menu

The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement (2008)

mijn stem
3,87 (857)
857 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Domino

  1. The Age of the Understatement (3:08)
  2. Standing Next to Me (2:18)
  3. Calm Like You (2:26)
  4. Separate and Ever Deadly (2:38)
  5. The Chamber (2:37)
  6. Only the Truth (2:44)
  7. My Mistakes Were Made for You (3:05)
  8. Black Plant (4:00)
  9. I Don't Like You Anymore (3:05)
  10. In My Room (2:29)
  11. Meeting Place (3:56)
  12. The Time Has Come Again (2:22)
totale tijdsduur: 34:48
zoeken in:
avatar van XeeGen
5,0
...............

avatar van Snoeperd
4,0
Dit album is zo verschrikkelijk geniaal. Het barst van goede momenten en veelal goede songs en de hele fijne teksten van Alex Turner wat ik al gewend ben van de Arctic Monkeys.

Tot nr. 6 is het allemaal al geweldig en dan komt het buitenaardse My Mistakes Were Made For You, één van de geniaalste nummers ooit, prachtige tekst, poëzie achtig, de strijkers, alles klopt gewoon. Daarna zijn Black Plant, In My Room en Meeting Place ook nog goede nummers. Dit is een geweldig side project en ik ben blij dat er een vervolg op komt.

4,5 voor dit meesterlijke album.

avatar van kaj_666
4,5
kaj_666 schreef:
My Mistakes Were Made For You wordt echt beter met elke keer dat ik het nummer hoor! Misschien wel dé song van 2008, wat mij betreft!

Ja, hier kan ik nog steeds volledig achter staan. Met het verschil dat ik de 'Misschien wel' uit het oorspronkelijke bericht schrap.

avatar van Teunnis
3,0
Een mee "volwassen" album dan de eerste twee platen van de Arctic Monkeys. De toevoeging van andere instrumenten (blazers, strijkers) en de minder eentonige compositie doen het erg goed, en daarom vind ik The Last Shadow Puppets net iets beter dan de Arctic Monkeys. Toch vind ik de Arctic Monkeys iets minder speelplezier en overtuigingskracht afgeven. Desalniettemin gaat mijn voorkeur toch net aan naar de LSP of de laatste plaat van AM (wat eigenlijk gezien kan worden als LSP, maar dan iets minder orkestraal en iets meer Arctic Monkeys). Maar voor zowel als AM en LSP geldt dat het niveau goed is, maar niet geweldig/geniaal.

avatar van sander.h
4,5
Nou.. ik vind dit toch aardig in de buurt komen

avatar van Kuk
Kuk
Ja. Goed. Maar ook behoorlijk wat liedjes die niet zo bevallen en als een derde afvalt van een half uur hou je wel heel weinig muziek over. Dat is dan wel 20 minuten uiterst plezierige melodieën, maar voor zo'n korte, compacte plaat filmmuziek mag het toch wel ietje meer zijn.

Kuk schreef:
Ja. Goed. Maar ook behoorlijk wat liedjes die niet zo bevallen en als een derde afvalt van een half uur hou je wel heel weinig muziek over. Dat is dan wel 20 minuten uiterst plezierige melodieën, maar voor zo'n korte, compacte plaat filmmuziek mag het toch wel ietje meer zijn.

Hier ben ik het behoorlijk mee eens.

Choo Choo
Geweldig mooi album. Een stijl die ik eigenlijk niet echt met een andere artiest kan vergelijken.

Standing Next To Me, Calm Like You, The Chamber, My Mistakes Were Made For You, Black Plant en Meeting Place zijn de beste platen wat mij betreft.

Sommige van de andere nummers zijn me soms wat lawaaierig. I Don't Like You Anymore is me bijvoorbeeld iets te veel geschreeuw waardoor het niet meer mooi is.

Choo Choo
Snoeperd schreef:
...en dan komt het buitenaardse My Mistakes Were Made For You, één van de geniaalste nummers ooit, prachtige tekst, poëzie achtig, de strijkers, alles klopt gewoon.
So true!

Het gebruik van de tweede stem in The Chamber doet me trouwens erg denken aan Help! van The Beatles en dat is geen onaangenaam vergelijk!

