Gisteren bij het Metropolis festival geweest, altijd een leuk festival om nieuwe acts te zien. Het begint meteen goed met Mikal Cronin, op het laatste moment ingevallen. Ruige liedjes met een scherp randje. Op het eind kruipt hij onder het druk podium door, maar hij hoeft voor het optreden zich zeker niet te schamen.



Daarna de Nederlandse Bombay Show Pig gezien. Aardig bandje met gitarist en vrouwelijke drum combi a la The White Stripes, Blood Red Shoes, The Kills.

Vervolgens naar Connan Mockasin, psychedelische muziek. Op de CD klinkt het heel anders, live kan het mij ook niet erg bekoren. Halverwege maar weg gegaan om in de regen te gaan staan bij The Kik. Aardige liedjes die in je hoofd blijven zitten. jammer van de regen.Snel daarom daarna de tent opgezocht waar Cerebral Ballzy een aantal stevige hard core punk de zaal in slingert. De nummers lijken erg op elkaar, maar het publiek vermaakt zich best.

Active Child is dan weer de rust zelve. Met harp worden de prachtigste nummers gespeeld.




Nadat Nick Waterhouse een nummer heeft gespeeld wordt iedereen de tent uitgejaagd, want er is noodweer op komst. jammer want het begon zo goed.
In de regen speelt We Are Augustines een toffe set. Lekker stevige nummers waarbij Bruce nergens ver weg is.




Daarna door naar Thee Oh Sees. De nummers zijn erg uitwisselbaar maar ze spelen de zaal helemaal plat. Er wordt flink gepogood.

Als slot act valt Other Lives daarna wat tegen. Ze starten flink te laat en hebben last van wat matig geluid. Het is beter om ze in een duister zaaltje te zien dan op zo'n groot podium.

Leuke filmpjes, zo te zien stonden we bij Active Child vlak bij elkaar.

En bij Thee Oh Sees ging het inderdaad flink los. Wel grappig dat de lui van Rats on Rafts ook door de pit vlogen.

Van wat ik gezien heb:

Active Child: 8,5
Rats on Rafts: 8
We Are Augustines: 5
Thee Oh Sees: 7,5
Other Lives: 4

Was Other Lives zo slecht of heb je gewoon niets met die muziek? Op plaat vind ik ze vrij goed.

Ik vond er niet zoveel aan. Geluid werkte ook niet mee, maar het kon mijn aandacht sowieso niet echt vasthouden. Heb ze een maand geleden ook al eens live gezien op Primavera en daar was het wel beter, maar ook niet echt denderend. Misschien is het me iets te zweverig live. De nummers die ik van de radio ken vind ik dan wel weer leuk, maar die klinken ook iets urgenter dan.

hierbij nog een filmpje van Thee Oh Sees




Het was even oppassen om niet te worden geraakt in de pit...

Op plaat vind ik 't ook goed, live konden ze dat niet overbrengen, daarbij geholpen door de onkunde van de geluidsman.

Overigens, 'n hoop filmpjes geüpload, hurricane, leuk! Waar herman bij Active Child dichtbij je heeft gestaan, moet ik dat bij Mikel Cronin gedaan hebben. Volgens mij stond ik echt twee mensen naast je, zo iets.

Ik vond Connan Mockasin het hoogtepunt, zeker op het kleine 3voor12-podium. Knus en gezellig, en vanwege regen mocht de helft van het publiek om de bandleden heen op 't podium zitten. Tussen de snoeren en instrumenten, ja. Was echt heel leuk, en ook echt gave muziek. Volledig overtuigd door die symphatieke knullen uit NZ. Had Thee Oh Sees nog wel willen zien, maar niet gezien wegens hongerige vrinden. (eten + platen)

Ik had Connan Mockasin dan wel weer willen, maar helaas waren die nogal vroeg op de dag.

Ik wil je niet tot spijt of kwaadheid drijven, maar ze speelden rond 4 uur de set bij 't 3voor12-podium.. Aan de andere kant: dan had je wel de laatste 10 minuten van Active Child moeten missen. Vond ik niet onaardig overigens, maar vrinden kregen er hoofdpijn van - en wij zijn rond die laatste tien minuten de tent uit gelopen.

Nuja, er waren professionele opnames gemaakt, door 3FM zelve, voor als je te benieuwd wordt..

Ik kwam er pas tijdens Rats on Rafts achter dat er ueberhaupt een 3voor12-podium was. Vorig jaar stond dat nog op het programma aangegeven ergens, nu was dat niet of heb ik het niet gezien. Wie weet een volgende keer...

Ze klonken inderdaad vermoeid. Mogelijk door hun eerdere optreden die dag op Rock Werchter waardoor ze te laat begonnen.

Gisteravond bij uber-drummer Vinnie Colaiuta geweest in de Ziggo Dome in Amsterdam. In zijn niet onaardige begeleidingsband zat ook een of andere Sting die alle liedjes zong. Sting kende zijn plek en stelde Vinnie voor als de ''mighty Vinnie Colaiuta'' en daarna nog eens als ''the world's greatest drummer'' ! En terecht, want wat een beest die Vinnie...de beste man is gewoon niet van deze planeet. Ik heb dan ook 1 uur en 45 minuten volop zitten genieten van de man zijn onnavolgbare capriolen op de drums.

