Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Helemaal mee eens. Als schijfje is ie maar ergerlijk kort. Gelukkig ken ik m niet anders dan met de Prospekt's March EP erdoorheen (ik luister mijn CD zelden en pak liever de mp3s), en dan duurt ie precies lang genoeg.

Op elke plaat van Coldplay staan geweldige tracks!!

Maar dit album is echt af!!
Alles klopt gewoon aan dit album!

Ben wel heel erg benieuwd naar de opvolger!!
Eerste single "Every Teardrop Is A Waterfall" vind ik echt waardeloos!!
"Paradise" klinkt al een heel stuk aangenamer!!

We wachten af!!

Dit album is toch wel weer heel anders dan voorganger X&Y. Meer richting hun oudere sound hoor ik vaak. Daar ben ik het dan weer niet zo mee eens. Bij vlagen misschien maar dit album staat toch redelijk op zichzelf. De singles zijn wat mij betreft de hoogtepunten maar ook de overige nummers zijn het aanhoren waard. X&Y blijft echter mijn Coldplay favoriet en dat zie ik ook niet snel veranderen eerlijk gezegd.

Ben ik de enige die het hoort of lijkt het begin van 42 echt heel erg op Ruled by Secrecy van Muse?

Ik dacht dat ik dat altijd verkeerd hoorde chevy93, maar ik vind het er ook heel erg op lijken.
Ik vind dat nog steeds een van de beste nummers van Viva La Vida.

Het beste album van Coldplay. Alle nummers op deze plaat zijn prachtstukken. Zeker de 5 sterren waard.

Het bevreemd mij enigszins dat Yes / Chinese Sleep Chant helemaal onderaan staat. Ik vind het een schitterend nummer. Vooral Chinenese Sleep Chant is Coldplay op zijn best.

Zo verbaast het mij dat Death and All His Friends niet hoger staat, wat een geweldige climax blijft dat toch altijd wanneer die maatsoort verandert en Martin vol overgave begint te zingen. Sowieso vind ik dit album echt zeer sterk als het gaat om opbouwen van sfeer; waar voorheen nummers van Coldplay op zichzelf erg sterk waren maar ik gewoon minder vaak naar de bijbehorende cd greep, blijf ik deze nog altijd draaien. Precies uitleggen kan ik het niet, maar de nummers sluiten gewoon erg goed op elkaar aan. Ook het platgedraaide Viva la Vida valt in deze tracklist nog altijd goed te verteren. Ongelofelijk als je bedenkt met wat voor afknapper ze hierna kwamen.

Heerlijke muziek.
In één woord: Perfect!

Deze laatst maar weer opgezet toen Mylo Xyloto z'on grote teleurstelling bleek. Toen deze uitkwam had ik er nogal een gemengd gevoel erover:

- ik vond hem veel te kort;
- de 'bij' nummers deden en doen me niets.

Aan de lengte van het album kan je weinig doen, maar ik heb bij het rippen van de CD de bijnummers er maar lekker afgelaten en dan heb je een wereld-CD

Het begint allemaal heel lekker met Life In Technicolor Cemeteries of London. Lost vind ik persoonlijk een wat minder nummer (in gedachten verwacht ik elk moment die irritante Jay-Z erdoor heen).

Dan 42. Dat is een soort mini Bohemian Rhapsody op zijn Coldplays. Ik heb altijd het idee dat het nummer tweemaal zo lang duurt dan het in werkelijkheid duurt. Het heeft wel wat, al doet de pianolijn aan het begin me op de een of andere manier denken aan Imagine van John Lennon.

Dan volgt het hoogtepunt van het album. Lovers in Japan is een heerlijk up-tempo nummer en Yes is mijn absolute favoriet van dit album (ik ben afwijkend zie ik in het stemgedrag). Achteraf bekeken vind ik Yes het voorbeeld hoe de chemie tussen Coldplay en Brian Eno had moeten klinken op Mylo Xyloto. Experimenteel maar toch klinkt het als Coldplay! Er zit zoveel spanning opgesloten in het nummer, de opbouw is heerlijk. Affijn....een van mijn favoriete Coldplay-nummers ooit.

