Goed punt, maar we moeten wel meenemen dat jongeren tegenwoordig veel meer te besteden hebben dan vroeger.

Doordat EMI, Sony, Universal en Warner bijna 20% van Spotify bezitten is het in hun belang dat Spotify een succes wordt.
Winst in aandelen hoeft dus ook niet met artiesten gedeeld te worden.

Ziegler merkt terecht op dat populaire artiesten meer hits zullen hebben dan onbekendere artiesten.
Dit gold natuurlijk vroeger ook al voor de opbrengste uit RTV, platenverkoop en concertverkoop.
Als de kleinere acts ook nog opbrengsten uit albumverkoop gaan missen (naast illigale downloads) -doordat er voor een paar centen / album ook geluisterd gaat worden - zal spotify enkel als snuffeldoos en kenningsmaking alla YT dienen, maar bron van inkomsten?

Verver heb ik regelmatig gelezen dat de verdeelsleutel voor majors gunstiger zou zijn dan voor de indie labels of dit zo is weet ik niet.

Net dit artikel tegengekomen. Ik denk dat het wel wat toevoegt aan de discussie.

Voor wie niet zo houdt van dit soort Amerikaanse ('ik word per woord betaald dus ik gebruik er maar meteen heel veel') artikelen, het komt erop neer dat de auteur erachter is gekomen dat Columbia/Sony mensen met facebookaccounts inhuurt om positief commentaar te geven over nieuwe albums die op hun label zijn verschenen, dat dat vervelend is omdat wij zelf wel kunnen bepalen wat we leuk vinden, dat we dit soort marketingtactieken toch wel doorhebben.

Ik twijfel of wij dit door hebben. Muziek bladen als Oor, rolling stone en 90% van de recensenten bespreken voornamelijk alleen wat op grote labels wordt uitgebracht. Hierdoor ontstaat er al een selectie van wat wij goed moeten vinden. Verder worden albums meer gehypte en krijgt men er extra geld voor. Ik weet een voorbeeld van een recensent wie is ontslagen omdat hij onderdruk van Ubisoft is ontslagen omdat hij de nieuwe Tomb raider negatief beoordeelde. In de muziek wereld zal dit niet anders verlopen.

Vroeger huurden bureaus gewoon een BN'er in om te zeggen dat een bepaalde koek er lekker was, tegenwoordig worden social media gemanipuleerd door stemmen te kopen.

Bedenk dat ook in de op papier besproken albums al een soort selectie is gemaakt: niet elk verschenen album wordt gerecenseerd; daarnaast komt het voor dat album dat al langer in het circuit bekend zijn ( 3 - 6 mnd) alsnog in de mainstream media aan de beurt komen.

Het zou mij ook niet verbazen als hier 'snoopers' rondhangen om te zien wat zoal hier populair woredt gevonden. Iig is het zo dat bepaalde blogs bijv door 'trendwatchers' - wat een verschrikkelijk woord trouwens - nauwlettend worden gevolgd.

En voor mode weten die dan precies te vertellen wanneer je wat voor kleur zakdoek in welke kontzak moet stoppen om voor 'cool' door te gaan.

En iemand ontslaan vanwege een ongunstige recensie lijkt mij weer een broodje-aap-verhaal: ook slechte publiciteit pakt nl regelmatig positief uit: wil men eea checken. Al moet ik wel zeggen dat ik regelmatig de Kollumse klapperkou krijg van die immer positieve recensies in Platomania - behalve dat ze er regelmatig naastzitten.

De waardes van 'likes' op Veestboek is écht heel relatief.

http://en.wikipedia.org/wik...

ps het ging dus om een ander spel, maar meen me het voorval ook bij een andere website te herinneren over tomb raider, maar kan me vergist hebben in het details.

En omdat er verhaaltje aan gewijd is op wiki, klopt het - is dat wat je wilt vertellen?

