The Beatles - Abbey Road (1969)

Nee dat klopt niet. Come Together gaat over het tegelijkertijd bereiken van een orgasme.

Allemaal bla bla, een beetje een soort Paul-is-dead "verhaaltjes". Een beetje gissen in het duister. Toen Lennon dit schreef, deed hij dit voor Timothy Leary te steunen. Een man die flink aan de marijuhana was en daarvoor veroordeeld was en door Nixon op de hielen werd gezeten als zijnde de "gevaarlijkste man voor US of A." Timothy Leary was overigens ook aanwezig bij de bed-in van John & Yoko in Montreal, waar Give Peace A Chance werd opgenomen. Hoe ik dat allemaal weet? Heel simpel. Lees de biografie van de man op Wikipedia! Heel interessant. Een aanrader!!!! Dus geen orgasme en allerlei rare verhaaltjes!!!

Come together heeft een betekenis, is officieel geschreven als promotie nummer voor een politieke campagne voor Timothy Leary die zich in 1969 kandidaat wilde stellen voor een politieke functie wat er nooit van kwam, Leary vroeg Lennon een nummer te schrijven. Het orgasme verhaal vind ik zo raar niet, volgens mij was Timothy Leary vreemder als het samen komen ( come together ) verhaal.

Timothy Leary was a psychologist who became famous for experimenting with LSD as a way to promote social interaction and raise consciousness. Leary did many experiments on volunteers and himself and felt the drug had many positive qualities if taken correctly. When the government cracked down on LSD, Leary's experiments were stopped and he was arrested on drug charges. In 1969, Leary decided to run for Governor of California, and asked John Lennon to write a song for him. "Come Together, Join The Party" was Leary's campaign slogan (a reference to the drug culture he supported) and was the original title of the song. Leary never had much of a campaign, but the slogan gave Lennon the idea for this song.

Als ik een nummer luister neem ik graag de teksten erbij. Bij voorkeur neem ik de site sing365.com omdat ik die overzichtelijker vindt dan andere dergelijke songteksten sites. Daaronder staat een commentbox en daar zei iemand zoiets met de nodige uitleg. Erg interessant vond ik dat. Lees het anders elf eens. Het is de eerste comment.

Link

Voor je andermans (halve) theorieën afdoet op deze manier...er is geen 'officiële' versie van de 'waarheid' over deze song.
Gedurende deze tijd was Lennon zelf wazig, net als velen rond hem heen en zéker Timothy Leary! Veertig jaar na dato is het onmogelijk te achterhalen wie wat wáárop inspireerde. Bruce Spizer versus Iain MacDonald, enzovoorts.
Muzikaal gezien was het geïnspireerd op The Band en Dr. John ("Juju Eyeball") en qua tekst was het fijn slogan-achtig (net als "Give Peace A Chance" en "War is Over"; John was een goeie slogan-bedenker). Maar zoveel meningen en het 'orgasme'-verhaal is redelijk steekhoudend!

Oké, dan kunnen we bij deze alle nummers van de Beatles eens gaan uitpluizen, erover debatteren en daarna allemaal onze mening vormen. Ach, één voordeel. Op deze manier houden we The Beatles nog generaties "levend". Ik ga eerst nog eens Come Together achterstevoren draaien. Wie weet wat dat weer oplevert.

Het lijkt me allemaal een beetje vaag. Een deel van die tekst is min of meer gejat van Chuck Berry..

Ik geloof wel dat dit album een beetje overgewaardeerd is (ik hoop nu niet helemaal afgezeken te worden) het is niet slecht, maar voor mijn gevoel is het geen legendarisch topalbum. Sgt.Pepper is veel interresanter en experimenteler dan dit album en ik denk ook belangrijker voor de pop/rock wereld dan deze.
Het liedje van Ringo Starr is trouwens wel helemaal geweldig!

Ja, ook op de wikipedia-pagina van het liedje staat zoiets. Zoals hierboven al door meerdere mensen is aangegeven, is alleen bekend dat John zich lied inspireren door Timothy Leary's campagneslogan en door You Can't Catch Me van Chuck Berry (met de regel 'Here comes a flat top').

Desondanks is het een leuke, aantrekkelijke theorie.

Come together is deels plagiaat. Het flat top gedeelte heeft Lennon letterlijk geleend van Chuck Berry's 'you can't catch me'.
Deze plagiaat zaak heeft ergens in 1974 nog tot een rechtzaak geleid die Lennon verloor. De schikking was dat hij 'You can't catch me' zal coveren en op zijn eerst volgende LP zal zetten. Dat deed hij. Het nummer staat op de LP 'Rock and roll' uit 1975 en heeft inderdaad, zeker in Lennon's uitvoering, overeenkomsten met Come together.

YouTube - ‪John Lennon - You Can't Catch Me (Vinyl)‬‎

Topalbum van the Beatles.
Ik ben de laatste tijd wat werk van de legendarische Beatles aan het ontdekken. Dit album en Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band heb ik me dan ook aangeschaft. Beiden topplaten.
I Want You (She's So Heavy), opener Come Together, Here Comes the Sun vind ik momenteel de betere nummers van deze klassieker.

Ik vind You Never Give Me Your Money/Golden Slumbers/Carry That Weight nu het mooist. Is trouwens echt alleen Paul Mccartney op You Never...? Want ik dacht te menen Ringo Starr op het tweede gedeelte te horen.

