Bruce Springsteen - Born in the U.S.A. (1984)

Ik vind het ook nogal meevallen met de jaren 80 productie. En Cover Me is mijn absolute favoriet van dit album!

Bruce is mijn grote muzikale held en juist daarom haal ik er een half puntje vanaf. Hij kan m.i. zoveel beter.

Prachtig juist die jaren 80 sound! Hij heeft geen enkel album zoals deze in z'n repertoire dus ook wat dat betreft is ie weer goed bezig. Als hij nou meer albums als deze had geprobeerd te maken (al was het alleen maar om het mega succes te evenaren) dan was het een typisch geval van 'jammer' geweest. Maar zoals het met dit album gelopen is vind ik het prachtig!

Dat ben ik wel met je eens. Dit album (zoals bijna elk album) is uniek in zijn repertoire. Daarnaast vind ik het ook wel knap dat Born in the USA 1 van de grote iconen van de jaren 80 is. Ook heb ik zeer veel waardering voor de bijbehorende tour. Bruce en ESB op het toppunt van hun roem de wereld rond om het rock 'n roll virus te verspreiden. Mooi hoor.

Het succes is Bruce zeer gegund, maar ik ben blij dat hij nooit een Born in the USA, vol II heeft uitgebracht.

Met je laatste zin ben ik het zeker eens, En dan vooral om de reden die vielip omschrijft.
Zeker waar dat The Boss een mega status had in de jaren 80. Maar ik moet zeggen dat zijn beste studioalbum voor mij toch echt Tonnel of Love is. Maar goed, dat is wat off topic.

Dit album was mijn eerste kennismaking met Bruce Springsteen. Ik ben van 1977. Ik was 7 jaar toen ik met open mond naar Born in the USA luisterde. Als ik het nu nog hoor (ik luister dit album toch wel met enige regelmaat) dan is Born in the USA voor mij om die reden prachtig, als ik nostalgie erbuiten laat, dan is het een prima nummer, maar niet meer dan dat. Maar overeind blijft het wel, en dat geldt zeker voor het totaal van dit album.

De indruk die The Boss op mij heeft achtergelaten toen ik 7 jaar was, is compleet onuitwisbaar gebleken!

Ik was 9 toen deze uitkwam. Mijn broer had de LP en mijn God: wat was ik jaloers!

Heel wat jaren later, toen ik op mijzelf ging wonen, deze maar op CD aangeschaft. Ondanks dat het geheel nogal gedateerd overkomt (je hoort de jaren 80) blijft dit een heerlijk album. Van de protestboodschap in "Born In The USA" tot aan de evergreen "My Hometown" (doet me denken aan het dorp waar ik opgegroeid ben) en alles ertussen.....er staat geen slecht nummer tussen!

Absolute favoriet voor mij is "Downbound Train". Het slepende intro, de zang van Bruce (dat tegen bijna binnenmonds gemompel aan zit) klinkt gemeend desperaat hier. Daarnaast zijn "Cover Me" en "I'm On Fire" (wat was dat nummer fout toen het uitkwam) favorieten.

Waarschijnlijk het meest toegankelijke album van Bruce Springsteen, maar daarom niet zeker niet minder!

Zeer herkenbaar Brian! In tegenstelling tot veel andere fans, vind ik dit ook nog steeds één van zijn beste album!

Ik was 11 of 12 en mijn vader had de cassette gekocht (ik later de cd)... dat deed hij anders nooit, altijd lp's. Dus heb ik dit als een van de weinige albums geluisterd zonder lyrics te zien. Want dat is wat de charme van lp mee bracht, koptelefoon op en de hoes bestuderen, en dan wist je het wel.

