Elbow - The Seldom Seen Kid (2008)

Dit blijft echt een geweldige cd!

Berichten verplaatst naar Elbow

Paul McCartney heeft ooit gezegd dat goede nummers een pakkende titel moeten hebben. Ik wil eraan toevoegen dat goede albums een mooie cover moeten hebben.

De hoes sprak mij enorm aan en door de hoge cijfers hier ben ik het gaan beluisteren. Nou, wat een prachtig album! Evenwichtig, sfeervol, afwisselend en bezield. Afgelopen zaterdag was ik in Fame maar ben zo dom geweest niet naar Elbow te zoeken. Ik las dat de band al een hele tijd bestaat maar ze 'het' blijkbaar nooit wisten te maken. Met "The Seldom Seen Kid" hebben ze bewezen gewoon veel tijd nodig hebben gehad om te rijpen. Het resulteert in één van mijn favoriete albums van de afgelopen 5-6 jaar. 4,5*

Prachtig plaatje van Guy Garvey en de zijnen, de kaap van de 1000 stemmen is bijna bereikt! Ikzelf heb nog geen stem uitgebracht, omdat niet alles al even klaar is voor mij. Maar nummers als 'Grounds For Divorce' en 'One Day Like This' zijn toch wel lichtjes geweldig te noemen.

Ik kende het album al een tijdje van naam en had al een paar keer het eerste nummer Sarlings geluisterd, maar op een of andere manier bleef het daarbij. En nu (na ong. een half jaar) ben ik toch eens verder gaan luisteren, en ookal ben ik tot nu toe niet verder gekomen dan nr. 5 (An Audience with the Pope), mede door het gebrek van tijd en geduld, ben ik echt waanzinnig onder de indruk.
De nummers die ik geluisterd heb zijn geweldig! Starlings, The Bones of You, Mirrorball en An Audience With The Pope, maar vooral Grounds for Divorce zijn zo mooi, en ik luister ze op het moment, zegmaar, heel veel!
Daarnaast heb ik hem nog voor een stukje aan mn vadertje laten horen...maar die vond het maar rare muziek!

Mijn eerste kennismaking met Elbow. En wat voor één! Klein juweeltje.

Heeft bij herbeluistering nog niets van zijn glans verloren. Ben erg benieuwd naar het nieuwe werk.

Zo'n twee jaar geleden bevond ik me met een vriend in een cd-winkel. "Als je goeie muziek wil horen, dan moet je deze cd's kopen!", hij wees naar Third van Portishead en The Seldom Seen Kid van Elbow. Het was niet mijn gewoonte om meteen, zonder er eerst op het internet naar te luisteren; een cd te kopen, maar ik vertrouwde hem erop dat hij wíst welke muziek goed was (ik heb veel groepen dankzij hem ontdekt). Portishead heeft me, na die twee jaar; nooit kunnen bekoren. Elbow wel.

De cd begint met een zorgvuldig opgebouwde spanning; twee minuten hoor je verschillende instrumenten, gepaard met zeer luide klanken. Garvey zingt zeer rustig, bijna melancholisch; met teksten als "Sit with me a while. And let me listen to you talk about. Your dreams and your obsessions. I'll be quiet and confessional" is Starlings de ideale opener.

The Bones Of You kon me de eerste keer niet boeien; maar naarmate ik het meer gehoord heb begon ik het steeds meer te waarderen. Het fantastisch refrein- en de zeer mooie lyrics maken van dit liedje één van de betere van het album.

Mirrorball is een rustig en poëtisch lied; waar vooral Garvey toont hoe hij met een zachte, melancholische stem de luisteraar kan doen wegdromen.

Grounds For Divorce is het meest luidruchtige nummer van het album; een zeer leuke meezinger. Wat vooral het album sterk maakt, zijn de toonwisselingen: bij het refrein wordt alles verzacht, worden er minder instrumenten gebruikt; waarop alles plots weer harder wordt.

An Audience With The Pope is een liedje dat je kippenvel bezorgt: opnieuw zeer zacht gezongen, op dramatische toon; dat je zowel doet meegenieten als doet huiveren. Eén van de betere.

Weather To Fly is opnieuw zeer poëtisch, maar dit liedje vind ik - en hier zullen velen niet akkoord mee zijn - één van de mindere. Niet dat het niet in het album past, integendeel: het liedje blijft dezelfde sfeer hebben als de voorgaande nummers, maar is gewoon niet mijn favoriet.

The Loneliness Of A Tower Crane Driver is een zeer pakkend nummer, die vooral instrumentaal is. Een beetje apart van de rest van het album, maar toch: sterk!

The Fix heeft (in mijn ogen) ietwat dezelfde sfeer als An Audience With The Pope. Opnieuw een zeer mooi nummer dat op een kille, onderkoelde toon wordt gezongen; dramatisch, aangrijpend en huiveringwekkend.

Some Riot is ook ook een zeer pakkend nummer, waarbij het neuriën het 'm vooral doet.

One Day Like This was- en is altijd mijn favoriet geweest: de violen, het meezingbare refrein en prachtige koorzangen vormen een perfect popnummer. Schitterend en subliem.

Friend of Ours is een prachtig eerbetoon aan Bryan Glancy, mede-muzikant. Een mooie afsluiter.

Het heeft lang geduurd voordat Elbow was doorgebroken, maar dit album liet de menigte zien wat de groep in hun mars had. Schitterende teksten en prachtige zang- en instrumenten. De band op het hoogtepunt van haar kunnen.

