Massive Attack - Mezzanine (1998)

Aaahh Dazzler, mooie poetische omschrijvingen, had zelf de link met DCD (een all-time favourite) nog niet gelegd maar dat is een interessante. Vind Group Four een van de beste nummers juist door het contrast van haar stem met de fluisterraps. En de opbouw zie ik als pure suspense.

Misschien moet DCD maar eens het advies krijgen om raps en triphopbeats toe te voegen aan hun nieuwe album...(ik heb belachelijk dure kaartjes voor het concert maar kijk er wel naar uit)

DCD in concert? Weer iets nieuws! Ik krijg het gevoel dat ik dat al eerder had moeten weten
On topic: mooi die stem van Andy in Man Next Door! Ken deze song ook in de versie van Dennis Brown, je zou zweren dat hij 't was. Beetje jammer van 10:15 Saturday Night ertussendoor.
Sampling is prima, maar 't hoeft van mij niet zó nadrukkelijk.
In zijn geheel een heerlijk kalmerend werk, beter nog dan Protection.
Over samples gesproken: leuke site: Listen to Music Samples, Remixes and Cover Songs | WhoSampled

Voor sommigen is dit Mezzanine Massive Attack's beste album. Maar als er een album van deze band in aanmerking zou komen voor de serie Classic Albums, hoop ik dat het Blue Lines is. Dat is m.i. hun beste en oorspronkelijkste. Dit album vind ik te log klinken en veel te lang duren. Teardrops blijft een mooi nummer, maar voor de rest is het mij allemaal wat te eenvormig.

Het eerste album dat ik kocht. Ik was het commerciële radiogebeuren beu. Een nieuwe wereld ging voor me open.

Nadat ik enkele dagen geleden Bleu Lines heb beluisterd en beoordeeld, is het deze keer de beurt aan het derde album album die tevens ook een plaats in de top250 heeft. En het was even ontwenning in het begin. Allemaal vreemde geluiden die eigenlijk niet vreemd klinken, maar vreemd aanvoelen. Hier wordt er duidelijk meer geëxperimenteerd dan op Bleu Lines en dat is dan ook duidelijk hoorbaar. De voornaamste genres die de revue passeerden waren rock, elektronica en instrumentale hip-hop. En vooral het elektronica aspect klinkt echt goed. Wat ook zeker anders is aan Bleu Lines is dat er hier minder gebruik wordt gemaakt van rap, maar dat het meer neigt naar de zang die je veel hoort in (oude) pop nummers. Soms komt het in de buurt van reggae, maar nooit echt in de buurt van rap en vooral het tempo dat rap heeft.

In het begin is het een beetje ontwenning door de geluiden die wat vreemd voelden, maar naarmate de minuten voorbij gingen begon het beter en beter te worden. Op het eind vond ik het zelfs spijtig dat het toen al gedaan was, maar aan de andere kant is een uur en 15 minuten best wel lang. Vooral als het tegensteekt, maar dat deed het niet. Gelukkig.

Wat mij aangenaam verraste was het nummer 'Teardrop'. Ik herkende direct dit nummer en dit nummer is eigenlijk een heel bekend nummer voor mij. Het doet me direct denken aan de periode toen ik voor een tijdje niet naar school kon gaan en ik iedere dag House M.D. afleveringen aan het bekijken was. Om de één of andere reden vind ik de instrumentale versie nog beter tot zijn recht komen.

Leuk stuk, maar het is me een raadsel hoe je last van ontwenning kunt hebben als je net begint met een album te beluisteren.

flauwe opmerking aangezien het duidelijk is dat hij onwennig bedoeld

Er staat niet voor niets een smilie achter. Aan onwennig had ik overigens nog niet gedacht, maar nu je het zegt.

Heb ik nu serieus ontwenning gezegd ?

Als ik dit tien jaar geleden gekocht had was ik waarschijnlijk razend enthousiast geweest, nu eigenlijk totaal niet.

Hoewel Teardrop en Inertia Creeps overeind blijven wordt het soms wel een erge brij van wobbel-wobbel-geluiden.

Sommige albums zijn tijdloos, ik vrees dat Mezzanine daar niet toe behoort.

Als je dit album tien jaar geleden had gekocht, was je nog 4 jaar te laat geweest en daarmee een 'laggard' - in boerentaal is dat iemand die bijles krijgt van de bovenmeester omdat ie niet mee kan komen met hoofdrekenen.
Het achterafperspectief is een van de allersimpelste, edoch is het is onze schrale troost dat wij zelve ook niet tijdloos zijn.

