The Beatles - Abbey Road (1969)

Leve de 'ouwe-lullen-bands' zou ik zeggen!

Vind dit het beste Beatles album. Én er staat een van mijn Beatles lievelingssongs op - de minimedley - You Never Give Me Your Money.

Op de platenspeler gedraaid vanavond. Een waar meesterwerk, eens kijken of de remastered editie wat is.

SUPER

Ik heb nu Sgt., Revolver, White, magical beoordeeld per nummer en het gemiddelde genomen. Nu deze.

1. Come together: Lekker nummer - 8,5
2. Something: Prachtig nummer vooral als ze naar het A-Akkoord gaan - 10
3. Maxwell: Goed nummer - 9
4. Oh Darling!: Heerlijk - 10
5. Garden: Goed - 8
6. I want: WOW! 9,5
7. Here comes: My favorite - 10
8. Because - 8
9. You never: Hele mooie song - 10
10. Medley: 8,5

The end: een 10. Waardige afsluiting
Her majesty: 9.. Zo... ja. Gewoon een negen
Ik geeft de hele medley een 8,5
Alleen Golden Slumbers een 9,5

Kom op:
4,25

Ik had een lijstje:
1. White
2. Abbey
3. Sgt.
4. Magical
5. Rubber
6. Revolver.

Ik heb het stemgemiddelde uitgerekent bij allemaal behalve Rubber soul. Maar de volgorde klopt tot nu toe nog wel met het lijstje wat ik van tevoren had gemaakt. Nu nog rubber Soul.

Abbey Road staat in mijn top 10. Dit had echter ook Revolver of The White Album of Sgt. Pepper of Magical Mystery Tour kunnen zijn.

Ik heb echter gekozen voor Abbey Road omdat dit het meest consistente Beatle-album is. Vooral kant 2 met de Medley is onovertroffen en dan te bedenken dat het met name onaffe nummers zijn die vakkundig aan elkaar zijn gesmeed.

Klein detail, dit album bevat naar mijn mening het enige door Ringo gezongen nummer dat van enige kwaliteit is.

Met dat kleine detail ben ik het dan helemaal eens, al is zijn album Ringo uit 1973 ook wel aardig. Maar dat was dan ook met een beetje hulp van zijn vrienden.

Kwalitatief misschien we het beste Beatlesalbum (ik heb de lp 6 of 7 keer gekocht i.v.m. beschadigingen) Vandaar dat hij ook mijn eerste cd was, maar gevoelsmatig ga ik toch naar White album. En mijn gevoel laat ik altijd als eerste spreken. Maar ze zijn me beiden even lief.

Even in grammafoonplaat termen gesproken ; De beste B-kant ooit wat mij betreft .

De overgangen , de afwisseling en de emotie .

Kant A deugt natuurlijk ook , maar de B-kant is magistraal .

Het is jammer dat 'Here Comes the Sun' niet meer op kant A staat, maar ik vind kant B desondanks zwaar onderdoen voor de A kant.

'Come Together', 'Something' en 'I Want You' zou ik echt niet tegen de medley willen ruilen.

Kant B zwaar onderdoet voor kant A?? Here comes the sun, Sun King, You never give me your money, Golden slumbers en Because doen in niets onder voor de drie die jij noemt. Abbey Road is als geheel briljant en een waardig afscheid.

idd devel-hunt. niet meer dan terecht. de metal begint hem fameus aan te tasten als je het mij vraagt.

een fenomenale plaat die nadat het materiaal voor de zoveelste keer in een verbeterde versie op de markt gekomen is als een raket omhoog schiet in de Top 250. Abbey Road is de plaat die in 2009 de meeste punten heeft gescoord.

Vind ik ook Bikkel. Kant 1 is natuurlijk geweldig, maar de manier waarop kant 2 tot stand is gekomen is van uitzonderlijk hoog nivo. Half afgemaakte nummers van de Let It Be sessies op een grandioze manier aan elkaar "gesmeed" tot een wereldmedley. In mijn ogen ook altijd de beste lpkant geweest, ooit. Vooral met dank aan George Martin.

