Interpol - Antics (2004)

? Was dat een grap?:o

Voor de rest een geweldig album maar niet zo geniaal als TOTBL

4.5*

Dit is ook wat ik zo goed vind aan Interpol, nu ik er de laatste tijd meer naar luister valt het me echt op hoe goed die songs zijn opgebouwd. Een nummer van Interpol blijft doorgaans over de hele lengte boeiend; geen te lange saaie solo's, geen strofes/refreinen die tot in den treure toe herhaald worden; nee gewoon toewerken naar een climax en zo je nummers spannend houden. Het zit allemaal zo verdomd goed in elkaar.
Op Evil hoor je dat ook, onderhoudend nummer maar pas vanaf de derde strofe wordt ie echt opwindend en bij het laatste refrein gaat pas echt alles los.

Ondanks dat vind ik dit nog steeds de minste Interpol, misschien omdat de laatste 4 songs de zwaksten zijn uit hun repertoire ( voor andere bands zouden het evenwel hun beste songs kunnen zijn ).
Echter vind ik het slot -en dat is misschien flauw- van het album het belangrijkste, een album met een sterk slot zal bij mij misschien hoger scoren dan een album met een even sterk middenstuk. Our Love To Admire eindigt magistraal met Wrecking Ball en Lighthouse, en ook op TOTBL worden we op het eind voorzien van heel wat lekkers. Dat mis ik hier een beetje.

Qua sfeer is het ook de minste. Ik kan me er wel iets bij voorstellen dat mensen op dit album de zang vlak en emotieloos vinden, het staat in fel contrast met de fraaie zang op de laatste plaat.
De eerste 6 songs : 4,5/4,75*
De overige 4 : 3,25/3,50

Super plaat!

Dat vind ik toch niet echt. Length of love en Time to be so Small zijn misschien wel mindere nummers. Maar Public Pervert en Cmere zijn naar mijn mening toch echt hele goede songs, die daarnaast perfect in het sfeertje van het album passen.

Wat dat betreft is het bij mij inmiddels toch wel duidelijk welk album het beste is, dat is het debuut. Er zijn daar gewoon geen mindere nummers te ontdekken. Maar als ik moet zeggen, welk album opent het beste? Dan is het OLTA. En als ik moet zeggen welk album het beste middenstuk heeft, dan is dat op zeker antics (van slow hands tot public pervert is gewoon een super ervaring).
Wat echter het belangrijkste is in een album is consistentie, en dat vind ik alleen maar op TOTBL.

Ach, Antics is gewoon een zeer sterke EP opgevuld met wat B-kantjes.

Ik vind Antics beter dan Turn on the bright lights.

Dat vond ik ook erg lang, inmiddels vind in TOTBL toch wel beter, antics is voor iemand die interpol voor het eerst luistert veel toegankelijker.

En ik vind OLTA dan weer beter dan Antics, en OLTA en TOTBL staan bij mij zowat op gelijke voet zo zie je maar.
Bij TOTBL en OLTA krijg je de twee lekkerste snoepjes aan het eind, Antics moet het doen met een een al eerder gebracht nummer dat al niet meteen één van hun sterkste broeders is.
Eigenlijk zit er nauwelijks verschil tussen de vroege Time to be so small en deze versie, alleen wat voller en iets zwaardere gitaren.

eveneens een pareltje

@ Lost Highway: maar het middengedeelte van antics vind ik toch echt beter als die van TOTBL en OLTA. Nummer als not even jail, slow hands en public pervert achter elkaar is toch wel erg lekker.

Leuke sound, muziek zit goed in elkaar, en de stem vind ik echt geweldig klinken. Toch kan t me niet te pakken krijgen, daar ius het net iets te "mat voor" Evil vind ik wel een uitblinker.
2.5*

Ik heb ongeveer hetzelfde. Ik vind het zelfs erg jammer dat dit me niet pakt.Ik zal Interpol wel nog een paar kansen geven in de hoop dat het wel aanslaat.

Molko emotieloos? Wat een grap. Ik voel me geaffronteerd als placebo fan. In de singles legt hij misschien geen 100% emotie (zoals duizenden andere bands) maar er zijn zoveel andere nummers waarbij Molko bij vele mensen de zielen uiteenscheurt en met veel gevoel in z'n stem harten wint. (Luister maar naar 'Burger Queen' bijvoorbeeld)

En tjah, 'het wil niet pakken' is een veel gehoord verhaal bij een band als Interpol. Ik heb TOTBL maanden staan gehad en het nix gevonden, tot hij tij keerde. Nu is het mijn favoriet album ooit. Je moet het inderdaad meerdere kansen geven, dan zul je je gelukkig prijzen als het ooit wel aanslaat. Antics vond ik iets beter klinken, lijkt me iets toegankelijker ook, en vind hem nog steeds goed, natuurlijk. Er is een randje aan het album dat me het beter doet vinden dan OLTA. ^^

Het verwondert me trouwens dat ATTBSS en vooral TYOAC vrij laag staan in het favoriete nummers lijstje. Echt wel sterke nummers. Zeker die laatste pakt me helemaal, zoals alle TOTBL nummers dat kunnen.

