Deep Purple - Machine Head (1972)

De dvd is van de serie Classic Albums. Bandleden van Deep Purple laten zien hoe de nummers van Machine Head inelkaar zitten. http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=1002004000084415&Section=VIDEO&lgl=1&plid=N6eR5LdEU1EAAAEQIH52qVtx&lgl_BOL_OWNER_ID=1&lgl_Section=1

helaas zijn ze Lazy vergeten.

De 1997 remixes versie klinkt echt formidabel.
Speciale uitvoering van deze CD met de remasters en de 1997 remixes. Naar aanleiding van het 25 jarige bestaan van dit album. Ben je al fan dan moet je die 1997 remixes zeker beluisteren om ze daarna aan te schaffen.

Prachtplaat, wàt een klassieker; Highway Star (vind ik persoonlijk het beste wat de band maakte, wat een swing, wat een tempo ), Never Before en Smoke on the Water... Lazy, dat ik vroeger enkel van de live-versie op Made in Japan kende... tot ik deze klassieker ontdekte. Dit is ook de band in hun beste line-up. Mark II toch, dacht ik ? Dit plaatje verdient zeker 4.5 ster !

Eveneens een uitstekend album. Van mij niet de volle mep, omdat Leo en Never Before niet tot mijn favoriete albums horen.
Verder heb ik helemaal geen zin om te kiezen tussen deze studioversies en de uitvoeringen op Made in Japan. Waarom zou ik? Ik ben wel erg nieuwsgierig naar de remixen.

albums? waarschijnlijk moest dat nummesr zijjn

dit vind ik het beste deep purple album ( studio ) , op highway star rmoet je lekker in de auto scheuren en dan de politie van je af schudden , hier staat geen zwak nummer op , ook natuurlijk het prachtige when a blind man cries wat als b kant dient voor never before kan ik geen genoeg van krijgen , dit album verdiend een dikke 5

Dank je, typefout.

Op zich een goed album. Alleen jammer dat hij zo slecht is geproduceerd. Los van stoffig geluid kun je de energie en kracht van de nummers niet vergelijken met ze live klinken. Uiteraard mag daar verschil in zitten, maar op deze plaat staan ze stukken futlozer.

Dat je de titel van Drs. hebt geloof ik graag . Echter dat je gehoor in orde is kan ik niet geloven . Het Deep Purple album "Machine Head (1972)" is echt niet futloos te noemen . Zeker in de geremixte versie klinken de nummers van "Machine Head (1972)" allemaal geweldig sprankelend .

ik heb de geremixte versie ( dubbel cd ) , en hij klinkt super , deze beste purple record
misschien heeft drs het vinyl op een philips pick-up uit de beginjaren 70 gelegd ( zo eentje met 1 box ) , dan kan ik het wel begrijpen dat het niet klinkt.

heb deze ook op vinyl en deze klinkt goed. Alles een kwestie van wat van pick-up je gebruikt

In de pick-up van Drs. DAJA zit mischien wel een versleten naald .

Of mischien een 78 touren pick-up met een zwengel Moet die maar Just like Gene Autry, A Foxtrot draaien

Wat wel kan: Begin de jaaren 70 zijn er behoorlijk veel Vinyl platen uit Italien geimporteerd worden omdat deze goedkoper waren een handelaare zomede meer winst makten.. In Italien hebben ze oude Vinylplaten voor nieuwe platen recyceld maar wat ze in Italien niet gedaan hebben...ze hebben het papier label niet weg gehaald. Italiaanse pressings zijn daarom ook bijna altijd van slechte kwalieit maar dit heeft niets te maken met de original productie van deze platen!. Dus bij oude second hand platen altijd goed kijken waar deze vandaan komen. Verder is het sowieso beter en verstandig altijd original u.s., u.k , NL, D noem maar op, releases te kopen Zijn wel een stukje duurer.

De liedjes zijn natuurlijk allesbehalve futloos. Hoeveel albums kunnen Maybe I'm a Leo tot hun zwakste nummers rekenen? Maar ik herinner mij ook, dat mijn LP - als arme scholier zo goedkoop mogelijk gekocht - niet ideaal klonk. Dus ik geloof graag, dat de geremixte versies fantastisch klinken.

Highway star en smoke on the water op een en dezelfde album? Hoe komt het dat dit album niet in de top20 staat?
(de rest ken ik niet echt, maar moet ook goed zijn, toch?)

goede vraag , het hoort eigenlijk in de top 10 te staan .
de rest is 1 groot Oorgasme .
luister eens naar When A Blind Man Cries , Mabey I`m A Leo , en Pictures Of Home .
dit is DP op hun best .
gewoon kopen en 5 sterren geven.
dit schijfje staat op `n vaste plaats in mijn top 10 .

Ik ben geen echte rockfan, maar een band als black sabbath of nummers van led zeppelin en dergelijke doen me altijd wel iets.
Deze beluister ik zeker nog wel eens in de nabije toekomst.

