Marillion - Marbles (2004)

Ik heb ook zo'n 1e lichting van het dubbelalbum ook al staat mijn naam er niet in. Ik heb dit destijds gekocht tijdens de 1e Marbles show ( volgens mij voor zo'n 25 of 27 euro ; blijkbaar hadden ze er nog een stel over.

Het boekje is prachtig en dik maar geen 250 pagina's; het zijn er "slechts" 128 en zeker de moeite waard vond ik toen en nog steeds. Verkopen zal ik hem daarom ook zeker nooit.

Waar het mij om ging was het complete fysieke dubbelalbum en dat had nog best in een gewone juwelcase mogen zitten ook. Geen idee of die versie er is maar ik heb dus ook de hardcover booklet uitgave en prima zo. De meesterlijke extra tracks (op ''Damage'' na die ik ook niet helemaal kan pruimen) zijn een onmisbaar deel van deze voor mij laatste Marillion hoogvlieger. Eindelijk in bezit voor een fatsoenlijke prijs.

Die versie had je al geruime tijd via de site van Marillion kunnen bestellen voor ongeveer hetzelfde bedrag als je er nu voor betaald hebt. Je hebt jezelf dus nodeloos dit prachtalbum onthouden

Ik had die tracks al heel lang geleden van het net geplukt dus bekend waren ze me wel. Ik maakte me er verder ook niet meer druk om en nu loop ik er zomaar tegenaan. Leuk verrassingseffect en dat is ook wat waard.

Marbles , volledig aan mij voorbij gegaan . Er was een tijd dat elke release van Marillion gekocht werd door mij . '' a change of heart '' ? wellicht wel . Na Radiation , wat ik overigens nog een heel aardige plaat vindt , ben ik de band minder intensief gaan volgen .
Zeven jaar na dato is Marbles in een deluxe uitvoering alsnog in mijn bezit . Zie het als een goede wijn die een paar jaar moet rijpen , wat in een goed vat zit verzuurt niet ..... tja bikkel , tijd voor een inhaalslag betreft dit album .
Uitvoerig geprezen en eigenlijk meer dan terecht . Dit is inderdaad 1 van hun beste werken .
Een plaat die wat tijd nodig heeft om op de juiste waarde geschat te worden , maar oh oh wat wordt hier fantastisch gemusiceerd en wat kan progessieve rock eigentijds klinken . Het levende bewijs horen we op Marbles .
De opener The Invisble Man is gelijkal erg raak . Een prachtige opbouw en de band werkt zich subliem naar een climax . Je denkt dan , hebben we het beste al gehad ?
Nu is dit nummer zeker een hoogtepunt en waarschijnlijk ook wel mijn favoriet , maar Marillion heeft hier nog veel meer fraais in petto.
Het eerste Marbles themaatje komen we snel tegen en Genie , Fantastic Place en The Only Unforgivable Thing zijn wederom van een uitstekend niveau . Kalm , mellow en sfeervol , perfecte melodielijnen en de inkleuring is smaakvol . Wat mij betreft is dit een album waar met name Mark Kelly zijn beste partijen neerlegd .
Na Marbles II is de volgende epos een feit . Het weergaloze Ocean Cloud . Zweverig , hypnotiserend en veel muzikaal vernuft , en een Hogarth die escaleert met fraai emotioneel zangwerk .
Na Wederom het themaatje Marbles III , komen we bij The Damage waar de band wat rauwer uitpakt . In Thematiek doet het sterk aan The Beatles denken . Op zich een lekker nummer , maar waar de heren zo lekker bezig waren hun eigen ding te doen , is dit enigzins een soort parodie , maar in de kern een lekker rocknummer .
Don't Hurt Yourself is een poppysong , maar met de juiste lading . De hitsingle You're Gone is flink eigentijds met een modern ritme , maar Marillion maakt er wel iets eigens van . Stiekem toch 1 van mijn favorieten . Muzikaal weer om te smullen .
Angelina is prachtig kwetsbaar , Hogarth maakt er vocaal weer iets moois en emotioneels van .
Drilling Holes en Marbles IV zijn de voorbode voor de afsluiter Neverland . Wederom een lang uitgesponnen stuk . Erg fraai weer , maar het houd me wat minder bij de les dan Invisble Man en Ocean Cloud . Wellicht misschien nog een groei nummer .

