The Beatles - Abbey Road (1969)

Zo raar vind ik het eigenlijk niet, hier staan toch geen hits op. Toen ik dit album op mijn 20ste ongeveer ontdekte had ik er ook nog nooit een noot van gehoord. Bewust althans. Maar goed, Ricardo, als ik jou was zou ik het maar snel in gaan halen, want dit is echt een fantastisch album.

Dat meen je niet, Herman. De nummers die ik noemde zijn toch superbekend? Nu ben ik opgegroeid met een Beatles-junk als vader, dus ik - toen vaak tegen mijn zin in - deze nummers al snel dromen, maar deze nummers zijn toch zo vaak op de radio geweest?

Ik ben benieuwd of Ricardo ook geen herkenning hoort als hij op de linkjes in mijn bericht heeft geklikt.

En oh ja, schamen voor een gebrek aan kennis van een bepaalde plaat hoeft voor mij niet, hoor!

Je moet je schamen. Something is één van de meest gecoverde nummers allertijde, Come together was een wereldhit, Here come the sun een evergreen, I want you het eerste nummer wat zijn tijd minstens 20 jaar vooruit was en de medley is legendarisch. Daarnaast is Abbey road de best verkochte Beatles plaat en één van de beste verkochte en bekende platen allertijden. De hoes is één van de bekendste ooit gemaakt. Het zebrapad staat zelfs op de lijst van cultuurerfgoed.

Nu heeft Ricardo ook niet gezegd dat hij de hoes niet kent, devil-hunt.

Hoe bedoel je?

Daarvoor waren alle nummers hun tijd slechts achttien jaar vooruit, Stijn

Ricardo kennende zit hij hier wat te stangen .
natuurlijk heeft Ricco weleens Come Together , Oh Darling , Something en Here Comes The Sun gehoord en wellicht ook Because .

Je gaat inderdaad wel op mijn berichtje in door te reageren met "echt complete onzin wat je vertel". Los van de spelfout hoor ik hier geen argument in.

Zelf heb ik twee verschillen gegeven tussen de productie van Beatles-platen en die van (veel) hedendaagse muziek: 1. helderheid van klank. 2. gebalanceerd geluid. Overigens stoort me dit het meest op Sgt. Pepper's, omdat ze daar goochelen met de productie (wat wil je met slechts vier sporen). Op Rubber Soul en in mindere mate Revolver is dat minder het geval, omdat ze het daarop meestal nog wel redden met vier sporen, simpelweg omdat de nummers opnametechnisch minder complex zijn. Je zou kunnen zeggen dat Sgt. Pepper's te complex was voor de opnametechnieken die voorhanden waren. Dat de productie beter was dan die van tijdgenoten als The Beach Boys, dat dan weer wel.

Dit is zoals ik erover denk, een groot kenner ben ik niet. Mocht je het beter weten, dan hoor ik het graag.

Dus je vindt zijn spelfout een argument? Klinkt als een pot die de ketel verwijt dat-ie zwart is (en dan kan ik het niet nalaten de pot daar op te wijzen).

Natuurlijk is de spelfout geen argument. Het was gewoon een wat geïrriteerde reactie op Music4ever's reactie op mijn punt.

Ik was er al eerder op ingegaan en je hebt een goed punt!
Abbey Road is eigenlijk het eerste Beatles-album dat gemixt is voor een stereo-uitgave...(het mixen/produceren van de Let It Be-tracks geschiedde later toen de heren elkaar niet meer konden luchten of zien) Tot en met de Witte Dubbelaar ging de meeste productie- en mastering-aandacht uit naar de mono-versie. Daarom zijn een flink aantal Beatle-kenners dol op mono; het medium waar de albums voor bedoeld zijn!
Speelt ook mee dat de opnames geschiedden in redelijk ''samenzijn'' (dus alteveel overdubs waren niet nodig); op alle nummers dragen de vier mannen instrumentaal en in de vocals hun steentje bij. Later werd er (vooral op initiatief) hier en daar wat synth-geluiden toegevoegd.

Octopus' Garden op de radio? De enige nummers die ik me uit die tijd van de radio kan herinneren zijn Let it Be en Yesterday. Meer draaide Radio West, wat we destijds altijd hadden aanstaan, niet.