Diezelfde George Martin had de groep ook gestimuleeert om waardig afscheid te nemen .
Nog 1 keer de schouders eronder . Dat deden de heren en ondanks dat Let It be door allerlei gedoe later verscheen ( al werd ie natuurlijk wel eerder opgenomen ) is dit een passende laatste plaat van de belangrijkste groep ooit .

Het is niet zo dat met Abbey Road bewust een laatste plaat werd opgenomen, er werd nooit over gepraat. De schouders er weer onder mentaliteit had toch waarschijnlijk te maken met de slechte sfeer tijdens de 'let it be' sessies. Die rotsfeer wilde niemand meer, dus stelde George Martin wel een paar eisen, waar een ieder zich aan hield. Pas een paar maanden na het verschijnen van Abbey Road deelde Lennon mee uit de groep te stappen, om zich compleet te richten op zijn samenwerking met Yoko Ono. Volgens de vele boeken trok McCartney wit weg na Lennons mededeling.

Ik meen ook dat zakelijke kwesties een rol speelden in het slotverhaal .

Het was op een bepaald moment McCartney versus de andere 3 .

Paul wilde met schoonpappa Lee Eastman in zee , terwijl de anderen Allan Klein als zakenwaarnemer wilden hebben .

Maar goed het zal uiteindelijk wel een mix geweest zijn allerlei irritatie's en frustraties .

Lennon heeft overigens beweerd in 1968 al klaar te zijn geweest met The Beatles , maar nog geen geschikt moment vond om er mee te kappen .

Ben in ieder geval blij dat Abbey Road nog het daglicht zag .
Het is nog steeds mijn favoriete Beatlesplaat .

Dat zie ik anders. Iedere Beatle wist dat dit de laatste was. Dan is het wat mij betreft 'bewust'. Het duurde dan ook niet lang voordat het officieel klaar was met The Beatles. Het was meer de vraag wie het wanneer ging vertellen.

John Lennon gaf medio september '69 aan te willen gaan stoppen. Hem werd gevaagd dat nog even "stil" te houden om zakelijke redenen. In de tussentijd was Phil Spector nog bezig iete te maken van honderden uren 'Let It Be sessiematriaal. McCartney was helemaal niet tevreden over de kwaliteit van dat matriaal. Toen er besloten werd om die dan toch uit te brengen als een "soundtrack van een groep die al repeterend naar een album toewerkt, ging men voor opnames het dak op bij de Abbey Road Studio's. Tussen de periode van die opnames en de afsluiting van Phil Spector's werk, werd aan de leden gevraagd niets te ondernemen tot de realease va Let It Be. Iedereen had had inmiddels op solo gebied al het één en ander opgenomen. Men wilde "conclict of interests". Toen McCartney een maand voor de release Van Let It Be zijn solo lp McCarney uit liet lekken en de lp uitbracht, werd er er gelijk bekend gemaakt dat Beatles uit elkaar gingen. Een maand voor het uitbrengen van Let It Be. Lennon is altijd kwaad geweest dat hij zich aan de afspraak om te stoppen niet publiekelijk te maken, terwijl McCartney zo slim was om het lanceren van van zijn eerste album gebruikte op het toppunt van publiciteit rondom de break-up. Kort na Let It Be kwamen ook snel solo"s van Ringo, Harrison en Lennon op de markt. Toen was het idd 1 tegen 3, omdat die zich toch "genaaid" vonden door Paul.

Goed stukkie, Ad! Ik heb net het boek "You Never Give Me Your Money" uit dat precies en pijnlijk beschrijft hoe de scheiding van deze band verliep en de lange nasleep ervan...
Het is een klein wonder dat Abbey Road er kwam...het schijnt dat de eerste sessies best aardig verliepen, vanwege het feit dat Lennon en Ono na een vervelend ongeluk de eerste dagen niet op kwamen dagen. Daarna vloog het alsnog uit de bocht; Lennon arriveerde met Ono op een ziekhuisbed in zijn kielzog en vervolgens (rare inschatting) herhaalde McCartney z'n Obla-di-Obla-da-kunstje door de groep door tientallen takes van Maxwell's Silver Hammer te slepen. De tragiek was dat McCartney zelfs onder deze omstandigheden niet anders kón dan de leiding nemen en met ideetjes komen. Maar goed ook; zonder hem was het na (en misschien wel vóór) de White Album afgelopen geweest!
Qua sfeer was het inmiddels onmogelijk dat de vier Beatles tegelijk in de studio waren, met twee of drie was het goed te doen, maar voltallig braken er algauw zakelijke discussies los met als resultaat slaande deuren en nauwelijks muziek...
Het is een klein wonder dat er tussen het geruzie door een rustige en fraaie track als "Here Comes The Sun" werd geproduceerd!

