Portishead - Third (2008)

The rip blijft soms echt de hele dag in mijn hoofd hangen. Wauw, wat een prachtig nummer. We carry on (gitaar riff op het eind ) en machine gun zijn echt geniaal en verslavend. De laatste geluiden van deze plaat zijn echt doodeng overigens.
Elk nummer op deze plaat heeft iets totaal eigens en iets bijzonders in zich. Ik vind dit echt een geniaal album. misschien komt hij wel in mijn top 10 in de toekomst. (op vinyl komt dit album trouwens ook echt schitterend tot zijn recht.)

Ik ben hem weer aan het luisteren, en probeer hem niet met zijn voorgangers te vergelijken, daardoor gaat hij van 2 naar 3 stemmen. Ik blijf het jammer vinden dat een aantal nummers zo plotseling eindigen, waaronder Silence.
Maar ik ben al een stuk positiever.

Een geweldige plaat!

Eerlijk gezegd is dit mijn echte kennismaking met Portishead ; Ik had van Dummy een paar nummers die ik wel eens beluisterde en heb de CD ook hier liggen, maar dus nooit totaal geluisterd.

Uitschieter is misschien wel Macig doors maar eigenlijk is alles zeer goed naar mijn mening

Magistrale cd; heel apart bij de eerste beluisteringen maar een cd die groeit en groeit.
De zangeres doet heel veel denken aan de zangeres van 'Curved Air' (uit de jaren '70); mocht iemand van jullie die nog kennen...

Voor mij een 5!

Vanmiddag toch ook maar even naar 'Dummy' gaan luisteren...

Ik hadd voor third nog nooit iets van Portishead gehoord, maar raakte dankzij alle ophef wel erg benieuwd. En Third bevalt me uistekend, ik heb nog geen zwak moment kunnen ontdekken.

Wat mij betreft is the Rip het beste nummer van 2008 tot nu toe! Wat een geweldige sfeer die hem vooral zit in de magistrale opbouw naar een eveneens fantastische climax!

Plaat blijkt wel een groeiertje voor mij, begin namelijk nummers als Silence, Hunter, Magic doors en Threads ook steeds beter te waarderen, buiten toppers als the Rip, We carry on en Machine gun. Wel blijf ik Plastic nog steeds een draak van een nummer vinden!

Luistert gestaag verder...

Geen liefhebbers van Deep Water? nou ja, ik vind het ook niet echt top

het engste moment op deze plaat vind ik de 4 opbouwende noten in 'hunter', tis een zacht nummer, met zachte zang, en plots komen er zo klanken die niet zouden misstaan in een psychologische thriller, echt wel klasse! ik denk dat ik me ook eens dummy ga aanschaffen, heeft ten slotte nog steeds de hoogste stemmen voor dit hier ben ik alvast volledig verkocht...

grappig, ik wist niet dat er zoveel mensen waren die portishead nog niet kenden. voor mij is portishead gewoon een begrip als massive attack en the chemical brothers. ik ben dan ook wel benieuwd wat mensen die dit album van portishead als eerste luisteren, vinden van een album als dummy die toch veel meer triphop is.

The Rip wordt grijsgedraaid hierzo. Geniaal nummer!

Radiohead vindt het ook een mooie plaat:
http://www.ateaseweb.com/2008/06/08/thom-jonny-play-portisheads-the-rip/

11 jaar niets gedaan, en dan ineens met een album komen?
Heb hem net binnen. Morgen eens luisteren, nu is het bedtijd. Goed gefeest na die overwinning op de italianen.

Prachtige uitvoering van The Rip door Yorke!!

'The Rip' is dé parel van deze plaat!

Momenteel draai ik deze plaat heel hard (alleen thuis) en dan komt hij echt tot zijn recht.

I'd like to laugh at what you said,
but I just can't find a smile

Zo'n gevoel heb ik nu ook bij deze plaat, ik wil weg lachen en het gewoonweg mooi vinden, maar 't begint me nogal te verontrusten en ik vind het behoorlijk ongemakkelijk worden soms.

Eiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiindelijk iemand die mijn oeverloze admiratie voor Nylon Smile deelt! Altijd maar The Rip, The Rip, The Rip,... Nylon Smile is nog pakken beter!

