The Beatles - Abbey Road (1969)

Ik zag de geremasterde versie liggen voor 17.99 , omdat dit mijn favo Beatles cd is stond ik toch op het punt om hem mee te nemen .
Scheelt het nou echt zoveel of als je de normale cd al hebt is het dan geldklopperij.?

Voor 18 euro is het geldklopperij. Bestel hem dan op cdwow.nl bijvoorbeeld (of wellicht op amazon, al weet ik de prijs daar niet).

Ik heb laatst de geremasterde White Album gekocht voor 30 euro. Of dat veel scheelt met het org weet ik niet. Het nadeel van de remasters vind ik het inschuif kartonnetje, en niet dat net als een digipack, er een plastic cd houder inzit waar je de cd in kunt klikken. Ik weet ook niet of het verschil in geluid groot is. The White Album klinkt iig wel erg goed in geremasterde versie.

Deze ga ik ook nog een keer kopen, maar wat is het verschil van The White Album t.o.v deze? Want daar ben ik wel benieuwd naar.

Ik heb anderhalf jaar geleden al de Beatles cd`s orgineel gekocht en nu komt de hele zooi geremasterd uit .
Als ik dat geweten had dan had ik gewacht maar om ze nu dubbel te kopen is `n beetje te veel van het goede .
En de versie die ik heb van AR klinkt gewoon goed.
Komt nog bij dat ik ook niet kapot ben van die digipack verpakkingen.

Ze moeten inderdaad wel heel veel beter klinken, anders houd ik het gewoon bij mijn huidige collectie en die is al niet zo gering. Alles dubbel hebben is gekkenwerk.

Zeker met deze crisis... 220€ voor die box is wat veel

Ik vind ze er helemaal niet mooi uitzien, die randjes irriteren mij. Net alsof het originele artwork is aangetast met zo'n lelijk zwart of wit randje.

Het is niet zo ingewikkeld: de Abbey Road-cd uit '87 klinkt redelijk, en deze veel beter. 't Hangt af van je wensen...
De digipacks zijn inderdaad onhandig; ik gebruik m'n ouwe cd-doosjes voor de nieuwe schijfjes omdat ze wel érg strak in hun verpakking zitten!

Tja, dat is het voordeel van mij: ik had alleen nog maar Pepper en Abbey Road en die heb in de aanloop naar deze remasters via Marktplaats verkocht.

En ja, ze klinken ECHT veel beter waarbij moet worden aangetekend dat je de minste winst hoort bij Abbey Road omdat die nou eenmaal al erg goed is opgenomen.

Wat maakt dit album nog zoveel beter dan The White Album? In wat voor opzicht, de nummers, de kwaliteit van het geluid, steviger nummers, Ik ben benieuwd.

Waar The White Album een enorm gevarieerd en eigenlijk weinig samenhangend album is, is dit album juist enorm samenhangend. Meer zeg ik er niet over, je moet het zelf maar gaan beluisteren.

De meeste zeuren altijd over de bijdrage van Ringo Starr maar met een Ringo lied is een Beatles plaat altijd helemaal af. Hij zorgt voor de wat luchtere toon en zo tussen John, Paul en George stoor ik mij helemaal niet aan zijn stem. Vind Octopus's Garden bovendien een briljant liedje (welliswaar een hoog Bart en Ernie gehalte).

Abbey Road is wat mij betreft met afstand de beste plaat ooit gemaakt, maar dat vind ik ook van The White Album. Ook een album waar geee seconde te veel of te weinig op staat.

Hou het nou maar lekker bij je oude cd's. Vergeet niet dat die 80's Beatles cd's voor die tijd al zeer goed klonken en de dynamiek in ieder geval goed behouden is. Mijn cd's van Sgt. Pepper en Revolver vind ik uitzonderlijk goed klinken voor cd's van die leeftijd. Remasters zijn vaak aantrekkelijk door het stickertje dat erop zit.

