Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Natuurlijk is Coldplay commercieel (ALLE muziek dat op CD verschijnt is commercieel) en is Coldplay serieus bedoeld maar deze band klinkt wel eerlijk, geloofwaardig en bezield. Met "Viva La Vida Or Death and All His Friends" slaat Coldplay de goede richting in, al vind ik "A Rush Of Blood" nog steeds hun beste album.

Ik vond dat Willie het boven jou wel goed formuleerde. Iedereen wil geld verdienen met zijn muziek, de vraag is alleen in hoeverre je concessies doet aan je muziek tov die commercie. Maak je de songs (heel) makkelijk beluisterbaar en draaibaar voor de radio bijvoorbeeld. En ook ik vind dat Coldplay sinds hun 3e album flinke concessies doet in die richting. Dat gaat ten koste van de kwaliteit, zeker bij de singles. Sommige albumnummers zijn nog van de 'oudewetse' Coldplay standaard (van de eerste 2 albums). Het niveauverschil tussen de eerste 2 albums en de 2 laatsten vind ik nogal fors. Ik vind het echt jammer.

Wat een verademing! Eindelijk een echt goed album van Coldplay. Met een stevige hand van Brian Eno klinkt Coldplay eindelijk zo, dat ik ze ook leuk vind! Wat een heerlijk plaat!

Viva La Vida is het minst commerciële album van allemaal. Toegegeven, Viva La Vida (de single) is radio-kant-en-klaar, maar van de overige songs kun je dat niet bepaald zeggen.

De muziek van Coldplay is niet erg experimenteel of ontoegankelijk (is voor mij ook geen synoniem van kwaliteit) maar het is zeker geen hap-slik-weg-pop zoals de meeste huidige hitparadedeuntjes. Coldplay brengt intelligente, doordachte en eerlijke pop die tevens vrij gemakkelijk in het oor ligt waardoor ze inslaat bij een breed publiek.

Dat zijn nog eens wijze woorden!

Volgens mij gaf je net de omschrijving voor Belle & Sebastian.

Dat meen je toch niet he?
De eerste 2 albums van Coldplay zijn een stuk minder commercieel dan dit album. Ze staan kwalitatief ook overal een stuk hoger aangeschreven en hoog in allerlei toplijsten, zoals de top 250 van Musicmeter. Wat klopt is dat dit album wel minder commercieel is dan het vorige.
Waar ik me dan ook weer over verbaas, is jouw uitspraak dat alleen Viva La Vida radio-kant-en-klaar is: moet ik daar nou echt serieus op ingaan? Ik zou zeggen: zet de cd nog eens aan.

Het feit dat ze hoog in de top 250 staan heeft natuurlijk niets te maken met commercialiteit. Kwaliteit en commercialiteit zijn twee verschillende begrippen. Dus dat vind ik geen argument, beste West.

Ook ik vind de eerste twee albums hun beste, die bulken van de mooie songs die het ook op de radio nog eens fantastsich mooi doen. Dat geldt toch zeker veel minder voor hun laatste album? Coldplay experimenteert hier juist veel meer dan op de vorige platen. De bekende songstructueren worden overhoop gehaald en kon van de eerste albums zowat ieder nummer wel voor een single realese in aanmerking, hier zijn dat er maar enkelen.

Ik zou zeggen, zet 'm zelf ook nog eens op! Want ik kan hier geen geijkte hinsingles als Clocks, In My Place of Yellow ontdekken.

Ik vind het knap dat Codplay het eens over een andere boeg gooit. Blijf ook dit weer een topalbum vinden!

Ik vind het sowieso onzin als men begint over "te commercieel" enzo.

Volgens mij is het zo dat als je een cd op de markt brengt, je al commercieel bent... Want je wilt verkopen, geld verdienen etc etc.. Ik hoef het niet uit te leggen, toch?
Het is wel een heel populaire uitspraak om te gebruiken als een band "te groot" wordt...

het is bij deze cd wel even bekijken waar sara de mosterd haalt.

Sara?

ach hier boven zaten zo spreekwoorden te verhaspelen ik dacht. ik doe eens mee. nee maar even serieus ik vraag me eerlijk af welke cd hier op lijken. ver weg doet deze cd me aan sowing the seeds of love van tears for fears denken.

Dat moet dan wel HEEL ver weg zijn...

Kan je je gedachte onderbouwen? Ben ik wel heel erg benieuwd naar.

Of zeg je nu eigenlijk dat dit album nergens op lijkt (als we toch met woordspelingen bezig zijn...)

ik heb het niet over het nummer seeds of love maar het album dat moet duidelijk zijn. ik zeg ook heel ver weg het is niet direct beïnvloed of zo. viva la vida heeft echter net als seeds of love heel effectief gebruik gemaakt van wereldinvloeden om binnen pop een bombastisch maar geweldig album te maken. ook op een heel andere manier maar goed. mischien een rare ascoiatie maar goed het doet mij er wel eens aan denken.

Het zijn alletwee topalbums...verder hoor ik niet veel overeenkomsten.

Grotendeels geweldig, maar als complete plaat niet zo solid als de eerste twee (a drie). Van deze is ongeveer de helft echt goed, en ook vernieuwend, origineel en zeker gedurfd. Maar er staan ook wat mindere nummers op, vooral na de komst van de laatste versie met bonustoevoegingen (Of moet ik die niet meenemen in deze beoordeling?). Daarvan vind ik alleen Life in Technicolor II echt goed van.