Eenieder kan een verhaal 'bewerken' op wikipedia - daarvan zijn voorbeelden genoeg beschikbaar. Alles wat op wikipedia neigt naar waarde-oordeel en/of interpretatioe moet daarom met een gepaste mate van scepsis worden betracht. Chronologie (discografie) etc is simpel te verifiëren, net als bezettingen van bands - die kloppen over het algemeen wel.

Ik sta werkelijk verbaast van wat sommigen hier en elders aan de hand van een wikipedia als facta opdissen. Whatever happened to research and criticism.

Een van de nieuwste verkoopmethodes is om je merk/product in te bedden in een goed verteld verhaal en er een soort van beleving aan te verbinden: het zgn storytelling. Ik zou me zoiet wel kunnen voorstellen bij bepaalde muzieksoorten.

Facebook? Het gaat vooral om muzieksites!! Je moet wel uiteraard een beetje kunnen schrijven, geloofwaardig overkomen, maar dan is het erg lonend, kan ik uit betrouwbare bron zeggen. 500 euro per positief stukje. Wie schrijft die blijft.




Aha! De paranoïde Korenbloem met zijn volgende complottheorie! Het kan gewoon niet waar wezen dat zoveel mensen houden van de muzikale smaak waar hij juist niet van houdt! Muziek kan alleen goed zijn als er slechts een handjevol het goed vinden, het begrijpen, het niet ondersteund wordt door een platenmaatschappij (bijvoorbaat verdacht), de artiesten er uiteraard niet aan verdienen, dus dat er vooral uit liefde voor muziek op amateurbasis wordt gemusiceerd!

Voor het overige vooral niet Oor lezen (nu doe ik dat ook al dertig jaar niet meer) of Rolling Stone: pure shit, het gaat alleen over bands die moeten worden verkocht en zij bepalen iemands muzikale smaak!!

Grow 'ns een keer up svp!

Waarom zou het niet waar zijn? tuurlijk zal het iets aangedikt zijn, maar als je even zelf googled zijn er meerdere bronnen te vinden over dit voorval. Radio stations worden betaald om bepaalde nummers vaker te draaien en dan is het een grotere kans dat het een hit wordt, op zich maakt het mij niks uit. Maar het linkje wat Wizard postte, wilde ik een aanvulling opgeven dat die dingen niet alleen in de muziek wereld gebeuren.

@ Musician

Je bent echt de troll van deze website of niet? Waar stel ik die onzin die je hier neer schrijft. Ten eerste verdiep je eens in de ontwikkeling van smaak (en dit wil niet zeggen dat mijn smaak superieur is). Maar hoe kom het toch dat men in bijvoorbeeld in Latijns Amerika voornamelijk: Latin gebaseerde muziek luisteren en hier voornamelijk westelijke pop muziek. Of hoe komt het dat ze sprinkhanen in Afrika een delicatessen vinden en hier 80% er van gruwelt?

Het hele punt is: Er wordt veel geld gestopt in marketing van bepaalde artiesten (staat los van goed of slecht!!) en de bekende distributie kanalen worden ermee vol gezet, Wat zou er gebeuren als alle radio stations. tv zenders en bladen zich voornamelijk de komende 10 jaar alleen op ethiopische muziek zouden richten. Wat denk je hoeveel mensen zouden dan die muziek misschien meer gaan waarderen?

Dit topic gaat over R.I.P muziek industrie: wanneer dit weg valt heeft een Ethopische zanger/ filmaker net zoveel kans om door te breken als een britney Spears of de gemiddelde Hollywood blockbuster. Dat is mijn punt.

In de NYtimes stond hier een artikel over: Smaak = geheugen/ herkenning of noem het in sommige gevallen herkenning, dus hersenen weten waar ze op moeten letten, vandaar uit ontwikkelen wij onze smaak. (kan helaas niet het artikel vinden, maar zal er eens naar zoeken)

@Korenbloem: Malcolm Gladwell's - Blink (The Power of Thinking without Thinking) is een aardig boek over dat onderwerp.