Dat zegt meer over die radiozender dan over deze plaat, lijkt me.

Tja... Ik heb die nummers toch echt regelmatig op de radio voorbij horen komen. Maar goed, mijn ouders hadden ook meestal radio 2 op staan. Dat scheelt. Maar je kunt niet zeggen dat het geen hits waren. Maar de dubbele A kant Something / Come Together was toch zowel hier als in de UK en US een grote hit. En Here Comes The Sun is toch ook grijsgedraaid. Octopus's Garden idd wat minder, maar ja die heb ik toch ook vaak gehoord, ook buiten wat mijn vader draaide.

Natuurlijk heb ik al die nummers weleens op de radio voorbij horen komen, alleen ik heb de album tracks nog nooit gehoord van dit erg hoog genoteerde album. Soms wijken de album tracks nogal af van wat als single is uitgebracht. De album tracks van de gelijknamige singles worden vaak met een iets langere speelduur op plaat gezet.

En nee ik zit niet te stangen, ik meen het natuurlijk wel, heb van dit album echt nog nooit een noot gehoord/beluisterd.

Ik heb The White album en de verzamelaar 1 in bezit, op die verzamelaar staan Something en Come Together van dit album, meer niet volgens mij. Ik zit de laatste weken aardig in een Bob Dylan roes, en denk dat de mid jaren 60 albums van Dylan muzikaal niet al te veel afwijken van wat The Beatles uitgebracht hebben.

De 2 albums die ik heb van The Beatles beluister ik echt bijna nooit, heb nu wel de verzamelaar 1 opstaan terwijl ik dit stukje typ. Maar omdat ik in een Dylan roes zit heb ik het idee dat ik dit misschien nu ook wel kan gaan waarderen. Wijken de album tracks ver af van de singles, of zijn het 1 op 1 dezelfde tracks?

Ook jammer dat deze overal een fortuin kost, heb hem nog nooit voor een tientje of minder zien liggen.

Dit album word vaak als beste Beatles album gewaardeerd ook op andere sites. Maar volgens de echte doorgwinterde Beatles fans/liefhebbers van het eerste uur is dit het eerste album van hun waarin ze creatief gezien een stapje terug deden. Waarschijnlijk word deze zo hoog beoordeeld omdat het zo makkelijk wegluistert. Waarschijnlijk 1 van de eerste popalbums die op de markt gebracht werden, de andere albums waren een stuk experimenteler heb ik het idee. En dan ga ik natuurlijk ook af op de meningen van anderen, ken er immers maar 2 persoonlijk van hun.

Ga eens naar cdwow.nl, ricardo. Daar heb ik de remaster uit 2009 voor 9,99 gekocht! Alle remasters zijn daar een tientje, behalve de dubbelcd's, die kosten een paar euro's meer.

En volgens mij zit er geen verschil tussen de singles en de albumversies. Maar dat weet ik niet helemaal zeker, ik heb nooit super aandachtig naar verschillen geluisterd.

het nadeel van cdwow is dat je erg lang op je bestelling moet wachten, en soms de bestelling helemaal niet eens krijgt.

nee, ik wil gewoon zien wat ik koop.

als ik deze eens zie liggen in een cd shop omgeving groningen, assen of leeuwarden voor een tientje of minder gaattie mee, anders niet.

Je moet hem toch zeker op marktplaats tegenkomen voor een tientje of minder .
Ik denk dat The Beatles jou niet zo liggen Ricardo , zelf bezit ik al hun studio albums maar draai ze ook nog zelden maar deze Abbey Road draai ik nog weleens en dan skip ik er niks van .
Ik vind dit hun beste album . En Dylan vind ik muzikaal niets weghebben van The Beatles dan luister ik veel liever naar The Beatles dan een Dylan die met een verstopte neus zingt .
Abbey Road moet je gewoon in je collectie hebben .

Ik zie hem net op marktplaats staan voor 6,75 .

