Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

X&Y een groeialbum? Coldplay is alles behalve een band die pas goed wordt na vele malen luisteren; het is er juist eentje die je makkelijk weg kan luisteren, en op het simpel luisterbare gebied haar succes pakt. Een groeialbum zou ik het absoluut niet snel noemen..

Echt groeien is het niet, maar bij een band als Coldplay ben je gewend dat alles na 1x luisteren al op z'n plaats valt, althans, bij hun eerste 2 platen is dat zo. Bij X & Y is het gewoon een feit dat het pas na 3 à 5 x luisteren prijsgeeft, het luistert alsnog makkelijk weg maar velen laten de plaat na 1x liggen denk ik. Echt een groeialbum is het niet maar het is zeker de ontoegankelijkste van Coldplay vind ik.

Een feit kun je het nooit noemen natuurlijk, Snoeperd, maar ik moet zeggen dat ik X&Y aan het begin nogal leeg en saai vond. Later ontdekte ik echter de schoonheid van de nummers. A Message is nu mijn favoriete Coldplay nummer en dat duurde echt even. Maar we zitten bij een ander album, hè

Ja, bij 'Viva La Vida Or Death And All His Friends'. Een album dat wel een plaatsje in de geschiedenisboeken verdient, vooral omdat 'Viva La Vida' zo'n anthem is. Bij ons in België op Rock Werchter was het naar het schijnt echt adembenemend, en ik neem aan dat het in Nederland ook wel eens is voorgevallen (bijvoorbeeld Pinkpop, maar ik ken niet zoveel festivals in Nederland ).

Zoals je hebt kunnen lezen heb ik 4 albuns en de live dvd en cd dus ken hem.
Volgens mij heb ik die hoger gewaardeerd dan deze.
Dus je pleidooi hoef je niet tegen mij te houden hoor!

Life in Technicolor

Album een tijdje niet gedraaid... was na de show in Ahoy nogal teleurgesteld, en heb t even links laten liggen.

maar... ben m nu weer aan spelen, en hij is echt gegroeid! Mooi album!!

Mooi, destijds verrassend album van Coldplay! Uitschieters zijn voor mij nog steeds Cemetries of Londen en Violet Hill... maar ook de wereldse invloeden in Lovers in Japan, Yes en Strawberry Swing mogen er zijn..!

Dit album net in de auto nog eens beluisterd. En deze blijft tijdloos net als de andere albums van coldplay! Al heb ik in Viva La Vida eigenlijk nooit iets bijzonders gezien.. deze skip ik niet omdat ik deze al te vaak heb gehoord, maar naar mijn mening is het overgrote deel van het album beter dan Viva La Vida! Maarjah, smaken verschillen.

Ik heb deze samen met Prospekt March in één bundeltje. Zo is Viva La Vida Or Death and All His Friends pas écht af!

Persoonlijk vind ik dit een zeer matig album. Zowel ritmisch als qua gevoel genereert het bij mij amper effect. In potentie staan er een aantal hits op dit album, maar in tegenstelling tot het eerdere werk, doet het mij vrij weinig. Ik ben zeer benieuwd of Coldplay zich kan herpakken met een volgend album, zonder dat het een kopie zal zijn van met name het tweede album.

Tja, Coldplay neigt meer en meer naar stadionrock.. Is dit slecht? Neen. Wel hebben ze hiermee een beetje hun charme verloren. Blijft goede muziek, maar haalt het in mijn oren bij lange na niet bij hun eerste twee platen.

3,5*

Stadionrock? Da's juist één element dat ik (behalve in Viva la vida, dat ik samen met Death and all his friends ook het minste nummer van de plaat vind) op deze cd echt niet kan terugvinden... of ligt dat aan mij?

Leuk album, maar het kan alsnog niet tippen aan hun eerdere albums!

Eigenlijk is dit best een goed album, maar de hype die er speelde 3 jaar geleden heeft me (onbewust?)
een slecht gevoel gegeven over dit album. Ik ben ook begonnen met 3 schamele sterretjes...

