Pink Floyd - Wish You Were Here (1975)

Vakkundig gemaakt inderdaad. Na ruim 30 jaar door heel veel mensen ( en niet alleen bij MuMe) nog steeds zeer gewaardeerd. Dus heb het niet over geluid wat achterhaald zou zijn.
Noem een 2e band die ook maar in de buurt komt van dit "achterhaalde" geluid.

Genesis? Yes? J.M.Jarre?

Ik denk dat we met 'geluid' niet helemaal hetzelfde bedoelen.
Ik heb het over de productie en al die wollige synths.

Sterker nog: ik denk dat het daar een stuk beter van wordt.

Mijn favoriete Pink Floyd album. Ik beoordeel een album wat het met mij doet en dat is natuurlijk voor ieder anders. Of de productie van een album nu wel of niet goed is zegt me niet zoveel. Hoe de instrumenten klinken ook niet zoveel: soms vind ik een synthesizer gelui mooi, soms niet. (da's voor ieder persoonlijk)
Nu over het album: het had bij mij hoger gestaan als Welcome to the machine er niet op had gestaan, ikzelf vind het wat een saai nummer , maar het geeft de sfeer van de titel wel goed aan.(machinaal)
Niet een album dat ik vaak draai , maar zo nu en dan komt hij uit de kast en vind ik hem toch wel 'lekker'.

Na Meddle mijn favoriete Pink Floyd album. Alleen skip ik het eerste nummer altijd. Shine On You Crazy Diamond (I-V) vind ik zo saai.
Het schiet niet op.
De rest is fantastisch met als hoogtepunten Welcome To The Machine en Shine On You Crazy Diamond (VI-IX).

Ik kan wel Postpunker wel wat gelijk geven wat betreft SOYCD op Kant A(LP). Ik kan er ook niet altijd naar luisteren , wat voor mij ook geldt voor WTTM.
Ik heb het nog eens beluisterd en geef kant A 3,5* en Kant B (duidelijk mijn favoriete PF albumkant) 5*. Zo kom ik op 4,25 en rond dat toch af naar totaal 4*.

De eerste Shine On You Crazy Diamond is juist het mooiste wat het album te bieden heeft, en dat is nogal wat. Ook prachtige teksten.

Ieder zijn favorieten. Persoonlijk vind ik Have a Cigar het mooiste:een heerlijk rocknummer met een prachtige solo! De eerste van SOYCD vind ik wel mooi opgebouwd naar het later rockender 2e gedeelte van SOYCD. Wish you were here is ook top.

Have A Cigar

Kom er net achter dat dit eigenlijk de beste plaat ooit gemaakt is, op de voet gevolgd door Dark Side of the Moon. Als je even zoekt naar albums met meer dan 1000 stemmen en een score van minimaal 4.0, dan is dit het album met de hoogste score Pink Floyd

Mijn grote makke is dat ik gemakkelijk in slaap val. En niet wanneer ik muziek niet goed vind. Zucht.. het leven valt me soms zwaar.
Ik bedoel… het is wel een ideale graadmeter. Slechte muziek roept irritatie op. Je gaat een beetje lopen skippen. Raakt gefrustreerd waarom jij het geniale er niet vanaf kunt horen terwijl hele volksstammen op MuMe dat wel kunnen en baalt nog eens extra omdat je er toch geld aan uit hebt gegeven. (er vanuit gaande dat je op een correcte manier aan je muziek komt). Op het moment dat ik muziek dus wel goed vind wil ik het graag zoveel horen dat er op een bepaald moment een “verzadiging” optreedt. Een zekere rust maakt zich van me meester…ik weet wat er komen gaat..ik weet dat het goed is… ik w e e t…zzzz
En zie dan nog maar eens iets zinnigs te posten over dit geweldige PF-album

De opener is vanaf ongeveer 5 minuten geweldig.
De volgende 2 klinken ook goed.
Wish you were here vind ik het beste van het album.
En dan het 2e stuk Shine On You Crazy Diamond: kom er maar eens op.
Komt uit op een 4*,wat ik eigenlijk niet verwacht had.

Ik vind de titeltrack het minst goede nummer van dit album, de andere 4 zijn zonder uitzondering voor mij de toppers. Welcome To The Machine, Have A Sigar en Shine On in zijn geheel, zijn gewoon super, het titelnummer is ook erg goed hoor, maar vind ik iets minder goed dan de rest van dit album.

Laat de titeltrack nu het enige nummer zijn dat ik te pruimen vind..

Is dit niet wat kort door de bocht? De andere tracks mogen er voor mij ook wezen. Echte lange tracks met een mooie opbouw hoor je tegenwoordig te weinig. Daarom ben ik wel blij dat dergelijke zaken in het verleden zijn gemaakt. Heerlijk je laten onderdompelen in een prettige sfeer die na afloop toch te kort bleek. De film die in je hoofd aan draaien was, was nog lang niet op het punt waar je wilde dat het moest wezen. En daar had je al die (......) rol met mensen die aan de film hadden meegewerkt. Op de fiets naar huis bleef dan een dergelijk gegeven doormalen, waardoor het einde niet echt het einde kon zijn.

