Bruce Springsteen - Born in the U.S.A. (1984)

Van dit album ga je twee keer zo hard rijden en vloeken tegen de caravans voor je..

Born in the USA is wel mooi in de akoestische uitvoering zoals die op Tracks staat. Ik weet niet of je die versie kent anders zou je hem een keertje moeten horen. Het Born in the USA van dit album kan ik ook niet meer aanhoren.
Mijn favoriete nummers van dit album zijn Bobby Jean en No Surrender. De meeste andere nummers draai ik zelden nog.
Ik kies liever voor Nebraska, Darkness on the Edge Of Town, Born to Run of het Live 1975-1985 album.

Als ik ooit aan het downloaden ga of het album (toch?) Tracks ergens goedkoop zie liggen, zal ik proberen je woorden terug te halen en de akoestische uitvoering checken.

Met name de nummers i'm going down en working on a highway spreken me op dit album erg aan. Voor de rest kan dit album niet tippen aan het voorgaande werk van The Boss.
Favoriete albums voor mij zijn Darkness On The Edge Of Town en Tunnel Of love

Een heel goed album, al is het niet z'n beste. Nummers als 'I'm on fire', 'working on the highway', 'I'm going down' en 'dancing in the dark' doen mij niet zo heel veel. Nummers als 'Darlington County', 'no surrender', 'glory days', 'Bobby Jean' en 'my hometown' vind ik weer geweldig. Desondanks toch 4 sterren.

Bij het beluisteren van I'm on fire kreeg ik zojuist tranen in mun ogen zo mooi. Er zijn maar weinig andere artiesten die zoveel emotie in muziek weten te leggen en mij me zo weten te raken als Bruce. Denk dat ik mun Bruce lp's maar eens te voorschijn ga toveren voor een mooie avond .

I'm On Fire is ook voor mij persoonlijk een heel mooie nummer dat steeds weer in mijn eigen top 10 terechtkomt. Dus ik begrijp je gevoel volledig!

Ik vind het een uitstekende plaat. Dancin in the Dark heeft me nooit iets gedaan, maar eraan storen zal ik me niet. Niet elk nummer moet diepgaande reflectie bevatten. Een nummer dta mij erg aanspreekt naast Bobby Jean en No surrender is My Hometown. Superplaat.

born in the u.s.a (het liedje dan) vind ik totaal niet goed maar dat is het enige minpunt aan deze prachtige cd.

Born in the U.S.A heeft ook de neiging om wat te verzuipen in synthie bombast. Maar tijdens de live concerten van The Rising Tournee in R'dam opende hij met een akoestische versie hiervan in zijn eentje op het grote podium en dan laat het toch een grote indruk achter.

De titelsong klinkt inderdaad bombastisch vanwege de synth en drumsound, maar het past perfect bij de tekst en zang van Bruce Springsteen.

Een betere opener konden ze voor zo'n plaat niet gevonden hebben. Het opent groots net als het ego van de doorsnee amerikaan.

Verder verteelt Bruce prachtig de verhalen van verschillende doorsnee amerikanen. Zo hoor je het verhaal van de Vietnam Veteraan, verliefde pubers en de doorsnee werkman.

De pracht ligt hem bij de verwoording van Bruce de manier waarop hij de karakters in zijn songs tot leven brengt. Zo voel je mee met het cynisme op Born in the USA.

Al bij al haalt deze plaat het voor mijn part niet met Born to Run een plaat van een grotere waarden en dit voor een simpele reden. De muziek is hier net als bij Born to Run bombastisch maar hier missen we de sax van Clarence Clemons en andere leden van de E-Street band.

Jammer, maar toch een dikke 4

Born in the U.S.A. (dat stilistisch vergeleken kan worden met Born to Run) is wel degelijk met the E-Street band en de sax van Clarence Clemons komt in meerdere songs voor.