UnknownPleasure
En hij word niet slechter. 3 jaar na dato vind ik het zelfs beter dan toen, erg veel , veel kwaliteit

avatar van Fluvver
3,5
Erg erg lekker album ,krijg er een 60's/motown gevoel bij. Zeker beter dan de nieuwe AM.

avatar van Screenager
4,0
Pfoeww, deze wordt echt beter en beter vind ik! Heeft best wel wat tijd nodig gehad om volledig door te dringen, maar nu sluipt hij toch mijn top 10 in. Dit had ik wat maanden geleden nooit verwacht, maar nu grijp ik er oh zo dikwijls naar terug.
Alex Turner is nu mijn nieuwe God en heeft het overgenomen van Matthew Bellamy (best wel 'n verschil, ik weet het ).

avatar van Arrie
Berichten verplaatst naar The Last Shadow Puppets

avatar van Ronald5150
2,5
Als liefhebber van The Arctic Monkeys was ik direct geïnteresseerd in deze plaat. Ik heb hem ten tijde van de release meerdere malen geluisterd en was toen eigenlijk al direct wat teleurgesteld. Ik mis de energie van The Arctic Monkeys, de twists, de spitsvondigheden, eigenlijk alles wat de The Arctic Monkeys tot een sensatie maken.

Er staan zeker wel een aantal genietbare tracks op, zoals "My Mistakes Were Made For You", maar over de gehele linie pakt deze plaat me niet. Recent toch nog maar eens een kans gegeven, maar ik kom tot dezelfde conclusies. Geen slechte muziek, maar niet "my cup of tea".

avatar van Mandylion
Deze moet ik ook eens vaker gaan luisteren. Calm Like You is zo'n heerlijk nummer...

3,0
Ronald5150 schreef:
Als liefhebber van The Arctic Monkeys was ik direct geïnteresseerd in deze plaat. Ik heb hem ten tijde van de release meerdere malen geluisterd en was toen eigenlijk al direct wat teleurgesteld. Ik mis de energie van The Arctic Monkeys, de twists, de spitsvondigheden, eigenlijk alles wat de The Arctic Monkeys tot een sensatie maken.

Er staan zeker wel een aantal genietbare tracks op, zoals "My Mistakes Were Made For You", maar over de gehele linie pakt deze plaat me niet. Recent toch nog maar eens een kans gegeven, maar ik kom tot dezelfde conclusies. Geen slechte muziek, maar niet "my cup of tea".


Dan zul je vast, net als ik, niet blij zijn geworden van Suck it and See.

avatar van Ronald5150
2,5
Dan zul je vast, net als ik, niet blij zijn geworden van Suck it and See.


Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik na de berichtgeving omtrent de laatste plaat van de Arctic Monkeys me er nog niet in heb verdiept. Het ligt wel in de lijn der verwachting dat ik "Suck It and See" minder ga vinden dan de voorgaande drie platen, maar ik laat de optie nog open dat ik wellicht positief verrast ga worden. Wordt dus vervolgd.

avatar van Fieke_28
4,0
Zoals wel meerderen ben ik hier terecht gekomen als liefhebber van de Arctic Monkeys. In combinatie met alle lovende reacties die ik had gehoord/gelezen, waren mijn verwachtingen dan vooraf ook hoog gespannen.

Het duurde even voordat het kwartje viel, maar ja nu is het dan toch zover. Wat is dit een mooie plaat! Zeer veel goede nummers, maar mijn favorieten zijn op dit moment "Meeting Place", "My Mistakes Were Made for You" (zo mooi) en het titelnummer "The Age of the Understatement". Waar de Arctic Monkeys vooral uitblinken in aanstekelijkheid en meeslependheid van hun nummers, blinkt dit album vooral uit in emotie en diversiteit (met name de instrumentatie).

Toch is er hier en daar toch ook weer een nummer wat mij minder goed bevalt, bijvoorbeeld "I Don't Like You Anymore". Daarom 4,0 sterren.

avatar van IllumSphere
3,0
Ook ik ben hier terecht gekomen als liefhebber van een andere band waar Alex Turner ook een belangrijke functie heeft. Samen met Miles Kane die ik eigenlijk kan zien als de 'broer' van Turner. Ze delen dat identieke geluid die beiden hebben en daarom is die associatie eigenlijk niet zo vreemd.

In vergelijking met de albums van Arctic Monkeys gelijkt deze plaat erg op Suck It And See, al heeft deze plaat niet echt de explosieve stukken die nummers als Don't Sit Down en Library Pictures wel hebben. Om nu te zeggen dat de nummers van deze plaat wat trager zijn en eigenlijk niets mee hebben van het geluid van zijn 'ouders' (om maar aan te tonen dat de albums van de Arctic Monkeys de bron van deze plaat is) is wat overdreven, want er zit wel een stukje DNA in deze nummers. De stukken waar de nummers wat sneller lopen bijvoorbeeld.

