The Beatles - Abbey Road (1969)

Zebrapad behoort voortaan tot het Britse culturele erfgoed, staat er vandaag te lezen in de Britse pers.

Mag er nou niemand meer over heen lopen ?

Nee voorrang geven aan voetgangers geldt niet meer voor automobilisten, simpelweg omdat ze er niet meer over heen mogen rijden.

Here Comes the Sun... wat klinkt dat nog aangenaam fris voor zo'n oud nummer!

Polythene Pam vind ik een mooi nummer vooral in combinatie met het nummer er voor en het nummer er na.

Ik vind die hele Medley briljant .

Ik vind heel Abbey Road briljant.

ik ook gezien mijn waardering voor deze klasse plaat met 5 dikke sterren .
Maar het ging over Polythene Pam wat `n onderdeel is van die medley .

en die medley is weer onderdeel van Abbey Road (Flauw he)

Maar ik snapte je wel hoor. Was maar een beetje aan het trollen.

Nou dat trollen valt wel mee hoor
Abbey Road vind ik het beste Beatles album wat ik bezit en dat zijn ze allemaal .
draai hem zeker nog elke week en krijg er altijd goeie zin van .
Van begin tot eind klopt alles aan deze plaat en het etiket van meesterwerk is op zijn plaats .

De medley heb ik dit jaar op twee concerten met m'n eigen band gecoverd voor gevarieerd publiek. Je zag mensen uit volle borst meezingen en luchtgitaren en je zag er staan die zich afvroegen uit welke eeuw 'die liedjes' kwamen en waarom 'een lied zo lang moet duren'. Cultuurbarbaren I say! Echt heerlijk om dat te spelen. De drukte in Polythene Pam, de dalende overgang naar She Came in... (OH LOOK OUT!), het vredige Golden Slumbers, het grote meezingmoment van Carry That Weight (dat een paar keer verlengd werd) en de uiteindelijke abrupte stijlbreuk vanaf The End en dan moest het lekkerste gitaarmoment (de solo in The End) nog afkomen... Abbey Road, lovely record. Bakermat van de progressieve pop/rock voor mij (in een andere verschijningsvorm dan King Crimson, Genesis, Yes, Rush,... weliswaar).

Het zebrapad op de hoes is verheven tot 'wereld-erfgoed'!

En nu mogen we er niet meer op lopen?

Ik weet niet zo goed wat ik er van moet denken, al vind ik het erg leuk, en ben ik er blij mee.

Het zebrapad tot wereld-erfgoed uitroepen is misschien wat overdreven. Aan de ene kant zijn het wel de Beatles. Als de Anne Frankboom een dergelijke behandeling kreeg, waarom het zebrapad dan niet? Aan de andere kant stelt dat zebrapad verder niets voor, het staat toevallig op die hoes.

Achja, het idee bevalt me wel, al zou ik het niet kunnen onderbouwen. Gelukkig hoef ik dat dan ook niet, dat doen degene die deze erfgoedlijst maken maar.

Ik vind het prima dat het zebrapad wereld-erfgoed is geworden. het enige bezwaar is dat het hier niet om het orginele zebrapad gaat. In de jaren 70 is het orginele pad vervangen door een ander pad en deze ligt niet op exact dezelde plek, maar een paar meter verderop.
Dan kan beter de EMI studio's, die tegenover het zebrapad ligt, tot wereld-erfgoed benoemt worden om er ooit een museum van te maken. want daar hebben the Beatles al hun platen opgenomen en verkeerd nog in orginele staat.

Je hebt ook totaal geen idee hoe snel die 47 minuten om vliegen , lijkt wel of het album een half uurtje duurt . Paar plaatsen omhoog in mn toppie 10 .
Iedere keer als ie opstaat probeer ik iets negatiefs te vinden maar ik kan het niet vinden .
Wat `n album .

Boven Made In Japan... Schande!

Here Comes The Sun en als ik naar buiten kijk ligt er 30cm sneeuw .

Maar de zon is er altijd! Kan niet wachten op de stereo box!

Die kever mag Dungeon's-erfgoed worden. (en dan mag jij die peuk hebben)

De kever staat tegenwoordig in het Volkwagen museum in Wolfsburg (Duitsland). Er is zelfs een (Duitse) film over de Abbey Road kever gemaakt Paul is Dead; heel onderhoudende film.

Het blijft grappig dat een noodoplossing zo'n monumentaal beeld is geworden!
Normaal gesproken gingen de Beatles 'ns flink brainstormen over wat de hoes moest worden...misschien "Everest" naar het sigarettenmerk van Mal Evans en met z'n allen voor een fotosessie naar de Himalaya?
Het bleef bij losse ideeën en inmiddels konden de mannen elkaar nauwelijks meer luchten of zien. Oplossing: laat de fotograaf maar naar de studio komen, het was mooi weer en dan maar even buiten de straat overgestoken....

'Abbey Road' is mijn favoriet album van The Beatles. Het staat ook in m'n persoonlijke top 10. Wat een prachtig album; elk nummer is raak. Van 'Come Together' over 'Something' tot 'Oh Darling', en van 'Here Comes Sun' over 'You Never Give Me Your Money' tot het magistrale eindstuk. Zelfs het experimentele 'I Want You (She's So Heavy)', dat nochtans niet makkelijk is, valt hier in buitengewoon goede aarde. The Beatles op hun best.

Misschien was het in de tijd dat het album uitkwam experimenteel, maar nu compleet niet meer. Wel een van de eerste nummers waar een Moog in werd gebruikt, het nummer valt zelfs op Wikipedia onder progressieve rock. Het eind is zo geweldig en had nog wel wat langer mogen duren. De enige smet op dit nummer is het abrupte einde.

Ik probeer me altijd in te leven in de wereld van toen, mijn beste. Daarom noemde ik het experimenteel

Dan is het zeker experimenteel.

Dat is zo! Ik ben op dit eigenste moment aan het genieten van de song! Het knappe is dat de song eindeloos lijkt te duren (in mijn oren toch), en tegelijk te vroeg gedaan is; als het volgende nummer begint denk ik namelijk altijd: "jammer, is het nu al gedaan?"

Geslaagd experiment dus

Hij lijkt inderdaad eindeloos te duren, ik drum heel vaak mee met dit album en ik eindig altijd te vroeg bij dit nummer. Daar word ik echt gek van. Maar het lijkt iedere spannender te worden en ineens kapt het af. En daarna krijg je het mooie Here Comes the Sun. Een nummer wat ik nu steeds meer waardeer is Because, wat een mooie samenzang.

Afwisseling troef op deze plaat, zullen we maar zeggen

'Because' vind ik ook een erg bijzonder nummer

Valt weinig toe te voegen aan al hetgeen wat hier al over gezegd is, dus laat ik het maar vrij persoonlijk houden. Veel herinneringen aan deze cd doordat deze een aantal jaren in de cd-wisselaar zat op weg naar en van vakantie, en had het geen enkel probleem gevonden als er geen andere albums mee zouden gaan.

Piepklein minpuntje vind ik "Octopus's Garden", maar met zo'n overvloed aan geweldige nummers eromheen mag dat de pret niet drukken