Daar heb je helemaal gelijk in, bawimenko. Ze hadden idd al lang eerder uit elkaar geweest kunnen zijn. Ik kan me nog herinneren uit die tijd, dat er geen touw aan vast te knopen was. Stukjes in de krant, geruchten via de radio enz enz . Nu, achteraf kun je met de "timetable" (gek woord eigenlijk) in de hand, de boel goed reconstrueren. Dat was in die tijd niet te doen. En de opmerking, dat Yoko Ono de Beatles uit elkaar heeft gedreven, blijf ik altijd veel te kort door de bocht vinden.

Inderdaad, Yoko Ono was gewoon één van de redenen dan The Beatles uit elkaar zijn gegaan.

Feitelijk is McCartney na Revolver de motor en de kracht geweest die The Beatles productief heeft gehouden. Platen als Pepper of Abbey Road zijn toch vooral door McCartney tot stand gekomen, net zoals de films Magical mystery tour en let it be. Het is daarnaast geen toeval dat bijna alle hitsingles in de periode 66/70 ook van zijn hand waren. Lennon begon zich toch al steeds meer terug te trekken uit de groep, een plaat die feitelijk steeds meer door Harrison werd ingenomen, die juist in die periode een enorme groei doormaakte. Lennon deed op veel Beatles platen in de laatste fase niet eens meer mee. Op Here comes the sun, I me Mine en While my guitar (om er maar 3 te noemen) speelt Lennon niet mee, het zijn Paul, George en Ringo, die zonder Lennon ook verdomd goed waren.

Prachtig. Echt een SUPERIEUR ALBUM!!! Alles klopt. Carry that weigh/golden slumbers is geweldig. In Carry that weight komt You never give me your money mooi terug. En je hoort de bluesroots weer terug in bijv. Oh darling!, Maxwell en in she's so heavy.
Favorieten:

Something: Mooi nummer. Als ze naar het A-Akkoord gaan = Prachtig

Oh Darling: Heerlijke bluestune

Here comes the sun: Mooi lieveling. Mijn eerste liefde met de Beatles. Hier begon het.

Golden Slumbers: Het beste van de Medley. Dit had een hele song mogen worden met opbouw misschien een solootje. Veel te kort voor zo'n prachitg nummer.

Dat waren de favorieten die ik een sterretje heb gegeven.

Nog ff iets over een paar liedjes:

The End: Moet ook iets over gezegd worden. Een geweldig afscheid. Vooral die laatste zinnen.

En dan: Her Majesty: Geweldig om erna te doen.

Maxwell en I want you had ik ook een sterretje willen geven, maar de sterretjes waren op. En dan had ik vooral Maxwell er 1 willen geven.

Stond net op in mijn nieuwe stamkroeg (voor toekomstige Berlijn-bezoekers: Gainsbourg op Savignyplatz). Wat me opnieuw opviel - heb dit album al 1000 keer gehoord - is de bijna arrogante nonchalance waarmee The Beatles met hun ideeën omgaan. Alleen al kant B bevat meer melodieën, ideetjes en riffs dan menig band in een ganse carrière voor het voetlicht weet te toveren. En wat doen deze mannen? Na een seconde of 30 vinden ze het genoeg. Volgende liedje. Superieur album.

...met foto van Serge aan de muur zie ik? http://images.google.nl/img...
kroegen waar ze Abbey Road draaien zijn schaars aan het worden.
In Charlottenburg dus, onthouden!

Dat is 'em. Geniale kroeg, lekker donker, zeer niet rookvrij en lekker de hele avond volledige albums. En slechts 15 minuten fietsen voor lebowski.