Nee hoor zeker niet, het interesseert me ook vrij weinig want ik hou er niet van. Ik noemde slechts een aantal bands die bijvoorbeeld de top 40 haalde in die goede 80's. Maar mensen het spijt me zeer, ik wilde niet u generatie beledigen. Laat me er nog wat namen in slingeren: Wham!, Midnight Star, Robert Tepper, Bon Jovi, Flashdance, Funkytown...

Ik denk gewoon altijd snel hieraan:

[quote]Soledad schreef:
........

Zie hierboven


Je mag gewoon je mening hebben............maar ik denk in jouw geval dat je wel bewust de jaren 80 moet hebben meegemaakt om niet alle genres in 1 zin tegelijk te noemen die 80-89 rijk waren. Ik word ook direct afgerekend op mijn woorden over Spandau Ballet.
Typisch een voorbeeld van een band die de gladde wegen gingen bewandelen om toch vooral de kassa te spekken terwijl ze in het begin prima muziek maakte maar wellicht geen stuiver aan verdienden. Dat zijn nu juist die bands die mij ook niet liggen. (idd Europe-Poison-Def Leppard en na een aantal jaren ook Duran Duran)

Oh, Mjuman schreef indie Top 40.
Ik las in die Top 40.

Maar waar ken jij de jaren 80 van? Alleen van die vreselijke verzamelaars met "greatest hits"?

Even verder zoeken nog...

Ik had het dan ook over de muziek die over het algemeen in de top-40 belandde chameleon

So is dad, So le dad .

Daar stond idd heel weinig jazz in. Overigens ondervonden de jazzo's in de jaren 80 aardig wat naweeën van het door en door uitgepoekelde subgenre fusion - en dan bedoel ik niet als bij koken, maar rock-jazz.

Gelukkig gaf Miles, praise the man, er met Tutu op het eind van de jaren '80 nog een ferme slinger aan.

Categorische uitspraken over de jaren 80 schieten bij mij regelmatig in het verkeerde keelgat, vooral indien afkomstig van personeel achter de toonbank bij platenzaken. Vaak zijn die uitspraken gebaseerd op desinteresse of onwetendheid, maar zeker lieden met een professionele muzikale verankering - i.e. die laatste categorie - zouden beter moeten weten en zich van dat soort categorische kletspraat moeten onthouden.

Er zijn er hier voldoende die helemaal los zijn op de 80's - kijk maar eens naar ieders persoonlijke toptien - voor mij is het zeer smakelijke kost, maar ik mag graag ook wat anders zien passeren (als voor-, tussen-, hoofd-, of nagerecht en ook als amuse).

Je kan het allemaal aardig formuleren, Mjuman. Geen speld tussen te krijgen en waarom eigenlijk. Het klopt. Je moet inderdaad iets genuanceerder overkomen met sommige uitspraken wanneer je hier(of waar dan ook} een mening tracht uit te dragen.
Soms worden uitspraken om die reden nog wel eens verkeerd begrepen.
Trapte er ook even in
De jaren 80 had zoveel inhoud en hypes, dat kan je niet afdoen met een paar loze kreten.
Mag ik er nog 1 noemen die ik ook niet zag zitten? Paul Young.........de man kon toch niet zingen he?

Nee, je bent in de war met die andere van The Young Ones; Neil Young.

Valt wel mee; let op - en passant wordt een avatar onthuld!

Ja, de jong bejaarden komen hier weer met papa's geruite pantoffelsmaak gooien Veel kinderen helaas toch geïndoctrineerd door trieste types die nooit verder kwamen dan hun eigen muzikale 10 jaar jeugd, het grootschalig misbruik door de katholieke kerk is er heilig bij.

Niks mis met Paul Young's stem. Alleen had ie van sommige nummers mogen afblijven.

De jaren '80 worden zo vaak als kitsch beoordeeld, terwijl er zoveel gaande was. Het was toch ook vooral de tijd van de independent labels, enorme creativiteit, veel geweldige en betaalbare optredens in (kleine) zaaltjes. Ook de impact van de radio destijds vond ik enorm: hier in België Vrijaf, Domino, in Nederland de VPRO-woensdag. Nu blijft er weinig van over (Duyster en misschien nog wat goeds??)
Die mega-concerten anno 2011, en het bepalen van wie/waar/voor hoeveel ($) van bepaalde concertorganisers vind ik jammer. Maar mooie muziek blijft van elke tijd. Zowel voor als na de eighties is er veel prachtigs verschenen.

En dan hebben we het nog niet eens over die goede geniale jaren 70 gehad. Toen goede muziek zelfs nog in de top 40 kwam.

Vader Abraham en Het Smurfenlied

ABBA
toch wel een kleine guilty pleasure voor mij

en nu terug 'on-topic' Abba maakte enkele goeie nummers (én hits) in de jaren '80.