Je kunt mensen en hun voorkeur tot op zekere hoogte manipuleren en dat zal ook in de muziekwereld gebeuren. Toen toplijsten van verkochte albums/platen nog heel belangrijk waren gebeurde het wel dat alle exemplaren die aan de tussenhandel waren geleverd als verkocht werden geteld, terwijl ze de facto in de detailhandel nog niet over de toonbank waren gegaan.

En waarheid is een interessant concept - iemand zal een standje hebben gekregen. Het lijkt mij uitermate vreemd als een recensent (van wat dan ook) om één negetieve recensie wordt ontslagen - een recensent hort onpartijdig te zijn en degene die de recnsie plaatst had zich altijd kunnen beroepen op het feit dat het de eigen mening van de recensent is. En zeker in de US wordt de onpartijdigheid gevergd.

En smaak is een vreemd iets - van OMD Architecture and Morality werd Joan of Arc (Maid of Orleans) een enorme hit en dat had ik van een imo vrij eenvoudig (matige percussie) elektronische walsje nooit verwacht

Niet dat ik weet, maar jij bent wel één van de weinigen met constant dusdanige kromme stellingen, waarin geen enkele ruimte overblijft voor enige nuance. De enige reactie die overblijft kan ook alleen maar wat ongenuanceerd zijn vanwege het tegenwicht dat moet worden geboden.


De smaak die wij hebben, of het nu gaat om muziek of eten hangt af van het aanbod, dat lijkt mij wel duidelijk.

Maar jij suggereert, en dat doe je meestal, dat er alleen maar bewust vanaf een bepaalde plek wordt gestuurd wat wij moeten eten of van welke muziek wij moeten houden.

Dat zou alleen kunnen in een volledig afgesloten gemeenschap en dan gestuurd door de overheid, die, om wat voor reden dan ook, niet wil dat haar inwoners in aanraking komt met wat anders.

We leven echter in een zeer open gemeenschap: we kunnen eten wat we willen en aan elke muziek is te komen.
Desgevraagd, ik heb wel eens sprinkhanen gegeten en ik heb ook bewust wel eens gezocht binnen Afrikaanse en Aziatische muziekstromen maar aan die sprinkhanen vond ik niets en ook muzikaal bleef er uit die werelddelen verder weinig hangen.

Nu ben ik wellicht verder weinig representatief voor de rest van de wereldbevolking, dus ik zal niet zeggen dat ik vermoed dat dat voor veel anderen ook zal gelden, maar van jouw stelling dat wij bewust worden gemanipuleerd klopt helemaal geen hout.
Iedereen kan zich verdiepen in welke internationale muziekstroming dan ook (via youtube e.a.). Als er veel belangstelling voor zou ontstaan, komt het ook op de radio. Dat dat niet gebeurt komt omdat er weinig blijkt van die belangstelling (ook in koopgedrag) en radiostations graag populair willen blijven.

FunX is een interessant radiostation met ook een interessant niet westers aanbod en heeft in die zin ook een belangrijke functie. Iedereen kan daar naar luisteren maar de liefhebbers zitten vooral ook bij (van origine) niet westerse Nederlanders.

Dat markthandelaren hun waar aanprijzen is iets waar wij niet omheen kunnen. Maar wat je koopt en waar je van houdt hangt toch echt helemaal van jezelf af.
Al met al betekent het dat het muzikale aanbod is zoals het is en dat er ook geen sprinkhanen in de schappen liggen maar karbonades, gehaktballen en biefstuk.

Ik recenseer wel eens wat voor een (groeiend) webzine. We zijn begonnen met demo's van bandjes uit de buurt en onderussen hebben we contacten met toonaangevende metallabels als als Nuclear Blast en Century Media die ons die nieuwste metalcd's opsturen. De stortvloed aan releases waar je dan ineens mee te maken krijgt, zorgt ervoor dat je minder aan de eigen beheer dingen toekomt. En je wil de grotere labels sneller behandelen omdat je ze anders wellicht ook zo weer kwijt bent. Je genereert immers meer lezers en klikkers als je de wereldwijde releases behandelt. In alle eerlijkheid is dat gewoon wat je wilt als medium dus daarom gaat dat ten koste van de eigen beheerdingen. Wij blijven ze wel doen want dat is onze identiteit. Ze komen alleen wat meer achteraan in de rij.