De lp Abbey Road heb ik, toen er nog geen cd's waren wel 7 of 8 keer opnieuw gekocht, omdat er telkens weer een tik of iets dergelijks op kwam. Ik vond het een perfecte plaat en daar kon ik geen tik bijhoren. Omdat ik altijd al een pure verzamelaar was op Beatles gebied ( met allerlei bootlegs erbij, en dat was een dure hobby). Het was dus ook niet verrassend dat mijn allereerste cd Abbey Road was. Ik heb sinds die tijd alle platen van Beatles en solo's ook weer op cd gekocht, aangevuld met een lading dvd's die met de heren te maken hadden en hebben. Tot op de dag van vandaag koop ik nog alles van McCartney, Harrison en zelfs Ringo. Ik heb alle boxen, die er zijn ook al thuis staan, m.n van Beatles en Lennon. Aan die verzamelgekheid, c.q. verslaving maak ik nu een eind. Ik laat de Beatles box aan me voorbijgaan. Ik ben nu 55 en een grote jongen geworden en heb ook ontdekt dat je voor dat geld ook andere leuke muziek kunt kopen of andere leuke dingen kunt doen. De "kick" van thuiskomen met weer een box, die na verloop vantijd alleen staat te pronken in de kast, zal ik deze keer niet meemaken. Zelfs als het hoge toontje, iets hoger klinkt en de lage wat lager en warmer. Het zal allemaal wel waar zijn maar ik ga daar geen smak geld meer aan uitgeven. Ik heb een prachtcollectie, waar ik trots op en tevreden mee ben. Toen Abbey Road uitkwam, was hij al van uitstekende kwaliteit op plaat en cd. Tenslotte voor de ouderen onder ons. Je gehoor wordt bij de meesten minder. Hoge tonen hoor je minder en lager tonen in de regel weer beter. Dus voor mensen met die die "klachten" (ik dus ook) hebben, raad ik aan die box niet te kopen om de "betere geluidskwaliteit". Tenzij je het geld voor het oprapen hebt. Ik niet dus. Voor jongeren, die nog niets of weinig van de Beatles hebben, en een collectie willen opstarten, is deze box uiteraard wel een leuke binnenkomer

-->Ad--eigenlijk zou je één van de Beatle-cd's van iemand moeten lenen om te beluisteren of je op je eigen installatie verschil hoort. Mijn gehoor is ook geen 100% meer (teveel harde muziek op koptelefoons), maar ik hoor wel verschil... (of: koop een losse cd...ik heb besloten dat juist Abbey Road een goeie test-cd was en deze 'los' aangeschaft; ik vind die box helemaal niet handig, nl!)

Het witte album is eigenlijk de enige die ik nog ga beluisteren. Maar voor de rest heb ik eigenlijk al besloten. Het (muziek) is een dure hobby en er is nog zoveel anders moois te kopen. En thuis heb ik geleerd, je kunt een gulden (nu,euro) maar één keer uitgeven.

Ik begrijp je wel hoor, Ad Brouwers, maar ik ga toch de stereo box in huis halen.
Ik geloof dat mijn oren nog niet veel slijtage hebben, ik heb altijd te luide muziek gemeden... en toen ik enkele jaren terug de "Yellow Submarine Songtrack" in huis haalde... hoorde ik een duidelijk verschil in geluidskwaliteit.

Nu is het bij mij wel zo dat ik voor de rest geen nieuwe dingen meer koop... en The Beatles staan bij mij overduidelijk r op het allerhoogste schap, dus ik kan daar gewoon niet aan weerstaan;

Ik heb alleen wat geduld en hoop nog op wat prijsdalingen, al is dat misschien wishfull thinking.

By the way, hoort dergelijke bespreking niet eerder bij "The Beatles - discussie", dan bij een album apart?
Het is maar om niet te véél off-topic te geraken...

