Massive Attack - Mezzanine (1998)

@Mandylion: toen Herman jong was, was er nog geen LastFM - kan je kiezen wat je luistert. Toen mjuman jong was, waren we al blij dat er kleuren-tv was, pop kwam een enkele keer op televezie en je had Vara's Fanklup (met Judith ten Bosch en - ongelogen maar waar - Sonja Barend); in het begin ervoer ik MTV als een zegening en was ik een beetje verliefd op Maiken Wexö - thans hoofd programmering bij een Deense TV-zender.

Maar de kwaliteit holde snel achteruit. Imo is dit de beste Massive Attack; Blue Lines, de warmste.

Grappig genoeg worden de eerste vier tracks nou juist het hoogst gewaardeerd hier

Inertia Creeps is inderdaad pure sex

Bij mij is de waardering voor de laatste 3 nummers ook pas later gekomen. Gaan voor mij persoonlijk al wat meer richting de '100th Window' stijl.

Mwah, ik hoor in het nummer juist hoop terug, en als ik dan de video bekijk, vind ik die baby wel een mooi symbool van nieuwe hoop. Tuurlijk zit er wel wat donkers in het nummer (en de tekst ook ja, maar daar had ik het niet over), maar ik vind het vergeleken met de rest van het album juist heel erg hoopvol klinken. En ik vind het eerlijk gezegd behoorlijk contrasteren met de rest.

Overigens valt het me nu pas op dat de eerste vier tracks de singles zijn, en dan krijg je de albumtracks tussen de twee Exchanges in. Expres gedaan?

Dat is waar, radio is natuurlijk overal en ook huisgenoten hebben invloed over radio & televisie.


Daar heb je natuurlijk wel een punt. MTV zal vroeger inderdaad wel een heel andere functie hebben gehad. Nu denk ik toch echt bijna alleen aan oversekste clips van overgeproduceerde onoriginele "muziek". Maar dat terzijde; er bestaat vast wel een forum over.

De eerste drie nummers van dit album waren wel degenen die me het snelste hebben gepakt (en niet meer losgelaten), samen met Man Next Door. Daarna kwamen vooral Inertia Creeps, maar ook meer nummers van de tweede helft wat beter naar voren. Misschien dat de eerste nummers daarom ook eerder hun kracht zouden kunnen verliezen, maar dat is bij mij voorlopig nog niet aan het gebeuren. En de andere nummers winnen nog aan terrein.

Dit is ook wel een knappe prestatie, deze cover van Teardrop:
YouTube - Newton Faulkner teardrops live (Massive Attack cover)

Zeg dat wel, erg knap!

Een zeer dreigende muzikale ervaring. Het tempo, de zang en dan de muziek...erg spannend. En die muzikale spanning is het hele album aanwezig. Mijn favoriete track...de titeltrack.

Geweldige plaat. Zo vol duisternis en dreiging. Maar met zulke goede stukjes muziek.

Dissolved girl is geweldig. Je voelt haar lopen in een omgeving waar iets dreigens hangt. Er zit iets aan te komen en dat komt ook!

Ook rustpunt Teardrop is geweldig. Een ballad met een hartslagbeat. Het was destijds het nummer waarmee ik Massive Attack ontdekte. als schuifelpartij op een schoolfuifje.

Lekkere plaat. Sfeer, mysterie, duisternis, mooie stemmen, variatie...

YouTube - Newton Faulkner - Teardrop (Comical intro: Rusted Root)

mooi

teardrop

Om hier nu twee keer aandacht te vragen voor zo'n verkrachting.....

och god, lange teentjes vanwege een ander uitvoering dan van de plaat

ik vind deze minstens zo interessant

Ja maar 1 keer is opzich wel genoeg lijkt me? Vooral als de vorige nou niet echt lang geleden was.

Niks lange teentjes! Ik vind het gewoon een verkrachting van dat prachtige nummer. En wat freakyy al schrijft: 1 keer is voldoende.

ok, die eerdere link zie ik nu pas

Geweldig album van een geweldige groep. Donkere onheilspellende triphop voert de boventoon op dit album. Niet alleen trouwens, want de exchange nummers zijn gewoon heerlijk relax en Teardrop klinkt mij juist heel warm in de oren. Enig minpuntje zijn # 8 en #9. Die vind ik wel de zwakke broeders hier maar voor de rest zul je me niet horen!