Dit album van Pink Floyd is voor mij één van de beste films die bestaat. Eentje met voldoende verdieping en nog veel meer. Daarvoor is de fruitschaal te klein om er naast pruimen meer op te bewaren. Waardoor de ruimte ontbreekt om andere fruitsoorten er bij te leggen om zo een compleet beeld van dit album te krijgen, waar zoveel op te horen is dat het haast niet is te bevatten is en nooit echt compleet door zal door dringen wat het te betekenen heeft. Dat is al een vraag waarmee ik al sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw mee bezig ben.

Akkoord, maar veralgemeen toch niet want een band als Porcupine Tree bijvoorbeeld, die bouwen hun nummers enorm goed op. Ze zijn trouwens erg beïnvloed door PF.

Sorry hoor, maar volgens mij zoek je dan gewoon niet goed.
Sieges Even? Porcupine Tree? Demians? Circus Maximus?Ghost Circus? Oceansize? Pathosray? Riverside? Simon Says? Als die geen lange tracks met mooie opbouw maken weet ik het niet meer.

Laat mij u dan zeker Trentmoller aanraden: lange tracks met een bijzonder mooie opbouw. En kijk, uit 2006!

Om maar even te zeggen dat het pas écht kort voor de bocht is te zeggen dat je dergelijke zaken te weinig hoort in de hedendaagse muziek. Want dat is fout.

EDIT: Ik zie nu net dat andino al een lijstje had klaargezet

Waarmee is aangetoond dat als je te kort door de bocht gaat je zo op een muur knalt van kritiek, wat dan zorgt dat er ruis ontstaat waardoor het niet meer om de muziek gaat, maar om wellicht een kortzichtige opmerking. Wat dan toepasselijk is waar over dit album gaat. Zijn we zelf af en toe niet even de weg kwijt.....

Er zijn bands te over die zich uitleven in vermoeiend lang uitgesponnen instrumentale nummers.. meestal met vermoeiend en slaapverwekkend effect (Godspeed e.d.). Zo ook deze van pretenties aan elkaar hangende uitvoering waarop Gilmour de een na de andere solo aan elkaar vlecht door één flinterdun doorlopend thema'tje maar te herhalen en herhalen. Waar DSOTM een boeiende plaat is met genoeg afwisseling en ook spanning, is dit een beetje oefening tussen de salondeuren voor ouwe mannen. Vreemd genoeg werken die lange stukken op Animals weer wel. Kwestie van spanningsboog denk ik en wat meer duisternis. Komt de muziek van PF ten goede.

En persoonlijk opvatting natuurlijk... Maarja, zo zou je elke discussie hier wel af kunnen sluiten

Herman, ieder zijn eigen smaak, ik zie Wish you were here eerder als een continuering van het maken van kwaliteitsalbums. Misschien vind je dit album wel te gelikt, kan ik me goed voorstellen. Er zijn ook Pink Floyd liefhebbers die liever hun experimentele periode horen: vanaf Piper tot zeg maar Meddle. Wellicht behoor jij ook tot diegenen. Ik zelf hoor liever WYWH dan Piper, omdat op WYWH alles geperfectioneerd is, dan kun je van PATGOD niet zeggen, maar het experimentele van laatstgenoemde album heeft beslist zijn charme.

Maar mijn bescheiden mening behoort Wish you were here tot de allerbeste albums uit de jaren 70. En wat vooral goed is: te constateren dat dit soort albums ook worden ontdekt door een nieuwe generatie.

Mijn een na favoriete album van de heren: Dark side of the moon vind ik nog ietsjes beter.

Na het grote succes van TDSOTM .......was Wish you were here zeker een verrassend knap volgend album van zeer hoog niveau.

Ik vind WYWH van een wat constanter nivo dan DSOTM. Die mag dan wat afwisselender zijn , maar dat betekent niet dat ie dan ook beter/mooier is.

Ik heb vannacht gedroomd dat ik dit album beluisterde...

Ik zal hem maar snel opzetten!

Dan was er gelukkig geen sprake van een nachtmerrie, maar van een cultureel verantwoorde beleving in het hoofd. En daar kan je alleen maar heel blij mee zijn.

Oke, oke het begint te komen. Track 1 & 2 zijn briljant... inclusief hoe ze geëindigd worden. Omhoog naar een 4*.

nu de rest nog... morgen nog maar eens luisteren

Track 1 en 2 alleen maar briljant? Dit album is van kop tot staart briljant. Als ik een iets minder nummer zou willen noemen dan is dat wel de titeltrack vind ik. Maar slecht is ie niet hoor zeker niet, alleen iets minder op een verder geniaal album. Er zijn heel wat albums, als daar Wish You Were Here op zou staan ik dat het beste nummer zou vinden.

Typisch. Het geluid van een Have A Cigar vind ik niet zover verwijderd van dat op Animals.

Ik weet het, maar ook dat nummer vind ik een beetje geforceerd hier. Terwijl op animals de nummers van meet af aan uitstralen dat ze zo duister zijn bedoelt.. Deze plaat is gewoon geweldig onevenwichtig. Raar dat de PF fans dat niet horen. Het bestaat deels uit aanstekermuziek en deels uit mooie vondsten die nergens kompleet worden uitgewerkt zoals op animals.