The Beatles - Abbey Road (1969)

Ik vind het ook prima klinken. Totaal niet klinisch in ieder geval. De emotie van het nummer komt goed op mij over.

Ik heb het nummer vaak zelf gespeeld en één van de zaken die het nummer ijzersterk maken is de helderheid van de verschillende partijen. Als iedereen gewoon z'n partij speelt, valt het nummer vanzelf in elkaar.
Dit klinkt voor de hand liggend, maar dat is het niet.

Volgens mij worden `een goed nummer´ en ´éen goed klinkend nummer´ hier wat door elkaar gehaald. Fraai gezongen en gespeeld betekent niet mooi opgenomen en mooi opgenomen betekent niet altijd moo op cd of plaat gezet.
De geremasterde cd klink vooral in dit nummer wat opgepompt wat het basgeluid betreft, op de oude cd was het wat vlakker en was het juist wat dunnetjes qua bas. Gek genoeg is de beste cd-versie qua geluid de ouwe 1967-1970 dubbelcd. En de best klinkende versie (sorry) de vinyl-versie van de analoge tapes!

Deze discussie volgend over het album Abbey Road en het nummer Come Together in het bijzonder, begint bij mij het gevoel op te komen de estafettestok maar over te geven aan de "jongeren onder ons" en de ouderen, die het nog op kunnen brengen te reageren op, in mijn ogen, bijna onzinnige besluimeringen. Ik ken de plaat en nu de cd al 41 jaar. Ik ken hem van voor naar achter, van achter naar voren, van binnestebuiten en kan hem achteloos uit mijn hoofd zingen als ik 's ochtends ontwaak. Dit soort discussies zie ik dus ook als bladvulling voor mijzelf en kan ik er verder ook niks meer zinnigs over inbrengen. Alles wat gezegd kan worden over dit album is sinds de oprichting van MuMe al gezegd, volgens mij. Start op pagina 1 en lees op je gemak tot pagina 42, waar we nu al zitten. Dit geldt niet voor dit album, alleen, helaas. maar voor vele ander uit de jaren 60 en 70.
Mocht je als wat ouder iemand toch nog de moed hebben om een wat nieuwere band goed te vinden, dan wordt je al snel weer neergesabeld door een andere user, die vindt dat je je maar beter bij het oudere werk moet houden.
Dat haalt de lol om een zinnige reaktie te geven snel weg. En dat wordt eigenlijk erger. Totdat de estaffettestokje maar definitief overgeveef en ik maar gewoon van de muziek te ga "genieten". Ik weet zeker dat ik niet de enige "oudere" ben, die er zo over denkt. Jammer, want "muziek' zou eigenlijk mensen bij elkaar moeten brengen, zonder het altijd met elkaar eens te zijn. Ieders muziekbeleving is immers anders en leeftijd, levenservaring spelen daar altijd een rol in mee. Dus ik ga me wat beperken tot af en toe wat lezen hoe ego's elkaar in de haren vliegen tijdens non-discussies. Verder geef ik zo nu en dan eens een reaktie als ik iets moois of iets nieuws, op muziekgebied, ontdekt heb. Voor diegenen wil ik toch nog even The Skydiggers noemen. Een groep uit Canada. Misschien maak ik nog één iemand blij met deze tip. GRTZ

-->Wat discussievermoeidheid, Ad? Ik heb bewondering voor de 41 jaar; ik ben daarbij vergeleken een broekie (in mijn collectie sinds 1981). Maar net als veel grote kunstwerken valt er veel over te zeggen. Soms is het gepriegel op de vierkante millimeter (Ringo's intro-drumwerk op Something), soms meer op de Grote Lijn (John's idee dat de B-kant eigenlijk de A-kant had moeten zijn).
Een forum als deze is juist voor al het gezeur en gemier en bij mij heeft het geen moment het luisterplezier in dit album beinvloed! Maar ik vind het wel leuk om andere invalshoeken te horen of te lezen. Heeft wat mij betreft niks met 'gelijk hebben' of 'ego's' te maken.

Ik ook. Dit heeft voor mij geresulteerd in diverse herbeluisteringen van albums en songs doordat ik iets toch nog eens opnieuw wilde horen, nadat iemand er iets over geschreven had.

Hierdoor heb ik ook mijn mening over sommige dingen bij moeten stellen (naar boven en naar beneden).

En dat dan smaken verschillen, dat is natuurlijk normaal.
Ikzelf ben niet zo van de verschillende versies naast elkaar leggen en daar dan mijn mening over geven. Zo lang er geen drastische wijzigingen worden aangebracht vraag ik me af of ik het zelfs wel hoor op mijn doorsnee installatie. Zoals ook met de remasters.