Ook mijn favoriet is Downbound train en ik geloof dat ik al eerder over deze tekst heb geschreven hoe goed ik de zin "now i work at the carwash were it all ever does is rain" vind.
Maar dat gemompel van Bruce bracht me in dit nummer ook op het verkeerde been, tot ik voor kort de lyrics bekeek op internet. Ik hoorde Bruce altijd zingen "I got laid off the full hunderd yard" dat vond ik pas echt een geweldige zin, ik dacht dat hij doelde op american footbal, en dan in de context dat hij maximaal aan de kant was gezet. Tja dat was een domper om na 20 jaar eindelijk de lyrics te lezen, en blijkt het lumberyard te zijn.
Maar toch, het nummer blijft zo mooi, je ziet er beelden bij als je er intens naar luistert.

Dat van die beelden klopt wel ja. Maar dat heb ik bij veel nummers van Bruce. Je maakt snel een filmpje in je hoofd als je zijn nummers hoort. Waarin je zelf al dan niet de hoofdrol speelt

Er is veel over dit album geschreven,was begin jaren '80 mijn eerste kennismaking met de boss.
Wat pakte dit album mij toen helemaal grijs gedraaid kan alle teksten bijna uit mijn hoofd allemaal hits.tuurlijk als ik hem nu weer draai klinkt allemaal glad en licht commercieel.
Maar toch dit is n mijlpaal voor mij geweest en nog,als ik hem draai wordt ik vrolijk.
Prachtige songs heerlijk.
Toen ik me later verder in de man ging verdiepen kwam ik veel mooiere albums tegen(nebraska,
The river,darkness on the edge of town,live75/85)en later ghost of tom joad,devils&dust en wrecking ball.maar dit album heeft een speciaal plaatsje voor mij.heerlijk 80 sound.
Het klinkt warm en spontaan.aangrijpende teksten.je waant je zo in de verhalen.
Dit album is voor mij een culturele mijlpaal.bedankt bruce.

Inderdaad een karakteristiek jaren '80 geluid. Wat dat betreft hou ik ook meer van de sound op Darkness on the Egde of Town en The River.
Jaren lang heb ik Born in the USA daarom nauwelijks gedraaid. Nu ik er weer eens een paar keer naar luister vallen me de sterke teksten op. Die borduren natuurlijk helemaal door op de thema's van het werk van Springesteen in de jaren '70: Sombere provinciesteden met veel werklozen en rassentegenstellingen en voor wie wel werkt het eentonige leven in de fabriek. Thuis wacht de vrouw, de liefde die korte tijd vlamt in de tienerleeftijd maar snel verdort in de armoede, het uitzichtloze en vaak de drank. En toch is er hoop: Cover Me, Glory Days.
Top vind ik My Hometown. Die prachtige schildering vat het hele leven in de arbeidersbuurt van die naamloze steden samen.
De Vietnamveteraan krijgt zijn deel in het titelnummer de bekende spierballensong voor de stadions waar ik niet echt gek op ben, maar de tekst is wel sterk. Muzikaal heb ik dan toch liever de lekkeruotempo rocker Downbound Train, het zowle I'm on Fire en het op Buddy Holly geinspireerde Working on the Highway.

Mooi omschreven bertus99,precies zo als ik het ook voel.
Dit album heeft bij mij vooral sentimentele waarde.
Dat heb je met bepaalde albums,het klink allemaal glad maar zit tekstueel goed inelkaar.
En de teksten raken je althans mij,maar goed dat is over het algemeen bij de boss vaak zo.
Zoals ik al eerder melde hij heeft mooier albums gemaakt maar deze raakt me naar jaren nog.

Euhm, Downbownd Train uptempo? Dan is Dancing In the Dark Gabber

No surrender en Working on the highway zijn de twee uptempo nummers op dit album voor zover ik kan beoordelen. Downbound train kabbelt heerlijk voort en is mijns inziens dus meer midtempo.

Inderdaad Vielip en Itchy, jullie hebben gelijk: Downbound Train is mid tempo. Ondanks het woord Train

Tenzij het om een trein van de NS gaat....