Dit is een geweldige plaat van begin tot eind
Kan niet anders geven dan 5 sterren

Sound van deze plaat is gewoon echt goed.
Sommige albums uit deze tijd is echt goed te horen
dat het een ouder album is.

Maar net zoals Led Zeppelin, Stones, Pink Floyd lijkt het net of
dit album dit jaar is uitgekomen.

Kwamen zulke albums nog maar uit!!!

Ik sluit mij graag aan bij de woorden van Lamontagne .

Je kunt niet snel genoeg aan Deep Purple In Rock, Machine Head en Made in Japan beginnen.
Oi oi oi, nog drie weekje en dan ligt de uitgebreide CD in mijn speler ...

Mensen, jullie weten inmiddels dat ik door en door verwend ben, snobistisch, blasé en door muziek niet meer te schokken ben. Nou, vanochtend viel ik zowat van mijn stoel. Mama mia, wat een verwennerij. Ik voelde me weer zoals het armlastige pubertje 25, 30 jaar geleden, toen hij (ik) bepaalde platen voor het eerst op zijn primitief draaitafeltje legde.
Ik heb het natuurlijk over de remixen, over CD1. Hoe heb ik ooit op Leo en Never before (zie boven) kunnen neerkijken? Wat klinkt de hele zaak, vanaf Highway Star tot en met When a blind Man ... toch zeldzaam goed. Ik zal mijn top 10 moeten herzien, maar dat gaat bovenmatige herseninspanning kosten. Machine Head komt in mijn top 3 terecht, dat is zeker.
Om mijn eigen vraag te beantwoorden: de remixen zijn beter dan de remasters. Het sleutelwoord is hier expressie. De heren hebben de nummers eigenlijk één keer teveel opgenomen. Daardoor klinken de remasters weliswaar technisch perfect, maar ook nogal emotieloos. Ik moet denken aan die Koreaanse en Japanse vioolwonderkinderen, die alle noten perfect spelen, maar meer ook niet.
CD1 barst van de expressie, het spat van het schijfje af en de luidsprekers uit. Goede composities waren het al, dus er zijn maar twee conclusies mogelijk: indrukwekkend en fantastisch van begin tot einde.
In een interview heb ik gelezen, dat Blackmore de zaak niet vertrouwde. Hij zou een rechtszaak beginnen als de remixen van Glover hem niet bevielen. Daar is het nooit van gekomen, dus de Maestro heeft zijn goedkeuring er aan gehecht.

Ik heb gelezen in een gitaarblad dat Blackmore het er helemaal niet mee eens was dat er (volgens hem) afgekeurde solo's alsnog geplaatst zijn in bestaande "Machine Head" nummers. Solo's die volgens hem zelfs foutjes bevatten...

Zal best. Blackmore's meningen zitten meestal vol bijbedoelingen. In het algemeen is het beter geniale artiesten op hun daden te beoordelen dan op hun woorden. Het feit, dat hij geen rechtszaak is begonnen, zegt me meer. Dat deed hij namelijk wel, toen Evans rond 1980 probeerde Deep Purple nieuw leven in te blazen.
Hoe dan ook, de alternatieve solo op Smoke on the Water is uitstekend. Die op CD-2 heb ik altijd een tikje slap gevonden in vergelijking met de verbeterde solo op Made in Japan. Met de inleidende drumroffel van Pictures of Home ben ik ook heel, heel blij. Nee hoor, laat Blackmore maar praten. Zijn afgekeurde solo's bezorgen mij veel luistergenot, zoals ook bepaalde afgekeurde composities van Tsjaikovsky - hij had ze willen verbranden - gelukkig voor mij gered zijn.

Zeer goede hardrocker. Smoke on the water is de enige smet op een voor de rest steengoed album. Het nummer heeft me nooit veel gedaan.

Van 3.5 naar 4*

Natuurlijk is Richie Blackmore's gitaarspel geweldig en bezit Ian Gillan een fantastisch wijd vocaal bereik, maar het valt me op dat de inbreng van Jon Lord vaak wordt onderschat.
Met zijn hammond orgel heeft hij de sound van Deep Purple neer gezet.
Luister maar naar de intro van "Lazy". Geniaal.

Leuk album dit, bevat wat sterke nummers, maar ik vind het toch wel redelijk overschat.

3,5.

beste studio album van dp,als ik een plaat draai van dp is het steevast made in japan maar als ik een studio album draai is het deze vooral in geremasterde vorm ook een zeer goed album

Klopt helemaal. Wat Lord uit een simpel Hammond Orgel wist te halen - mijn grootvader had er één - maakt meer indruk op mij dan de hele batterij, die Wakeman en Emerson al snel hadden verzameld. Op Who do you think we are had Lord ook uitgebreid. Inderdaad, ook voor die plaat geldt minder met meer spullen.