Massive Attack - Mezzanine (1998)

Klopt helemaal, idd goed verzamelcd van \Horace Andy. Ook de bekende reggeazanger Dennis Brown heeft het nummer gedaan, John Holt is het origineel, ook door hem geschreven, zo, nu zijn we weer bij

Teardrops is zo'n prachtig nummer.

Pop/electronic?

Dit is pure trip hop..

ja dat lijkt me ook

Ja, maar dat genre kan je hier op Musicmeter niet aan een album toekennen, dus wordt het Pop / Electronic.

Al een paar keer beluisterd. De eerste vier nummers zijn van ongekend hoog niveau, deze tracks hebben allemaal een hele eigen sfeer. De nummers die volgen zijn niet slecht, maar voel ik niet echt. Misschien dat deze nummers groeien .

dat doen ze idd

de eerste 4 nummers zijn meer catchy dan de rst

ik vind vooral de laatste 4 echt superduper

ik vind 't meer Downtempo dan Trip-Hop. Heb Trip-Hop altijd al een nietszeggende naam gevonden. Gewoon slome elektronische muziek, dus Downtempo.

Wat blijft dit toch een heerlijk album.

slome elektronische muziek, nee dat klinkt lekker?

Downtempo is wel een gangbare term waar triphop ook onder valt, dus zo'n rare opmerking is het niet.

Maar goed, dat mensen niet weten in welk hokje ze dit moeten stoppen, zegt nog het meest over de veelzijdigheid van de muziek.

Het zegt het meest over dat mensen in hokjes denken.

Tja, anderzijds is het ook een menselijke ziekte om het kind persé een naam te willen geven. Ons gehele taalkundige communicatie systeem is daar dan ook op gebaseerd, me dunkt, dus zó abnormaal lijkt me dat nu ook weer niet. Een boom een boom noemen is in sé ook "hokjesmentaliteit", want je steekt die boom in het hokje "boom". Maar eens je bomen in het hokje "tafel" begint te steken, enz. enz., gaan de discussies heel snel heel raar worden me dunkt...

Mensen hebben een aangeboren categorisatiebehoefte om de wereld om hen heen beter te kunnen begrijpen. Maar zullen we het nu maar weer eens over de muziek zelf hebben?

in ieder geval geen pure triphop
dan moet je bij het debuut zijn

bij triphop is er in ieder geval nog een link naar (instrumentale) hiphop, al is het maar productie-technisch gezien

hier maakt MA toch al duidelijk de crossover naar het alternatieve rock / indie-publiek, met daarbij allerlei lounge-invloeden (want dat was toen ook zwaar in opkomst)

downtempo lijkt me de beste term, maar het is evengoed zowel pop als electronisch

Lounge is hier toch (goddank) nergens te bespeuren hoor, pfoeh..

geen echte lounge misschien, maar bijv. Exchange, Dissolved Girl, Group Four gaan wel heel erg de richting uit waar loungers als Zero 7 en Thievery Corporation het ook zochten

Ik vind die tracks toch wel wat rauwer en agressiever dan die natte bilspleet in de zomerwind muziek van 7 zero of Air (wat ik nog steeds het dieptepunt van de lounge vind), alleen al het incoporeren van stevige gitaren en distortion op momenten waar lounge vlak blijft.. misschien dat met name de manier van zingen van die zangeres veel aan die lounge-connectie bijdraagt, die zou zo uit een lounge-act kunnen stappen. Maar ook de manier van afwisselen tussen dit soort extremere en rustiger nummers is al een mijl verwijdert van lounge, waar alles nogal bedeesd en vlak blijft. Als geheel werkt dit dus oneindig veel inspiratiever en expressiever dan een lounge-plaat (zeker de platte varianten daarvan), elementen die overlappen zijn er wel ja.

Ik ben het helemaal met Orbit eens. De donkere sfeer en onderhuidse spanning in elk nummer, dat kan je toch onmogelijk lounge noemen. Kan me niet voorstellen dat mensen dit op zondagmiddag op zetten en dan met een krantje en een wijntje op de bank gaan zitten.

ik wel...

Voor de duidelijkheid: ik heb het over bepaalde nummers, niet over álle nummers van de plaat en dus ook niet over het héle album.

Maar goed: nuance is niet aan iedereen besteed.

Bovendien wordt lounge hier wel in een heel kwaad daglicht gesteld, terwijl ook in dat genre best aardige (en ook donkerdere) dingen zijn verschenen (en dan heb ik het niet over Zero 7, nee.)

Hahah van mij mag je.

Maar voor mij is het 1 van de meest spannende en geilste platen ooit, dus kan het me niet voorstellen dat mensen het als lounge bestempelen.

Het is ook verre van lounge, zoals maus zelf ook aangeeft.. Maar ik hoor er best wat elementen in, het geheel is echter zo verschillend van lounge als een tomaat van een meloen En niet bonton in het ingedutte wereldje van roséslobberaars in een Bloemendaalse strandtent

Daar ben ik het mee eens en ik moet je gelijk geven dat juist dát volk het lounge-genre op den duur weggekaapt heeft (en uiteindelijk ook een roemloze dood heeft laten sterven).

Maar dat neemt niet weg dat Massive Attack zich in de eerder genoemde nummers behoorlijk op lounge-gebied begaf (je moet het ook in het tijdsbeeld zien!), maar daar - gelukkig - ook wat minder salonfähige tracks tegenover stelde.

Waarom lees je niet even goed waar je op reageert? Er wordt gesteld dat sommige nummers lounge-invloeden bevatten, niet dat de hele plaat lounge is.

Ik noemde dit album een paar jaar terug TripGoth.
DoomHop zou ook passend zijn.

wat een niks discussie

tis toch ene goeie plaat of nie

boeie verder

Waarom lees je niet de hele discussie?
Het gaat over downtempo en lounge invloeden op deze plaat, volgens mij post Orbit daar ook uitgebreid over, ik snap niet echt wat er mis is met mijn opmerking. Los van dat zijn er zijn genoeg mensen die dit als lounge bestempelen.

Maar goed, waar deze "tik op de vingers" voor nodig was ontgaat me even.

geweldig!

weet je wat: laten we gewoon het hele forum opdoeken en alleen nog stemmen

goed id!

niks mis met een discussie, behalve die over wat voor genre 'iets' nou is

who fukking cares

jij niet, zo veel is duidelijk

maar blijkbaar zijn er anderen die er wél waarde aan hechten

zoals je misschien op is gevallen, gaat het mij niet om het etiketje an sich, maar om het plaatsen van het album in een context en de (mogelijke) invloeden over en weer tussen artiesten en bands (ook in allerlei cultuurwetenschappen veel voorkomende vragen)

ten tijde van de eerste plaat werd Massive Attack nog vooral beïnvloed door de Acid Jazz-scene, bij de tweede plaat verschuift dat naar dub en wave en bij deze derde verschuiven ze weer meer richting alternatieve rock en indie en ook de toen in zwang rakende lounge (of hoe je muziek die in die tijd door 50's en 60's pop en exotica beïnvloed werd ook wil noemen) hoor je - dus - bij dit album wel op sommige tracks terug