Voor wat betreft de vrijheid om te beoordelen kan ik uiteraard alleen voor onszelf spreken. Maar ik geloof niet zo in verplichtingen in het vellen van een oordeel. Ik heb alle vrijheid om te vinden en te zeggen wat ik wil. Het streven is om het zo opbouwend mogelijk te houden. Ik heb het één keer aan de stok gehad met een bandlid van een niet nader te noemen orkest. Dat hebben we per mail uitgevochten. En daar heb ik van genoten, maar dat terzijde. Het heeft geen consequenties gehad. Geen beef met promotors en eindredacteuren of what so ever.
Bedenk goed, en dan weet ik niet of de gamewereld anders is dan de muziekwereld, dat negatieve aandacht ook aandacht is. En promotors en bands willen gewoon aandacht. Daarmee kom je in de picture. Want veel lezers zijn echt wel kritisch hoor. Die gaan heus niet de nieuwe Borknagar ofzo laten liggen omdat ik wat mekker over de drie zangers die ze gebruiken.

Goh, en kijk eens naar wat Metallica allemaal te verduren krijgt van de serieuze pers. Alsof hun miljoenen zijn opgedroogd. Ik geloof best dat er recensenten bestaan die graag in het gevlei bij dezen of gene willen komen.Dat ze daarom artiesten naar de bek gaan praten. En ik geloof ook dat er mensen zijn die betaald worden om iets aardigs te roepen over dit of dat. Maar dat betekent niet dat de hele recensentenwereld verrot is. Daar geloof ik niks van. Net zo min als dat ik geloof dat kritische lezers een recensie niet kunnen doorprikken en op voor zichzelf op waarde schatten.

Ach bij ons thuis kwam vroeger een vriend van mijn broer.
Die jongen wilde alleen naar hard rock* (zo werd metal vroeger ook wel genoemd horen met gitaar, drums, bas en zang.
Iets als toetsen of nog erger andere instrumenten waren wat hem betreft verboden.

Hij las bij ons Oor en als daar een plaat werd afgekraakt ging die meteen bij hem op de wish list.

*Beton werd ook vaak gebruikt.

Het zou prettig zijn wanneer je eigen post even terug leest, want in heel je post bespreek je allerlei onzin wat ik volgens mij nog nooit heb gezegd.



Hier om dit bericht ging het me dus om. leg me nu eens uit waar ik dit heb gesteld of waar ik dit aangeef. Omdat ik voorstander ben van vrij downloaden = dus niet willen dat artiesten verdienen in jou boekje???? En omdat ik aangeef dat smaak iets is wat aangeleerd wordt, wil ik alleen maar muziek die niemand anders mooi vind???

Wat ik probeerde aan te halen, is dat veel beslissingen op onbewuste processen gebeuren en dat hier heel duidelijk gebruik van wordt gemaakt. Ik heb al vaak genoeg gezegd, dat ik regelmatig cd's koop etc. , maar goed ik heb weinig zin om hier verder nog op door te gaan. Interpreteer post zoals je ze wilt zou ik zeggen.

@Edwynn,

Ik kan me in grote lijnen in je post vinden, daar wil ik aan toevoegen is het reviewen van metal al niet echt de meest gangbare muziek stroming is die op radio's etc gedraaid worden. Zoals ik al tegen mujman zei: ik haalde het voorbeeld aan uit de gamewereld, na aanleiding van die link dus dat het niet alleen iets is wat in de muziekwereld gebeurd. Wanneer rolling stone bijvoorbeeld het next hit wonder afkraakt, zal hier feller op gereageerd worden door maatschappijen, dan wanneer een band als metellica een slechte review krijgt. Verder begrijp ik volkomen wat je aangeeft. Het is ook haast onmogelijk om alles te reviewen en dan is het logisch dat je voor de wat 'bekendere' bands kiest, en positief of negatief zal meer lezers trekken.