Boy you gonne carry that weight, carry that weight a long time zingt Ringo.
Ringo heeft weliswaar nooit de credits gehad van zijn zang op juist dat gedeelte, maar zijn stem is uit duizenden herkenbaar, dus ook op Carry that weight.

Zijn stem vind ik ook erg herkenbaar. Ik vind hem een geweldige stem hebben. A Little Help From My Friends is door zijn gezang dan ook mijn favoriete Beatle nummer.

Goed om te lezen dat er ook fans zijn die Ringo wel geweldig vinden, vaak word er een beetje geringschattend over hem gedaan, alsof hij de joker van de band was. Terwijl John, Paul en George zelf Ringo Starr altijd van onschatbare waarde voor de band hebben gevonden. En hij heeft een stem die zeer karakteristiek is, uit duizenden te herkennen. Misschien technisch niet perfect maar nog wel een echte ouderwetse jaren 50 stem, die vandaag de dag nog net zo klinkt als toentertijd.
Om niet te veel af te dwalen van Abbey Road, Octopus garden is bijna surrealistisch, terwijl zijn drumwerk een belangrijk element is van het geluid van Abbey Road.

Helemaal met je eens, devil-hunt. Without Ringo, No Beatles!!!

...luister maar eens naar het kleine roffeltje in het intro van "Something"; een perfecte start!

Klinkt alsof Ringo van de trap af valt. De drums tijdens 'you're asking me will my love grow' vind ik ook gruwelijk irritant.

Toch een behoorlijke smet op zo'n mooi nummer.

Nee, vind ik niet. Integendeel zelfs.

Heerlijk subtiel nog wat extra punch bij de zang van George

Je hebt nou eenmaal muziekliefhebbers die houden van Technisch Verfijnde drummers als M. Katché, S. Gadd of S. Phillips. Ik kan daar ook van genieten, maar sommigen gruwen van autodidacten als Ringo Starr of Keith Moon. Ik ken een muziekliefhebber die nauwelijks naar The Who kan luisteren wegens het onvoorspelbare geroffel van meneer Moon.
Het drumwerk van Ringo op Something is net zo Beatlesk als het basspel van Paul in hetzelfde nummer (of: de drumsolo op The End, of de puike roffels in Come Together); het is een onderdeel van de Beatlessound en zelfs een Tony Williams kan hem daarin niet verbeteren!

Ik hou van beide, soms luister ik naar extreem technische drummers die ik erg gaaf vind en de andere keer meer naar drummers die echt gave grooves spelen, zoals Ringo Starr en Keith Moon en niet vergeten, John Bonham!

mee eens

Ringo rules! Probeer die "klunzige" tom-fills maar eens na te spelen! Absoluut onmisbaar voor de Beatle-sound! Nick Mason heeft dat ook. Technisch misschien niet heel bijzonder, maar wat een heerlijke fills (Atom Heart Mother!!). Technisch mag van mij ook, maar dan moet er wel feel en swing in zitten. Klasse voorbeelden zijn Camel's Andy Ward of Nederland's beste drummer Pierre van der Linden (kun je nog zeer regelmatig aan het werk zien met Focus de laatste jaren --> weergaloos!). Veel van die supertechnische drummers vind ik veel te klinisch. Knap hoor, maar het boeit me bar weinig.

En tja, Abbey Road... Toch wel één van de hoogtepunten in de muziekgeschiedenis. Schaamde me dan ook kapot toen ik pas in de pubquiz niet wist in welke volgorde de mannen over het zebrapad lopen.

Naar mijn mening het beste album van de Beatles, misschien wel het beste album ooit gemaakt!

Kant A heeft goeie nummers, zoals Something, I want you en Octopus's Garden. Enkel Come Together valt mij tegen, een leuk begin nummertje maar veelste overschat al zeg ik het zelf. Maar ja zonder dieptepunten geen hoogtepunten denk ik dan maar.
Desondanks een goeie A kant voor een ijzersterk album.

Dan kant B. Een goed begin met George's goudmijntje! Helaas is voor mij Because het grootste dieptepunt op Abbey Road, maar gevolgd door de medley wordt dat dieptepunt gauw verdrongen! Nummer 9 t/m 15 is buitengewoon geweldig! Vooral Carry that Weight waarin de medley compleet wordt is van grote klasse!

Dan eindigd het album met de slotzin:
And in the end
The love you take
Is equal to the love you make.
Hoe maak je een album compleet of tot een goed einde? Nou, zo dus!

De dikke 5 sterren!

Come Together overschat? Het is gewoon een geweldig nummer dat u toevallig minder goed vind dan andere mensen.

Ik vind het wel een goed nummer, al is de productie verschrikkelijk. Het klinkt ontiegelijk tam, vlak en zelfs wat klinisch.

Vlak en tam? Zeker niet (Stijn_Slayer moet zijn geluidsinstallatie eens nakijken), een beetje klinisch misschien wel.

Dat heeft niets met mijn geluidsinstallatie te maken, dan zou de rest ook zo klinken.

Zit wat in...de mix had iets beter gekund. Er zwerven hier en daar wat mixen rond van illegale oorsprong en deze losse sessietapes klinken fantastisch; vooral Lennon's gitaarwerk komt meer naar voren.

Er is niets mis met die productie. Stijn noemt het verschrikkelijk. Dat is een opinie. Dat kan, maar Come Together klinkt prima. Hoekig en droog.