Deep Purple - Machine Head (1972)

Machine Head is Deep Purple in diens hoogtij dagen. Een kort maar krachtig rockalbum, met pakkende rifs, de -toen nog- kraakheldere zang van Gillan en het kenmerkend spel van Lord. Klassieker en een die niet misstaat in de standaard collectie.

Deze LP staat hier al weer ruim veertig jaar in de kast... en dat geef ik nu pas een cijfer! Ohoh... maar het is wel een heule fijne Deep Purple plaat!

Waar blijft toch die tijd?

Bij mij pas ruim een jaar. Maar ben er uiteindelijk achter gekomen dat dit een pracht plaat is. Over sommige dingen doe je wel eens wat langer. Volwassen worden bijvoorbeeld. Daar ben ik nog altijd mee bezig. Althans dat zegt mijn omgeving ha.
Een verdomd lekkere plaat waar niks over te zeiken valt. Een klassieker dus.

Klopt iggy! Gewoon een fijne klassieker!

Zeer fijne plaat natuurlijk. Toch jammer dat er ook 2 iets mindere nrs op staan, namelijk Leo en Never Before. Vooral Leo vind ik zwak. En dat een prachtige ballad als Blind Man het album niet haalde. Het schijnt dat Ritchie Blackmore hier een stokje voor stak.

Op zowel vinyl als 25th anniversary dubbelaar in huis. Welke uitvoering prefereren jullie trouwens , de remaster of de remix? Het leuke aan de remix is dat je allerlei intro's en outro's hoort, alsof je echt met ze in de studio zit. Qua sound hoor ik niet veel verschil, maar dat kan aan mij liggen.

Op Radio 2 is iets voor 12.00 uur iemand 's "albumparel" te beluisteren. "Maybe I 'm a Leo" is mijn albumparel van "Machine Head".

Bijzondere keuze.

Een reactie die vijf maanden te laat (en dus misschien als mosterd na de maaltijd) komt, maar ik vind het bijzondere (en tamelijk zeldzame) van dit album juist dat er geen enkel zwak nummer op staat. Mijn eigen albumparel zou Maybe I'm a Leo ook niet zijn (ik zou zelf –hoe voorspelbaar– moeten kiezen tussen Highway star en Smoke on the water), maar voor de keuze van Leo kan ik alle begrip opbrengen, en dan dus niet alleen omdat ik dat zelf als favoriet nummer 3 zou aankruisen maar omdat ik èlk nummer op deze plaat ijzersterk (en een voorkeursstem waard) vind.

De albumparel voor mij is toch echt When a Blind man Cries.

Dat ben ik met je eens, Faalhaas! Het enige probleem daarmee is wellicht dat het nummer niet op het album staat.

Tja.. ene heer Blackmore wilde het er niet op hebben gek genoeg (zoals te zien in de Classic Albums docu). Echt onbegrijpelijk. Gelukkig staat ie wel op de heruitgaves. Zoals het hoort.

Zeldzaam mooi nummer... Ik vind over het algemeen dat de meeste bonustracks weinig toevoegen aan albums, maar When a blind man cries is echt geweldig, absoluut zonde dat dat het oorspronkelijke album niet gehaald heeft.

Had er makkelijk bij gepast op dit toch wel vrij korte album, ja, eens.

We schrijven zo pakweg 1972/'73 toen ik als 8 jarige deze muziek dagelijks hoorde als ik in de late avond en nacht bed lag en mijn ouders onder in hun café aan het werk waren. Ook wist ik dan dat de plaatselijke chapter van de pas in Nederland opgerichte motorclub Hell Angels in het café aanwezig waren. Klonk het bekende album ''In Rock'' nog vrij ruw en buiten het legendarische nummer Child In Time om nogal onsamenhangend. Bij dit album hebben de nummers allemaal een kop en staart en kinken de nummers ook veel toegankelijker waarbij de Highway Star en Smoke on the water inmiddels als echte rock klassiekers zijn geworden die inmiddels al vele malen zijn gecoverd door latere rock artiesten.