Bedankt voor de reacties. Wilde Other Lives ook nog wel eens live zien, maar dan moet ik eerst maar eens wat live opnames beluisteren.

The Tallest Man On Earth met als voorprogramma Idiot Wind. Enige smetje op de avond was het publiek, dat niet eens het fatsoen kon opbrengen netjes te luisteren naar het voorprogramma.

Zit nu bij patti Smith in paradiso... Nog een half uurtje dan gaat het legendarische concert beginnen....

En legendarisch werd het in ieder geval.

Patti Smith in Paradiso Amsterdam 7-7-2012 5*****

Het heilige vuur bij Patti Smith lijkt nog lang niet gedoofd. Ze mag dan inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt, ze is nog steeds tot net zoveel herrie in staat als 35 jaar geleden.

En, nog belangrijker, het lijkt er op dat ze weer een soort van creatieve uitdaging heeft inzake haar muziek. Toekomstplannen, zeker. Ik leid dat een beetje af uit de hoeveelheid nummers die ik van haar recent verschenen album Banga vanavond heb gehoord, toch wel een stuk of 6. Helaas dan weer geen Constantine's Dream maar wel bijvoorbeeld haar hitje April Fool, This is the girl en de titelsong.

Heel vaak is het zo dat oudere artiesten 1, soms 2 of maximaal 3 nummers van een laatste cd spelen. En dan snel overgaan tot de orde van de dag, dat is teruggrijpen naar het rijke verleden, vaak van tientallen jaren geleden.

Zo niet Patti Smith blijkbaar. Ze had er zin in om haar nieuwe werk te promoten en deed dat met verve. Dat gaat dan uiteraard ten koste van oud werk, hoewel Dancing Barefoot (opener), Because the night, Gloria, People have the Power, Rock and roll Nigger, Pissing in the river e.a. nog wel op de setlist stonden.

Maar nummers van Trampin' (helaas geen Ghandi) Gung Ho, Gone again, Twelve, daar hoef je dan niet op te rekenen.

Maar het vergt natuurlijk extra inspanning om nieuw werk aan te leren en met overtuiging te brengen. Ondersteund door een prima band ging dat verder heel goed.

Patti Smith is nog uitstekend bij stem en ziet er, in ieder geval op een afstandje hoewel die niet groot zijn in Paradiso, nog niet uit als 65. Voor mensen die terugdenken aan hun oma of moeder van die leeftijd en terstond bloemetjesjurken en gekruld grijs haar op hun netvlies krijgen, dat geldt allemaal nog niet voor Patti Smith.

Ze had legerboots aan zonder veters. Een vale spijkerbroek en een zwart jasje over een hesje. Later ging dat jasje uit vanwege de behoorlijke hitte in Paradiso en toen bleef alleen het hesje over met een t-shirt, maar daar staken alleen nog dunne, gespierde armen uit. Niks geen oude mensen vellen of knokels.

Het begon allemaal een beetje onwennig van de zijde van Patti Smith, qua spel en enthousiasme richting publiek. Er kwamen na opener Dancing Barefoot twee slechte nummers die ik niet direct kon plaatsen en eentje daarvan neigde naar een reggae achtig deuntje. Mevrouw Musician was speciaal meegegaan voor Frederick van het album Wave, had dat dan gespeeld zou ik zeggen. Ik heb niet kunnen achterhalen wat het tweede en het derde nummer van de tracklist waren.

Maar Frederick kwam niet aan de beurt, wel begon Patti Smith bij het vierde nummer wat te 'ontdooien', kwam toen ook met het eerste nummer van Banga (April Fool). En vanaf toen ging het van een leien dakje. Publiek enthousiast, Patti die er duidelijk zin in begon te krijgen en die zowaar zich met enige regelmaat ook tot het publiek richtte.

Lenny Kaye was de gitarist en is al vanaf het begin van haar carriere de muzikale rechterhand van Patti Smith. Speelde de hele avond prima gitaar. Net zo oud als Patti overigens en ook hem zou je geen 65 geven. Grijze lange haren, lijkt wat op Tom Petty door dat haar.

Rustige en wat stevigere nummer losten elkaar redelijk af. Alleen in de toegift, met Banga, Gloria, People have the power en Rock and roll nigger van het album Easter ging de band volledig los, inclusief Patti die snaren van een electrische gitaar kapot trok.



Smith met Lenny Kaye

Prima avond, hou van Paradiso!

Ik was ook bij Patti Smith in Paradiso. Een prima avond, inderdaad! Maar in tegenstelling tot Musician heb ik wél nummers gehoord van Gone Again (Beneath the Southern Cross) en van Trampin' (Peaceable Kingdom). Maar wat was nou toch het derde nummer?