Het is een aardige zit dit Marbles , want dit is een plaat die 100% focus vraagt . Maar in de juiste stemming is dit een fantastisch geheel . Er wordt flink uitgepakt met fraaie sounds , met name in de keyboards , maar mijneer Rothery laat ook weer flink van zich horen .
Maar bovenal , wat een fantastisch stel songs en wat een gedrevenheid . Progrock uit het boekje en de passie en beleving is groots . Dit verdient een 5 , geen twijfel over mogelijk .

Mooie recensie, Michel! Kan me er goed in vinden. Wat betreft het slotstuk, Neverland; dat heb ik ook. Het is zeker goed, maar The Invisible Man en Ocean Cloud houden mij ook beter bij de les. The Invisible Man heb ik zelfs in mijn song top tien gezet.

Is Marbles rijp voor jouw top tien of ben ik daarmee te voorbarig?

De tijd zal het leren Rogier . Maar het is een meer dan aangename verrassing dit album . Het heeft me bij de lurven gepakt . Maar ik heb zo het vermoeden dat ik 'm per draaibeurt mooier en boeiender ga vinden . Zeker een kandidaat voor een top 10 notering en wellicht mijn favoriete Marillion album .

Michel, als je op dat sterretje linksboven je bericht drukt, kun je hem als "recensie / mening" markeren. Dat is op jouw stukjes doorgaans niet misplaatst en op het stukje hierboven al helemaal niet.

Bij deze gedaan . Bedankt voor de tip .

Deze plaat zie ik vaak langskomen in de updates. Maken jullie ook wat tijd vrij voor: Marillion - Marbles Live (2005)?

Voor wie dan nóg geen genoeg heeft van Marbles is er ook nog: Marillion - Marbles by the Sea (2005)

Maar aan die laatste ben ik ook nog niet begonnen. Drie keer Marbles riekt wat naar (onnodige) uitmelkerij, al zal het ongetwijfeld een goede plaat zijn.

Ja, inderdaad.

Dan zou ik eerder die eerste live-plaat negeren.

Dat kan ik niet beoordelen, omdat ik die tweede niet ken. Dat gemiddelde over die paar stemmen zegt me niet zo heel erg veel. Daar ga ik niet blindelings op af. Ik zag een tijd geleden toevallig Marbles Live voor een paar euro, en heb die gewoon besteld.

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > De MuMe Top 40 van de Jaren '00

Ik volg Marillion als sinds de beginperiode met Fish en ben van mening dat je beide periodes eigenlijk niet met elkaar kunt (mag) vergelijken. De ene keer luister ik veel naar cd's uit Fish zijn tijd, de andere keer uit de huidige periode met Hogarth. Een voorkeur heb ik eigenlijk ook niet dus.

Marbles kwam uit toen ik het privé heel moeilijk had en deze dubbel cd (ik heb ook de pre order) heeft me in zware tijden er vaak doorheen gesleept. Destijds drie keer naar een concert geweest (Tilburg, Zwolle en Utrecht) en deze concerten onderstreepten de kracht van dit magistrale album.

Normaal gesproken moet ik altijd even wennen aan een nieuw Marillion album, maar toen ik The Invisible Man voor de eerste keer hoorde, had ik drie lagen kippevel op mijn armen, wat een opener! Na 7 jaar vind ik nog steeds dat er geen enkel zwak nummer op beide cd's staat met als uitschieters The Invisible Man, Ocean Cloud, Neverland en mijn grootste favoriet Fantastic Place. Bij dit nummer krijg ik elke keer weer tranen in mijn ogen en dat heb ik bij geen enkel ander nummer van wie dan ook. Wat een plaat, de beste van de jaren 2000!

Ik vind de periode met Fish ook heel interessant , maar ben wel van mening dat de groep met Hogarth doorgroeide en zich duidelijk wil blijven vernieuwen . Dat pakt op dit album voortreffelijk uit . De inkleuring van de songs is subliem . Prachtige sounds en de liedjes zijn van een erg hoog niveau .

