The Beatles - Abbey Road (1969)

Geniaal gaat wat te ver, maar het is wel een sterk nummer. De lijnen zijn afzonderlijk nogal simpel, maar bij elkaar vormt het een mooie compositie. Het contrast tussen tekst en muziek is inderdaad speciaal, en daarom juist zo leuk.

Aanvankelijk vond ik Maxwell Silver Hammer een wat te simpel nummer maar bij nadere beluistering blijkt het over een dubbele moord te gaan op cabareteske wijze door Paul McCartney gezongen, vandaar dat contrast. En dat synthesizerstuk vind ik geweldig.
Maxwell Silver Hammer hoort niet tot mijn favoriete Beatles-songs maar ik vind het wel erg goed gedaan.

Sinds kort een eerste sprong in het diepe Beatles repertoire genomen en goh, wat is deze plaat raak. De a-kant opent heerlijk en weet mijn aandacht constant vast te houden. En als dat nog niet genoeg overtuiging bood, dan is er nog de wervelwind van de b-kant, dynamisch, divers maar toch grijpend. Ik ben overtuigd, benieuwd of andere Beatles werken mij net zo kunnen bekoren.

Op McCartney na vonden de andere Beatles het een draak van een nummer. Lennon heeft er niet eens aan meegewerkt en tot op laatst voorkomen, dat de wens van Paul om hem als single uit te brengen, doorging. Ik geloof zo uit mijn hoofd niet, of Paul het ooit solo, "live" heeft gespeeld, maar dat zou ik even moeten checken

Misschien leuk om te weten voor diegenen die het nog niet weten. De Beatles kwamen voor de allerlaatste keer samen om te musiceren bij het nummer I Want You. Voor mij persoonlijk één van de hoogtepunten van Abbey Road. De steeds repeterende gitaarsolo die naar een gierende finale toe gaat en dan ineens..........stil, om daarna de plaat om te moeten draaien. Nog beduusd van kant 1. Prachtig!!!!

Silver Hammer is wel een lied dat ervoor zorgt dat deze plaat nog veelzijdiger wordt. Een popsong van iets hoger niveau.
Abbey Road is waarlijk uniek, alleen al omdat het onmogelijk leek dat The Beatles nog een album gingen maken. Dat een song zoals Because er nog is gekomen getuigt van enorm doorzettingsvermogen. Als ik mij niet vergis hebben Lennon en McCartney dat samen braafjes gecomponeerd... een klein mirakel dus!
Dit is een plaat die volgens mij qua diversiteit en puur vakmanschap nog niet is overtroffen. Het moet gezegd, weinig bands komen in de buurt van liedjes zoals Come Together, Because of de medley op kant B.
In het geheel is dit het neusje van de zalm qua muzikaliteit en met hoes en al heeft Abbey Road zijn legendarische status gevestigd.

The Beatles wisten al hun problemen goed binnen vier muren te houden. Toen Abbey Road verscheen vermoede niemand dat het hun laatste opnames als groep zal zijn. Hoewel tijdens de release de plaat als het zoveelste meesterwerk van The Beatles werd ontvangen, en hun meest succesvolle plaat ooit zal worden, dacht men toen dat de groep nog jaren door zal gaan.

Er waren toen toch allang geruchten dat the Beatles uit elkaar zouden vallen maar stiekem hoopten de Beatles-fans dat ze nog een tijd zouden doorgaan.
Na het voltooien van Abbey Road zijn the Beatles nooit samen in de studio geweest, in april 1970 kwam de definitieve bevestiging dat the Beatles uit elkaar zijn.

1070 berichten en "6 meningen". Wat zo'n formidabele plaat na 40 jaar nog genereert aan reacties, wat een stof dat deze nog doet opwaaien..... het puurste bewijs dat dit bandje..... supergeniaal was, maar ach, echte muziekliefhebbers weten dat ook al eeuwen!

Euh, nu 1071 berichten!

Mijn favoriete Beatles-album, door de een voor een geniale nummers met als hoogtepunt het hypnotische I want you (she's so heavy).
Zou uren kunnen lullen over hoe geniaal dat nummer is, maar ik hoop dat de meeste van jullie daar achter zijn.

Als ik mij nog eens aan een Beatles album ga wagen, dan word het denk ik wel deze in geremasterde vorm. Ik heb gelezen dat deze en de witte dubbelaar meer de rock kant van de Beatles opgaan. En de andere albums staan meer zoetsappige liefdesliedjes op. Ik houdt dan toch meer van de rockkant van de Beatles.

dit is een superplaat Ricardo Beatles op hun best.
met mijn Persoonlijke Beatles favo nummers I Want You En Maxwell's Silver Hammer.
Ricardo gewoon doen!

Ps. Hier staan geen ''harde'' nummers op zoals op White Album
Maar wel de beste pop rock songs allertijden Geniaal!

Zijn er buiten The White Album nog Beatles albums met 'harde' nummers erop?

Jawel ik denk van wel. maar ik denk dat je daarvoor naar het beatles forum moet gaan.
Is een beetje off-topic.

Ik vind "I Want You (She's So Heavy) tamelijk hard (vooral de laatste drie minuten!).

I Want You (She's So Heavy) is één van mijn all-time favorieten. Het nummer is op een lekkere bluesriff gebouwd, er zit een stuk in dat naar jazz neigt, en als die hypnotiserende zich eeuwig herhalende gitaarriff op het einde door steeds meer "stoorzenders" naar een echte kakafonie gebracht wordt..... echt ge-ni-aal.