Rumer in het Rivierenhof in Antwerpen.
Wat een fantastische openluchtlocatie is dat, met perfect geluid!

Van zodra ze opkwam, begon het te gieten en het grootste deel van haar set kwam het water met bakken uit de hemel. Toch paste dit op een of andere manier bij de muziek en kon dit de pret niet bederven.
Een geweldig concert met een zangeres met een werkelijk gouden stem. Ze wisselde eigen nummers uit 'Seasons of My Soul' af met covers uit haar tweede album. De band bestond uit een achtergrondzangeres en 5 mannen waarbij de pianist en de saxofonist opvielen.
Eigenlijk gewoon easy listening muziek, maar toch verveelt dit geen moment omdat het zo goed ineen zit en professioneel gebracht werd. En die stem, die stem !!!

Hoogtepunten: Aretha, Slow, Come to me high & A man needs a maid (Neil Young cover)

Madonna. Was top!

Die Sting heeft wel mazzel met hem te mogen spelen.

Dat concert was geweldig. Zal mijn filmpjes eens posten.

Kan niet anders zeggen: zwaar onder de indruk (minder van die opmerking over haar echte fans die vooraan stonden en dat terecht boe-geroep kreeg uit de rest van de zaal).

het is anders dan de optredens waar ik doorgaans naartoe ga. Tijdje geleden dat ik zoveel toeters en bellen heb gezien maar dat weet je van tevoren en ze doet dat gewoon goed.
Leuk om weer eens zo'n show meegemaakt te hebben: het stak goed in elkaar en ik had een geweldige plaats.

Ik weet het echt niet. En dat tweede, wat was dat dan?

Je hebt natuurlijk helemaal gelijk inzake Peacable Kingdom, het is niet mijn favoriete track van Trampin' maar ze heeft het inderdaad gespeeld. Beneath the Southern Cross van Gone again heb ik ook gehoord maar heb de titel niet herkend.

Het was lekker druk (uitverkocht) in Paradiso! Had je nog een redelijke plek?

Het tweede nummer was Redondo Beach van Horses. Voor de volledige setlist (minus nummer 3 dus) zie: Patti Smith Concert Setlist at Paradiso, Amsterdam on July 7, 2012 | setlist.fm

Beneath the Southern Cross vond ik een van de hoogtepunten van de avond. Samen met Fuji-san, Pissing in a River, Gloria en Rock 'n' Roll Nigger. Patti kan de volgende keer weer op me rekenen!

Ik had een prima plek, vooraan op het eerste balkon, links van het podium, ongeveer halverwege de zaal. Dat is mijn favoriete plek in Paradiso. Maar om daar te kunnen zitten moet je er altijd wel vroeg bij zijn, dus al in de rij staan voor de deuren open gaan. Aan jouw foto te zien stond jij lekker vooraan. Dus ook vroeg in de rij gaan staan?

Ik heb wel eigen foto's van het concert, maar wat ik gebruikt heb in het stukje was van een foto van ander concert omdat ik haar samen met Lenny Kaye wilde laten zien.
Op die foto heeft ze een wit overhemd aan en ze had gisteren een gestreept t-shirt onder haar hesje.

Wij hebben heel dicht bij elkaar gezeten, ik zit in Paradiso ook altijd eerste balkon links van het podium en dan helemaal aan het einde. Je kunt dan leuk op het podium kijken en je zit voor je gevoel ook heel dichtbij. Ik had geen stoel meer, ook al was ik er om kwart over zeven, maar dan ga ik op de trap zitten, naast de laatste stoel.

Patti Smith Concert Setlist at Paradiso, Amsterdam on July 7, 2012 | setlist.fm

Ook van andere artiesten staan hier vaak de NL setlists op.

Ja, erg handig, die site, met dank aan Renoit voor de setlist van gisteravond!

Nu zie ik het ook: het t-shirt was anders.
Is inderdaad een goeie plek, eerste balkon, eerste rij. Je ziet alles, het geluid is prima, de bar is goed bereikbaar, en je staat niet in gedrang. Ik zit er weer voor Marillion later deze maand (and now for something completely different).

Inmiddels weet ik wat het derde nummer was: Distant Fingers. Staat op disc 2 van de compilatie Land (1975 - 2002). Toch maar weer eens beluisteren...

Ik probeer van elk concert dan ik bijwoon de setlist te publiceren op setlist.fm. Bovendien kan je zo je eigen concertgeschiedenis goed in kaart brengen. Ik zou zeggen: join the club!

Ik heb hem gelijk maar even opgezet.
Je hebt helemaal gelijk.

Ligt het aan mij of is het geluid van die demo erg slecht? In ieder geval, ik blijf Distant Fingers één van de slechtste nummers van Smith vinden, echt helemaal niets aan.

Een demo uit 1975, maar goed dat het niet op Horses is gezet.
Die 2e cd van Land gebruikte ik graag voor de live nummers (25th Floor ! ), lange tijd verscheen er geen live cd van Smith. Vorig jaar heb ik de live cd uit Frankrijk kunnen completeren met deze nummers.