Ik vond Life In Technicolor II juist een beetje tegenvallen.
Overbodig.
Voor mij blijft het de openings- en slottune van Viva La Vida.
In die vorm is dit nummer perfect.

Off topic berichten verwijderd en bericht verplaatst naar Coldplay

Inderdaad: alle gekheid op een polstokkie over de sloot naar de oude koeien!

Ik ben het met Frisoboei eens dat de helft goed, origineel en gedurfd is. Maar de andere helft vind ik vrij simpele nogal populaire popmuziek die makkelijk op de radio te draaien is. En die nummers kwamen ook vorig jaar bij hun concert natuurlijk ook voorbij: daardoor vond ik het concert toch minder.

Ach, nummers van de eerste twee albums zijn net zo goed makkelijk te behappen door radioluisteraars, en die geef je dan wel 5 sterren. Dat vind ik dus nogal een zwak argument.

De populaire nummers van dit album als Lost! en Viva La Vida vind ik nog altijd goed te pruimen en doen voor mij weinig onder aan het gemiddelde nummer van de eerste twee albums, mede omdat ik uit vrije wil nooit de radio aanzet, mocht ik dat wel doen was ik ze wss allang beu geweest..

Het is geen zwak argument: ik vind namelijk de singles / meer 'populaire' nummers van de eerste twee albums vele malen beter dan die van dit album, zoals Lost & Viva La Vida (dat vind ik echt een gedrocht). En dan kom je dus echt niet meer op 5,0* uit.

Daarmee gaf je mij het idee dat je de populaire songs van dit album niks vindt omdat het populaire muziek is die makkelijk op de radio te draaien is . Maar ik snap wat je bedoelt, al ben ik het er niet mee eens.

Coldplay's mindste. Ik vind Viva La Vida een van de minste Coldplay songs. Ik vond hem in het begin toch nog wel aardig maar later werd ie gewoon te vaak gedraaid op de radio. Daarom hou ik veel meer van Alternatieve Muziek (KinkFM; met Jan Douwe Kroeske ).

Toch heeft dit album wel wat. Violet Hill is een heel mooi nummer alleen is het zo snel afgelopen. Het refrein is ook heel goed alleen hadden ze bij het einde van het liedje wat langer door mogen gaan met die piano en zang. En Death and All His Friends vind ik toch nog het mooiste.

Coldplay is altijd al commercieel geweest maar Parachutes en A Rush of Blood To The Head vind ik toch nog het beste.

Naar mijn mening een enorm sterke plaat met goede teksten. Het heerlijke instrumentele begin "Life in Technicolor" is alvast prachtig, met de vocalen van Chris Martin is het nog mooier (die staat echter alleen op Prospekt's March). "Lost" is een verslavend nummer waar ik helaas de teksten niet op het niveau vind als sommige oudere nummers van Coldplay. "Cemeteries of London" luistert lekker weg maar is verder niet al te veel bijzonders. "42" lijkt wat meer op het oudere materiaal van Coldplay en is dan ook erg rustig.

"Lovers in Japan" is opnieuw een single die erg goed klinkt, met als verborgen deel "Reign of Love" die erg rustig in het oor ligt. Het eerste gedeeltelijke titelnummer "Viva La Vida" is heel anders dan het vorige werk van Coldplay en is erg goed, maar helaas te vaak gedraaid door de radio waardoor ik deze toch het liefste skip. "Violet Hill" is erg gedurfd en dat kan ik dan ook wel weer waarderen. Ook al vind ik het geen toptrack, zeker niet bij de eerste beluistering.

Als je een beetje van radiomuziek houdt zoals ik dat doe, dan zul je van dit album genieten. Het is verder gewoon (alweer) een goede plaat van Coldplay met als verschil dat de falsetto van Chris Martin hier geen rol speelt in het verhaal. Dat is na 3 albums ook wel eens fijn. Commercieel of niet, ik vind het een goede plaat.

Als er iets slecht is aan deze plaat zijn het wel de soms tenenkrommende teksten.

nooit problemen gehad met de teksten hoor. ze zijn niet overweldigend mooi maar ontstijgen toch met gemak de top 40 standaard.,

Dat vond ik eigenlijk wel meevallen, zeker als je het naast de meeste andere "groot verkochte" mainstream-albums neerlegt. Zet maar eens een Lady GaGa of Shania Twain plaat op dan snap je wat ik bedoel. Maar in vergelijking met de vorige platen van Coldplay zijn de teksten inderdaad van een minder hoog niveau, je vind hier dan ook geen "Fix You" of "Trouble". Ach ja.

Ja, als we alles even naast Lady GaGa gaan leggen wordt het helemaal een vrijbrief om geen goede teksten meer te schrijven Maar oké, het moet helaas vergeleken worden met de top-40 muziek en dan is de conclusie snel getrokken dat het wel beter is dan menig artiest in deze toplijst. Ach ja..

Euhm nee, Viva la vida mag blij zijn als ze meekomt in dat circus.

Hoewel, ik ben niet op de hoogte van de top40, maar schrok me vorige keer dood toen ik de single van La roux hoorde, daarmee kan zelfs Viva la vida de strijd wel aan, maar dat zegt eigenlijk niets.