menu

The Cure - Pornography (1982)

mijn stem
4,03 (879)
879 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction

  1. One Hundred Years (6:40)
  2. A Short Term Effect (4:22)
  3. The Hanging Garden (4:33)
  4. Siamese Twins (5:29)
  5. The Figurehead (6:15)
  6. A Strange Day (5:04)
  7. Cold (4:26)
  8. Pornography (6:27)
  9. Break [Group Home Demo] * (2:11)
  10. Demise [Studio Demo] * (2:10)
  11. Temptation [Studio Demo] * (4:01)
  12. The Figurehead [Studio Demo] * (6:12)
  13. The Hanging Garden [Studio Demo] * (5:30)
  14. One Hundred Years [Studio Demo] * (7:01)
  15. Airlock: The Soundtrack * (13:07)
  16. Cold [Live] * (3:55)
  17. A Strange Day [Live] * (4:05)
  18. Pornography [Live] * (5:56)
  19. All Mine [Live] * (2:55)
  20. A Short Term Effect [Live] * (4:06)
  21. Siamese Twins [Live] * (6:03)
  22. Temptation Two [AKA LGTB) (RS Studio Demo] * (3:58)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 43:16 (1:54:26)
zoeken in:
Robertus
dazzler schreef:
(quote)

De opvolger is volgens mij het psychedelische en best nog intrigerende The Top.

De drie singles daartussen waren uitstapjes richting hitparade
die omwille van hun succes verzameld werden op Japanese Whispers.

Vanaf The Head on the Door kiest The Cure bewust voor die laatste optie.
En dat is geen waardeoordeel: stonden de hitparades maar vol van deze muziek.


Klopt inderdaad. The Top is het eerstvolgende reguliere album. Ik doelde vooral op het enorme contrast tussen de laatste song van Pornography en de eerstvolgende officiële (single)release Let's Go To Bed. (Ik laat voor het gemak de embryonale versie van Lament, haastig in elkaar geknutseld door Smith en Steve Severin, nog even buiten beschouwing; die verscheen daar nog vlak voor).

Helemaal eens met je laatste zin overigens; The Head On The Door is voor mij het schoolvoorbeeld van luchtige kwaliteitspop met gewicht. Klinkt onwaarschijnlijk, maar daarom is hij ook zo goed

avatar van bikkel2
4,5
Halfje er bij. Bijzonder album. Groeier.

avatar van Funky Bookie
4,5
bikkel2 schreef:
Zware kost dit album van The Cure. Wel een indrukwekkend geheel.
Onheilspellende zware ritmes, de neurotische voordrachten van Robert Smith, en waar op de vorige albums de backinginstrumenten veel meer achter in de mix zaten, zijn ze nu veel prominenter voorin te vinden.
Zo komt het hele gebeuren als een heftige thriller op je af. Onheilspellend en donker.
Weinig kans op enige rustpuntjes. Een album die focus vereist en waar je continue geconfronteerd wordt met gitzwarte lyrics en de overdonderende sound.
Seventeen Seconds klonk als een wandeling op een herfstdag in een rustig bos.
Op Pornography heeft dat bos zich tegen je gekeerd en verdwaal je in de storm en duisternis.

Ik moet er nog steeds aan wennen. Maar het is wel een originele, hele goede plaat.


Eigenlijk had ik het niet beter kunnen bedenken!

avatar van the crook
Dat muziek is als wijn bewijst Pornograpy nog maar eens.
Vroeger niet te pruimen, maar nu bij iedere draaibeurt beter en beter!

4,0
Een heel zwaar album van the Cure. In de jaren 80 één van mijn favoriete bands. Ik weet nog goed dat ik in de Doelen was bij 'The Pornography-tour. Dat optreden was wisselend. Gestart met een kunstzinnige film a la Yoko Ono, waar niemand ook maar een touw aan vast kon knopen en na een tijdje beantwoord werd met luid gejoel en boe geroep. Pa na een hele tijd kwam the Cure op het podium met een bijzonder irritante lichtshow. Ik zat in een wolk van wiet rook, niet van mijzelf, maar van wat gasten achter mij. Dat kon en mocht toen nog. Zo wie zo wat vreemd om met deze band in de chique Doelen te zitten. Elly de Waard was redelijk negatief over dit concert in een verslag in een krant. Maar het gaat om de muziek en die was prachtig. Het hele album werd gespeeld. One hundred years en The hanging garden blijven prachtig.
Toch blijft dit een curieus album. Na het minimalistische Faith en Seventeen Seconds, en daarna de veel commerciëlere en vrolijke albums is dit echt een duister en donker statement. De muziek is ook angstaanjagender en dwingender. Het is geen album dat ik vaak nog draai, maar mede door het concert staat het wel in mijn geheugen gegrift.

the crook schreef:
Dat muziek is als wijn bewijst Pornograpy nog maar eens.
Vroeger niet te pruimen, maar nu bij iedere draaibeurt beter en beter!