Zijn stem klinkt gewoon zo ijzig en koud, ze snijdt door je heen, ik zei dus wel dat ik dat kon appreciëren heb die verzamelplaat 'once more with feeling' al grijsgedraaid, en dat frans lied 'protège-moi' is een ijzige cover die echter wel recht door je hart gaat. Je herkent m.a.w. zijn stem uit de duizenden, net als onze vriend Paul Banks (hoewel ze NIET dezelfde stem hebben, ze zijn alletwee gewoon redelijk uniek).

Antics is een echte groeiplaat die je de tijd moet gunnen, heeft niet de impact die Bright Lights wel had maar de meeste tracks zijn gewoon goed.

Volgens mij ben ik, net zoals een aantal anderen hier, veel te verstokt 'Turn on the bright lights' liefhebber om het andere werk van Interpol nog goed op waarde te kunnen schatten Vergeleken bij de sfeer van die cd vallen nou eenmaal veel andere dingen in het niet.

Bij Antics voel ik ook een heel duidelijke sfeer door de hele cd heen. Een soort moedeloosheid denk ik, maar ook af en toe wat hoop. Bij TOTBL is het een combinatie van eenzaamheid en grimmigheid, wat ik net iets leukere gevoelens vind.

Duidelijkste voorbeelden van moedeloosheid zijn voor mij: Take you on a cruise en A time to be so small. Bij hoop denk ik eerder aan next exit of not even jail. Dit heeft niets met de teksten te maken verder.

Wat een ontzettend irritant gitaargeluid maakt interpol zeg...bah
bah en nog eens bah...

Ik vind Next Exit, Take You On A Cruise, en C'Mere de moeite waard om te luisteren...maar ook weer niet geweldig...
de rest is echt gezeik en vervelende klanken (vind ik)

Ja één van de weinigen blijkbaar. Dat is de stijl gewoon, gitaargetokkel. Ik vind net dat deze stijl het gitaargeluid redelijk volwaardig doet overkomen... Geen oorverdovende solo's uiteraard, dit past hier gewoon niet bij. Maar parels zoals de nrs. 4, 6 en 7 zijn toch gewoon... ja parels

Volgens mij wordt het niets tussen Interpol en mij. Ik kan er niet de vinger op leggen, maar misschien vind ik ze gewoon te saai. Als ik ze eens in de zoveel tijd in mijn cd-schuifje laat glijden, druk ik veelal meteen op knopje twee. Want hee, dat nummer bezorgt me dan wel weer kippevel. Al is het me nog steeds niet geheel duidelijk waar de tekst precies over gaat (een door de ik-persoon vermoorde vriendin, die in gedaante van geest zo nu en dan de 'ik' blijft lastigvallen??), het is in ieder geval mysterieus genoeg om de aandacht vast te houden. Als het album enkel uit 'Evil' had bestaan was het een zeer kort album geweest, maar wel een van de betere in mijn collectie.

Ik weet niet in hoeverre jullie Interpol kennen, maar ga hen niet beoordelen op basis van dit album; aangezien dit echt wel hun minste is. Dat je dit monotoon vindt kan ik inkomen, maar dat kan je toch echt niet zeggen van Our Love To Admire.

Naja ik vind het bij wel heel veel liedjes!!
zo is het eerste lied van Turn on the bright lights untitled geloof ik...
echt een suuuuperrelax nummer totdat er na ongeveer 2 minuten ofzo een hoge toon de heeeele tijd op dezelfde hoogte doorblèrt tot het einde van het nummer...
dat vind ik zo zonde!

ik vind alleen het liedje euhm we are going to the city ofzoiets, ik ben de titel even kwijt heel stom aan dit album. voor de rest is het een fijne plaat.

Je bedoelt 'Next Exit', het 1e nummer van het album; "We aint going to the town, we're going to the city". Het nummer staat inderdaad behoorlijk in contrast met de opener van TOTBL en de rest van het album 'Antics'

Next Exit heb ik ook nooit veel aangevonden. Dat heb ik ook met Length of Love. Daarbuiten is het alleen maar genieten.

Nooit problemen gehad met Next Exit. Sterker nog, de manier waarop hij 'We've been building up steam' zingt weet me toch altijd weer uit m'n stoel te laten veren

Verder is 't een prima album, ondanks dat de laatste drie nummers - zoals wel vaker is gezegd - toch een stuk minder zijn.

Next exit is echt 1 van mijn favoriete nummers op dit album. Het valt me trouwens dat interpol altijd met kleppers zijn album opent.

Zo zie je maar weer... ik vind dit een superalbum én zeker niet hun minste; ik vind dit de beste. Bovendien behoren twee van de drie laatste nummers tot mijn favorieten (C'Mere en A Time To Be So Small).

Super.

Ik moet wel zeggen dat het even tijd kostte om erin te komen, en toen ik hem nog niet goed kende was de term monotoon wel op zijn plaats. Maar nu kan ik niet meer zonder.

Het voorafgaande in Public Pervert, en vervolgens de zin 'So swoon baby starry nights', dat is emotie.

Vond dit album lange tijd veel minder dan het debuut, maar ben het na uitkomen van Our Love to Admire toch meer gaan waarderen.

Favorieten: Evil, Narc en zeker Take you on a cruise. Geweldig opgebouwd nummer.

Maar ook Public 'Pervert, C'mere en de afsluiter A time to be so small mogen er wezen.

Het klinkt allemaal een stuk strakker dan het debuut, maar zoals door anderen al opgemerkt: hier en daar wat monotoon.