Keane - Hopes and Fears (2004)

Mooi natuurlijk. Maar is het niet een beetje vroeg voor een herruitgave?

ook geweldig net als de andere albums

Tja, Keane. Is het nu iets bijzonders of gewone mainstream pop? In de zomer van 2004 hoorde ik voor het eerst de single 'Somewhere Only We Know' en dat viel in ieder geval wel op. Keane heeft een bijzonder geluid, doordat de ritmesectie alleen wordt aangevuld met toetsen. De gitaren ontbreken. Dat is in ieder geval wat anders. Het probleem vind ik wel - net al bijvoorbeeld bij The Editors, die een heel ander geluid hebben - dat het wel allemaal erg veel van hetzelfde is. Maar in dat geluid sprankelt Keane soms: 'Bedshaped' is gewoon een wonderschoon liedje.

De 2-disc editie viel vandaag na lang wachten eindelijk op de mat. Natuurlijk ben ik hem meteen gaan luisteren, veel van het materiaal had ik wel al eens gehoord maar zo gebundeld komen die b-sides nog beter tot hun recht. Keane blijft één van mijn favorieten. Heerlijk.

Ik snap best dat mensen moe worden met de vergelijking Keane - Coldplay. Maar ook ik heb vaak het gevoel dat in naar een kleine - en veel mindere - kopie van Coldplay aan het luisteren ben. Hopes and Fears is een album zonder eigen gezicht, dat weliswaar prima te beluisteren is, maar na afloop heb ik wel zoiets van: is dit het nou? Is dit nou het album waar ik behoefte aan heb? Is dit nou het album waar ik echt plezier aan heb gehad? Nee dit is het niet. Dit is niet het album waar ik behoefte aan heb. En nee dit is ook niet het album waar ik echt plezier aan heb gehad. Prima achtergrondmuziek, leuk om te horen op Radio 1 als je het voetbal aan het volgen bent. Maar ik vind het dan niet erg als een van de nummers onderbroken wordt door een doelpunt.

Soms héél mooi soms ook vervelend saai. Ik ben geen Keane fan al geef ik dit album nog wel een 6*. Een aantal hele mooie songs maar ik vind het nou ook niet bijzonder.

Toch is het misschien eerder andersom...Rice/Oxley had voor Keane een band met de naam.....tataaa...Coldplay. Dat is verder niet door gegaan en Chris Martin heeft toen de naam van de band over genomen. Het zou zo maar eens kunnen zijn dat hij ook wat door hem is beinvloed. Maar goed leentje buur is Coldplay niet onbekend toch? Verder vind ik Keane veel prettiger om naar te luisteren als Coldplay en is Tom naar mijn smaak een veel betere zanger als Chris. Maar om Keane een kopie van Coldplay te noemen, is m.i te kort door de bocht.

Ik ben verbaasd, maar niet verrast dat deze zo hoog in de top 250 staat. Ik vind op bedshaped na alles een genot voor het gehoor op dit album. Jammer dat ik die cd daarna echt totaal niks meer aan vond en dat het daarna voor mij wat Keane betreft over en uit was. Maar deze cd mag er wel zijn zeg, ik zal ze nog wat steviger op deze plaats zetten.

Grappigste wat ik ooit met deze band heb meegemaakt. Live waren ze in Nijmegen een teleurstelling, namelijk 1:1 met hopes and fears alsof het playback was, maar in Keulen waren ze onverwachts ongenadig goed, ze hadden er zin in en Tom Chaplin had na afloop 20.000 calorieën verbrand door zo sterk te zingen.

Alweer een tijdje geleden dit album geluisterd. Het viel me op dat de nummers mij lekkerder in de oren klonken dan eerder, want toen vond ik het nog niet veel aan.
Nu is het hele album prima.
Cijfer verhoogd naar 5 sterren.

Ik kende ook een aantal nummers van de 2e disc van the Deluxe Edition, die recent werd uitgegeven. Ik heb namelijk een aantal ep's / singles waar ze op staan. Die nummers vond ik al goed tot echt geweldig (Snowed Under bijvoorbeeld). Nu blijken de andere nummers die ik nog niet kende ook goed tot echt heel fraai te zijn. Een aantal nummers had niet misstaan op het reguliere album Hopes and Fears.

Opvallend trouwens is een aantal sterke synthesizer nummers, waarin de piano wat minder op de voorgrond staat. Zoals bijvoorbeeld Into the Light, met een sound die doet denken aan Orchestral Manoeuvres in the dark. Op het fantastische Rubbernecking is de sytnh-bas zo zwaar, dat je de glazen aardig kunt laten trillen. Wolf At The Door is een sterke rock song met een mooie galmende gitaar. Lekkere galmende gitaren hoor je ook op Call Me What You Like. De semi-akoestische demo van She Has No Time is heerlijk sloom en ook gespeeld met ... gitaren: erg mooie versie van dit nummer. Bedshaped is simpelweg één van de beste Keane nummers.