Zo geweldig als het ging tussen 1980 en 1985 zo fout liep het tussen 1986 en 1990.

En dan bedoel ik uiteraard in hoofdzaak hitparadegewijs.

Met Spandau Ballet, Duran Duran, Culture Club en Wham! kon ik leven als tiener.
Een vleugje soul, een vette funkstreep, een motown vingerknip en een synthesizertoets.

Maar met Modern Talking, Stock, Aitken & Waterman en andere eenheidsworst was het lastig puberen.
Mensen die op de 80s kakken luisteren vaak niet verder dan de prefab pop van die laatste periode.

Qua albums waren de jaren 80 de meest kleurrijke en voor mijn part meest diverse jaren.
Maar uiteraard denken de meeste mensen zo over de periode waarin ze zelf jonge turken waren.

Tsja, ik heb de muziek van de 80s nooit zo omhelst toen ik zelf een jonge turk was, voor veel interessante bands was ik net te jong en toen ik de heavy metal en hiphop eindelijk in de wasmand had gedaan was het al begin '90 Pas bij herontdekking van veel wat ik had gemist kwam de liefde hevig opzetten. Zeker vergeleken bij die vergeelde clichérock van Led Zep en de obligate volgers van het grunge houthakkersgilde waren de androgyne, meanderende klanken gitaar, synth en oprechte eigen invloed van veel new wave vernieuwers een bad van warm licht! En nog steeds dus. De rockmuziek heeft wat mij betreft ook maar 2 keer gepiekt, eind jaren 60 met The Doors, The Beatles en The Byrds en begin jaren 80 met een volstrekt andersoortige sound van legio bands. Over de rest van de rockgeschiedenis haal ik behoorlijk mijn schouders op, spaarzame uitzonderingen daargelaten.

Ik weet niet waar je het over hebt, maar mijn opmerking over So Le Dad was een "woordgrap" en ging over de top 40 volgens mij,maar nu je er toch over begint en gaat 'gooien'....Wie de pantoffel 'staat', trekke hem aan (ik heb ze nog niet ).

Tsja, toen ik de muziek wat 'bewust' opving hoorde ik Modern Talking, Europe, Lionel Richie, Bon Jovi e.d. door de radio schallen.... . Wat een kwaliteit, nog maar niet te spreken over het werk van Stock, Aitken en Waterman en overige gedateerde 80's producties. Gelukkig waren er ook wel een aantal dingen goed, eerlijk is eerlijk (Wave, Metal bijv) . Ik heb iig geen specifieke voorkeur voor welk decennium dan ook al met al.

Gelukkig kwam er een eind aan de 80's en begonnen de 90's, mijn tienertijd, met wat meer pit. Overigens, nu ik daar op terug kijk vind ik het minder bijzonder en besef ik dat voor een groot gedeelte komt door de leeftijd komt en de fase waarin je zit. Leeftijd heeft jou in ieder geval niet wijzer gemaakt , eerder gefrustreerder zo te lezen.

Just illustrating my point.

Je bent beginnen luisteren vanaf de tweede helft van de 80s.
Alle lekkers daarvoor heb je niet bewust meegemaakt.

Geen pantoffel kwestie, maar een pamper kwestie.
(om maar bij de metaforen te blijven)

Het is je vergeven natuurlijk.

Leeftijd speelt altijd een rol als het om muziek gaat.

Die pamperkwestie geldt voor elk decennium , Dazzler, afhankelijk wanneer je geboren bent. Ik zei ook dat een aantal dingen wel goed vind en één daarvan is de de muziek zo tot halverwege de 80's, terug beluisterd. Ook wel dingen niet, maar dat heeeft iedereen wel. Ik vond iig Joy Division en wat andere zaken eind 70's een goeie verfrissing, hoewel het niet allemaal mijn smaak is en het allemaal even goed vind, maar dat houd je toch. Dus eigenlijk is de frisse insteek al rond '77 begonnen, dus in de 70's , waar ik ook overigens niet meer of minder mee heb dan de 80's (sommige dinge wel (David Bowie bijv., sommige dingen niet (Pink Floyd, Yes, meeste van Supertramp). De 2e helft van de 80's vind ik een pak minder, maar iedereen moet dat maar op zijn eigen manier zien/beoordelen.

Inderdaad. We zijn het roerend eens.