Welke leden van de E Street band mis je hier dan, Barrett? Ze worden allemaal vermeld in de credits. Ze staan zelfs gezellig met z'n allen op de foto in de binnenhoes.

Bruce Springsteen and the E Street Band als volledige naam komt alleen voor bij zijn live albums. Bij zijn studio albums, worden ze idd. allemaal vermeld en op foto's vertegenwoordigt. Wat de saxofoon betreft die is hier ruimschoots aanwezig.

Bijvoorbeeld met die gillende solo op Bobby Jean...

En tegelijkertijd ook een van mijn favorieten van dit album, samen met No Surrender en My Hometown. Bobby Jean was als een soort hommage aan zijn vriendschap met Little Steven, die ten tijden van de doorbraak van dit album zijn vriendenclub E Street Band verliet. Vriendschap is toch al dik vertegenwoordigt op dit album....No Surrender/Darlington County alsook het mijmeren over het verleden...Glory Days/My Hometown. In die zin springt Born in the U.S.A met vlag en vaandel erboven uit, door zijn cynische politieke lading. Want met Cover Me/I'm on Fire en I'm going down liet the Boss zijn hypothalamus welig tieren.

Waar Born to Run de sfeer uitstraalde over de ondergaande zon, al rijdend in een cadillac met open dak en met een open vizier naar de toekomst...(voor mij dan heh)...is m.i Born in the U.S.A daar een volwassen variant van.
Born in the U.S.A heeft een muzikale onuitwisbare indruk op mij achter gelaten en bij elk nummer heb ik zo wel mijn eigen herinneringen. Het is als het ware een (foto)album door mijn jeugd. Vandaar ook een niet objectieve 5*, ik zou het ook niet over mijn hart kunnen verkrijgen om het met minder af te doen. Muzikaal gezien heb ik andere favorieten van hem, maar toch...misschien verdient dit wel een plaats in mijn top10 als ik mij nu zelf zie schrijven.

ik kan er juist geen genoeg van krijgen

Is Bruce Springsteen schoor op Born in the U.S.A? Het lied heeft die typsiche '80s sound. Verder doet het nummer mij niet zo veel.

Behoorlijk album van the Boss, waarmee hij doorbrak naar een veel breder publiek; Springsteen op zijn commercieelst dus, geen slechte plaat, maar het destijds te vaak gedraaide Dancing in The Dark klinkt mij nu toch redelijk.... synthetisch, het zijn die eighties drums vrees ik;
Geen slecht album, maar retecommercieel, en ik vind Born to Run, The River, Magic, The Rising en zeker ook Devils & Dust zovéél interessanter dan dit "visitekaartje" van Bruce.

Persoonlijk erger ik mij aan de '80s drums. Ik houd er niet van. Andere plaat dan maar.

Dit is een belangrijke plaat voor mij. Als kind veel gedraaid. Ik ben ook de trotse bezitter van alle singeltjes (op vinyl uiteraard). Ik vond hem altijd erg goed maar inmiddels zit die niet meer tussen mijn favoriete Springsteen albums.