Ik moet steeds denken aan een citaat uit een film:



(Citaat film Ratatouille, Anton Ego(2007)

Juist die laatste zin is denk heel toepasselijk en wat ik probeer te vertellen: wanneer ons huidige muziek industrie veranderd: kunnen nieuwe ideeën misschien meer een kans krijgen. Want wanneer ik naar mijn eigen omgeving keek: veel mensen zeggen; "ik vind genre a niks aan". Waarop ik vraag: heb je die of die band al eens geprobeerd? En vervolgens zeggen standaard zeggen: nee. Veel dingen worden van te voren al afgedaan vanuit een vooronderstelling, met daarnaast het proces van hoe smaak werkt.
Ik denk als het huidige stelsel gaat veranderen: nieuwere ideeen wat makkelijker aan de man gebracht kunnen worden en deze bands ook meer credit krijgen voor het geen wat zij doen en gedaan hebben.

Dat lijkt me nogal logisch omdat niemand door die overvloed aan releases álles kan beluisteren. Ik hou bijvoorbeeld niet van R&B. Vraag mij of ik die of die band al eens heb geprobeerd en ik zeg standaard nee. Ik hoef ze echt niet allemaal te proberen.


Je denkt dat Avant-Garde een populair genre wordt als 'het huidige stelsel' dat niet belet?

Volgens mij vergeet je dat 'het stelsel' is zoals het is omdat mensen zijn zoals ze zijn. En voor liefhebbers die dus actief met muziek bezig zijn betekent dit dat ze zelf hun eigen voorkeuren wel onderzoeken en ontwikkelen in plaats van die te laten bepalen door een groot label.

@korenbloem

Ik geloof dus niet dat het bij metal anders gaat dan eender welke stroming. Wanneer je praat over de next hit wonder en diens single of cd afkraakt in deze of geen medium, hoeft dat a) niets te betekenen voor de verkoop. En b) als het qua plaatjes verkopen niet lukt, kiepert de investeerder die artiest gewoon in de vuilnisbak en probeert hij het met de volgende.

Het tweede deel van je post gebeurt al wel een beetje. Internet is uitgelezen medium om artiesten te ontdekken. Het zijn dan altijd de klassieke platenmaatschappijen die ermee aan de haal gaan. Maar wie weet verandert dat in de toekomst.

Dan nog is het fijn om af en toe eens dingen te lezen of te horen waar kaf van het koren gescheiden wordt. Want het weghalen van de industrie zal nog meer wildgroei aan artiesten veroorzaken. En die zijn heus niet allemaal urgent ofzo.

Van mij hoeft de hele industrie niet te verdwijnen - da's een absolute misvatting dat we dan beter af zouden zijn en dat 1000 creatieve bloemen daar wereldwijd spontaan in allerlei weides zouden gaan bloeien.

Van oudsher stoelt de industrie op een 5-tal processtappen: bedenken of vinden, uitvoeren, opnemen/produceren, vermenigvuldigen, distribueren/verkopen. Was internet aanvankelijk met name handig in de laatste fase, ging het ook in de andere fases (t/m vinden en opnemen toe) een rol spelen. De feitelijke fabricage (manufacturing/fulfillment) blijft niettemin een separaat proces dat kan worden uitbesteed.

Meer aanbieders wil niet noodzakelijkerwijs zeggen een beter en/of ruimer aanbod. En ook benodigde investeringen in promotie/communicatie zullen veel kleinere partijen afschrikken. Al kan je met 'guerillamarketing' veel ondervangen.

De grap is evenwel dat de majors door het toeëigenen van dergelijke mechanismen - daarging de post van improvision over - de counter culture eigenlijk van binnen aantasten. Ik hoop dat we meer kleine labels zullen krijgen, dat de macht van groten zal slinken en dat we nog lang zullen mogen genieten van muziek op fysieke dragers als we dat willen.