En over Abbey Road is inderdaad zo'n beetje alles wel gezegd. Maar het feit dat er steeds nieuwe discussies op gang komen geeft wel aan wat voor invloed dit album nog steeds heeft. En volledig terecht natuurlijk !
Het is naar mijn mening het beste album van The Beatles (meest compleet), en daar zal mijn voorkeur voor de McCartney-kant van deze kevertjes zeker in meespelen.

Maar dat 40 jaar na dato iemand verzint dat Come Together niet goed zou klinken op de modernst en helderst klinkende plaat van The Beatles is dan wel weer vreemd . . .

Ik was er 40 jaar geleden nog niet, anders had ik het toen wel gezegd.

Dat betwijfel ik eerlijk gezegd. Je had net je eerste Stereo platenspeler. Je koopt Abbey Road en je verbaast je over het fantastische geluid. Dit heb je nooit eerder gehoord . . .
Ik denk dat je dat gedacht zou hebben.

Misschien van de andere nummers op het album, al kan ik ook wel wat albums uit die tijd opnoemen die nog een stuk beter klinken dan Abbey Road. Hot Rats bijvoorbeeld.

Die klinkt inderdaad ook goed. En zo zijn er meer, maar Abbey road staat nu niet bepaald bekend om z'n matige geluid.

Maar dat heb ik ook nooit beweerd hè.

Ik denk dat het veel uitmaakt dat de Beatles in deze fase (eigenlijk al vanaf Rubber Soul) zelden een 'live'-take deden; gewoon inpluggen, microfoons aan en muziek maken was er niet bij.
Ten tijde van Revolver was dat wegens experimenten met het geluid, lagen met tweede en derde gitaren, langzamer afgespeelde drums.
Ten tijde van Abbey Road omdat de heren (vooral als het kwartet compleet was) moeite hadden met elkaars aanwezigheid.
Dus Come Together was geen band-performance op tape geknald, maar een aantal takes geknipt, aangepast en over elkaar geplakt. Op dit album klinken de momenten dat niet gebeurt (de vocalen van Because!) het mooist.

Heeft Michael Jackson het nummer Come Together niet gecoverd?

yup. klik.

Hier de clip.

YouTube - Michael Jackson - Come together

Vind de beats wel wat hebben.

Magistraal album! Behalve Here Comes The Sun, gegarandeerd van een druk op de doorspoel-knop...

Here Comes The Sun doorskippen? Raarrrrrrrr

Dat is nou juist het enige nummer wat ik NOOIT zal skippen.

Tja er gebeuren wel eens overklaarbare (vooral rare) dingen op deze wereld.

George Harrison heeft in zijn carriere na de Beatles ook nog het nummer Here comes the moon geschreven. Nu zal je denken dan wordt het woordje Sun ingeruild voor Moon, maar dat is niet zo: YouTube - George Harrison - "Here Comes The Moon"
Persoonlijk vind ik dit nog een best leuk nummertje!

Ik vind ook maar weinig aan dat liedje hoor . Ik skip 'm nooit, maar ik vind 'm niet zo bijzonder in vergelijking met de rest. Meer een nummer dat ze hebben gemaakt voor de radio, zo ervaar ik 'm tenminste.

Als je Here Comes The Sun altijd skipt, waarom dan die 5 sterren. Een album met een gegarandeerd skip nummers zou ik zeker niet perfect noemen.

Mijn skipnummer was in het begin Because, daar snap ik nu niks van, dat is juist een van de mooiste nummers op het album!

Here Comes The Sun door Michael Jackson zou ik zelf nu nog niet gaan skippen en Because door Alice Cooper zeker niet.
Dit album is als geheel al een 5,0 waard!

een aantal briljante tracks, maar het beste is er wel af bij deze haantjes. al die b-sides van de 2e helft zijn wellicht leuk voor de liefhebber, maar ik vind het echt weinig toevoegends. verder vind ik tracks als maxwell's silver hammer en octopus's garden behoorlijk beatlesonwaardig. zeer frustrerend eigenlijk, daar de overgebleven tracks dan wel van onwaarschijnlijk hoog niveau zijn wat mij betreft.

En zo vindt iedereen een nummer of een paar nummers wat minder. Oh Darling vind ik de minste. Die zou ik een 4 geven. Kom ik op een gemiddelde van een: 4,94 en dat is afgerond een 5.

De verwerking van de B-kantjes vind ik erg knap gedaan. Favoriet is I want you. Wat een energie.

Over dit album is natuurlijk al alles gezegd en geschreven .
Ik bezit alle Beatles cd`s en Abbey Road is de enige die ik in 1 adem uit kan luisteren , daar waar ik op de andere Beatles albums altijd wat aan het skippen ben is daar op deze geen sprake van .
Met afstand het beste Beatles album .

Vreemd dat je op het album Revolver aan skippen toe komt. Ze duurt amper een zucht