Weergaloze plaat en tevens het beste wat Elbow tot dusver heeft gemaakt. Op Some Riot en Friends of Ours na bevat elk nummer een heerlijke sfeer om lekker in weg te dromen. In het speciaal bij Mirrorball, een prachtige ballad met een mooie gitaar ondersteund door melodieuze toetsen en synthesizers. Natuurlijk mogen The Bones of You, Grounds of Divorce en One Day Like This, de betere nummers volgens het publiek, er ook zijn. Echt een prachtalbum!

4 sterren.

Bij die eerste kan ik dat nog begrijpen, maar als er één nummer van dit album is dat zich er net het meest toe leent om erbij weg te dromen, is dat toch Friend of Ours? Ik word er altijd even stil van, een mooie afsluiter voor de plaat als je het mij vraagt.

Bij Some Riot kan ik het toch ook niet begrijpen... Die geheimzinnige opbouw, de zachte melancholische stem, het mmm-mmmmm neuriën... prachtig nummer

Julian Cope zou als stand-inn de zang kunnen verzorgen

Zeker geen verkeerd album, toch vind ik Elbow op zn sterkst bij de wat rustige nummers. Dat soort nummers zijn hier minder te vinden dan bij Build A rocket boys!

Toch is dit gewoon een prima album.

Met prima doe je dit meesterwerk toch echt te kort af vind ik

Friend of Ours is na Grounds for Divorce mijn favorieten nummer van zowel deze plaat als van alle nummers van elbow

Het is sinds 1985(misplaced childhood)niet meer voorgekomen dat een album zo'n indruk op mij heeft achtergelaten.
Ik ken sommige liedjes van dit album nu pas een week of 2 en ik vond ze bijna allemaal prachtig.
Vanavond lopend in de bossen voor het eerst het hele album beluisterd en ik ben helemaal om ,wat een pracht album deze hoort zeker in mijn top 10 allertijden en dat na 1 keer echt goed luisteren.
vooral The loniness heeft grote indruk gemaakt een soort SIGUR ROSS meets BARCLAY JAMES HARVEST.
ff mijn top 10 aanpassen.

Voor de tweede keer beluisterd vandaag.
1e nummer kan je beter skippen, blijft er toch nog een mooie cd over
3.5 ster (om mee te beginnen)

Met het eerste nummer erbij wordt de cd nog iets mooier

Starlings krabbelt mij ook iets te ver door om te kunnen blijven boeien.

Verder niets dan lof voor deze prachtplaat.

Werd ook pas geconfronteerd met deze band.
Wat een geweldige plaat!!!
Draai hem nu 3 keer per dag en dat een paar dagen lang. Gaat stijgen in mijn rotatielijst.
Ga binnenkort de complete live-uitvoering beluisteren van deze CD samen met het BBC Concert Orchestra (Live At Abbey Road).
Zo ingetogen en spannend tegelijk afgewisseld met lichte folk. Werelds!

Terug in mijn top 10!

Ben ik de enige die The Fix een vd absolute hoogtepunten vind? Dat hele sfeertje met die drums en die ritmische, onheilspellende bas, en dan die duozanglijn... Fan-****ing-tastic.


Blijft waarschijnlijk het mooiste album dat ik ooit gehoord heb.

The Fix = het beste nummer van het album

Weather To Fly komt in de buurt. Maar alle nummers zijn van uitzonderlijke kwaliteit.

Even bij statistieken kijken...

The Fix (67 stemmen)

Nee dus, je hebt aardig wat medestanders.

De statistieken vertellen mij dat je minstens 1 van de 67 bent Als nou We're Away, Hotel Istanbul of Lullaby één van de absolute hoogtepunten vond, dan was je waarschijnlijk de enige .


Dan moet ie op 1!

Het beste nummer op dit album is naar mijn mening The Loneliness of a Tower Crane Driver, andere nummers komen niet in de buurt.... Hebben jullie de geweldige live-uitvoering van dit nummer gezien?
YouTube - Elbow - The Loneliness of a Tower Crane Driver

PRACHTIG! Ware kunst...

Zoals Pepino al terecht opmerkte in zijn betoog is TLoaTCD een vreemde eend in de bijt op dit album. Niet per se vanwege dat ik het een mooi nummer vind, ook de stijl is wezenlijk anders.

Vandaar mijn vraag: heeft Elbow een album uitgebracht met soortgelijke nummers?

Krijg geen genoeg van het openingsnummer Starlings

Gek, Weather heb ik altijd een van de minste nummers op het album gevonden. Let wel, 99% van alle andere groepen op deze aardkloot zouden er armen en benen voor geven zo goed zijn deze jongens.

Het minste nummer - en by quite a distance - vind ik net Tower Crane Driver (sorry Johan), al moet ik zeggen dat die live-uitvoering idd wel bepaald indrukwekkend is. Als je meer fan bent van dit soort Elbow, moet je misschien eens de eerste 2 albums checken, Asleep In The Back en Cast Of Thousands, sluit hier meer bij aan denk ik.



Nja, relatief gezien staat het toch erg laag vind ik... Audience With The Pope is nog schrijnender, eveneens een van m'n absolute favorieten, een tijdloos meesterwerkje van songschrijven voor mij, zo subtiel en gelaagd... En toch staat het maar net boven de bonustracks tragisch.

Misschien moet ik nog maar wat accounts aanmaken en stemmen kan ik het meteen ook op 1 zetten in m'n top 10

Ik heb altijd in m'n hoofd gehad dat An Audience With the Pope helemaal bovenaan stond, even kijken en het staat helemaal onderaan.
An Audience With the Pope is al sinds de eerste luisterbeurt mijn favoriet en dus onbegrijpelijk dat zo'n pakkend nummer helemaal onderaan bij statistieken staat.