Fleetwood Mac - Tusk (1979)

Erg goeie conclusie, rock-rick!!!

ik verlaag hem iets, toch een tegenvaller voor me met die diverse skipnummers, heaas

Verlaag 'm "iets", 2.5* Da's dus een onvoldoende. Lullige en nergens op slaande reaktie Meneer Gert P.

Over lullige en nergens op slaande reacties gesproken... Gert had een 3,0 voor dit album staan, dus hij heeft hem inderdaad 'iets' verlaagd. Bij mij zit er iig niks tussen de 2,5 en de 3,0 op MuMe.

En waarom dat lullig of nergens op slaand zou zijn ontgaat mij eerlijk gezegd. Zelf geef ik ook meer dan een 2,5, maar Gert heeft meermaals aanngegeven Lindsey Buckingham niet super goed te vinden. En die drukt toch wel aardig zijn stempel op dit album, dus dat je dan wat lager uitkomt daar kan ik inkomen. Lijkt me zijn goed recht toch?

Dit album heeft voor mij best goede nummers zaoals Tusk, Sara, Storms en nog een paar dus ook wel een Lindsey nummer.
Ik kijk nooit wie de liedjes schrijft, is voor mij niet interessant.
Luister er wel naar, spreekt het me aan of niet en kijk dan eens wie zingt of het geschreven heeft.
Zijn wel meer groepen met meerdere componisten.
Ik had liever ipv van die iets meer dan 74 minuten muziek liever 55 minuten gehad die helemaal goed waren.
Ach er zijn ook mensen die 5 sterren geven voor een cd die 34 minuten duurt en er bijschrijven staat een minder nummertje op... en die zelfden geven 4 sterren op een cd van 78 minuten omdat er 5 minuten minder mooie muziek op staat een 3,5..... logica is soms ver te zoeken...
Heb ook meermaals aangegeven welke nummers ik niet mooi vindt... Gelukkig verschillen smaken........Maar nu weet ik wel waarom ik hem indertijd niet heb aangeshaft onder andere door die nummers en verkorte uitvoering Sara.....

Vanmorgen bij CoCo Records de Deluxe-editie meegenomen voor een weggeef-prijs!

@Gert P: De nieuwe cd-release heeft de volledige versie van Sara.

Zozo kaztor, zat je dicht bij mij in de buurt . Is de volledige versie van Sara 6 minuten, of is er een nog langere versie?

De versie op Tusk zelf is 6:27. Op de extra cd staat er een van bijna 9 minuten, maar ik heb die nog niet beluisterd. Misschien is dat een versie met valse starts enzo.

Ik heb die bonus cd ook, ik zal even luisteren. Overigens heb ik ergens gelezen dat Sara origineel een nummer van 15 of 16 minuten zou zijn, Nicks zou zo'n lange tekst geschreven hebben.

Dat zal wel een hele lange zit zijn. Zes en halve minuut vind ik al flink met dat nummer.
Ik had dan ook nooit wat tegen die edit op de oude cd.

Ik herinner me nog een reactie hier over de geluidskwaliteit van de remaster, dat ie 'te seventies' zou klinken. Nou heb ik de nieuwe versie zelf nog niet beluisterd, maar ik vraag me af wat anderen ervan vinden.

De geluidskwaliteit van de geremasterde versie is echt veel beter, maar ik sta bekend om mijn voorkeur voor afgestofte, opgefriste en loepzuivere opnames.

Die extra tracks zijn leuk maar verder niet echt spectaculair, de weer correcte lengte van Sara lijkt mij op albumniveau terecht.

Kaztor heb de dubbelaar en nieuwe uitvoering maar had dat al eerder geschreven.
Heb nog net geen spijt van aankoop omdat ik in huiskamer kan programeren maar in mn werkkantoor niet.

Vind ik de geremasterde versie beter klinken dan de originele cd-versie?
De bas en percussie hebben een metamorfose ondergaan. Het klinkt wat vettiger en dat is fijn.
Het geluid klinkt ook verrijkt, het heeft allemaal wat meer ruimte gekregen. Vooral bij nummers als That's All For Everyone en Sisters Of The Moon is dat een geschenk.
Toch een kant-tekening. De zang lijkt wat ondergeschikt te zijn geweest in het proces. Vooral bij Stevie Nicks merk ik het een beetje. Alsof het een beetje is weggedrukt in de opknapbeurt.

Het 'nauwe' geluid van de originele cd past wel bij deze plaat, maar toch biedt de remaster genoeg redenen tot aanschaf vanwege een andere (en eigenlijk technisch verbeterde) luisterervaring die ook weer niet misstaat. Een aanbeveling dus, maar doe het origineel niet weg.

Ik las dit trouwens eerder op de Steve Hoffman-site: Men is niet van plan om Mirage en Tango In The Night te remasteren vanwege achterblijvende verkoop-aantallen van deze, FM en Rumours (yeah, right).



Ja zeg, laten we de belangrijkste man achter deze plaat maar even wegcijferen...

De oude CD is veel te scherp. De remaster is absoluut een verbetering, maar is in mijn oren net iets té warm. Gewoon een toefje treble toevoegen en hij klinkt als een klok.