Waarom kom ik ''rock'' nergens tegen rond dit album? Vind het toch best rock..

Omdat het nergens "rockt", ondanks dat er vaak zware gitaren worden gebruikt. Duidelijker kan ik het niet uitleggen.

pinkpopproof heet dat...

Vind het ook niet echt Pop, maarja pop is sowieso een vaag genre.

Ge-wel-dig album, ook nu nog. Geweldige songs, geweldige remixen. Dit album heb jaren geleden in mijn top 10 van beste/favoriete albums allertijden gezet (1 album per artiest), samen met o.m. Hooverphonic (A new stereophonic sound spectacular), COF (Dusk... And Her Embrace), MJ (Thriller), PF (Dark Side Of The Moon) en My Dying Bride (Like Gods Of The Sun).

En dat lijstje is nogsteeds niet echt veranderd.

Mwah, niet alles nee, maar Teardrop bijvoorbeeld vind ik toch echt pop. Maar een groot deel van het album vind ik inderdaad ook geen pop, maar wat moet je dit anders voor genre-aanduiding geven? De genre-aanduiding trip-hop kan op Musicmeter nou eenmaal niet.

Dit is het eerste album van Massive Attack dat mij ter ore komt. Misschien heb ik iets gemist in het verleden. Reden te meer om andere albums van deze groep te gaan beluisteren.
Tot dusver dacht ik altijd dat dit soort muziek niet "mijn ding" is, maar ik heb me vergist.
Prachtig album.

De andere albums zijn wel heel anders dan deze hoor. Niet zo donker, geen gruizige gitaren. Die bevallen je mss veel minder...of mss ook wel.

Maar niettemin zijn die albums prachtig

Liefhebbers van dit album zouden ook eens naar deze plaat moeten luisteren.

Ik kende dit album van de eindeloze hoeveelheid keren dat het fragmentarisch voorbij kwam op afterparty's en tripavonden, totdat ik eindelijk de moeite nam om er echt voor te gaan zitten en Man Next Door voorbij kwam.

Geniale uitvoering van één van de mooiste reggaenummers ooit gemaakt, en de lome bassline met spaarzame echo's vult op zo'n manier de ruimtes tussen Horace Andy's stem dat je meteen hoort dat deze artiesten echt, écht weten hoe je een nummer opbouwt.

Ik zie niet in wat er nog meer valt te zeggen over een plaat die al zo algemeen gewaardeerd wordt, dus ik plaats me maar bij degenen die zeggen dat het zich met iedere luisterbeurt meer openbaart. Waarschijnlijk gaat dit in de toekomst nog talloze keren hand in hand met bepaalde momenten, mensen, plekken en gemoedstoestanden, en ik kijk er nu al naar uit.

5 sterren BAM.

Heel vreemd trouwens, ben ik de enige die heel veel van dit soort klassiekers pas laat ontdekt? Ik weet niet of het komt door het onbewuste streven naar nieuw, obscuur of onbemind, maar ik begin het stiekeme vermoeden te krijgen dat ik pas écht wat ga maken als ik Dark Side of the Moon voor het eerst ga beluisteren.

Ofzo.

Maar dat terijde.

Nee hoor, dat heb ik ook. Dit album (en de rest van Massive Attack) heb ik ook pas 2 jaar geleden ontdekt. Dark Side of the Moon heb ik nog nooit in z'n geheel gehoord (heb de nummers op Echoes) en ik heb behalve Love nog nooit een volledig album van The Beatles gehoord (wel de blauwe en rode verzamelaar). Mijn manco is dat ik weinig heb met downloaden, ik wil een album in goede kwaliteit beleven met hoes en al en tja, dat kost wat of je moet toevallig iemand kennen van wie je 'm kan lenen. Bovendien is niet alles wat je achteraf goed blijkt te vinden vooraf bij je bekend. Ik ben blij dat ik net iets over Mezzanine had gelezen toen ik 'm in de uitverkoop tegenkwam. Nu staat ie hoog in m'n top 10, prachtplaat!