salmon Man. Hele concert was goed, maar de toegift Southbound Pachyderm, ging over in een lange redelijk vage jamsessie, waarna het concert ineens afgelopen was. Nasmaak iets onfris daardoor, terwijl dat eigenlijk onterecht is, knap concert van 3 pro's. (Vaste drummer Tim Alexander met verve vervangen door de originele drummer uit '89: Jay Lane)

Primus- My Name Is Mud

Primus - ?? (nog te releasen track)

in afwachting van het grote feest met een zachte G, al is het opwarmertje al een feestje op zich

Net terug van Guus Meeuwis Groots met een zachte G morgen soort van resensie.
Maar het was zekers een soort van feestje..... en ik heb de hik (maar dit geheel terzijde)