Radiohead - The Best Of (2008)

Ik denk wel dat je inderdaad moet kijken naar de kwaliteit van nummers maar ik denk bij uitstek dat je bij een best of ook naar het concept moet kijken. De muziekliefhebber moet een toegevoegde waarde terugzien in een best of. Dan moet je dus kijken naar zaken als de samenstelling van nummers, represenativiteit van het oeuvre, de nummervolgorde, de samensteller (dus niet Radiohead maar een op geld beluste platenmaatschappij), bonustracks (live, previously released of alternate takes) en naar bijvoorbeeld de artwork en informatie in het hoesje.
Als je dit alles afweegt kan je een conclusie trekken of je niet beter zelf een compilatie had kunnen maken of dat het album juist een toevoeging is aan het reguliere werk in je cdrek.

Bij Radiohead vind ik op de kwaliteit van de nummers na dat alle genoemde elementen onvoldoende of op een negatieve manier het album beïnvloeden. Daarom geef ik voor deze Best Of een zeer laag cijfer........

Ik denk dat ik namens de meute spreek als ik zeg dat ik het ALBUM beoordeel en niet de NUMMERS.

Een keigoede best of van Radiohead maken is niet moeilijk hé. Laat een computer 20 randomnummers kiezen uit het oeuvre en de kans is héél klein dat dat geen 20 erg goede nummers zijn!

Het spreekt gewoon voor zich dat 20 Radioheadnummers allemaal goed zijn, dus vind ik het logisch dat fans ook naar andere factoren kijken, zoals door anderen hier al aangehaald. Ik ben echter niet van plan te stemmen, hier kan ik gewoon geen quotering op plakken.

Volgens mij staan hier een nummer of 20 teveel op maar als ik nog een cd zou kopen van ze was het wel deze verzamelaar.
Kan ik de bends ook weg doen.

Nou er zit wel een kans in dat zelfs ik hem ga kopen!
Heb er niet zoveel van omdat ze in mijn ogen eigenlijk wel een paar goede nummers hebben maar nog geen 1 hele cd met goede nummers kunnen vullen.
Weet het smaken verschillen, ook onnodig om hier op in te gaan want verander tch niet van mening.
Maar op deze verzamelaar wel weer 1 live nummer misschien dat ik dan de 1 cd koop.
Eerst maar eens afwachten wat daar op staaat.

Ik ga deze cd zeker kopen want radiohead is echt super!
Zijn liedjes zijn heel krachtig, instrumentaal ook heel goed maar zo eenvoudig dat maakt hen net zo speciaal! Het is een muziek klasse apart! Als het aan mij ligt de top klasse, geen twijfel mogelijk!

Na Radiohead's statement tegen de muziek industrie is dit echt ernstig. Deze CD verdient geen cijfer, zo wel, een dikke 0. Schrale Parlophone. Ik bepaal trouwens zelf wat best-of is. Dat laat ik niet voor mij bepalen.

Toch zullen mensen deze cd kopen, met argumenten als:

"Om mijn collectie compleet te maken"
FFS, dat wil Parlophone nou net van je..

"Om Radiohead te ontdekken"
Begin dan met een doodnormale CD ipv uit-verband-gerukte-nummers.

"Allemaal mooie nummers op een rijtje"
Inderdaad. Dus?

Plz mensen....

Is True Love Waits dezelfde als op het live album van Radiohead?

Is het woord ""downloaden" een scheldwoord op deze site? Want dat is naar mijn idee wel de juiste behandeling van dit album. Dus allen die dit album willen kopen om kennis te maken met Radiohead zou ik zeggen, ga gerust naar z'n goedkope Rus, luister naar wat je er aan bevalt en koop vervolgens de CD (s) waar deze nummers op staan.

Wat een rare meningen over dit verzamel album

Er is voor dit album nog nooit een verzamelaar van Radiohead uitgebracht, dan zou je het fenomeen verzamelalbum wel helemaal kunnen opdoeken.

B.v. The Smiths en Joy Division hebben meer verzamelaars dan reguliere albums uitgebracht en daar zie je amper berichtjes zoals bij dit album staan.

Omdat dit album buiten medewerking van de band verschijnt?

