Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

*kuch* Viva La Vida *kuch*

Ach ja, het is ook maar de één na grootste top 40-hit van het decennium...

Clocks, Speed of sound, Talk (langer op 1 dan Viva la vida trouwens ), Violet hill zijn allemaal top 10 nummers geweest.

Maar goed ik snapte de opmerking toch al niet, want stiekem even kijkend naar zijn stemlijst zie ik alleen maar top40 acts.

1. Ach ja Parachutes is pas 9 jaar oud, maar goed het kan dat dit album aan de aandacht ontsnapt is, maar ik luister zo'n beetje de hele dag muziek, ik zie niet in hoe ik een moment moet gaan vinden om een album te beluisteren, al kan ik bijvoorbeeld wel een moment creeren door in een luie stoel met mijn ogen dicht naar Sigur ros te luisteren of zoiets.

2. Ja met zo'n opmerking kunnen we niets, omdat Coldplay gewoon een top40 band is, geeft niets, Kings of Leon zijn dat tegenwoordig ook (en daar hebben ze ook echt hun best voor gedaan), Editors idem, voordeel is dan dat je ook op andere zenders soms nog een leuk nummer voorbij hoort komen.

3. Waarom breng je deze nuance niet eerder? Toch een heel stuk duidelijker dan de mensen die dit niet goed vinden over 1 kam te scheren.

Overigens zijn het in mijn ogen juist deze veertigers die aan de hand van dit album denken een fantastische ontdekking hebben gedaan, dat op alle verjaardagen moeten verkondigen en ook geen flauw idee hebben van het bestaan van Parachutes .

Overigens vind ik dat je met het "realiseren" wel erg veel toedicht aan Coldplay, het is nu niet zo dat Coldplay nu groeimuziek maakt of dat het zo apart, origineel of moeilijk is dat je het moet realiseren. Daarvoor kom ik toch eerder bij Antony Hegarty (niet dat dit nu moeilijke muziek is, maar het is wel een stuk minder toegankelijk dan de ringtones die Coldplay tegenwoordig produceert) uit en nadat ik gisteren weer eens naar Bitte Ocra heb geluisterd wil ik die er ook wel bijscharen.

ach laat ook maar... ik bedoel dat ik 98% van de top 40 onzin vind (sommige goede nummers halen tóch de top 10, omdat ze 'legendarisch' zijn zoals viva la vida). verder snap ik niet dat heel de wereld een goed cijfer geeft aan dit album en dat willie eigenlijk de enige of iemand van een heel klein groepje is die hier een 2 geeft.

ik geef ook een 2. ben dus ook een onderdeel van dat kleine clubje dat niet snapt wat er zo legendarisch is aan platten truut als viva la vida.

ben nog steeds fan van parachutes. ben nog steeds fan van het prachtigste kampvuurliedje aller tijden: don't panic. en hoop nog steeds dat chris martin ooit het licht zal zien en de nodeloze bombast achter zich laat. maar vrees meer en meer dat dit ijdele hoop is...

Beste KKOPPI, dat heet mening, maar het groepje is toch echt een stuk groter dan je denkt.

Maar waar hou je dan verder van? Je kan toch best ergens op in gaan, zonder meteen te vervallen in allerlei verwijten?

Er zijn alleen al hier 37 mensen die een 2 geven, dan tel ik niet eens de mensen mee die lager geven, dus hoe klein is dat groepje in de wereld, zodat het nog steeds klein is? Ik vind 3,4% nu niet bepaald klein, trekken we dat namelijk door over de hele wereld (dat zijn namelijk jouw woorden) dan is dat ruim 230 miljoen. Nogmaals; nog zonder de mensen die het nog slechter vinden.

Maar je hebt een beetje fundamentalistische trekjes, wordt dat de nieuwe hype? Coldplayfanatisme, het klinkt wel.

Als Viva la vida legendarisch is dan zijn We built this city en Nothing's gonna stop us now de beste nummers ooit gemaakt.

viva la vida legendarisch. ja zo'n beetje wel

Ach, het zal wel hoog in de top 2000 gaan komen, net als Clocks, en later in dezelfde lijstjes komen als Bohemian Rhapsody en Hotel California. Dat zou me totaal niks verbazen. Net als Clocks. Wat dat betreft zou je het nummer legendarisch kunnen noemen. Maar daar is het nu sowieso nog te vroeg voor.

Maar zelf vind ik er niet echt veel legendarisch aan. Het nummer is voor mij ook nogal stukgedraaid, en legendarische nummers kunnen niet stukgedraaid worden, vind ik. Violet Hill en Lovers in Japan vind ik ook niet veel meer aan, dus ik denk dat als ze alle nummers als singles uit zouden bregen, het bij mij veel lager zou scoren. Maar ik luister dit bijna nooit, en eigenlijk is 3,5* dan ook wel te hoog. Net zoals het gros van de top 40: niet lang houdbaar.

Ja de top2000 is volgens mij ook gemaakt voor die veertigers waar ik het over heb en wat Clocks daar dan zo hoog in doet is mij ook een raadsel aangezien zo'n beetje alle nummers van dat album beter zijn, enige positieve van de top2000 is de aandacht voor het Nederlandstalige lied, maar dan stemmen die rukkers allemaal op De Avond, een regelrechte schande voor zijn prachtige oevre, maar dat even terzijde.

Voor Viva la vida zie ik ook wel zo'n toekomst eigenlijk, zo'n nummer waarvan je je later af gaat vragen "moest dit nu echt?"

