The Beatles - Abbey Road (1969)

Daar zou ik niet vanuit gaan. Ik zou hem niet hoeven hebben. Niet alles wat afwijkt krijgt verzamelwaarde. Zo heb ik een LP van Zappa waar de informatie op de LP zelf niet klopt. Daar zijn er vast ook niet zo veel van, maar verzamelwaarde heeft het niet.

Waarom zou je Abbey Roads willen hebben met een afwijkening? Het geeft de echte die-hard fans geen toegevoegde waarde.

Ik heb indertijd natuurlijk geïnformeerd bij Beatles fans en op Beatles-dagen en het had idd geen verzamel- en toegevoegde waarde. Dus heb ik 'm ook gewoon weggedaan, toen het cd tijdperk intrad. Maar het was natuurlijk wel een apart iets.

Het is altijd een raadsel waaróm iets een collectors' item wordt; geklungel met een hoes in '66 leverde de Butcher-Cover op, er is een slordig gemaakte mono-versie van Abbey Road die voor de verzamelaars wel weer aantrekkelijk is...
Maar ja...Abbey Road zonder de knalharde 'stop' van I Want You en zonder het riedeltje Her Majesty...kan niet hoor....

Moeilijk, om hier 5 favoriete tracks uit te selecteren. Alles is top!

Iemand mee eens dat het stuk bij 1:15 van "Something" het hoogtepunt is van deze plaat? Eén van de weinige stukken uit de muziekgeschiedenis waarbij tranen in mijn ogen kunnen springen

Van de hele plaat gaat me iets te ver, van het betreffende nummer absoluut.

voor mij is het hoogtepunt van de plaat als in carry that weight opeens het thema van you never give me your money te horen is.

Het is wel één van de hoogtepunten; ineens krijgt de medley meer vaart richting The End! Als ik me niet vergis is even daarna ook voor het eerst het orkest-arrangement van George Martin te horen; de losse liedjes krijgen ineens samenhang...

John Lennon vond Something het beste nummer van Abbey road

en ironisch genoeg een nummer van george harisson. De man die altijd moest opboksen tegen de grote ego's van zowel mccartney als lennon.

De stem van Paul in Golden Slumbers is mijn favoriet stukje op deze plaat

Het begin van de eeuwigdurende outro van "I Want You" met She's so is ook een zwaaar hoogtepunt van dit album.

.... met andere woorden, we komen er niet uit. Deze plaat is één groot hoogtepunt !

Ben ik het helemaal mee eens!

Abbey Road is de enige Beatles plaat die ik nog geregeld draai. Misschien moet ik mijn mening maar bijstellen, en dit toch dopen als mijn favoriete plaat van de fab four. De productie is er duidelijk op vooruit gegaan. De drums klinken weliswaar nog altijd wat dof, maar de gitaren klinken helder wat de melodieën zeker ten goede komt. Alleen spijtig dat ze zoveel synthetische geluidseffecten hebben gebruikt, dat hadden ze echt achterwege mogen laten. Beetje te veel drang om te experimenteren waarschijnlijk... .

Op de opener Come Together is al meteen een enorme progressie te horen met hun eerder werk. Meer rock, minder pop. Samen met Something vormen deze twee nummers echt een erg sterk begin.
Dan zakt de plaat toch even in. Maxwell's Silver Hammer vooreerst. Wat een ongelooflijk kutnummer! Het gaat over een Bart Simpson figuur (Maxwell) die het bord moet volschrijven, en dan maar de kop van zijn leerkracht in slaat met de zilveren hamer uit de titel van het nummer. Doe daar nog een spuuglelijke synth bij, en je hebt m'n minst geliefde post-Rubber Soul nummer van the Beatles. Het tweede McCartney nummer Oh Darling! is helaas niet veel beter. De ruige zang is wel een plezante afwisseling, maar het nummer sleept toch wel serieus aan. Yellow Submarine II: Octopus Garden is niet veel beter dan het origineel, al is het gitaarspel aan het einde wel een kleine pleister op de wonde.
De sfeer keert dan gelukkig helemaal om met I Want You. Lekker baslijntje, leuk orgeltje, bluesy solo halfweg en dan die epische outro die alsmaar meer ontaard om dan abrupt te stoppen.
Tweede helft van de LP dan, met het leuke popliedje Here Comes the Sun als ideale opener en het door mooie harmonieën gedragen Because. Vervolgens is er You Never Give Me Your Money, mijn favoriet Beatles nummer dat een soort culminatie is van alle goeie dingen die ze ooit hebben gemaakt. Veel tempowisselingen, geen overmatige herhaling, schitterend gewoon.
Over de rest van de medley was ik lange tijd kritisch, maar uiteindelijk is dit toch uitgegroeid tot mijn favoriet deel van het album. Beetje bombastisch, maar stiekem vinden we dat allemaal wel leuk.

Hoewel de plaat toch duidelijk een minder moment kent (halfweg de eerste helft) een dikke 4*, vooral vanwege de uitstekende medley.

Het zingen van het stukje...

Everybody's laughing
Everybody's happy
... in het nummer Sun King zijn voor mij de mooiste seconden die de beatles (en misschien wel eender wie) ooit gemaakt hebben.

Dit alles kan je beschrijven met mooi en goed en blablabla, maar eigenlijk kan men alleen maar zeggen: ongeëvenaard

ik ken toch minstens 6 albums die het niveau van dit album zelfs lichtelijk overtreffen.

Zo heeft iedereen natuurlijk zijn lijstje Bij mij staat deze alvast helemaal bovenaan.

Een stuk beter bevallen dan Sgt. Peppers... Een leuk album dat lekker wegluistert. Met name Here Comes The Sun en I Want You zijn me uitstekend bevallen. De solo aan het einde van I Want You was erg goed.

Zeker voor herhaling vatbaar.

zojuist mijn (net gekochte) LP opgelegd en er valt maar 1 ding over te zeggen:

FANTASTISCH

meest overgewaardeerde beatles album

De Golden Earring heeft heel goed naar I Want You geluisterd als ik hun Everyday's Torture uit hetzelfde jaar er naast leg.

Dit Beatles-album komt bij mij echt over als Paul die in de studio zegt: 'kom op jongens we gaan nog een keer vlammen met z'n allen en het moet een waardig afscheid voor onze fans worden'.
Dit meesterwerk is het resultaat.

Prachtig baswerk van Paul.

Nietszeggende dooddoener.

Dat is Sgt. Peppers Lonely Hearts Club naar mijn bescheiden meining. Wat een slappe zeikplaat is dat (m.u.v. A Day In The Life). Abbey Road is 10 x beter.

Ik kan nog steeds niet echt warmlopen van dit album.
Wat mij betreft moet het het echt hebben van de tracks vanaf Polythene Pam.

3* hoger kom ik echt niet.

Maar eens wat meer Beatles albums gaan beluisteren.
Ben zelf meer een Stones fan.
Maar wie weet...

Klopt het dat elke vers van Come Together over een Beatle gaat?

Heb ik nog nooit eerder gehoord, waar haal je die info vandaan K_I?

Er is een dergelijk gerucht, nog eens herhaald in "De Beatles in Nederland". George is de flat top, de monkey finger is Ringo, John de Ono-sideboard (wie anders) en Paul de mojo filter.
Ikzelf denk dat een groot deel van de tekst dezelfde 'betekenis' heeft als "I Am The Walrus"; onzinwoorden die toevallig passen en een 'hip' jaren '60-statement! Weer fijn basspel van Macca, trouwens!