Wat een verzameling 'maakt', m.i., zijn de motieven erachter. Zo zijn de reacties op bv. de laatste Joy Division-verzamelaar niet positief omdat die gewoon niet nodig was en enkel maar schijnt te zijn uitgebracht vanwege de hernieuwde belangstelling voor de band. Daarnaast zijn die en deze ook lukraak samengesteld. Neem je bv. Joy Division's Substance-verzamelaar of een van de rarities-verzamelaars van The Smiths, dan heb je het over nuttige verzamelaars die werkelijk iets toevoegen aan het ouevre van de artiest. Dit voegt m.i. helemaal niets toe en lijkt een poging van hun vorige platenmaatschappij om puur aan ze te verdienen.

Ach.....zijn er na Strangeways, Here We Come niet erg veel dingen uitgebracht zonder toestemming van Morrissey en Marr

Joy Division heeft ook aardig wat dingen "gewoon voor de verkoop"op de markt gegooid.

Trouwens ik bekijk een album gewoon op kwaliteit, in het hoe en waarom heb ik geen interesse.

Dus je wilt jouw stelling alleen maar bevestigd zien?
Beetje een rare gedachtenkronkel, maar goed..

Verklaar je nader

Mijn stelling is toch wel duidelijk, mijn gedachtenkronkel is misschien idem dito met die van u

Nou, je stelt waarom er bij andere verzamelaars van soortgelijke bands geen kritiek wordt geleverd (wat zeker in het geval van Joy Division niet erg klopt), ik geef er een soort verklaring voor, en dan wordt dat beantwoordt met een dooddoener als 'geen interesse'.

En dan vind ik dat op mijn beurt een beetje vreemd, that's all.

Tja, om je eerder verzonden berichten later nog te veranderen om je gelijk te krijgen

De verzamel albums van The Smiths zijn in iedergeval echt het werk van Sire, Mr Morrissey en Mr Marr zijn hier ook niet blij mee....

Je kunt het een dooddoener noemen maar waarom zou ik mij als consument intereseren wat de beweegreden achter het uitbrengen van een album zijn

Als ik een goede impressie van een album qua muziek heb dan koop ik het.

Als jouw nr 6 in je top10 zonder medeweten van Mr Smith uitgebracht zou worden......kocht je hem toch ook.

Dat is bij dat best of album van Joy Division niet echt het geval, daar werd ook geen positief woord over gezegd in het begin. Dat er hierbij meer gepost wordt is logisch, aangezien er bij alle Radiohead-albums veel gepost wordt.

De vergelijking met The Smiths is verder niet echt relevant, aangezien die verzamelaars al zowat 20 jaar oud werden toen Musicmeter werd opgericht.

Omdat ik zowat alle nummers hier heb, heb niet de behoefte om die compilatie-CD te kopen of te beluisteren en geef ik ook geen quotering.

Compilatie-CD's zijn vaak nuttig nl. bij artiesten waarvan de reguliere albums moeilijk of niet meer te verkrijgen zijn of waarvan de hits belangrijker zijn dan de albums (de typische hitparadeacts) of als er veel nummers opstaan die niet op hun reguliere albums staan.

Voor mij is een Radiohead-compilatie overbodig.

Zo'n compilatie is wel interessant als instap, voor wie nog niet vertrouwd is met Radiohead.

Vaak ben ik begonnen met een compilatie-album (bv. Jimi Hendrix, Doors, Kinks) in mijn studententijd omdat ik geen geld genoeg had om hun hele oeuvre te kopen. Later heb ik vele reguliere albums van die artiesten gekocht en die compilatie verkocht.

Van mijn favoriete artiesten als the Beatles, U2, R.E.M. en ook Radiohead heb ik liever alle reguliere albums dan een compilatie.

Een liedje staat op zichzelf vind ik.
Waarom moeten de nummers elkaar opvolgen zoals het op de plaat staat?
Ik vind dat typisch iets voor Radiohead-fans om daarover te gaan zeuren.
Na zoveel platen werd het ook wel eens tijd voor een best-of.

Dat ben ik niet met je eens hoor. Volgens mij wordt 't pas tijd voor een best of als de band uit elkaar is, dan hoef je tenminste ook niet om de zoveel jaar weer de nieuwe best of te kopen om je collectie compleet te houden (mocht je dat willen doen). De nummers van In Rainbows staan er bijvoorbeeld alweer niet op.

Ik kan toch echt met niets van jouw post het eens zijn.


Een liedje staat natuurlijk nooit opzichzelf, want waarom staat een liedje dan op een album, en wordt het niet als losse single uitgebracht? en hoe verklaar je de overlopen van nummer A naar nummer B dan?