Overigens mooie paradox; je vindt de top40 onzin, maar ondertussen zou het iets moeten zeggen dat ik onderdeel uit zou maken van hele kleine groep. Ik hoef toch hopelijk niet het principe achter een hit uit te leggen.

De meeste nummers uit de top-40 van de laatste jaren vind ik ook zwak, maar die van Coldplay vind ik ruim bovenuit steken. Deze band heeft prima songs voor de eeuwigheid en Chris Martin zingt met passie (of je van zijn stem houdt is een andere zaak). Het is niet omdat Coldplay enkele keren in de top-40 staat dat dit nu ineens een hitbandje of geen goede band is. Mede dankzij bands als Coldplay staat er ook prima muziek in de top-40.

Ik vind dat nu ook wel. Het wordt nogal makkelijk gezegd dat als er een paar singles van hen in de Top 40 staan dat het een hitfabriek is, klopt niet mijn beste;) Het enigste hitje van dit album is feitelijk Viva la Vida, net zoals het op het vorige album X & Y Speed of Sound was.

Talk was een grotere hit dan Speed of Sound hoor.

En Violet Hill was een top 10-hit, Lost heeft de 15e plaats gehaald, Lovers In Japan de 12e plaats.

Lovers In Japan dan toch enkel in Nederland, want hier in België moeten we het stellen met Strawberry Swing =)

Ah, je bent een Belg, daar dacht ik niet aan. Hoe het daar zit qua hits van Coldplay, weet ik niet. Het zou kunnen dat ze bij jullie net iets minder scoren.

Hier was het enkel Viva la Vida dat goed scoorde en in mindere mate Violet Hill en Life in Technicolor II.

Dat begin van Lost swingt m echt de spreekwoordelijke pan uit.

In tegenstelling tot de 2 voorafgaande albums vind ik deze weer erg goed. De heren hebben echt een ontwikkeling doorgemaakt. Het over-the-top melodramatische is hier binnen de perken gebleven. Een echte uitschieter zit er niet tussen maar het is allemaal van goede kwaliteit. Nou bij nader inzien eentje dan 'Cemeteries of London'
Ik geef de heren 4sterretjes.

Beste Ad, wat krijgen we nu? Gefrustreerd raken in de Kuip. Man: er is niks mooiers op voetbalgebied! Een volle Kuip, een super sfeer en tegenwoordig ook weer goed voetbal. Genieten geblazen.

Er is goed nieuws voor Boris en mij, want Viva La Vida is van de playlist af. Ik kon en kan het nummer echt niet aanhoren. Wat een commerciële bagger is het eigenlijk zeg. Zo zoetsappig. Is dit de Chris Martin van de eerste 2 Coldplay albums?! Het kan haast niet. Sinds Gwyneth Paltrow zijn depressie heeft vervangen, zijn de titels gewijzigd in Viva La Vida en de muziek deels bergafwaarts gegaan.
Ik moet zeggen dat dit album dan ook wel weer beter is dan de vorige, maar dat was ook niet zo moeilijk. Hier staan wel een paar aardige tracks op, maar ik schrik van mijn score: gauw verlaagd naar 3,0* (gemiddeld).

Ik ben zowel van een volle kuip als wel van dit album bijzonder gecharmeerd.

Ik overweeg hier zelfs een halve ster/punt aan toe te voegen.
Maar hun Magnum Opus blijft toch A Rush Of Blood wat mij betreft.

Wat "voetbalhumor" verwijderd

Net 2 (?) dagen begonnen en Viva La Vida: Lost zijn de teksten! Yes, denkt VanDeGriend!

Ja..nu heb ik spijt...t was inderdaad haast poezie...

Beter dan de gemiddelde songtekst in 2009!

Humor in een Coldplaytopic? Dat kan toch niet.

Coldplay moet je bloedserieus nemen, dat doen ze immer zelf ook.

Hé Willie van Porcupine Tree: jij bent het!

Ik vraag me af hoe serieus Coldplay zichzelf tegenwoordig neemt. Ze doen alsof, maar inmiddels zijn ze een millions selling band geworden. Ik krijg het idee dat ze dat echt belangrijk vinden en dat dit zo invloed heeft op hun songmateriaal: het is een stuk commerciëler geworden allemaal.

coldplay is hier nadrukkelijk bezig hun "unforgettable fire" te maken. En dat gaat ze niet onaardig af. Weinig slechte tracks, Chris Martin zit niet meer zo vreselijk te jank-zingen. En er staan uitschieters op als Violet Hill en Cemetries of London. Een echte fan zal ik wel nooit worden , maar dits is imo stukken beter als alles wat ze hiervoor uitbrachten. Als ik parachutes terugluister krijg ik echt kromme tenen van het gejank en de middelmatige songs, ik had niet gedacht dat ik een coldplay plaat nog zo goed zou kunnen pruimen...

het zal vast al eerder gepost zijn , maar jammer dat life in technicolor 2 er niet op staat , had 1 van de hoogtepunten van het album geweest

Jep It's me

Maar commercieel zijn alle bands, immers wil iedereen geld verdienen met zijn muziek . De vraag is dan in hoeverre je concessies wil doen en in het geval van Coldplay is dat nogal veel . Alles voor de jankende huisvrouwen toch?

Maar toch krijg ik bij Chris Martin vaak het idee dat hij het bloedserieus neemt, voor dit album liet hij al doorschemeren dat ze totaal wat anders gingen doen en dat het het beste album ooit ging worden, dat lijkt me toch redelijk serieus.