Aan de andere kant - muziek net als stroom - is ook een aantrekkelijk beeld. Bottomline is in mijn beleving dat er op een of andere manier betaald zal moeten worden voor muziek die door mensen wordt gemaakt.

Universal (dwz Vivendi, de moedermaatschappij) schijnt inmiddels de aankoop van EMI te heroverwegen nu vanuit de Europese Unie allerlei strikte beperekende maatregelen worden opgelegd om monopolisme tegen te gaan.

Het lijkt erg op een zgn sterfhuisconstructie waarbij aantrekkelijke labels stuk voor stuk (of in kleine groepjes) moeten worden verkocht. De deal zou daardoor erg onaantrekkelijk worden voor EMI.

Lees meer op:

EMI For Sale Again? Universal Considers Liquidation If Regulators Push - hypebot

Gelezen en het deed mij een beetje denken aan de brenger van de blijde boodschap op de zaterdagochtend, a.k.a. de Jehova-getuige.

Als je de cijfers goed bekijkt en extrapoleert, ben je geneigd minder himmelhoch jauzend te zijn: streaming is (in NL: 2,7 miljoen euro) goed voor ca 5% van de totale muziekomzet. Ik ben geneigd te denken: Deniece Williams - Too Much, Too Little, Too Late.

Wat wil je nu precies extrapoleren?

De getallen staan er gewoon.
CD's: 59 miljoen
betaalde downloads: 10,4
streaming: 2,7

En dan is streaming goed voor ongeveer 4%.

Je hebt de data - dus do the math zou ik zeggen, we hebben het over OMzet (pegels) en geen aantallen (=AFzet), en dat op een bevolking van 16,7 miljoen.

Hint: denk aan het spreekwoord van de zwaluw en de lente.

Waarom beantwoord je de vraag niet gewoon?
Wat was je aan het extrapoleren? Je had de cijfers goed bekeken en dan doe je iets doms. Je wilt op basis van 2,7 miljoen al hoofdrekenend via een erbij verzonnen 5% naar de totale omzet van de branche rekenen. Dat hoeft niet, want die staat er al. Je moet de 3 getallen enkel even bij elkaar op tellen.
Helemaal niemand heeft het over afzet. Ik begrijp dat je weer met veel tekst en omtrekkende bewegingen je eruit wilt redden. Prima.

Hint: denk aan bord en kop.

Het punt van het artikel is overigens dat die 2,7 miljoen 6 à 7 keer zoveel is als het jaar er voor.

Die laatste opmerking gold ongetwijfeld voor jezelf, want je hebt al vaker blijk gegeven de klok te hebben horen luiden zonder te weten waar de klepel hangt.

Dat bewijs je hier nog eens door een artikel hier te poszten zonder enige evaluatie of opmerkingen.

Mijn bevinding over het artikel? Het is slecht geresearcht en vanuit een uitermate positieve toon geschreven, eigenlijk NRC-onwaardig, want die zijn normaal veel kritischer. Al eerder heb ik dit soort berichten gehoord - ik meen vanuit BUMA-kant.

De hamvraag luidt dan ook: hoe denk je dat je in vredesnaam een zelfscheppende industrie erop na kunt blijven houden met dergelijke aantallen en bedragen? Het succes van aanbieders als Spotify wordt voor een groot deel verklaard door het zgn 'piggybacking' (meeliften) in de aanbieding van telco's.

Imo is streaming wel een goede oplossing voor de back catalogue - die veelal toch niet meer verkrijgbaar was - maar voor nieuwe werk is het business model wurgend. Die evaluaties zijn overal te vinden (incl de analyse), bijv op Hypebot.com.

De kogel is door de kerk. Fusie EMI Universal mag van EU.

Japan pakt het probleem anders aan dan Nederland:

Japanse oplossing

Dat is nog eens wat anders inderdaad. Bam, pak aan!

Hoe zit het met handhaven? Hoe groot zou de pakkans daar zijn?

Zelfs met een lage pakkans kan zo'n strafmaat goed resulteren in minder downloads, vermoed ik, aangezien de straf best lomp is voor een download.