Kortom, de bonusdisc van deze reissue is zeer de moeite waard. Wat een goede 'nieuwe' nummers en sterke demo's staan erop zeg. Deze cd is bijvoorbeeld stukken beter dan hun laatste album Perfect Symmetry. Wat hadden ze in 2003 en 2004 toch veel geweldig goed materiaal. Als je het album Hopes and Fears goed vindt of nog beter, dan is deze bonusdisc echt een must.

Als extra bonustracks staan er ook nog een aantal hele aardige live opnames op. Alleen Bedshaped, van de Steve Lamacq session vind ik wat minder. Een aantal komen van BBC Sessions en kende ik nog niet. Een aantal komen van de live E.P. die al eerder uitgebracht was op cd.

Het couplet van Bedshaped doet me denken aan een (bescheiden?) hit uit de jaren 80. Zelfde schema, praktisch zelfde zanglijn... Weet iemand welke song ik bedoel? Was een song met vocal harmonies in het refrein, en als ik er nu aan terugdenk een beetje fout... Maar weer zo'n song die ik al een tijdje probeer te achterhalen omdat ik het gewoon wil weten, voor de weet :-P Wie heeft het antwoord?

ah, heb het al gevonden... Münchener Freiheit, ik zei al dat het fout was

Bedoel je Play iy Cool uit 1988 van (Munchener) Freiheit?

Verdomd ja! Daar zit wat in: Play It Cool van de Münchener Freiheit.
Keane heeft Bedshaped daar vandaan.

Ik mag hopen dat het op toeval berust, hoewel Tim Rice-Oxley wel vaker heeft laten horen dat hij de kazigheid niet uit de weg gaat Ik bedoelde overigens idd Play it Cool. Het was overigens geen bescheiden hitje zag ik, heeft hier in NL toch de nummer 3 positie behaald...

Ok, ik geef het eerlijk toe: ik heb toen de single gekocht van Play It Cool.

Ach ja, zo heb ik er ook wel een paar in de kast liggen

Inderdaad, ik hoor het nu ook. Was dat nummer echt helemaal vergeten, maar ik geef toe, het is best een goed nummer.

goed album, toch vind ik UTIS iets beter, iets krachtiger. in dit album mis ik af en toe de pit alhoewel er aardige krakers op staan betreffende somewhere only we know en everybody´s changing maar mijn favoriet blijft toch sunshine, mooi opgebouwd met de marimba en veel gevoel voor melodie
ook een triphop nummer als untitled 1 is aardig gedaan.

@ fluidvirgo:

Er zit inderdaad wel een beetje wat in. Maar Bedshaped vind ik op emotioneel niveau niet te vergelijken met Play It Cool.
Dus mocht je de vergelijking horen, heeft Keane er toch wel een heel volwassen 2.0 versie van gemaakt.

Even voor de duidelijkheid; ik doel puur op de melodische aspecten, ik ga de 2 songs op emotioneel vlak niet naast elkaar leggen, dat zou natuurlijk schandalig zijn...

Naar mijn mening Keane's beste album. Elk nummer klinkt een beetje hetzelfde dus je moet er maar net van houden. Gelukkig is dit in mijn geval zo! Beste nummer vind ik "This Is the Last Time".

Een van de beste albums die ik ken. Hoewel in nummers als She has no time en We might as well be strangers (vind ik persoonlijk de minste nummers van het album) begint de stem van Chaplin mij toch wel licht te vervelen. Gelukkig wordt dit weer ruimschoots gecompenseerd door een heerlijk nummer als Can't stop now.
Bedshaped is misschien wel een van de beste nummers aller tijden. Je kan simpelweg niet naar dit nummer luisteren zonder geraakt te worden.

Topalbum. Zeer sterk debuut. Ze hadden bij mij direct zoveel krediet opgebouwd dat ik de volgende twee albums had besteld voor ze uitkwamen. Under the iron sea vond ik nog wel acceptabel, een redelijk album. Maar met hun laatste album is echt hun krediet verspeelt...

Dit album is zo idioot hard gemixt, ik moet het geluid altijd veel zachter zetten als ik de cd aanzet.

Het is vrij hard gemixt, maar 'idioot' lijkt me overdreven.

Mooie popliedjes op dit album, dat zeg ik niet vaak als metalfan. De singles die kende ik allemaal al, die kan ik zelfs meezingen (gebeurt ook niet vaak ) En Bedshaped is een hele mooie afsluiter van het album. Misschien was het album beter geweest als er paar nummers van af waren gehaald, maar het krijgt nog steeds een vette voldoende, 3,5*.

Zo'n hoge top250-plek met zo'n lage score.
Zal dit album ook eens zoeken .

We Might as Well Be Strangers .....................zooooo mooi

Ik heb de speciale editie van het album aangeschaft. Geweldig allemaal, maar ik mis "Untitled II". Dat nummer was toch een B-kant van Bedshaped?