The Beatles - Abbey Road (1969)

Eens in de zoveel tijd pak ik een aantal klassiekers uit de kast, die bij mij nooit zo zijn aangeslagen, maar als 'verplichte kost' worden beschouwd. Vandaag was de beurt aan David Bowie(Ziggy Stardust) en dit Beatles album en Sgt. Pepper.

Ik probeer dan zonder vooroordelen te luisteren. Bij David heeft dit vandaag geleid tot een verlaging van 2,5 naar 2,0. Bij dit album dacht ik even dat er een verhoging zou volgen, want het begin van het album beviel mij redelijk goed. M.u.v. Maxwell en Octopus, wat ik als een soort kinderliedjes beschouw.

Helaas spreekt het tweede gedeelte van het album mij helemaal niet aan en blijft het voor mij met 2 echt hele goede nummers (Come Together en I Want You) steken op 2,5 ster. Tot echte liefde zal het tussen mij en The Beatles waarschijnlijk nooit komen, maar niemand kan zeggen dat ik het niet een goede kans heb gegeven.

Op dit moment luister ik naar het begin van Sgt. Pepper en dat bevalt al wat beter.

Een album hoeft voor mij ook niet perfect te zijn om 5* te krijgen, magistraal is ook genoeg hoor. Wat dat betreft ben ik vrij royaal in het geven van punten, en waarom ook niet!

Om één of andere reden zijn The Beatles niet mijn ding.
"Abbey Road" is het enige album van hen dat ik echt de moeite vind.

Er is al zoveel geschreven over dit album en ik kan er weinig meer aan toevoegen dan dat ik het een van de allermooiste albums ooit vind. Geen missers, alleen maar briljante liedjes.

Prachtig album.
Met prachtig nummer : I Want You (She's So Heavy)

Gaat voor mij naar de volle mep, grandioos album waarbij George zich mijns inziens overtreft met het meer dan geniale tweeluik Something / Here Comes The Sun.
Alle nummers zijn van een bijzonder hoog niveau en eigenlijk is alles wel gezegd over dit album.

ja, als dit geen topper is in de muziekgeschiedenis , dan weet ik het ook niet en pas op hé , dit puur goudklompke is van 1969 !!!!!!! en nog geen steek verouderd !!!

de volle pot uiteraard !

Zeker wel verouderd.

Hoe halen mensen het toch in hun hoofd om te zeggen dat dit niet verouderd is (niet alles).

Bijv. Octopus's garden = kinderliedje van heel lang geleden.

Een aantal slowchat-berichten verwijderd.

Als je dit verouderd vind klinken moet je het album maar eens beter luisteren. Bands als The Doors, Cream enz klinken echt uit die tijd.
Dit album zou bij wijze van spreken gisteren gemaakt kunnen zijn, het klinkt nog steeds heel erg fris en heeft niets aan kracht ingeboet.

Als dit album verouderd is gaan wij meteen alle klassiek en jazz verouderd noemen? Productioneel was dit album zijn tijd vooruit.
Ik hecht overigens meer belang aan goede songs (en dat is bij Abbey Road zeker het geval) dan aan de productie (hoewel een slechte productie een goed album kan verknallen zoals met een aantal jaren '80-albums het geval is).

Bij het debuut van Velvet Underground bv. hoor je nog veel duidelijker dat dit uit de jaren '60 afkomstig is maar de muziek blijft staan als een huis.

Ik ben het volledig met je eens, LucM. Of je het album nou goed of slecht vindt en het ene nummer beter vindt dan het andere. Dat kan. Ik heb ook mijn favoriete nummers, maar qua productie en de kwaliteit van de geluidsopnamens was dit album zijn tijd ver vooruit. De vergelijking die LucM maakt met Velvet Underground (en en ik er nog vele andere opnoemen) is gewoon heel erg waar.

Er is op zich niks mis mee te klinken als de sixties of seventies. Jullie storten je allemaal op de productie en het geluid, maar ik doel op de muziek in itself.

Het is natuurlijk koffiedik kijken, maar ik denk dat wanneer dit album nu zou worden uitgebracht tegelijk met een Doors/VU/Zeppelin album, dat dit veel minder zou scoren.

Sterker nog, ik denk dat nummers als Octopus en Maxwell hoongelach zouden opleveren.

Nog even los van het feit dat er helemaal niets tegen grappige muziek is (luister maar eens naar één van de grootste talenten ooit, Mozart) zie ik werkelijk niet waarom deze muziek toen wel en nu juist niet gewaardeerd zou worden. Een glimlach hebben die nummers (zoals The Beatles wel vaker lukt) wel weten op te wekken.
Maar hoongelach? Waarom?