Een beetje een merkwaardig argument. In tegenstelling tot Rumours heeft juist lang niet iedereen Mirage in huis. Dus men heeft niet met vervangers te maken maar mogelijkerwijs wel met mensen die het album alsnog willen hebben.

Beide albums hebben nog heel wat ruimte om de vele extra tracks/ remixen enzovoorts daarop toe te kunnen voegen. En aangezien Fleetwood mac sowieso tot de 30 meest verkochte bands aller tijden kan worden gerekend, kan er altijd worden uitgegaan van een minimale afname. Ook in tijden van slechte cd verkopen. Bovendien, heb ik ook altijd begrepen, ligt er ook nog de artistieke wil (vanuit o.a. Mick en Lindsey) om e.e.a. goed uit te brengen. Vooral omdat het huidige tempo van nieuwe albums nu ook weer niet zo hoog ligt....

Met name van Tango in the night valt als deluxe-versie veel te maken, al was het alleen maar vanwege de B-kantjes van de vijf (!) singles die er van uitgebracht zijn. Daarnaast zijn er 12" versies van de meeste hits, dus daar moet sowieso wat van te maken zijn, zeker in combinatie met eventueel nog onuitgebrachte nummers uit die periode.

Doodzonde, ik had me echt verheugd op een deluxe-heruitgave van met name dat album. Maar het lijkt er dus niet in te zitten. En daarmee is FM de zoveelste band waarvan de reissue-serie voortijdig wordt afgebroken (zie ook Bee Gees, Van Morrison en een heleboel anderen). Damn, waar die tegenvallende CD-verkoop al niet op van invloed kan zijn.

En wat artistieke wil betreft: waar blijft dat Buckingham/Nicks-album op CD? Daar komt het vermoedelijk ook nooit meer van. Ik heb het liefst een officiële release op CD (de plaat heb ik al), maar ik voel er steeds meer voor om maar een van die bootlegs aan te schaffen die voortdurend op eBay worden aangeboden.

En nog even over de remaster: de 2CD van Tusk moet ik nog aanschaffen, maar als de remaster van Rumours een indicatie is, is het absoluut de moeite waard. De kwaliteit van de originele tracks is hoorbaar beter (mooier, uitgebalanceerder en ook warmer) en de disc met outtakes is zeer de moeite waard als je een fan bent van het album en iets van de ontstaansgeschiedenis hebt meegekregen.

Ik koop alleen van FM-leden bootlegs, gewoon omdat het officieel niet te koop is. En wat moet je dan? Het geldt voor de cd Buckingham/Nicks en gold bij mij ook voor Mick Fleetwood albums (I'm not me, The Visitor). Als je 30 jaar braaf gewacht hebt op de officiële cd mag het wel een keer. Het kost uiteindelijk wel wat, maar dan heb je ook wat

Die digitaal geremasterde versie van Tusk is inderdaad een verademing en zeker ook te adviseren.

Yep , toch maar 's aangeschaft. Tusk blijft een wat merkwaardige plaat , maar wat zijn met name Buckingham en Nicks lekker bezig hier.
Hun meest onvoorspelbare album in deze line-up, maar kwalitatief zeer in orde.

Kan het zijn dat "Tusk" een zeer lange gewenningsperiode heeft ?
Ik heb 'm nu 2 maanden in huis maar pakt voor geen meter, met die 2 albums daarvoor had ik totaal geen moeite !

De twee voorgaande albums zijn een stuk toegankelijker dat is een feit.
Buckingham is zichzelf duidelijk opnieuw aan het uitvinden .
Hij schrijft hier songs ( het meerendeel is van hem) die duidelijk meer zijn ontworpen uit een andere invalshoek.
Dat betekent in dit geval een stuk minder gericht op het grote publiek.
Het is een stukje rauwer en onvoorspebaarder.
Nicks schreef hier overigens haar beste werk met Sara , Storms en Beautiful Child.
Wat mij betreft stuk voor stuk meesterwerkjes.

Maar dat veel Fleetwood Mac liefhebbers hier wat moeite mee hadden/hebben is wel duidelijk.
Buckingham zette nu echt de lijnen uit , hij was ook het meest betrokken bij dit album.
De overige leden hadden inmiddels de weg naar de Jetset gevonden en dat betekende dat vooral Buckingham met de plaat bezig was.

Daar lopen de frustraties nog steeds hoog van op, desgevraagd.

"Andere invalshoek" vind ik een prima omschrijving van het gebodene, zonder per se in te gaan op beter of slechter.
Mijn smaak is toch meer de toegankelijkheid van andere FM albums, het is met name Tusk waar uit een ander vaatje wordt getapt. Maar er is bijvoorbeeld nagenoeg geen langdurige gitaarsolo van Lindsey Buckingham te vinden (Sisters of the moon dan nog), zijn solo's zijn iets dat ik met name bij Fleetwood Mac op prijs stel.

