Bruce Springsteen - Born in the U.S.A. (1984)

Kan ik me helemaal in vinden Jeroen! Alleen vind ik, op Bobby Jean en No surrender na, dit geen fijn album om te draaien in deze periode. Hij is mij net even té uitbundig en feestelijk....

Vooral wat mij betreft de No Surrender versie op de live '75/'85 album.

Die vind ik ook aardig maar haalt het voor mij niet bij de album versie!

Die albumversie is dan ook een viering van vriendschap en is menig keer voorbij gekomen in huize madjack ten tijde van het delen van lekker bier en pleziersigaretten. Als ik in mijn alle dagen druk modus stond dan ging dat nummer erop en de volumeknop open.

Blijft toch apart dat ik na al die jaren bij Working On The Highway nog steeds start met de tekst: "Friday Night, Pindakaas".

Waarom niet? Dit was juist voor Clarence wat hij al die tijd met zeer veel passie heeft gedaan.
Of het nu feestelijk is of niet, volgens mij zou hij altijd gezegd hebben: "Draaien die hap".

Ja, dat is inderdaad erg apart. Maar troost je, er zijn ergere dingen in het leven

Best een goede plaat, maar alles klinkt hetzelfde vind ik. Het is gewoon saai, met Cover Me en I'm On Fire als lichtpuntjes.

Eeeh saai?
Misschien niet echt jouw ding, dit album of deze muziek, maar saai is dit album allerminst! Geen enkel nummer lijkt op elkaar (iets dat ik met saai associeer). Misschien dat het door de typische 80's produktie op je overkomt als saai?

Saai kun je het vinden, dat is een open interpretatie waar je het mee eens of niet kunt zijn...maar dat alles hetzelfde klinkt, is op zijn minst discutabel vind ik...
Het cynisme van Born in the U.S.A kan toch echt niet vergeleken worden met een onderhuids sensueel klinkende I'm on Fire. Cover me en I'm Going Down hebben een soortgelijk thema, maar muzikaal ook niet vergelijkbaar. Wat ik mij kan voorstellen is dat de typische 80's productie, zoals vielip al aangeeft door heel het album klinkt. Voor mij is dit album niet het beste in het oeuvre van Springsteen, maar wel een van de meest aansprekende en tegelijkertijd ook zijn grote doorbraak naar een breder (en jonger) publiek. Muzikaal gezien zou het met minder sterren ook kunnen toekomen, maar daar komt bij mij nog een stuk sentiment bij kijken.

Zoals zo vaak ben ik het bij de Springsteen-albums met mijn bovenbuurman eens.

Dankzij het niet aflatende enthousiasme van je bovenbuurman is er bij mij in een maand tijd een volle ster bijgekomen. Nou ja, niet alleen daardoor natuurlijk. Heb de CD (die meestal plaats moet maken voor Nebraska, Born to Run of andere albums) eens wat afgestoft de laatste tijd en behalve het titelnummer, waar ik van het allereerste begin een hekel aan had, is dit toch gewoon erg goed allemaal en elk nummer is puur jeugdsentiment. Een nummer als Bobbie Jean over de vriendschap met Little Steven is zo gemakkelijk op je eigen leven te interpreteren. En andere nummers net zo. Dat samen met de energieke rock 'n' roll en het al genoemde jeugdsentiement moet ik conluderen dat er nagenoeg niks mis is met deze plaat.

Eén van mijn fav. albums, van begin tot het einde, alle nummers even sterk, en in de loop der jaren toch elke keer een ander nummer dat er uit springt. Ben zelf geen Springsteen fan, en buiten dit album vind ik alleen enkele hits van hem de moeite waard. Waarschijnlijk dat het de sound op dit album is wat mij zo aanspreekt. Zou het vijf sterren geven wanneer er een betere drummer op speelde.

Ben ik de enigste die zich eraan ergert dat voornamelijk op het einde van de track Born In The USA de drummer er naast zit met zijn timing ?

Tja, is bewust ernaast zitten dan nog wel ernaast zitten? Luister maar eens naar de live-versies van Born in the USA. Daar gaat Max Weinberg helemaal los.

Kortom, ik erger me er zeker niet aan.

Nee joh, Weinberg is één van de strakste rockdrummers die op deze aardkloot rondloopt! Dat einde van Born in the USA is bewust gedaan. Live is het inderdaad helemaal een genot om Max tekeer te horen en zien gaan!