Omdat het zinloze en door acid gedreven non-teksten zijn? Ze passen beter in een Zeppelin programma voor 12-jarigen dan op een rockplaat.
En naast de productie (die inderdaad groots is) kun je toch best toegeven dat dit gedateerd is? Wat is daar nou mis mee? Het is voor mij niet altijd meteen een diskwalificatie overigens, dat kan juist de charme van sommige platen zijn of de uniekheid.

Beatles die-hards kunnen per definitie niets toegeven.

Deels ben ik het met orbit eens, hoewel ik een nummer als maxwel's silver hammer toch een bijzonder gave tekst vind hebben. heerlijk dat blije deuntje gecombineerd met die sarcastische tekst. Octopus's garden is typische ringo-meligheid, een heerlijk rustpuntje op dit album.

Octopus's Garden, ach, leuk niemendalletje.... past inderdaad niet op een rock plaat, wel op een pop plaat...

Maar wat voor zin heeft het nu om je proberen in te denken dat deze plaat (of welke dan ook) nu zou worden uitgebracht? Die plaat is gemaakt rond 1969, met de middelen van toen, de invloeden van toen en de ideëen van toen.

En let trouwens eens op het prachtige gebruik van één van de eerste synthesizers (telefooncentrale Moog) in Maxwell!

En wat is "Because" toch werelds mooi! (Ook de versie op "Love" trouwens).

(NP: Abbey Road - The Beatles)

Wel grappig om te zien dat wanneer ik Beatles liefhebbers weleens wijs op (in mijn oren) mindere nummers van The Beatles, dat er dan vaak termen worden gebruikt als niemendalletje, rustmomentje, grapje etc.

Zeker gezien de vaak korte speelduur van Beatles albums zou ik persoonlijk liever geen rustmomenten of niemendalletjes(letterlijke betekenis=iets onbeduidends) horen.

Tja, ik had ook liever "Lady Madonna" ipv "Octopussy" gehad, maar ja, wat doe je eraan? "Octopussy" stoort me niet echt. Heb er ook niet heel veel mee, ben eraan gewend zeg maar.

En Maxwell trek ik prima.

Maxwell's Silver Hammer lijkt op het eerste gehoor een simpel popdeuntje maar handelt over een echt gebeurde dubbele moord op sarcastische en cabareteske wijze door Paul McCartney gezongen (ik kan mij best voorstellen dat dit nummer destijds veel ophef maakte) met ook het gebruik van een Moog-synthesizer (toen ook erg nieuw).
Octopus's Garden vind ik een leuk nummer met een prettige melodie en past perfect bij Ringo Starr. Deze songs dragen bij tot de afwisseling op dit album.

En waarom zouden the Beatles geen grappige nummers mogen brengen en anderen wel? Waarom alleen the Beatles afrekenen met deze 'niemendalletjes' (alsof er geen andere bands zijn die met dit soort nummers afkomen)? Moet alle muziek persé serieus klinken?

Dat is natuurlijk een kwestie van wat je van muziek verwacht. Veel muziek van de Beatles is luchtige gitaarpop (vooral hun oude werk), bevindt zich in een grijs gebied tussen serieus en absurd ('I Am The Walrus', 'You Never Give Me Your Money') of schiet zelfs door in pure meligheid ('Bungalow Bill', 'Maxwell's Silver Hammer').

Zelf vind ik dat juist (meestal) grappig en charmant, maar als je dat niet vindt heb je inderdaad groot gelijk dat je geen Beatlesfan bent.

Het brengt zeker afwisseling, dit album luister ik zonder moeite in 1 keer, net als The White Album, 2 cd´s achter elkaar, iets wat niet vaak bij mij gebeurd. Ieder nummer is echt ijzersterk, ook op zichzelf, maar als geheel is Abbey Road het beste album wat ik ooit gehoord heb, dus ik zet hem op nummer 1 in mijn top 10! En Maxwell´s Silver Hammer vond ik eerst niks, maar toen ik de tekst las begon ik dat bij te stellen, zo´n vrolijk liedje over zo iets gruwelijks, niet veel artiesten kunnen dat!

Wat is de vraag? Of ik dat kan toegeven of dat de muziek gedateerd is?

Het komt de cohesie van het album echt niet ten goede. Zelf vind ik dat ze helemaal misplaatst zijn op Abbey Road, en er beter niet hadden opgestaan.

En daarnaast vind ik het ook gewoon allebei erg zwakke nummers, met die lelijke synthesizer .

heerlijk juist die moogsynthesizer.

Lelijke synth??? Ouch! Abbey Road zit trouwens vol met die synth.

Wat mij betreft is er niks mis met humor in muziek, maar als dat gaat op een deuntje als bijvoorbeeld Octopusus garden haak ik af.

Ik had het eigenlijk niet tegen jou, maar meer in het algemeen tegen de mensen die meteen in een spasme schieten als je iets gedateerd noemt, dat hoeft dus niet negatief te zijn volgens mij