Portishead - Third (2008)

Ik mis de echte PortisHead een beetje, jammer. Begrijp dan ook niet waarom hij zo hoog in de rotatielijst staat...

Dit is puurder Portishead dan bij hun vorige albums.

de echte portishead? wat is dat? heb je het moeilijk als een band plots niet meer klinkt zoals je hem herinnert?

begrijpelijk dat portishead zo klinkt. pluis geoff barrow zijn label er eens op na....

leuk dat er tenminste nog artiesten zijn die durven evolueren en risico's nemen. liever dit dan de zoveelste kouwe hap van kaltspiel....

Omdat het gewoon een goed album is, ongeacht wat ze hiervoor hebben gemaakt en wat ze erna nog zullen maken.

Ik kende Portishead niet voor deze plaat, ik ben zeer aangenaam verrast.

Magic Doors zou m'n favoriet zijn, als die achterlijke trompet oid er niet in zou zitten tegen het eind aan.. nu twijfel ik tussen Threads en The Rip..

// Edit: Hetzelfde als bij Magic Doors geldt een beetje bij Silence... dat abrupte einde.. zit je in de sfeer, wordt die zo afgekapt.

Magic Doors is overduidelijk mijn favoriet.

Tja, die heeft koebel hè.

Magic Doors ook overduidelijk mijn favoriet. Vooral de "achterlijke"trompet vind ik geweldig. Heb dit album maar in m'n top 10 gegooid ipv Portishead!! Echt geweldig dit !!!

Ik vind het eigenlijk wel stoer dat ze muzikaal zeer sterke outro's zoals in Silence abrupt afbreken. Geeft zo'n 'we lack rules'-gevoel. Ik ken deze plaat nu beter dan 'Portishead' en vind 'm uiteraard wel in hetzelfde genre, maar deze slaat hier toch meer aan. Zelden gezien, een band die na 10 jaar terugkomt met zo'n sterke plaat...

hij gaat zeker aan je kleven deze plaat. voorzichtig een halve ster erbij.

en toen wat minder terughoudend nog een halve ster...

hij is toch wel heel erg goed. in het begin klikte het tussen mij en Third niet helemaal. het is nu eenmaal een album dat een tweede oor vraagt en ik denk een geschikt moment om er voor het eerst echt open voor te staan. anders is dit geluid misschien wat dwingend. opdringerig. maar stap je eenmaal binnen in de belevingswereld die dit album vraagt, dan weet je hoe het bedoelt is en hoef je je alleen nog maar mee te laten voeren.

Nu begint het me pas te dagen. Als je over de industrial en post-punk heen luistert, hoor je gewoon 'classic' Portishead. Nee, echt waar hoor. Oké, misschien lukt dat bij We Carry On niet, maar neem nou Magic Doors of Nylon Smile, dat is gewoon Portishead met ietsjes meer erbij.

Volgens mij vergelijkt bijna iedereen Dummy met Third. Tussen die zijn de verschillen wel duidelijk ja. Maar als je even cd 2, Portishead opzet en daarna Third, merk je al dat de overgang een stuk minder groot is.

Nou nou. Laat ik het zo proberen uit te leggen. Dummy is een pad (je weet wel, zo'n ding waar je over heen kunt lopen) en Third en de titelloze zijn beiden afslagen, die allebei een heel andere kant op lopen. Beide paden die daarop volgen, komen dicht uit bij het hoofdpad door sommige kronkels en bochten, maar bewegen zich er ook van af.

Zo, hebben we zo'n poëtische vergelijking gehad, die ik nog wel nuchter heb bedacht ook.

Trouwens, wie vroeg er ook al weer naar het plotselinge einde van Silence? Ik denk dat het naar Ascension Day van Talk Talk verwijst, dat nummer eindigt ook precies nadat de melodie net weer opnieuw is begonnen. Iemand het hier mee eens?

Leuke theorie, maar het aantal nummers wat plotsplaps wordt afgekapt als een nieuwe melodie word ingezet, is nu niet bepaald klein

Nope. Wat Nakur zegt.

Ik dacht ook dat er iets achter verscholen zat. Kennelijk niet.

In ieder geval is dit het beste van 2008 tot nu toe. Overduidelijk zelfs.

Het hoeft nergens naar te verwijzen (alhoewel je de meest mooie verwijzing hebt bedacht die je ooit zou kunnen bedenken ). Het is gewoon een heerlijk effect dat ervoor zorgt dat je niet verslapt tijdens het luisteren.

Dat doet de muziek wel vaker, maar tussen de vele twists kan de muziek wat saai worden. Mijn waardering gaat toch wel omlaag, maar het blijft een bijzondere plaat.

Noem er dan nog eens wat.

Een kleine greep, heb geen zin om echt gigantisch te zoeken: "Theme From Turnpike" op In A Bar, Under The Sea van dEUS. "Walls" van het nieuwe album van Beck doet het ook.

portishead wilde gewoon een zeer ontoegankelijk album maken. alle geluiden en effecten moeten eraan bijdragen dat er een onprettig luistergevoel ontstaat. gewoon meteen het eerste nummer keihard af kappen, is een onderdeel daarvan.

Dat is onzin.

Op de nieuwe van Death Cab for Cutie gebeurd het ook bij een nummer ja.

onzin dat je het onzin vind.

"Kom we kappen het eerste nummer af en we voegen allerlei geluiden en effecten toe, dan word het ontoegankelijk en onprettig om ernaar te luisteren." Als dat zo zou zijn zou ik het heel raar vinden.

zo simpel is het natuurlijk ook niet.
maar als je interviews leest, en de geschiedenis kent van portishead, is het allemaal best logisch.
de eerdere albums brachten een enorm succes. dit commerciele succes zorgde voor een enorme druk waar portishead moeilijk mee om wist te gaan. alles wat ze bedachten voor een nieuw album waren ze niet tevreden over. die is er dus ook niet gekomen. totdat ze nu weer nieuwe inspiratie hadden. voor de commerciële valkuil van vroeger wilden ze echter waken. vandaar dat dit album ontoegankelijk is geworden. het album is wel gemaakt om een bepaalde groep luisteraars die graag iets anders dan anders willen, te bekoren. dat is ook goed gelukt. er zijn zoveel invloeden op dit album te herkennen die passen in deze gedachte, zoals de zang die soms los lijkt te zijn gemastered bovenop de muziek. zoals jij het nu schetst lijkt het een simpel trucje, maar in werkelijkheid is over alles juist enorm nagedacht en heeft elk geluid een subtiele reden waarom het op die plek gebruikt is.

Over dat laatste bestaat geen twijfel. Ik dacht juist dat jij het als een simpel trucje zag, en zo niet dan hoopte ik dat mijn reactie een uitleg als deze uit zou lokken. En de geschiedenis van Portishead ken ik inderdaad niet. Dit was mijn eerste kennismaking.

Gemastered...? Gemixed zal je bedoelen?

nee ik bedoel gemastered. gemixed is iets heel anders.

Da's net het punt... Als ze ergens de stem los boven de rest laten uitsteken is het toch eerder tijdens het mixen dan tijdens het masteren, aangezien bij het masteren de individuele niveaus al vastliggen, en dus ook die van de stem...? Ik begrijp niet goed wat je bedoeld met je oorspronkelijke post? Dat ze het er achteraf nog effe zouden hebben bovenop gezwierd, ofzo?