Op LP heb ik dit album de afgelopen 35 jaar meerdere malen gehad en ook weer kwijtgeraakt. Maar laat ik op eBay de eerste CD versie vinden (niet de Japanse Warner uitgave) maar de oorspronkelijke CD versie die is uitgebracht in Engeland. Voor de kenners is te zien aan de tekst aan de middenring van de CD. Daar staat op ''Mastered by Nimbus'' dit zijn CD persingen met de eerste mastering die zo tussen 1984 en 1987 zijn verschenen (latere CD versies zijn gemaakt door EMI Swindon)

Dan heb ik de beste drieluik van Deep Purple op CD. Dat is ''In Rock'', ''Machine Head'' en ''Perfect Strangers''. Gek is dat het live album ''Made in Japan'' mij niet echt kan boeien, toen niet en nu ook niet echt.

Score 4,0

Gaat Gillan op In Rock en Made in Japan helemaal uit zijn plaat, hier blijft het beperkt tot wat sporadische uithalen. Als je je eenmaal de live songs hebt toegeeigend is dit maar een "belegen" werkje. Maar goed, niet altijd is het even gepast om altijd maar voor de meest energieke uitvoeringen te kiezen. Daarnaast zijn dit dus de creatieve originelen zullen we maar zeggen. Uiteindelijk is het wel de reden dat Machine Head misschien toch minder vaak de weg vindt naar mijn oren dan zou moeten.

Meesterlijke plaat, al is het alleen maar om Lazy en Space Truckin'. Wat een geweldige nummers zijn dat toch.

Kant B is favoriet. Met name, omdat Maybe I'm a Leo en Never Before me niet zoveel doen. Leuke nummers, maar niet meer.

Deep Purple levert met dit album tevens een klassieker van jewelste af met Smoke on the Water. Iedereen, rock fan of niet, kent dit nummer. Dan heb je toch wel puik werk afgeleverd.

4*

Dit album is weer wat wisselvalliger maar de uitschieters zijn wel bijzonder sterk. Highway Star, Pictures of Home, Smoke on the Water en Lazy: Deep Purple op zijn best. Andere bands kunnen enkel maar van dromen zulke klassiekers. De mindere nummers zijn Maybe I'm a Leo en Never Before.

88/100

Maybe I'm a Leo vind ik ook de minste en Never before had zonder de 30 seconden intro ook meer indruk gemaakt. Waarschijnlijk zijn de songs individueel beter op Machine head dan op In Rock maar de gitaardistortion alleen al op de laatst genoemde besluit mij die hoger te scoren.

Geweldige plaat. Wat was Deep Purple (vooral Mark II) toch een band met idioot goede muzikanten die, ondanks de kift die er natuurlijk ook was, ook gewoon heel goed konden samenwerken. Vooral Lord en Blackmore vullen elkaar briljant aan.

Dit album is net wat te wisselvallig voor de volle score. Never Before vind ik wat minder, en Pictures of Home, Space Truckin' en Maybe I'm a Leo zijn sterk, maar net niet top. De resterende drie, Highway Star, Smoke on the Water en Lazy zijn regelrechte klassiekers, en dat op één album.

Maybe I'm a Leo en Never Before vormen voor mij minder het euvel op Machine Head, dan het feit dat er van alle nummers tenminste één tot heel veel live-uitvoeringen bestaan. Is nu een beetje het geval dat ik bepaalde nummers ben ontwend, met name die vier die op Made in Japan staan, en er met dit album weer een beetje in moet komen. Toch fijn om met name Lazy en Space Truckin' studio eens terug te horen. Op de Never Before single wordt er in het intro en de solo van Jon Lord geknipt en voor When a Blind Man Cries gaat ook op dat er de nodige liveopnamen van bestaan, al dan niet door Ian Gillan solo.