Heb geen haast om dit album te kopen, maar weet ook dat deze een stuk makkelijker zal wegluisteren dan The White Album. Wat deze is voor The Beatles, dat is Highway 61 Revisited voor Bob Dylan, alleen maar rake nummers zonder skip momenten, tenminste dat idee heb ik met deze ook wel. De jaren 70 Dylan is weer heel andere koek, maar vooral de 3 klassieke mid jaren 60 albums van Dylan zitten muzikaal gezien aardig in de richting van The Beatles vind ik zelf. Het is niet een al te groot verschil.

Er is hier al een forumtopic voor. Maar ik wil toch nog opmerken dat het mij slechts een keer gebeurd is, dat ik iets niet kreeg. Ze hebben hem voor mij opnieuw besteld en hij kwam alsnog. Ik bestel bijna standaard bij cdwow. Dat het lang duurt... Ach, je hebt toch geen haast, Ricardo?

"Maar volgens de echte doorgewinterde Beatles fans/liefhebbers van het eerste uur is dit het eerste album van hun waarin ze creatief gezien een stapje terug deden".
Hoeveel heb je er gesproken?
Als je dit bij "Beatles For Sale" had gezet had ik het kunnen volgen, niet bij dit album. Inderdaad was het niet zo dichtgemetseld met Mellotrons en tape-loops als Revolver of Pepper of zo experimenteel als de Witte Dubbelaar, maar toch....er zijn Moog-klanken, kant één eindigt met witte ruis (vanuit diezelfde prehistorische synth), Because is geinspireerd op een achteruit gespeelde Moonlight Sonate van Beethoven en de Grote en Kleine Medley op kant twee is een briljant idee!

Het is wat meer back to basic, maar wel tot in de puntjes verzorgd (i.t.t. Let it Be). Ook zonder psychedelica en allerlei aparte studiofratsen kun je je creativiteit ontplooien. Ik zeg niet dat ze dat optimaal hebben gedaan, want 't album heeft wat mindere momenten, maar ze komen wel dichtbij.

Abbey road is een hele open plaat die los van tijd staat. Als Abbey Road in 1980 was uitgebracht of in 1990 had dat geen verschil gemaakt, de reacties en verkopen waren ook gigantisch geweest. Het is een pure tijdloze popplaat. De tijd heeft Abbey road nauwelijks ingehaald, terwijl een plaat als Sgt peppers lonely hearts club band voor altijd verbonden zal blijven met The summer of love van 1967.

Ik heb een stuk of 6 oude hippies in de familie zitten die 6 handen op 1 buik zijn, vandaar dat ik er zo bij kom.

Het is jammer dat er een bepaald soort snobisme heerst bij sommige muziekliefhebbers van: 'het is toegankelijke muziek en daardoor is het van mindere kwaliteit'

Ik vind het juist een grote kunst om kwalitatief goede muziek ook melodieus en toehankelijk te maken. Abbey Road is daar een groot voorbeeld van en voor mij absoluut de beste Beatles plaat omdat het totaalplaatje volledig klopt. Ze zijn een volwassen band geworden met deze plaat en luidde een nieuw tijdperk in. Helaas was dit de laatste plaat en hebben we geen nieuwe juweeltjes meer mogen horen. Eeuwig zonde.

Ik verhoog naar 4.5* deze maakte een kans om in mijn Top 10 te komen maar het is voorlopig
Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band geworden. Maar deze blijft gewoon een meesterwerk, geen één mindere track. En het ene hoogtepunt na het andere.

En hij staat nu toch in mijn top 10 op plaats 7.
De laaste 5 songs konden me nog niet volledig boeien, maar nu ik ze wel alle 5 heerlijk vindt, geef ik deze nu toch de 5 sterren.

Ik weet het niet met deze plaat. Het bevat een aantal goede nummers: Come Together, Something, You Never Give Me Your Money, Here Comes The Sun, Oh Darling. Een aantal slechte nummers: Maxwell's Silver Hammer, Because, Octopussy's Garden, Een goed nummer met een slechte tekst: I Want You, en een trits goede maar veel te korte nummers: 11 t/m 15, Een plagiaatje Sun King en het laatste nummer van The Beatles: The End en een nawee van Paul McCartney die Queen Elizabeth wel een lekker ding vond (40 jaar geleden dan).