Dat dit nieuwe geluid van Alex Turner waarschijnlijk zijn geëvolueerde vorm is dus duidelijk. Hij gebruikte dit geluid ook bij zijn solodebuut (Submarine) en ook nog eens op Suck It And See, al zorgde de voltallige band er voor dat het niet geheel een Alex Turner plaat werd. Ik heb hier niet echt de invloed van Miles Kane gehoord, dus kan er iemand mij uitleggen waar precies Miles Kane zijn kans waagt om zijn kunsten te tonen ? Ik heb hem nergens horen zingen, dus ik vermoed dat hij het geluid verzorgde.

Ergernissen heb ik niet, maar ik kan wel opmerken dat ik dit iets minder vind. Misschien moet ik hem meerdere keren beluisteren, zodat ik hem nog meer kan waarderen. Ik waarder hem nu al, maar niet diezelfde waardering die er voor zorgt dat ik hetzelfde aantal punten kan geven als wat ik deed bij alle albums en dat was een vier en een half. Daarom ook dat we beginnen met een vier. Dit doet me er trouwens aan herinneren dat Alex zijn solodebuut ook een halfje minder verdient en de identieke score gaat hebben als deze plaat. Niet omdat ze slecht zijn of omdat ze me teleurstellen, maar omdat ik momenteel niet diezelfde waardering heb als bij de volledige discografie van de Arctic Monkeys. Wat nog niet is kan uiteraard nog komen. En daar ben ik heel zeker van. Ik heb de wilskracht toch, dus dat moet in de loop der tijd geen hindernis vormen bij het opnieuw beluisteren en het meer waarderen van deze plaat.

Dus om het kort te houden. Deze plaat is heel goed en laat de geëvolueerde vorm van Alex zijn geluid heel goed horen. Dat is fijn, helaas kan ik momenteel niet deze plaat waarderen als een Arctic Monkeys plaat, maar dat kan nog komen als hij wat langer in mijn iTunes bibliotheek bevindt en ik hem met regelmaat beluister. Een vier voor deze plaat.

avatar van blur8
5,0
IllumSphere schreef:
......Ik heb hier niet echt de invloed van Miles Kane gehoord, dus kan er iemand mij uitleggen waar precies Miles Kane zijn kans waagt om zijn kunsten te tonen ? Ik heb hem nergens horen zingen, dus ik vermoed dat hij het geluid verzorgde.

Luister naar zijn eigen soloplaat Colour Of The Trap, en je hoort zijn fasinatie voor ritmes, en sfeerwendingen.

Choo Choo
IllumSphere schreef:
Ik heb hier niet echt de invloed van Miles Kane gehoord, dus kan er iemand mij uitleggen waar precies Miles Kane zijn kans waagt om zijn kunsten te tonen ? Ik heb hem nergens horen zingen, dus ik vermoed dat hij het geluid verzorgde.

Dan luister je niet goed genoeg denk ik...

Maar nu ben ik zelf even goed aan het luisteren en valt inderdaad niet mee, maar toch zijn de stemmen wel verschillend, maar toch ook weer niet heel veel.

Standing Next to Me wordt volgens mij door Miles gezongen. Het tweede, hardere, "I Don't Like You Anymore" stuk in de gelijknamige track is toch ook compleet anders dan het eerste?

In "In My Room" hoor je hem ook heel duidelijk en zingt sommige stukken ombeurten met Alex. Het begin van de coupletten van The Meeting Place, das ook Miles.

Seperate and ever Deadly, eerste couplet das Miles, tweede couplet, das Alex, hoor je het verschil?

Nu ik steeds beter aan het opletten ben valt me eigenlijk vooral op dat ze de meeste nummers gewoon afwisselen en heel veel samen zingen (in de refreinen dan meestal). Neem bijvoorbeeld eerste twee coupletten van The Chamber. Eerst doet Alex het couplet (en Miles de Leave yourself alone stukken), daarna neemt Miles het in het tweede over (vanaf "Tell your wasted time").

Vooral die articulatie van Miles is zo herkenbaar en dat vind ik ook echt zo mooi. Luister maar eens naar het album van The Rascals en je weet precies wat ik bedoel.

Het kan goed zijn dat ik het in bovenstaande niet overal goed heb, maar volgens mij wel...
But correct me if I'm wrong!