Vandaar dat het bij Radiohead zo niet past, deze best of. Airbag loopt over in Paranoid Android, zelfde geldt voor Exit Music (For a Film) en Let Down, en wat dacht je van Karma Police / Fitter Happier / Electioneering?

Zelfde verhaal op Kid A.



En waarom moet er persé een best of van een bepaalde artiest komen? wat voegt dat toe aan een discografie?

Je kan het beter vergelijken met speelfilms. Je ziet nooit een 'best of' van een regisseur met daarop zijn beste scènes, omdat losse scènes niet werken buiten de context van een film. Karakter ontwikkeling, verhaal, tempo etc. zijn elementen die je dan niet zou meekrijgen.

Geldt ook voor albums met een overkoepelende opbouw, sfeer, boodschap of ontwikkeling. Het rustgevende No Surprises na het 'enge' Climbing Up the Walls, het doordenderende Optimistic na het lome Treefingers, de spanningsboog van Amnesiac, The Tourist als eindbestemming van de emotionele reis die OK Computer is... Dat krijg je niet mee op deze plaat.

Geldt voor veel artiesten ook niet natuurlijk. Veel nummers van The Beatles staan gewoon op zichzelf bijvoorbeeld en zijn geen onderdeel van een bepaalde context. Radiohead is echter wel zo'n band sinds OK Computer.

Waarom staan er nog geen In Rainbows nummers op? De releases zullen wel te snel achter elkaar zijn...

In Rainbows was niet geproduceerd en uitgebracht onder de platenmaatschappij die deze 'Best Of' uitbracht.

Goede vergelijking trouwens SilverGun.

Vind ik bij The Bends eigenlijk ook al een beetje. Just is een typische 'middensong' die niet aan het begin hoort en Planet Telex ergens tegen het einde aan zetten is gelijkwaardig als vloeken in de kerk.

Trouwens... Waarom moet het nou een dubbele zijn? Zo gek veel albums zijn er niet uit van ze en ze zijn allemaal voor een heel schappelijke prijs te vinden. Zo wordt er onnodig veel materiaal te grabbel gegooid wat volgens mij alleen maar een negatieve invloed heeft op hun albumverkopen. Bovendien tast het de mythe aan (zeg maar: Wat jij hierboven zo mooi verwoordt met opeenvolgende nummers die een sfeer creëeren).

Ach, wat een gezeur weer allemaal. Overbodig? Geldklopperij?
Ik ben het wel eens hoor, met Thom Yorke en zijn kornuiten, maar als iemand dankzij deze cd fan wordt van Radiohead, dan is dat toch mooi? Ik ben ook vaak fan van een bepaalde band geworden dankzij een verzamel-plaatje. (Permanent, van Joy Division). Niks mis mee.
En ja, de songs komen toch het best tot hun recht via hun albums. Het is geen singleband, dat waren the Smiths en de Beatles (in hun beginperiode) wel.

Met de dvd ben ik trouwens enorm blij. De video van Pop is Dead was afschuwelijk slecht, ik schrok er een beetje van, maar ik heb nu eindelijk 'Knives out', die helaas niet op de Michel Gondry dvd staat, en 'There there' is ook zo'n briljante video. Goeie dvd.

Gast, je maakt je druk om niks!

Ik heb True Love Waits en Talk Show Host niet op cd staan dus het komt mij goed uit.
Ben niet van plan om een cd te kopen met remixen voor TLW of een Romeo & Juleit Soundtrack voor TSH, koop dan liever een Best of die ik er regelmatig in kan werpen omdat ik het wel een lekkere tracklist vind.
Okee ik zou de nr's kunnen downloaden en in me eigen tracklist kunnen toevoegen maar ik donwload simpelweg geen muziek Ik behoor nog tot de kopers.

En wat Parlophone of Radiohead er nou meer of minder van mogen vangen zou mij een worst wezen.
Ik heb ze al genoeg gesponsord wat dat betrefd, die discbox van In Rainbows was ook aardig aan de prijs en die EP's die ik heb kostte me ook al snel 20 E per stuk.

Rare opeenvolging van tracks die niet in 1 geheel te smijten zijn. De opbouw die de tracks onderling hadden op de albums is verneukt. Luisteren naar de tracks in deze volgorde zou me echt een naar en onpasselijk gevoel geven, omdat je zo gewoon niet omgaat met dit materiaal...

True Love Waits staat op de live-EP I Might Be Wrong.

Ik zou zeggen; Download ze en wacht op die onvermijdelijke rarities-verzamelaar.