Max rules, kijk maar eens naar "Live In Barcelona DVD" bij het nummer Born in The USA.....

Tja, er bewust naast zitten, daar had ik wel aan gedacht. Want ander laat je zoiets niet uitbrengen, maar als je iets bewust doet heb je ook een doel, en dat heb ik nog niet kunnen achterhalen in deze, het word er niet fraaier op.

De pianist van Meat Loaf zit er ritmisch ook vaak naast, als dit ook bewust zou zijn, dan is dat de reden dat ik bewust geen Meat Loaf luister.

Eeeeh je bedoeld de pianist die meepingelt op het album Bat out of hell? Dat is namelijk Roy Bittan van de E-Street Band. Dan zal het wel een typisch E-Street verschijnsel zijn om ernaast te gaan zitten klooien
Kan me er alleen niks bij voorstellen aangezien ze tot de fijnere muzikanten behoren.

Het doel ken ik ook niet, maar ik denk dat het symbool moet staan voor de woede en onmacht in Born in the USA. Zo ervaar ik het in ieder geval.

Toeval bestaat niet, ik bedoelde inderdaad de pianist van Bat Out Of Hell, en als hij bij de E street Band zit dan zou het wel een veel voorkomend iets zijn bij die band.
Ik hou van compelexe muziek maar het mag ook simpel zijn maar tegen "fouten" kan ik slecht tegen....

Mensen willen Bruce en de E Street Band wel eens vergelijken met Tom Petty and The Heartbreakers, maar de laatste spelen echt strak en toevallig hebben ze mijn faverieten pianist en drummer (Stan Lynch dan, niet de huidige) in huis. Stan speelt ook wel eens laat op de tel, maar nooit naast de tel.

Te goed luisterren wil het luister plezier ook wel eens bederven maar ik kian het niet uit zetten...

Kom niet aan Roy Bittan, waarschijnlijk zo´n beetje de beste pianist die er op deze aardkloot rondloopt (het intro van Backstreets )Het is niet voor niets dat hij één van de meest gevraagde sessiemuzikanten is. Als ik me niet vergis was hij in de E Street Band loze periode van The Boss de enige die nog meespeelde met Bruce.

Waarschijnlijk beste pianist op de Aarde Ik hoop dat je beste pianist in de rockmuziek bedoeld..

Tuurlijk, ik had Wibi Soeriadi even over het hoofd gezien

Deze paar namen kennelijk ook

Marc Andre Hamelin
Maurizio Pollini
Martha Argerich
Evgeny Kissin
Alfred Brendel
Ivo Pogorelich
Krystian Zimerman

Plus zo'n 100 anderen, en dan vergeet ik nog andere genres

Ik ben niet zo´n kenner als het om klassieke pianisten gaat, dus ik zwak mijn bewering inderdaad af tot beste rockpianist.

Whatever, Bittan behoort tot de top der pianisten als het om moderne muziek gaat, dat lijkt me duidelijk! En Uffing; hij was inderdaad de enige E-Streeter die mee mocht doen met Bruce tijdens zijn E-Street loze periode.

Ook van dit Bruce album een halfje eraf. Uitstekende nummers, goede volgorde, maar vanmiddag viel me het typische jaren 80- geluid me weer in negatieve zin op.

Ik ben het hier met je eens. Lang geaarzeld met betrekking tot het becijferen van Born in the USA, het heeft mij teveel nep.

Dancing in the dark vind ik dan prima. Maar Born in the USA, Glory days en Cover me vind ik echt minder. Dat kan door de productie komen. Maar als compositie vind ik ze ook al niet best.

Born in the USA mag een verkoophit zijn geweest, Bruce heeft betere albums gemaakt.

Over het gehele oeuvre is dit misschien zelfs wel tekstueel zijn minst sprekende album...Cover Me, I'm on Fire, I'm Going Down...zijn testosteron was i.i.g. aanwezig. Muzikaal gezien is dit ook niet zijn beste album, wat dat aangaat zou het vanuit mij met een * minder ook er mee door kunnen....ware het niet...dat dit album bij mij zo gelinkt is aan de tijdsgeest (klopt de productie is heel jaren tachtig...maar met een veel opener geluid dan die van Brendan O'Brien) en mijn definitieve kennismaking met Springsteen, die dit album voor mij wel speciaal blijft houden.

Wat is Cosmic Kid toch streng voor Bruce. Geef toch gewoon 5 sterren aan dit topalbum.