En wat je ook goed hoort op de albums van The Rascals en Miles Kane is zijn muzikale ge-experimenteer. Ik denk dat hij daar ook wel echt z'n steentje aan bij heeft gedragen bij dit album.

avatar van IllumSphere
3,0
Waarschijnlijk herkende ik de stem van Alex Turner en begon mijn onderbewustzijn zich te concentreren op de stem van Turner zodat ik enkel Turner hoorde en niet Miles Kane. Of ik heb niet opgelet, dat kan ook.

avatar van Sandow
4,5
IllumSphere schreef:
k heb hier niet echt de invloed van Miles Kane gehoord, dus kan er iemand mij uitleggen waar precies Miles Kane zijn kans waagt om zijn kunsten te tonen ? Ik heb hem nergens horen zingen, dus ik vermoed dat hij het geluid verzorgde.


'Standing Next to Me' wordt ongeveer volledig gezongen door Kane (hij zou het ook ongeveer helemaal zelf geschreven hebben). En in ongeveer alle andere nummers zingt hij ook zijn deel. Hun stemmen klinken op het eerste gehoor gewoon niet zo erg verschillend, en zeker als je niet vertrouwd bent met het werk van Kane.

Ik denk zelfs dat er meer van Kane inzit dan van Turner. Je moet maar eens naar Kanes (naar mijn mening serieus over het hoofd geziene) debuut met The Rascals luisteren. 'I Don't Like You Anymore' is ook typisch Miles Kane. Wat Kane tegenwoordig brengt, vind ik ook een stuk spannender dan waar AM zich tegenwoordig mee bezighouden. En hij weet het ook gewoon met meer enthousiasme en minder arrogantie te brengen.

avatar van Snoeperd
4,0
The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement

De clip van 'My Mistakes Were Made For You' is wellicht de belangrijkste clip die ik ooit zag. Dit nummer en de clip vormde voor mij de kennismaking met deze samenwerking tussen de enerzijds bekende Alex Turner en de ietwat onbekendere Miles Kane.
Die samenwerking was niet heel erg soepel. De genialiteit achter het prijsnummer van deze plaat zag ik pas later in. Het was de clip die mij deed doorluisteren. De clip heeft een grote kracht, want het geeft de spanning van het nummer weer en had voor mij zelfs een soort verslavende werking. Elke keer weer komen Alex Turner en Miles Kane weer samen op een soort overdekt plekje, na een wandeling in een donkere tuin. En op dit plekje eindigen ze steeds het nummer.
Uiteindelijk besloot ik, ondanks mijn geringe waardering, het album toch een kans te geven.

Dat was een slimme keus, The Age of the Understatement zet je vaak op vanwege de korte speelduur.
De single met de lange titel blijkt het moeilijkste nummer van de plaat te zijn. De eerste luisterbeurt was namelijk al meteen gedeeltelijk raak. Meteen aan het begin zijn namelijk al de meezingers Standing Next to Me en Calm Like You te vinden.
Wat ook meteen opvalt is de prachtige sound die Alex en Miles dit album hebben meegegeven. Je waant je met dit album terug in de tijd. Veel nummers op dit album hebben een jaren '60 soul sausje meegekregen, waarbij de instrumentatie me vaak doet denken aan het album Dusty in Memphis. Deze sound wordt gecombineerd met liedjes die erg goed binnen de 60's pop passen.

Het album ken ik inmiddels al zeker meer dan een jaar. En het is een groeibriljantje van grote klasse. De eerste vijf nummers zijn ijzersterk, er komen heerlijke refreinen langs en alles is zeer scherp ingespeeld en gezongen. De violen die in elk nummer langskomen zorgen voor een constant hoogtepunt op het album. Ze zorgen voor de aangename sound van dit album, geven veel sfeer mee en staan constant in dienst van het liedje.
De violen geven of een zeer pittig sausje mee aan een nummers, zoals bij nummers als Age of the Understatement, maar kunnen ook een zeer zwoel gevoel meegeven aan nummers als The Meeting Place.
De uitschieters staan eigenlijk op het hele album verspreid. Er is één heel groot hoogtepunt, dan krijg je alle uitschieters en verder zijn er nummers die hun plicht vervullen maar verder niet het niveau aankunnen van de uitschieters. Dit zijn gelukkig maar een tweetal nummers. Daarbij geldt ook dat eigenlijk bij iedere luisterbeurt andere nummers je weer opvallen. Zo had ik gister bij 'The Meeting Place' ineens een wow-gevoel.