Zou willen voorstellen om er over 10 jaar nog eens naar te luisteren. Voor mij en velen met mij is dit een gidsalbum, net zoals dit DJ Shadow - Endtroducing..... (1996)

Inertia Creeps is i.m.o. het slechtste nummer op dit album. Wat een doordreunend bagger-nummer is dat zeg.

Soms een erge brij van w-w-g ? Laat dat "soms" maar gewoon weg ........ Als ik hiervan 8 nummers achter elkaar draai, ben ik echt total-loss !

Een enkel nummer is nog wel te doen, maar als heel album ? Nou, echt niet dus. Zwaar overschatte plaat dit.

Dit is de ultieme soundtrack van een koortsdroom, waar ongemakkelijke beelden zich afwisselen met momenten van extase.. en de productie met geluidseffecten draagt daar zo veel mogelijk toe bij, zie ik eigenlijk tot op heden nog niet met andere middelen beter of effectiever gebeuren. De sfeer van de plaat kan je niet aanstaan, maar hem kwalificeren als dus slecht is wel erg simplistisch.

Een simpel perspectief is nog geen verkeerd perspectief hè.

Nee, dit album doet me denken aan Faithless - Sunday 8PM, een plaat die ik wel bij uitkomen kocht. Was er verslingerd aan, maar nu ligt het eigenlijk in mijn kastje te verstoffen.

Dat beeld herken ik daarentegen al te goed: destijds Faithless meermaals live gezien - een band met een enorme energie. De muziek klinkt daarentegen nu redelijk gedateerd (een woord waar ik eigenlijk een hekel aan heb), terwijl de dvd nog wel het bekijken waard is.

Dit Mezzanine kruipt onder je huid, of niet. Ik heb 'em ook vaak cadeau gedaan en dat werd altijd gewaardeerd. Ook Massive Attack heeft live een fikse impact: broeierig onheil dat op je afkomt, vol dreiging.

Misschien tijd niet draaien en dan nog eens kijken - who knows

Je kunt moeilijk zeggen dat er in 2012 geen plaats meer is voor al dat ge-wobbel.

Inderdaad We wobblen alweer een dikke 4 jaar vrolijk verder onder de vlag van dubstep e.d.

Veel donderder dan de twee voorgangers, een geheel eigen stijl en sfeer neerzettend. Hmmm wat een heerlijke cd.

Toen dit uitkwam in 1998 vond ik er geen bal aan. En nu 15 jaar later vind ik het schitterend. Het kan verkeren.

Mooiste nummers; behalve "Angel" ook de laatste twee nummers van dit album, vooral het 8 minuten durende "Group Four".

Waardering; inmiddels verhoogd naar 4,5*

Spijtig dat ze het niveau van deze plaat nooit meer kunnen halen hebben en waarschijnlijk ook nooit meer zullen halen...

Perfect album, zeer vernieuwend, klinkt ook nu nog zeer up to date naar mijn mening. Dit album was een openbaring voor me, de sfeer overweldigde me, het was precies wat ik zocht in muziek zonder het geweten te hebben. Lekker duister, 5 sterren

Dit album vanochtend maar eens in de cd speler geschoven. Erg lang geleden. Ben nooit een uitgesproken Massive Attack fan geweest maar door een behoorlijk aantal electronic cd's de afgelopen maanden getrokken door het genre. Vandaar toch maar eens afgezet tegen Mezzanine. Album heeft de tijd meer dan goed doorstaan en is prima te pruimen. M.n de oosterse invloeden zo nu en dan vielen me nu pas op. Prima album, prachtig productie en dito sound. Gelukkig heb ik de overige albums van MA ook in mijn verzameling. Kom deze regenachtige k.t dag wel door.

Black Milk is mijn favo samen met Angel.

Ondanks dat het enorm verschilt met het debuut, verdient ook deze plaat een verhoging met een halve punt. Net zoals Portishead weet ook Massive Attack iets van sfeerzetting.

Eindelijk kan ik mijn counterfeit vinyl exemplaar inruilen voor een echte: dit album krijgt een limited re-release begin november.

Bron?

Een van de vinyl releases in het kader van het 40 jarig bestaan van Virgin meen ik. Uiteraard in bestelling staan.

Gewoon alle bekende verkoopsites als Amazon en bol.com

Het is limited in het kader van het 40 jarig bestaan van Virgin (wat VanDeGriend dus ook zegt).

Uiteraard in bestelling

Yess, heb 'm ook besteld! Wel jammer dat de meeste sites een dubbel LP aan durven bieden voor tussen de drie en vier tientjes.