Dan de 2 bekendste nummers. Viva La Vida en Violet Hill. Tja.....toen ze uitkwamen vond ik ze geweldig, maar gewoon te vaak gehoord en de nummers zijn niet verrassend genoeg om ze na zoveel luisterbeurten nog spannend te vinden.

Strawberry Swing dan. Tja.....ook experimenteel maar het blijft totaal niet hangen bij mij. Het minste nummer.

De afsluiter is daarentegen helemaal geweldig. Death And All Of His Friends is een van de betere nummers die Coldplay gemaakt heeft. Samen met Yes de favoriet!

Deze is de beste van coldplay
Prachtige opener en prachtige afsluiter

Persoonlijk vind ik dit niet het beste album van Coldplay, maar gewoon een goed album die net iets beter is dan X&Y en veel beter dan Mylo Xyloto. Alleen jammer van Life in Technicolor en Viva La Vida, ik heb er blijkbaar een trauma aan overgehouden. Op de één of andere reden voel ik me er altijd slecht bij.

Vond dit album maar matig, wat mij betreft duidelijke achteruitgang ten opzichte van X&Y. Mylo Xyloto gaat hier nog een stapje in verder en komt niet meer aan een voldoende wat mij betreft. Viva La Vida and Death of All His Friends vind ik niet spannend genoeg, niet bijzonder en vooral niets nieuws brengen. De commerciële nummers vind ik drie keer niks en de rest is wat mij betreft middelmatig. Het laatste nummer maakt het een en ander goed, maar de rest kan me niet bekoren. 3*

Vind jij commerciel automatisch slecht? Diep het eens wat uit. Waarom is het nummer slecht?

Viva La Vida is niet slecht, het is gewoon een blij pop-liedje, zoals vele gemaakt. Prima toch als je daar van houdt? Hij zal bedoelen dat het "slecht" is voor het kunnen van Coldplay, als je ziet welk niveau ze ooit hebben aangetikt.

Ik heb niet gezegd dat commercieel slecht is. Ik zei dat ik de singles, ofwel commerciële nummers, op dit album maar mweh vind. Dat is natuurlijk iets anders dan zeggen dat alle commerciële nummers meteen slecht zijn. Van Speed of Sound kan ik bijvoorbeeld wel genieten, of Clocks.

Inderdaad, ik vind dit een flinke teleurstelling als je ziet wat voor mooie albums ze hebben gemaakt, de eerste twee dus en wat mij betreft vooral Parachutes. Die koortjes op dit album, die het geluid zo 'groots' maken, storen me ook. Bijvoorbeeld bij Viva la Vida. Sorry, maar wat een mee-blèr nummer is dat zeg! En zo komt dat steeds vaker voor in Coldplays albums. Ook op de nieuwe, in Paradise om maar iets te noemen. Ze kunnen beter dan dat.

Ik heb deze nog eens beluisterd en ik begin hem serieus minder te vinden, Cemeteries of Londen, 42 en Yes kunnen me echt niet boeien en ik ze skip ze telkens. maar hij blijft de beste van Coldplay.

Ho ho, dat is nog altijd maar jouw mening...

natuurlijk, wiens mening zou het anders zijn

Nou, dat snap ik heus dat het jouw mening is. Maar "het blijft de beste Coldplay" komt over alsof dat een algemene waarheid is. Ik vind het een van hun minste.

Het was niet de bedoeling om het over te laten komen als een algemene waarheid, die bestaan overigens niet in de muziek, het is gewoon mijn mening.

Soms moet je gewoon even afstand doen van een plaat. Zo kon ik Viva la Vida even echt niet aanhoren eind 2008. Overal werd je dood gegooid met dat nummer. Langzaam aan ben ik ook steeds meer van Clocks gaan genieten en nu is Viva la Vida eenzelfde lot beschonken. Prachtig, hoe muziek je opeens weer kan laten genieten, nadat je het eigenlijk al had opgegeven.