De nieuwe nummers (2 stuks) van 'Whoosh!' bevielen nog niet zo, dus maar es een oudje uit de kast geplukt (lees: op YT opgezocht). 'Smoke on the Water' kende ik natuurlijk al, en 'Highway Star' via een aantal covers ook, maar voor de rest is het onbekend terrein. Mijn conclusie na één luisterbeurt slechts: het had allemaal wel wat heaviër gemogen, zoals bv. de afsluiter 'Space Truckin''. Alhoewel, afsluiter, op YT kreeg ik 'When a Blind Man Cries' er gratis bij, en die is ook niet mis, al lijkt ie een beetje onaf, zoals die weggedraaid wordt...

Toch kan ik hier met gemak vier sterren aan kwijt, het klinkt allemaal erg lekker en Gillan heeft een fantastische stem.

Nog heavier? Ik bedoel dit is 1972. Een nummer als b.v Highway Star was toendertijd het meest heavy nummer wat er was.

ricardo - 'Smoke...' en 'Highway...' zijn idd heavy genoeg, ik doelde op de rest. Een 'When a Blind...' is dan vrij rustig, maar daar heb ik in dat geval geen bezwaar tegen.

Ik denk dat Sabbath rond die tijd een stuk heavier was. Deep Purple In Rock uit 1970 was ook een hardere plaat. Live was het een ander verhaal, maar ik vind oude Deep Purple zelden heel stevig.

Highway Star is niet heavier dan Sabbath nee. Wel een tikje sneller.

Sabbath was al metal in het eerste begin, zeker door het zware gitaarwerk van Iommi, het logge drumwerk, en de doomy zangstem van Ozzy. Wel vind ik Deep Purple 1 van de eerste bands die zoals we nu kennen begonnen zijn aan de klassieke hardrock met vooral stevigere en snellere nummers. En ja ik weet ook wel dat een band als Blue Cheer er nog eerder was. Voor mij hebben ze met Deep Purple In Rock dan ook een nieuwe trend neergezet.

Machinehead heb ik pas leren kennen na Made in Japan en was even wennen maar na het beter beluisteren kom ik ook tot de conclusie dat het een top album zonder zwakheden.

Maybe I am a Leo vind ik juist heerlijk laid back en Never Behore beginnend met een lekkere groove als een Jam sessie, dan het catchie nummer met in het midden een beatle achtige harmony in de zang, lekkere solo en heerlijk einde.

Voor de rest is alles al gezegd behalve het meesterlijke intro van Lazy, begint liefelijk en plotseling zit de hammond achter in je keel om vervolgens improviserend te gaan naar de basis, waar Blackmore het overneemt en hoe. Top nummer in de mooie cariere van blackmore.

When a blindman cries is een prachtig juweeltje, emoitioneel, bluesy slepende solo, mooie inkleuring van Jon Lord. Het is na Child in time zelfs mijn favoriete nummer van Deep purple geworden

In best ever albums het best scorende DP album op de 'eeuwige lijst'. Nog voor DP in Rock. Dat verbaasde me in eerste instantie wel enigszins. Echter met Highway Star, Space Truckin'en Smoke on the Water aan boord is dat toch wel terecht. De bonus When a Blind Man Cries is een fraaie toegift .
Toen ik in 1973 LP's begon te kopen was In Rock een voor de hand liggende aankoop net als Made in Japan.
Machine Head stond destijds niet in mijn lijstje. Onterecht dus.
Op 4 in de 100 Greatest Albums of 1972. In de jaarlijst '72 van best ever albums op 7.

Graspop binnen 3 dagen en eerlijk gezegd kijk ik enorm uit naar Deep Purple. Geen enkel idee in welke bezetting ze komen maar hoop op veel klassiekers van Machine Head en In Rock
Spelen ze Black Knight nog?

Big shit, ik ben op vakantie in Zuid Duitsland. Ik zal maar niet aan mijn geliefde vertellen dat ik morgen terug wil naar Nederland. Of beter gezegd naar België.
Ik heb even contact gezocht met Ian. Immers: "I Got His Number". Hans verzekerde hij mij, "Smoke on the Water", "Highway Star" en "Lazy" gaan we zeker weten spelen...