En ook Only The Truth, die zeker niet bij iedereen in de smaak valt, vind ik eigenlijk erg leuk. Je schrikt soms letterlijk van het intro. Je bent namelijk helemaal in een soort trance van de eerste vijf nummers waarna je wakker schrikt van het harde Only the Truth. Ook vervult Only the Truth een belangrijke rol ten opzichte van My Mistakes Were Made For You. Want waar je eerst flink aan het rocken bent wiegt het volgende nummer je in een diepe roes.
My Mistakes Were Made For You heeft niet alleen gezorgd voor mijn ultieme waardering van het debuut van de Monkeys (nummer 1 in mijn top 10) maar ik vind My Mistakes Were Made For You nog altijd het beste nummer dat Alex Turner (nu samen met Miles Kane) ooit schreef. Dit nummer heeft een ongekende subtiliteit. Elk zinnetje wordt bijgestaan door steeds de juiste instrumentatie en de violen zorgen voor constant kippenvel. My Mistakes Were Made For You is ook nog eens een schitterend staaltje poëzie. Dit is dan ook de reden waarom ieder zinnetje zo ontzettend heerlijk klinkt. Ik smelt altijd helemaal weg wanneer ik dit nummer hoor. Dit bandje is een geweldig sideproject geweest van Alex Turner, die ook nog eens een zeer begaafd en getalenteerd mannentje naast zich had: Miles Kane.

avatar van Jean Renault
3,0
Hoewel de nummers goed geschreven zijn, denk ik toch dat de wondjes op de muziek worden geheeld door dat orkest en de jaren 60 sfeer. Zonder was het vast een stuk saaier geweest.

Choo Choo
Jean Renault schreef:
Hoewel de nummers goed geschreven zijn, denk ik toch dat de wondjes op de muziek worden geheeld door dat orkest en de jaren 60 sfeer. Zonder was het vast een stuk saaier geweest.
Het orkest maakt het zeker mooier, maar zonder is het nog steeds geweldig. Die jaren 60 sfeer waar iedereen het over heeft heb ik er nog nooit zo heel erg in gehoord. En als deze stijl dan al kenmerkend is voor de jaren 60, dan hoort dat toch nog steeds tot de kern van de muziek? Dat kun je er dan toch niet uitfilteren of zo? Dat begrijp ik dus niet helemaal.

Ik luister de laatste tijd veel naar de acoustische versies die op de My Mistakes Were Made for You EP staan. Neem bijvoorbeeld onderstaande versie van The Age of the Understatement. Ik vind deze versie dus echt mooier dan de albumversie.

YouTube - The Last Shadow Puppets - The Age Of The Understatement

Of deze versie van Standing Next to Me, nog net zo sterk als de albumversie als je het mij vraagt...

YouTube - The Last Shadow Puppets - Standing Next To Me

avatar van pdonidvie
4,0
Ik verbaas me een beetje om de nogal middelmatige commentaar voor dit, in mijn ogen, top album van van Alex en Miles. Was toch wel een aangename verassing destijds. Ik kijk al even uit naar een vervolg, maar door het drukke schema van de heren zal dat nog wat op zich laten wachten, vrees is.

avatar van IllumSphere
3,0
Ik heb het toch maar met een halfje verlaagd. Alhoewel ik de Arctic Monkeys hoog in het vaandel draag, weet deze plaat me nooit echt te pakken en tevens ook niet te boeien. Een echte reden kan ik niet direct noemen, want veel gaat er niet mis. Toch gaat de muzikale omkadering dwars door me heen en kan ik er zelf niet meer opkomen zonder dat ik daarvoor de nummers opnieuw moet afspelen. Het voelt een beetje aan als een dertien in dozijn plaat, dat terwijl het gemaakt werd door de meest veelbelovende 'jonge' knapen uit Groot-Brittannië.

avatar van Man of Sorrows
5,0
Na vijf jaar nog steeds heerlijk, ik kan het nu zelfs nog meer appreciëren dan destijds.
Wat mij betreft (stukken) beter dan alles wat Miles/Rascals/AM heeft/hebben uitgebracht.
Meeting Place is één van de meest treurige (in positieve/ontroerende zin) nummers die ik ken.

avatar van blur8
5,0
Meeting Place is voor mij het onbetwiste hoogtepunt van dit top album.
De ontroerende rake tekst in combinatie met opbeurende klanken. Beter kan muziek niet uitpakken..

Gast
geplaatst: vandaag om 17:20 uur

geplaatst: vandaag om 17:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.