Typisch kenmerk van te veel wijn: de mens wordt lankmoediger en minder scherp in zijn oordeel

avatar van Premonition
4,5
Teacher schreef:
Ik weet nog goed dat ik in de Doelen was bij 'The Pornography-tour. Dat optreden was wisselend. Gestart met een kunstzinnige film a la Yoko Ono, waar niemand ook maar een touw aan vast kon knopen en na een tijdje beantwoord werd met luid gejoel en boe geroep.


Ja, dat was Airlock, net als Carnage Visors voor de Faith-tour, gemaakt door de broer van Simon Gallup met muziek van Robert Smith en Simon Gallup. Airlock was nog bevreemdender dan Carnage Visors, omdat die film wel bij de entourage destijds paste (ze traden toen op in een circustent). Ik herinner me het concert in Utrecht, Vredenburg volgens mij, als koud en afstandelijk, heel anders dan mijn eerste concert in Leeuwarden een jaar eerder. Ik had het album nog niet eens gehoord, omdat deze net een paar dagen eerder was uitgekomen. Ik heb Pornography eerst ook niet kunnen waarderen, dat is pas later gekomen.

avatar van Johnny Marr
4,0
Tgoh, wat blijft dat titelnummer luguber, doch intrigerend. Eén van de vreemdste, meest donkere nummers die ik ooit heb gehoord.

Johnny Marr schreef:
Tgoh, wat blijft dat titelnummer luguber, doch intrigerend. Eén van de vreemdste, meest donkere nummers die ik ooit heb gehoord.


'k zou zeggen, blijf luisteren en ontdekken. Diamanda Galas (Litanies of Satan), Scott Walker (The Drift) al eens gehoord?

avatar van Johnny Marr
4,0
Mjuman schreef:
(quote)


'k zou zeggen, blijf luisteren en ontdekken. Diamanda Galas (Litanies of Satan), Scott Walker (The Drift) al eens gehoord?

Neen, maar zal ik dan wel nog kunnen slapen, beste Mjuman?

Johnny Marr schreef:
(quote)

Neen, maar zal ik dan wel nog kunnen slapen, beste Mjuman?


Vooruit schrijf ik een recept uit: één glas hiervan voor het slapengaan

https://static.ah.nl/static/gall/img_25839_Gall_500.png

Imo is dit album behoorlijk overgewaardeerd

avatar van Johnny Marr
4,0
Mjuman schreef:
(quote)


Vooruit schrijf ik een recept uit: één glas hiervan voor het slapengaan

Nee, ik ga niet op de zuip Mju, ik ben trouwens absoluut geen fan van whisky. Dat is meer iets voor mijn en uw goede vriend ArthurDZ

Johnny Marr schreef:
(quote)

Nee, ik ga niet op de zuip Mju, ik ben trouwens absoluut geen fan van whisky. Dat is meer iets voor mijn en uw goede vriend ArthurDZ


Begrijp ik meteen waar die "Z" vandaan komt

Niets voor niets zegt men: drink met mate(n)

Op een nuchtere maag zou ik dit album niet kunnen verdragen

avatar van Johnny Marr
4,0
Mjuman schreef:
(quote)

Op een nuchtere maag zou ik dit album niet kunnen verdragen


Ik heb een beetje hetzelfde. Ik vind het een erg goed album, doch die verhoging naar 4,5* komt er maar niet. Misschien toch een beetje té zwaar inderdaad. Hetzelfde verhaaltje bij Faith, al vind ik die nog ietsje beter dan Pornography. Ze hebben gewoon nog een paar betere albums, vind ik.

avatar van EttaJamesBrown
3,5
Ik heb zojuist het album nog maar eens een kans gegeven. Blijft een schuurderige relatie.

Het leukste was nog het moment dat twee brandweerauto's met sirenes mij passeerden: het paste perfect in het gejank van 100 Years. Het is dat de lichten ook zwaaiden anders had ik ze geen voorrang gegeven.

avatar van Thekillers87327
5,0
Geweldig donker album. Het rare is dat ik niet emotioneel wordt van deze muziek maar een soort acceptatie en rust voel terwijl het best duister is.
Beste nummers:
One hundred years
Siamese twins
Pornography

Jean-Maurice
Thekillers87327 schreef:
Geweldig donker album. Het rare is dat ik niet emotioneel wordt van deze muziek maar een soort acceptatie en rust voel terwijl het best duister is.