Komt daarna nog als anti-climax dat geweldig leuke mini-liedje Her Majesty, dat past daar wonderwel achter, niet?

Haha, user George wees me op een flatertje van me; Uiteraard staat Her Majesty niet achter i Want You(She(s So Heavy), ik verwarde even met een zelfgebrande cd waar dat zo is.... dat krijg je dan hé!

En toch lopen er 2 mafkezen rond die 0,5 ster gegeven hebben aan dit meesterwerk van The Beatles.

Hoogtepunten zijn Come Together, You Never Give Me Your Money, I Want You, Something, Here Comes The Sun, Oh Darling.

Sun King is een slap aftreksel van Albatross van Fleetwood Mac.

Dieptepunten zijn: Maxwell Silver Hammer, Because, Octopus's Garden en de medley 11 t/m 16 die zo op Sgt Pepper erbij had gekund, m.u.v. Golden Slumbers, dan wel 3 minuten langer had gemogen.

Sjemig..

Mean Mr. Mustard (1:06)-John Lennon-White Album Sessies
Polythene Pam (1:12)-John Lennon-idem
She Came in Through the Bathroom Window (1:57)-Paul McCartney; leuk deuntje over een fan die inbrak in z'n flat
Golden Slumbers (1:31)-McCartney: hier begint de afscheidsmedley 'gewicht' te krijgen: "Once there was a way...to get back homeward", erg melancholisch, in "You Never Give Me Your Money" wordt een beeld van de chaos neergezet, hier kijkt een slachtoffer ván die chaos om in verwondering; het leven is niet simpel meer
Carry That Weight (1:36); (McCartney)de slotconclusie van hun carriere tot nu toe; het succes en de mislukkingen gaan hun nog lang nagedragen worden. Vrolijk en spottend gezongen...
The End (2:19): een laatste drumsolo van Ringo, een gitaarduel tussen McCartney, Harrison en Lennon, misschien als terugblik op al die keren dat ze in (hotel-)kamers hebben zitten jammen. En uiteindelijk: wat je zaait zal je oogsten.


Her Majesty: briljant McCartney-deuntje als een soort toegevoegde

Dit had dus nooit op Sgt. Peppers gekund, dit is duidelijk een band die het ei heeft gelegd en terugblikt op een jaar of tien hard werken, toeren, grenzen verzetten, vriendschappen laten verzuren door juristen, etc.!

In eerste instantie wilde ik The Beatles al afserveren, dat heb ik nu toch maar niet gedaan en misschien ook maar goed ooit. Dit klinkt in ieder geval wel heel anders als Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Of ik het goed vind weet ik nog niet, dat moet de komende weken maar blijken als ik Abbey Road wat vaker heb beluisterd. Wel kan ik zeggen dat ik er momenteel nog niet wild van word, maar misschien ontstaat de klik wel later. Het kan niet altijd liefde op het eerste gezicht zijn.

De Medley (de B-kant vh album) moet je zeker kunnen pruimen.

Nou nee. Een luchtig, vrolijk, niemendalletje, dat gelukkig niet zo lang duurt. Maar het verdient in de verste verte geen aanbid-smilie, naar mijn mening. Al moet je natuurlijk wel bedenken dat het pas het tweede nummer is wat door Ringo is geschreven.

Ringo was gewoon een prima drummer. Hij deed zijn ding, en dat deed hij goed genoeg voor een band als The Beatles. Maar zingen was niet zijn sterkste kant, en liedjes schrijven ook niet.

Gevaarlijke opmerking inderdaad, maar ik snap hem wel. Zelf vind ik de twee nummers die hij heeft geschreven totaal niet bijzonder, ze weten me niet te boeien. Pakkend? Mwah, mij weet ie niet te pakken in ieder geval. Sowieso luister ik zoveel liever naar Lennons stem.

yup nu alleen nog die 4 naar een 5 toe

Ik geef bijna geen vijf sterren.

Berichten over de al dan niet ondergewaardeerde Ringo verplaatst naar The Beatles

Tevens een filosofische verhandeling over het al dan niet bestaan van het fenomeen "ondergewaardeerd" plus de reacties daarop als off topic beoordeeld en derhalve verwijderd

Daarmee heb je de filosofische verhandeling duidelijk ondergewaardeerd meneer de moderator .

Een verhandeling die nota bene gevolg kan hebben voor alle albumtopics (en dat zijn er veel) waar deze terminologie (onder- dan wel overgewaardeerd) voorkomt. Misschien kunnen we tot een universeel objectief antwoord komen over het gebruik van deze termen en wanneer het gerechtvaardigd is ze te gebruiken. Ok, misschien toch meer iets voor het forum

Te allen tijde, teneinde te duiden of de plaat terzake een dergelijke kwalificatie verdient . Slowchat over of het begrip "onder/overgewaardeerd" wel of niet bestaat, is off topic

De liefde is er nog altijd niet, met name van de A-kant kan ik toch niet opgewonden worden. Een vrolijke noot hier, een vrolijke noot daar, wat blije zang en nergens wordt het verrassend leuk. Of het moet I Want You zijn, dat nummer steekt nog wel met kop en schouders boven de rest uit.

De B-kant kent een hoog tempo, af en toe wat leuke instrumentaties zoals op Golden Slumbers maar doet verder net zoveel met mij als een lege verpakking. Negen van de tien keer heb ik niks met de instrumentatie en ik heb eigenlijk nooit wat met de zang. Ik vind dit nog steeds een typische ouwe-lullen-band.