Nu, 3 jaar later, is dit gewoon een goed album. Het moet het vooral hebben van de minder bekende nummers. Strawberry Swing en Death and All His Friend zijn opeens voor mijn gevoel een van de betere nummers van 2008. En akoestisch is Lost ook niet eens zo slecht. Het kan raar lopen

Inderdaad. Na al het commercie/hype/overschat gedoe blijkt dit voor mij gewoon een steengoed album te zijn.

Ik heb wel nooit gesnapt waarom deze Coldplay terug een stap in de goeie richting vond. Terwil ik fan was van X&Y vond ik net deze een miskleun en haakte ik af. Misschien nog eens een nieuwe kans geven? Maar ik mijd bewust singles, die hebben we toch honderden keren op de radio gehoord bij een groep als deze. Ik merk dat hun niet-singles zeker niet altijd de minste songs zijn overigens..

Dat laatste druk je wel erg voorzichtig uit, vaak zijn mijn favorieten niet de singles.

Death and all his Friends

Violet Hill Kan ik blijven draaien, verveelt niet, beste nummer van de plaat.

Naast Elbow de beste band van dit moment.

Grappig, ineens doet Lost! me erg sterk denken aan Venus in Furs van The Velvet Underground. Misschien vergezocht, maar hoort iemand anders het ook?

Ik ken Venus in Furs niet zo goed, maar nu ik dat nummer even opnieuw heb beluisterd snap ik de associatie met Lost! wel, Niels. Die gitaren hebben wel een vergelijkbare sound. Maar vergezocht is het wel

En wat Coldplay's singles betreft: Op de meeste van hun albums vind ik de singles toch echt wel tot de beste nummers behoren. En dat is op dit album ook zeker het geval. De enige uitzondering op deze regel is X&Y, wat sowieso een beetje het buitenbeentje van de Coldplay-familie is.

Berichten verplaatst naar Coldplay

Berichten verplaatst naar Coldplay

Niet echt, maar misschien moet ik beide nummers nog eens goed luisteren.

Deze vind ik dan iets minder als de voorgangers. Ik denk dat ik hem nog een paar luisterbeurten moet gunnen voor een echt oordeel te kunnen geven.

Check dan zeker de nummers '42' en 'Cemeteries of London' !

Ik heb alle albums van Coldplay, maar ik kan er nog steeds niet warm of koud van worden. Het zal ongetwijfeld aan mij liggen maar waar alle ophef (inmiddels) al weer tien jaar vandaan komt, het is mij een raadsel.

Bij tijd en wijle is het niet onaardig en duidelijk herkenbaar zoals de titeltrack.

Maar het mist bezieling, kracht en overtuiging. Toevalligerwijs (of niet) draaide ik voor dit album Machine head van Deep purple (1972), daar zou Coldplay nog heel wat van kunnen leren. Op allerlei terreinen overigens, zang, instrumentatie. Ook inzake het schrijven van een degelijke song zou er behoorlijk wat van DP kunnen worden opgestoken.

Maar ja, Deep purple is ouder dan 40 jaar en Coldplay van nu en anders dan in de tijd van de oude hardrockband (waar een enorme onderlinge concurrentie was) is Coldplay met één oog al gauw koning in het land der blinden.

Enige vordering ten opzichte van de voorgaande albums van Coldplay hoor ik er verder ook niet aan af dus de vraag is waar dit allemaal nog toe gaat leiden, zeker als we blijkbaar het mooiste al hebben gehad.

Ik vind dit een zwaar tegenvallende plaat, de band had me te pakken met haar 2 eerste albums waarop alles nog puur, warm en authentiek klonk ( Trouble, Sparks, Warning Sign, Politik). Daarna kreeg Chris Martin wat last van ' Bono' neigingen en ging de wereldverbeteraar uithangen, wat in mijn ogen de kwaliteit van de muziek niet ten goede is gekomen.

X & Y vond ik al niet te behappen, waarbij de stem van Chris me steeds meer ging irriteren (Fix You...brrrr). En waar alle ophef over de single Viva La Vida vanaf het begin vandaam kwam probeer ik nog steeds te begrijpen. Typisch doorsnee plaatje, helaas. Slechts twee goede nummers op dit album: Violet Hill en Death And All His Friends.

Ik ben definitief afgehaakt...

Heerlijke plaat man. Van begin tot het einde. Jammer dat er 'maar' 10 nummers op staan.