Halfje verhoogd. Ben eigenlijk wel van mening dat deze plaat dat wel waard is. Maar lang geen favoriet, was het niet en zal het nooit worden.

Hoe vaker ik deze plaat draai, hoe beter hij in het gehoor gaat liggen, weer een halfje erbij *4,5

Nooit geweten dat Born in the USA een vietnam song is

Dit is een regelrechte klassieker. Op "Born in the U.S.A." maakt Bruce Springsteen een kritische foto van het Amerika van de jaren 80. Als geen ander is Springsteen in staat om verhalen te vertellen middels zijn songs. Natuurlijk bevat deze plaat met het titelnummer de meest onbegrepen song uit de muziekgeschiedenis. Hoe kortzichtig is het om een oordeel te vellen over een liedje als je alleen op de titel af gaat? Bruce had op deze plaat wat mij betreft de synthesizers achterwege mogen laten, net als sommige la la la koortjes. Dit doet wel heel erg eighties aan en voegt mijn inziens weinig toe. Wel spat de energie van deze plaat en is dit de echte commerciele doorbraak van "The Boss". Persoonlijk vind ik dit niet zijn beste plaat, maar dit is een uiterst genietbare straight forward rock & roll plaat. Maar een impact als "Nebraska" heeft deze plaat niet op mij.

Wellicht staan ze erop omdát het juist in de 80's gemaakt is?

Maakt niet uit hoor, wist Regean ook niet.

is toch redelijk evident, deze stukken tekst zouden het al weggegeven moeten hebben...:

Got in a little hometown jam
So they put a rifle in my hand
Sent me off to a foreign land
To go and kill the yellow man

I had a brother at Khe Sahn
Fighting off the Viet Cong
They're still there, he's all gone

Zeven jaar na het einde van de Vietnam oorlog (de val van Saigon) komt Billy Joel met 'Goodnight Saigon'. Naar mijn weten de eerste mainstream-uiting van het Vietnam-complex. Twee jaar later wordt Springsteens ironie volledig verkeerd begrepen en omarmd als een pro-Amerika anthem.

Bruce Springsteen schrijft nieuwe Amerikaanse volkslied? - artiestennieuws.nl

Geheel terecht; ik heb vrijwel nog nooit zo een perfect nummer als Born In The USA gehoord. Muzikaal zit het geweldig in elkaar, goede, al dan niet patriottische, tekst en tsja, het is gewoon zo groots.

In 1984 stonk Reagan er nog in maar ik vind het ongelofelijk dat dit nummer anno 2012 blijkbaar nog steeds wordt gezien als patriottistich. Lees de tekst: kritisch en depressief.
Zou wel een prima volkslied zijn in deze onzekere tijden, trouwens.

Heb het bovendien ook nooit een mooi nummer gevonden, wel een mooie tekst trouwens. Was ooit bedoeld om in de Nebraska stijl op plaat te komen, het liep helaas anders. Ik had het wel eens akoestisch terug willen horen, was een stuk beter geweest. Ik vind het een ongelofelijk schreeuwnummer met een overkill aan synths op een overigens nog altijd fantastisch album.

Dit album heeft idd. wel wat te lijden aan die typische jaren tachting sints. Ten tijde van The Rising tour opende Springsteen het concert, alleen op het podium, akoestische gitaar, met een spetterende versie van Born in the U.S.A het venijn was onmiskenbaar, maar goed Bush of Reagan...dat is een pot nat. Het nummer heeft niets aan zeggingskracht ingeboet, met de oorlogslustige Amerikaanse regering.

>Ik had het wel eens akoestisch terug willen horen

Die is te vinden op de verzamelbox Tracks, cd 2.

Nou inderdaad, ik dacht precies hetzelfde!

Toch net iets te vrijblijvend en overgeproduceerd om echt te imponeren, maar het titelnummer, Dancing in the Dark en vooral Cover Me zijn zeer sterk.