Ik zie het nu pas, maar waarom heeft de single-version een andere volgorde dan de 2CD?

Hier is al genoeg over gezegd. Ik zou je willen tippen, eens terug te lezen in de berichten

Waar dan... Je leest niet even snel een paar honderd berichten terug.

Die vraag is volgens mij niet zo vaak voorbij gekomen hoor. Zou wel iets te maken met de opbouw van het album, die bij een dubbelcd natuurlijk heel anders is dan bij een enkele. Ik zou eigenlijk eens de single-versie-volgorde eens moeten luisteren.

Het is niet zozeer de volgorde die verschilt, toch??! Er zijn enkel nummers weggelaten bij de 1cd-editie...

Nope, Ook de volgorde is anders.

edit:
"The Invisible Man" – 13:37
"Marbles I" – 1:42
"You're Gone" – 6:25
"Angelina" – 7:42
"Marbles II" – 2:02
"Don't Hurt Yourself" – 5:48
"Fantastic Place" – 6:12
"Marbles III" – 1:51
"Drilling Holes" – 5:11
"Marbles IV" – 1:26
"Neverland" – 12:10

Dus, goeie vraag van Chevy. Ik wist het zelfs niet eens (ik zocht het n.a.v. Chevy's vraag op), want ik heb altijd enkel de 2cd versie beluisterd.
Ik heb geen idee wat de reden is. En ben ook benieuwd naar het antwoord.

Maar misschien dat Vigil nog even langskomt!

Toen ik vroeger de 1-CD beluisterde had ik gewoon dezelfde volgorde genomen alleen dan zonder de bonustracks. Pas toen ik het vandaag via Spotify beluisterde (andere PC), dacht ik: "Huh? Angelina komt wel erg snel. Is de CD nu al voorbij?"

Eigenlijk best stom die eerste versie van mij, want toen kwamen Marbles II en III achter elkaar.

Misschien heeft het dan wel daar mee te maken, waarom de volgorde anders is bij de 1cd versie.

Eerder vandaag draaide ik Marbles zelf. Momenteel de DVD Marbles On the Road aan het kijken. Dan pas zie je de echte genialiteit van de plaat.

Overigens een leuke vraag van mijn moeder van paps en gasten: Wie is dit?
Eerste antwoord: Hell Freezes Over?
Tweede antwoord: Talk... Talking Heads ofzo?
Uiteindelijk kwam Marillion eruit en zei mijn vader (wie een fan van Marillion schijnt te zijn): Nou, dit is hele andere muziek dan ik gewend ben. Oftewel, sinds eind jaren '80 niet echt meer een fan.

Als je Marbles On The Road al goed vindt, kan ik je ook Somewhere In London en vooral de Out Of Season dvd's aanraden. Qua beeld en geluid nog stukken beter dan MotR

edit: en die beide dvd's hebben wel een (complete) uitvoering van Ocean Cloud =D

Out of Season zou ik graag willen hebben, ja. Sowieso heb ik Brave (1994) - MovieMeter.nl zojuist op internet gevonden voor 6 euro.

Vraag is natuurlijk of je erg blij wordt van die Brave-film. Ik niet in ieder geval. Van Out of Season dan weer wel.

De doelstelling van beide dvd's is dan ook wel iets anders vrees ik

Heb dit album eens beluisterd naar aanleiding van de hoge positie in het forumtopic 'Top 40 van de jaren '00', maar echt aan mij besteed is het toch niet. Er wordt een mooie sfeer neergezet, maar ik vind het ook een beetje langdradig en de zang spreekt me ook niet echt aan. De zang doet me wat denken aan die bij Talk Talk en daar krijg ik na een tijdje ook de kriebels van, terwijl een paar nummers hartstikke mooi kunnen zijn. Ik zal binnenkort nog eens teruggrijpen naar Brave, een Marillion-album dat me jaren geleden beter beviel, maar ook nooit echt een plek tussen mijn favoriete albums wist te veroveren. Wellicht dat dit album tijd nodig heeft, maar voorlopig vind ik 3* wel genoeg.