Zondag gekocht en tot nu toe twee keer geluisterd. Wat mij betreft even wennen, maar ik voel dat het een groeiplaat is. Een aantal nummers hebben echt tijd nodig om zich te zetten wat mij betreft. De tweede luisterbeurt ging dat al beter dan de eerste. The Rip is absoluut magnefiek, daar heb je zelfs geen twee luisterbeurt voor nodig, terwijl een nummer als Machine Gun bij mij niet door de tweede luisterbeurt heen komt. Andere hoogtepunten zijn wat mij betreft Nylon Smile en Magic Doors. Vooralsnog kom ik uit op een 3,5, maar ik vermoed dat het snel meer zal gaan worden.

Dit was ook mijn eerste aanvaring met Portishead. En wat voor 1. Third is werkelijk een magnefieke plaat, met afstand het beste wat er dit jaar is uitgekomen.

Een spookachtige plaat, dat is het. Maar dan een beetje als het spookhuis van de Efteling. Soms beklemmend en onverwacht, maar vooral betoverend in al zijn geweldig gestileerde schoonheid. Zwakke punten zijn er niet te ontdekken. Een reis bedoeld en bestemd om te genieten. En, net als in de Efteling, ontdek je iedere keer weer iets nieuws. Een nieuw elementje op de achtergrond. Nooit eerder opgemerkt, maar evengoed onmisbaar.

En als de deuren van het spookhuis opengaan, aan het einde van de show, denk je maar 1 ding. 'wow'.

Dit word een hoog cijfer. Ben nu bezig aan mijn 3e luisterbeurt, en The Rip is inderdaad de absolute topper. Verder vind ik Nylon Smile, Deep Water, Machine Gun en Magic Doors stuk voor stuk ook magistraal. Ontroerende plaat dit. Er bestaat een kans dat deze nog mijn top 10 binnen gaat stormen.

Kijk eens, met jou kan ik praten. Hoe vind je Plastic?

Bij Plastic heb ik wat gemengde gevoelens. Mijn probleem met dat nummer is dat het geen homogene sfeer heeft: als je er eindelijk in begint te geraken spuwt het je er terug uit, en dan begint het je terug op te zuigen, om je terug uit te spuwen, enz... Wel een paar erg neige sfeer-geluidseffecten.

Het nummer doet trouwens wel errug hard denken aan dit album, en als je daar naar luisterd, dan wordt het eens te duidelijker dat Portishead deze stijl nog niet helemaal beheerst.

Maar begrijp me niet verkeerd, ik vind het zeker ook geen slecht nummer

Plastic is juist een topper vind ik, neigt weer lekker veel naar de oude stijl!!! Heerlijke industrielle geluiden met een vette beat!

het eerste nummer dat ik hoor met reverse delay erin, klinkt heerlijk, maar the rip blijft gewoon hangen, vandaar dat het waarschijnlijk ook een single is geworden.
verder kan ik me makkelijk vinden met wat maarten zegt, moeilijk om te luisteren dit album, maar het is wel allemaal weer lekker zwaar apart.

Hup, daar is mijn 4,5. De tweede blijft toch nog mijn favoriet.

Ik vond dat eigenlijk wel meevallen. Hij beviel me meteen wel goed. Vooral gister, omdat het toen niet zo lekker ging. Dan is deze plaat echt heerlijk
Daarom halfje erbij.

Zit er eigenlijk iets achter het plotselinge einde van Silence?

Je moet het woord "Silence" eens naar het Nederlands vertalen, weet je ook meteen wat er achter komt/zit.

Hahaha!

FIjne plaat. Die synths in Machine Gun zijn net zo eng als die in de toekomstbeelden van The Terminator.

Een veilige 4 sterren.

Gegroeid naar 4.5*!

Prachtige plaat, misschien moet ik de eerste twee albums dan ook maar es opzoeken, of is dit niet verstandig omdat deze totaal anders zijn?

Ze zijn flink anders, maar het is wel verstandig.

Mensen, mensen..wat een album!! Voor mij vooralsnog het hoogtepunt van 2008! Luister en huiver!