Bruce's doorbraak kwam pas echt goed op gang hier in dit kikkerlandje, door zijn schreeuwerige zang in We are the World. Het 'schore' effect was voornamelijk te danken aan het feit dat hij pas daarvoor nog een live concert had gegeven, dus zijn stem was goed opgeschuurd.
In vergelijking tot zijn andere platen is Born in the U.S.A ws. wel zijn meest op een grote publiek gerichte album, maar m.i was Born to Run dat destijds ook. Na 2 albums die wel door critici gewaardeerd werden, maar niet echt veel zoden aan de dijk zette, moest er toch iets komen, waar men niet omheen kon...dat werd Born to Run. De rest is geschiedenis.
Dit Born in the U.S.A kan wel commercieel zijn, maar heeft ook meer in zich dan dat alleen; Het vertrek van boezemvriend Little Steven (Bobby Jean), kritiek op de regering (Born in the U.S.A..dat eigenlijk voor Nebraska was bedoeld) en verders nog wat terugblikken..(Glory Days en het prachtige My Homeown)
Dancing in the Dark was een 'moetje' van Jon Landau en in 1ste instantie maar een kleine hit voor Springsteen in de Top 40. Pas na zijn verschijning in de videoclip van We are the World, werd het opnieuw een hit en betekende dit ook zijn doorbraak naar een breder publiek en bracht het direct ook zijn andere platen onder de aandacht. Ik geloof dat hij destijds wel met 5 albums in de Album top 50 stond. Met Born in the U.S.A beleefde hij toch nog op zijn 35ste levensjaar, het tieneridool status als het ware. Dat liet hij zich ook goed smaken destijds. Born in the U.S.A is i.i.g zijn meest succesvolste album, de valkuil kan dan zijn om het daardoor ook dan als zijn commercieelste te zien. Want eerlijk gezegt vind ik daar Human Touch meer voor in aanmerking komen.
Edoch, ook voor mij een belangrijke plaat, veel gedraaid en ook alle singeltjes....gehad. Behoort tot mijn favoriete Springsteen albums, maar niet zijn beste. Dat is voor mij Nebraska.

is Steven niet pas weg gegaan uit de E Street Band NADAT Born In The U.S.A uitgebracht werd, dus ook nadat Bruce Bobby Jean geschreven had?

Ja, hij staat vermeld als muzikant op de binnenhoes maar tijdens de tour was hij vervangen door Nils Lofgren... misschien had hij al wel bekend gemaakt te willen stoppen en dat Bruce daarom Bobby Jean heeft geschreven?

dat verklaart een hoop

>Ja, hij staat vermeld als muzikant op de binnenhoes maar tijdens de tour was hij vervangen door Nils Lofgren... misschien had hij al wel bekend gemaakt te willen stoppen en dat Bruce daarom Bobby Jean heeft geschreven?

Dat is hem. Overigens geldt voor No surrender hetzelfde als voor Bobby Jean.

Deze plaat heb ik echt nog in de vorm van 'een plaat'. Ik heb hem ooit gevonden op zolder en rond mijn 12-13 werkelijk grijsgedraaid! Prachtplaat! 4*

ik, heb een anekdote.

oké eigenlijk mijn stiefbroer van 35.
hij woont in Amsterdam vlakbij de Jordaan.

deze bovenste beste broer heeft een functionele relatie met een achternicht van johnny hoes.

mijn broer vertelde dat in de jaren 60,70, bruce,the boss, springsteen een bezoek bracht aan ons mokum,Amsterdam,020, de stad van vrijheid, de stad van kansen, de stad van kansarmen, de stad van noord naar zuid, de stad van de godenzonen.

hier in de Jordaan, bracht bruce een bezoek aan zijn verre verwant bert springsteiner.
tijdens het vertoeven in onze kapitaal, kwam hij Johny hoes tegen.
over deze vriendschap heeft hij glory days geschreven, maar dat wisten we al.

het grote geheim van deze ontmoeting is eigenlijk dat dancing in the dark een cover is van johnny hoes meester hit 'sjansen in het park'

niemand heeft dit ooit naar buiten gebracht, maar iedereen wist het.

wist u het?

nu wel

Geweldig album voor mij! Geen enkel slecht nummer, ik luister ze allemaal met plezier. Uitschieters vind ik No surrender, Bobby Jean, Cover me, Born in the USA...ach, eigenlijk alles!!
Ik ben gek op de sound van dit album (echte 80's kid )
Ik moet er wel bij zeggen dat ik Dancing in the dark zoals ze 'm sinds de Rising tour live spelen vele malen beter vind dan de studio versie! Kippevel elke keer weer als ze het live spelen en ik erbij ben. De golf van euforie die door de zaal gaat is geweldig!!