Afgezien van het feit dat voor een dergelijk stelling een andere plaats is - dit topic - waar die relatie wordt gelegd), vind ik een die stelling is in al zijn lineariteit veel te simpel: leeftijd is slechts één van variabelen, het gaat om je persoonlijke attitude - in kom erop terug - maar laat ik een paar voorbeelden geven van wat ik bedoel:

* hier op MuMe zitten:
a. aardig wat youngsters (van ca 20) die into jazz (vanaf de jaren 50 zijn)
b. aardig wat youngsters(van ca 20) die into progrock (vanaf de jaren 70 zijn)
c. aardig wat youngsters(van ca 20) die into mainstream rock (- no offence intended - vanaf de mid jaren 70 zijn)
d. aardig wat youngsters(van ca 20) die into nieuwe muziek (enerzijds nu wave, Editors, Interpol; anderzijds nu alternative Arcade Fire, The National)

Allemaal dezelfde leeftijd - wat zegt leeftijd dan? Weinig imo.

* nog een voorbeeld - zoek op YouTube op "dancing lessons dubstep": een van de clips die je vindt is die van een oude Spanjaard (70+) die op de Ramblas staat te dansen terwijl Benga zijn soundcheck doet - die man geniet zichtbaar.

Waar jij op doelt is niet zozeer leeftijd (in al zijn lineariteit), maar het proces van socialisatie (introductie, gewenning aan iets) en gelijktijdige onderdompeling in iets. Dat moment van gelijktijdigheid in je eigen groeiproces is essentieel imo en daarom blijf ik me ook verbazen over 20gers die alle nwe (nu, alternative, elektro, electronic etc bands) nu links laten liggen ten faveure van mainstream etc. Het is hun eigen keuze, maar eigenlijk als je (later) terugkijkt ontdek dat je daardoor al fikse achterstand hebt opgelopen op je muzikale rondschema.

Tenzij je daar compleet schijt aan hebt, uiteraard. En dat brengt me bij twee andere - imo - heel belangrijke variabelen: de bereidheid om je open te stellen voor dingen die in eerste instantie 'raar' klinken en de interesse - ik zou bijna willen zeggen honger - om te verkennen en je eigen blikveld te verruimen. En die laatste twee hebben eigenlijk niet zoveel met leeftijd te maken, alhoewel je die eigenschappen wel kunt ontwikkelen. Maar: van een kale kip kan je geen veren plukken - bij sommigen is dat afwezig en die zijn volkomen inert op dat punt.

Modegrillen versus eigenlijke interesse

Zo heb ik de jaren 90 zeer bewust meegemaakt. Maar het is pas sinds enkele jaren dat ik de grunge en alternatieve muziek die toen veel gemaakt werd ben gaan waarderen.
In die jaren zelf draaide ik vrijwel alleen maar death en black metal.

Ik vind You Spin Me Round eigenlijk wel een bijzonder aanstekelijk liedje. En wat er mis is met Robert Tepper, volg ik ook niet.
Maar dat terzijde

Zegt iemand die het niet kan laten iedere 80s bash met beide handen aan te grijpen in de verschillende knock-out topics.. Als je goed leest (wat je zelden doet) zie je dat ik de 80s later heb ontdekt dan in mijn jeugd en dat ik mijn waardeoordeel vel los van jeugdsentimenten. Verder probeer ik met humor te beantwoorden op mensen die qua jaren 80 niet verder zijn gekomen dan wet wet wet of Stock, Aitken en Waterman..

You Spin Me Round is een prima nummer, maar daar zal het wel met de androgyne uitdossing van de zanger te maken hebben..

Je ziet echt spoken; kom eens uit je donkere muziekhol, want daar wordt je naargeestig en paranoïde van en zie je het niet meer helder . Laat je persoonlijke diepgang en intellect wat meer wegen, i.pv. je hautaine houding. Ik zit jou natuurlijk wel eens te sarren daarom, ouwe happer.

Ik heb geen zin om al je gezeik tegen 80s bands gaan zitten opzoeken, maar samen met chevy begon jij hier haast een kruistocht tegen 80s en met name wavebands.. beetje zielige reactie van je nu. Ik kan ook wel doodleuk alles ontkennen wat mensen me voorleggen, maar zo laag zink ik niet, schijnheiligerd.

Blijkbaar lees jij niet goed wat ik hierboven allemaal geschreven heb en wie zelf zit te 'pesten' en vooral constant dezelfde plaat afdraait moet niet zeuren als ie daar mee eens terug gepakt wordt . Ik snap niet dat jij dat niet door hebt en de anderen wel. Laat ik maar de wijste zijn en het hier bij laten, voordat de bezemwagen weer komt met jou weer eens voorin.

Als jij dat 'pesten' noemt.. ik corrigeer het beeld van de 80s als alleen maar bestaande uit wet wet wet en wham en begrijp dit beeld ook echt niet, dan heb je wel erg weinig muziekkennis of heb je je oren laten hangen naar wat anderen je wijs maken (je pa bijvoorbeeld). Veel meer dan dat was het niet.
En de wijste op een muziekforum komt niet regelmatig met opmerkingen als top2000 muziek is goed want er luisteren veel mensen naar en jouw muziek is slecht want er luistert maar een klein groepje naar