Sowieso staat het album bomvol materiaal die niet onder hoeft te doen voor het beste van Parachutes en Rush of Blood.

Vaker draaien wordt het nieuwe devies van deze plaat en dan gaat dit ooit een heuse topfavoriet worden. Ik weet het zeker!

42

Ja maar toch mis ik de frisheid en velheid van A rush of blood to the head !
ondanks dat, vind ik dit een uitstekende cd...

Als iedereen iedere keer erbij moet zetten 'naar mijn mening' of 'vind ik' of 'persoonlijk', tja, dat gaat ook niet. Het is een discussiesite voor liefhebbers, dat impliceert al direct 'mening'. Alles wat wordt geplaatst bij albums is persoonlijk.

Eigenlijk zo'n misse plaat nog niet. De twee langste nummers zijn jammer genoeg saai, langdradig en slaapverwekkend. Ook Cemeteries en twee laatste nummers zijn maar matig. Aan de andere kant wel een catchy single, en zelfs twee goede tracks (nee maar!): 42 en Lost. Violet Hill is wel leuk...

3 sterren. Soms wordt Coldplay gigantisch afgekraakt. Hoge bomen vangen veel wind zeker. En toch, terechte kritiek dat hun ommedraai richting commercieel publiek lelijk uitgevallen is. De eerste plaat blijft de beste.

Een van de beste albums uit gemaakt, en zeker beste plaat van een van de beste bands ter wereld coldplay.
Met de nummers als Yes, Viva La Vida ,Death and All His Friends zijn ze terug met en wat een minderen album x&y, maar met een van de beste nummers ooit in mij ogen is toch van coldplay, The Escapist maakt het album zo goed als af sluiter van deze prachtige cd.

Dit album is m.i. het meest evenwichtige van wat ze tot nu toe hebben uitgebracht. Rustige opgebouwde nummers, i.c.m. stadionvullers en genoeg ruimte voor wat eigens wat dit album weer onderscheid van de voorgaande. De stem van Chris Martin blijf ik niet echt mooi vinden en dit is denk ik ook het album waar het meeste kans van slagen is om leentjebuur te achterhalen wat thema's of lijnen betreft. Wat beste band, beste album etc.betreft dat is zo relatief en subjectief als maar zijn kan. Het doet mij denken aan iemand die zegt als ik ergens naar toe ga, doet het altijd regenen, terwijl de buurman tegelijkertijd vertrekt en zegt als ik ergens naar toe ga schijnt altijd de zon.

Ligt bij de bekende muziekwinkel Blokker voor 3,99 euro in de bak. In de 10 tracks uitvoering.

Dat de instrumentale opener Life in Technicolor zelfs al van bijzonder hoog niveau is zegt genoeg over het album Viva La Vida or Death and All His Friends. Er staat geen slecht nummer. Het is allemaal van een hoog niveau en bijzonder variërend. Het prachtig opbouwende nummer Death and All His Friends is mijn favoriet, maar ook popnummers als Viva La Vida en Lost! zijn geniaal. Een parel!

Daar zag ik deze ook liggen, en dacht van mwoaa laat ik deze band nog een keer een kans geven. 4 euro is ook maar weinig, maar dit album valt me zeker niet tegen, heb hem nu opstaan op deze zonnige zondagochtend, maar vind het wel aangename kamermuziek zo op de vroege morgen. Wat me wel opvalt ten opzichte van Rush of Paracutes is dat het sfeervoller is gemaakt het gehele album door, dit is er eentje die je volledig moet horen, en t.o.v die andere 2 minder singles opstaan. Die andere 2 heb ik beiden org gehad, maar heb ik maar weggedaan, vond het vaak toch teveel van hetzelfde klinken. Deze is wel lekker voor op de achtergrond, maar bewuste luistermuziek zal het voor mij niet snel worden.

1 album van Coldplay vind ik trouwens meer dan zat om org in huis te hebben, maar de band is zo groot en bekend dat je er eigenlijk wel 1 album van in huis zou moeten hebben liggen, als de prijs maar een beetje meezit.