Misschien wel, Patrick, maar van de reguliere albums vind ik Abbey Road toch veruit het beste qua geluidskwaliteit. Misschien kwam dat ook wel omdat de opname technieken in die tijd (zeker in de Abbey Roadstudio's) vrij snel verbeterden.

De plaat wordt er echt niet beter van Father. Verschil in geluidskwaliteit geloof ik direct, maar BETER? Anders, d'accord. Vijf sterren zijn vijf sterren

Ik weet het niet. Is het nou Abbey Road of Sgt. Peppers die ik het beste vind. Ik kan gewoon niet kiezen. Ze zijn allebei zo geweldig.

Het laatste stuk van deze plaat is echt gigantisch. Werd er nog maar zulke muziek gemaakt.

Ik ga sowieso eerst voor Revolver, en dan wellicht voor deze Abbey Road. Aan Revolver was ik al zo goed als meteen verkocht, Abbey Road (m'n eerste Beatles-cd) had meer tijd nodig.

Ik zou toch kiezen voor deze . Sgt. Peppers vind ik trouwens een stuk minder goed dan Abbey, White en Revolver.

Ik heb net sgt peppers in Mono gehoord. Die klinkt heel goed in Mono. Kan ik je aanraden. Veel vuiler zeg maar.

Nu sgt. peppers is verre van een slechte plaat natuurlijk. Heb de orignele LP liggen trouwens. Misschien geef ik ze nog dit weekend een spoelbeurt en zal ik ze nog eens afspelen.

Mijn oom heeft de nieuwe Beatles box gekocht en ik mag elke dag een cd luisteren en de box is super het geluid is geweldig en de Beatles bevielen mij nooit maar nu vindt ik het toch wel een hele goede band. Blij dat het alemaal geremasterd is.
Gisteren was dit album aan de beurt en vandaag The White album en Sgt. Pepper. Deze plaat beviel mij wel. Heel ergo goed en deze box doet mij beseffen hoe veel ik van mijn oom hou.

Omdat het nu technisch beter vind vind je de band beter ?
De muziek is nogstees het zeldfde

Weet ik maar ik houd van helder geluid en dit is de eerste keer dat ik de Beatles op cd hoor. Had nog een oude vinyl versies klonk zeer slecht hele tijd ruis skipte nog wel eens. Daarmee vergeleken is dit een godsgeschenk.

Ter info: er is geen echte mono-mix van Abbey Road hoewel hij wel in sommige delen van de wereld in mono op LP is gezet maar dat is een zogenaamde 'fold-down'-mix die gemaakt word vlak voor de productie van de persmatrijs. Daar heeft zich nooit iemand van rond de Beatles of George Martin of de studio mee bemoeit.

Ik heb hier van een paar jaar terug officiële Japanse edities van een aantal Beatles albums staan, waaronder ook Abbey Road. Ze zijn in een mooie mini LP versie en alle albums zijn toen uitstekend..... geremastered. So what's new? The marketing?

Ik zal waarschijnlijk de enige zijn die dit denkt, maar toch: ik krijg toch altijd twee-kampen gevoel bij dit album. De eerste acht nummers zijn vooral een verzameling van acht prachtige liedjes. Natuurlijk is de één (Because en Something zijn de hoogtepunten) wat mooier dan de ander (Octopus's Garden), maar dat doet er niet zoveel toe. Gewoon puike nummers.

En toch... vanaf het tempowisselingsrijke You Never Gave Me Your Money wordt het album voor mij pas écht goed. Ik vind de overgangen ronduit magnefiek (vooral Mean Mr. Mustard t/m She Came In Through The Window Bathroom is een waanzinnig trio), eindigend bij het toch wel enigzins overweldigende The End. McCartney's Her Majesty trekt de glimlach nét wat meer naar boven.

Revolver zouden ze nooit meer overtreffen, maar Abbey Road: minder dan Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band of The White Album? Ha. In geen honderd jaar.