Nicks verdient op Tusk inderdaad wel een soort schoonheidsprijs. Maar naast Sara val ik dan weer meer voor de iets stevigere varianten Angel en Sisters of the moon. Stevie Nicks komt op Tusk in een soort van ballad-achtige hoek terecht waar zij niet in thuis hoort. Haar werk is in ieder geval veelzijdig, ook als er enige stevigheid wordt geboden.

Hopelijk dit jaar concerten (de voorbereidingen zijn in volle gang) en als het even meezit een nieuw album maar dat zal dan wel 2013 worden.

???? Lindsey bereid een nieuw soloalbum voor en Stevie ook- een ode aan haar pas overleden moeder. Of is er ander nieuws van het Macfront?

CBS Radio 31-12-2011

Deze plaat ken ik meer dan 30 jaar en hij blijft fascineren. Wat een kwaliteit, wat een.. avontuur is deze plaat. Na het gladde (maar ook uitstekende) Rumours kwamen ze niet met Rumours 2 maar met een rauwe, zeer afwisselend meesterwerk. Hebben ze lang aan gewerkt, was blijkbaar peperduur om te maken maar klinkt hier en daar als een verdedelde demo.
In één woord: loose. En steengoed.

OK, maar het lijkt er niet op. lindsey is op tour door de states, right now, met een one-man-show, bandloos dus. En Stevie doet wederom de slaapverwekkende combishows met Rod Stewart op dit monent. Tevens Zegt Mick in interviews dat hij geen band meer denkt te hebben. Dat is volgens mij nu aan de hand. Geen voorbereidingen op een Mactour in beeld nu....

'T is een beetje een late reactie..... Mick's woorden staan ook bij FM op de site.

Als het klopt wat Mick heeft gezegd over Stevie Nicks, dan is het van haar zijde een klein schandaal.
Maar we zijn hieromtrent wel wat gewend.

In 1984 verklaarde Lindsey (bij het verschijnen van Go Insane) ook al niet meer te weten wat iedereen bij FM aan het doen was en of er ooit nog een nieuw FM album zou komen.

Het kan ook zo maar zijn dat Mick Fleetwood het tijd vond om e.e.a. weer eens op te schudden.

FM komt waarschijnlijk nooit meer met een nieuwe plaat. Misschien een keer een tour, daar kan ik me iets bij voorstellen. De laatste cd is alweer een decennia geleden. De dame en heren worden oud en op een gegeven moment houd het op. End of story.
P.s. de solo platen van L.B zijn zo goed dat er geen noodzaak is voor een zoveelste FM reünie.
Nu maar weer Tusk opzetten. Een niveau waar ze met een nieuwe plaat toch niet meer aan kunnen tippen.

Merkwaardige conclusies.

De band trekt als band beduidend meer publiek dan de leden solo. Verkoopt ook nog steeds meer cd's dan soloprojecten en wat en hoe er al gespeeld wordt op een nieuw album is voor een belangrijk deel toch al van de hand van Buckingham.

Zo vaak is er trouwens geen Fleetwood mac reünie.
Luister inderdaad nog maar eens goed naar Tusk, dan weet je ook weer precies waarom Fleetwood Mac als groep zo interessant was.

Ik weet niet of de conclusie zo merkwaardig is, want wie zegt dat iemand als Buckingham zich alleen nog maar blindstaart op verkoopcijfers? Op commercieel gebied heeft hij alles al bereikt wat er te bereiken valt.
Het kan heel goed dat verkoopcijfers en hitnoteringen hem niets meer interesseren. Hij maakt muziek die hij wil maken en toert op de wijze zoals hij dat wil, sober en klein. Misschien vind hij dat als mens prettiger dan weer in de volle spotlights.
Ik kan me dat in ieder geval heel goed voorstellen.

Wat hij "vind als mens" zullen jij en ik nooit weten, want we kunnen niet in zijn hoofd kijken. Om die reden weet jij ook helemaal niet wat zijn voorkeur heeft inzake albums en optredens.

Hij kan bovendien met Fleetwood Mac in principe ook elk album maken wat hij wenst, zoals hij met deze Tusk ook heeft gedaan, dus daar hoeft het niet aan te liggen.

Ik kan ook alleen maar uitspreken wat mijn voorkeur heeft en die komt zo'n beetje wel overeen met wat veel fans willen maar ook waar Mick Fleetwood en John McVie mee bezig zijn.

Ik heb nooit problemen gehad met de solo aspiraties, als er maar ook ruimte bleef voor de band. Vergeet niet dat wat zij solo konden doen vooral dankzij het werk in de band was. Zowel Stevie Nicks als Lindsey Buckingham hebben in 2011 al uitgesproken weer te willen gaan toeren met Fleetwood Mac. Of dat om artistieke redenen zo is of om commerciële laat ik in het midden. Zolang ze alle vier leven sluit ik een nieuw album ook nooit uit.

Het proces om weer met z'n allen te gaan toeren verloopt wat stroefjes maar de laatste concerten waren uit 2009, 2010. Dus nog niet zo lang geleden.

Als Lindsey Buckingham "als mens" alleen "sober en klein" zou willen, had hij dat zijn hele leven al kunnen beslissen. Maar dat heeft hij niet gedaan. Hij heeft zich namelijk de luxe kunnen permiteren het allebei te doen.