Herkenbaar!

avatar van reptile71
Thekillers87327 schreef:
Geweldig donker album. Het rare is dat ik niet emotioneel wordt van deze muziek maar een soort acceptatie en rust voel terwijl het best duister is.
Grappig, komt aardig overeen met mijn conclusie van 10 jaar geleden:
reptile71 schreef:
Ik zie het anders: bij Pornography voel ik juist zo'n lekkere energie die ik mis bij Faith, wat helemaal leeg en dood is voor mijn gevoel. Bij Pornography wordt de berusting in het lot tot een soort kunst der zwaarmoedigheid verheven. Daarom ga ik voor dit album.

avatar van Premonition
4,5
Nou, het album eindigt toch met: "I must fight this sickness, find a cure". Daar spreekt niet veel berusting uit imo (bij Robert Smith in ieder geval dan). Ben het wel eens dat Faith idd een leeg en doods gevoel oproept en ook meer berusting dan Pornography.

avatar van reptile71
Mwah, op Porn wordt het drama theatraal. Faith vind ik een gevaarlijkere fase, psychologisch gezien.

avatar van Chameleon Day
1,5
reptile71 schreef:
Mwah, op Porn wordt het drama theatraal.


Da's nou echt een "understatement". Sterkere zul je niet vinden...

avatar van reptile71
Chameleon Day schreef:
Da's nou echt een "understatement". Sterkere zul je niet vinden...
Aan je score te zien vind jij Jan Klaassen en Katrijn nog beter, maar deze vorm van bombast van The Cure vind ik dus echt fenomenaal. In die zin kan ik wel zeggen dat de albumtitel een understatement is: ik vind deze plaat opwindender dan Pornography.

avatar van Alicia
5,0
Nogmaals: punt...juh...gaaf album! Met alle plezier verplaats ik wéér die bank om ruimte te creëren. Echter met dit verschil dat de dansschoentjes plaats zullen maken voor zwarte kistjes.

avatar van frolunda
4,5
Mijn ideale kerst album voor dit jaar.

5,0
Echt the Cure ten voeten uit met een fenomenale Smith op gitaar!!!!Heerlijk zo gaan als een banaan na het vrij rustige Faith.

avatar van Thekillers87327
5,0
reptile71 schreef:
Mwah, op Porn wordt het drama theatraal. Faith vind ik een gevaarlijkere fase, psychologisch gezien.

Faith vind ik zelf persoonlijk de mindere van de 3 ( disintegration, pornography en dan Faith. Bij Faith ( wat naar mijn mening nog steeds een goede plaat is, slaan ze iets tever door met de sound waardoor het een.beetje saai wordt.

avatar van reptile71
Thekillers87327 schreef:
Faith vind ik zelf persoonlijk de mindere van de 3...

Van die 3 vind ik Faith ook het minst. Al zijn ze eigenlijk niet vergelijkbaar. Ik kan ook niet kiezen tussen Porn en Disintegration en wil ook niet kiezen. Al staat Disintegration in mijn top 10. Dat heeft ook te maken met mijn ervaring met dat album in 1989. De sound van Pornography vind ik ongeëvenaard vet in dit genre. Deze plaat zou net zo goed in mijn top 10 kunnen staan.

avatar van Thekillers87327
5,0
reptile71 schreef:
(quote)

Van die 3 vind ik Faith ook het minst. Al zijn ze eigenlijk niet vergelijkbaar. Ik kan ook niet kiezen tussen Porn en Disintegration en wil ook niet kiezen. Al staat Disintegration in mijn top 10. Dat heeft ook te maken met mijn ervaring met dat album in 1989. De sound van Pornography vind ik ongeëvenaard vet in dit genre. Deze plaat zou net zo goed in mijn top 10 kunnen staan.

Ik denk persoonlijk dat het verschil tussen pornography en disintegration aankomt op smaak. Ben je een persoon die houdt van de melancholie met heel veel duister maar ook een soort van acceptatie? Disintegration. Wil je puur duister en geen hoop? Pornography. Ik vind persoonlijk disintegration iets beter maargoed dat is smaak en beide albums zijn kunststukjes die je in deze tijd niet meer tegen komt. Kent u misschien een band die tegenwoordig deze muziek maakt en een beetje het gevoel van the cure opwekt?

avatar van reptile71
Thekillers87327 schreef:
Kent u misschien een band die tegenwoordig deze muziek maakt en een beetje het gevoel van the cure opwekt?
Zeg maar 'je' hoor! Momenteel is het Belgische Whispering Sons razendpopulair in het genre.

Je kunt deze topics eens checken als je meer wil ontdekken in het genre:
PostPunk (Revival) op MuMe 2018
New wave / post-punk / gothic aanraders

Ik vind Disintegration iets romantisch hebben. Pornography is dan wel heel donker, maar de sound vind ik zo lekker dat ik er serieus enorm blij van word.

avatar van Man of Sorrows
4,0
Ik denk dat de 'vraag' van Killers eerder als statement was bedoeld, vandaar de 'u'.
The Cure periode 1987 - 1992 is het toppunt van Romantiek in de popmuziek, met songs als Last Dance, This Twilight Garden en One More Time om enkele favorieten te noemen.

Als album vind ik Faith, sorry Heren, ongeëvenaard. All cats are grey/The Funeral Party; daar gaan ze ongezien de diepte in (op een 'positieve' manier). Charlotte Sometimes vormt een mooie overgang tussen Faith en Porno; sound nog heel erg Faith, video neigt naar Porno Era.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:03 uur

geplaatst: vandaag om 05:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.