Interpol - Antics (2004)

Next Exit is een gedroomde opener. Meteen het meest sfeervolle nummer van Antics. Het grote verschil tussen TOTBL en Antics is het feit dat op de laatste gitaar en bass zwaarder klinken, en dat Antics een stukje minder sfeervol is.


Evil is een classic. Niet kapot te draaien. Evil is vooral een bijgeschaafde versie van Obstacle 2 maar dat neemt niet weg dat het een wereldsong is. Het zit hem, zoals vaak bij Interpol, in de details. Het refrein staat als een huis, de bass wordt wat zwaarder naarmate het nummer vordert en het tempo gaat per strofe de hoogte in.

Narc, een andere single van dit album, staat wat dat betreft in de schaduw van Evil. Geen slechte song, maar na de pletwals van Evil is het hier even bijkomen.

Take You On A Cruise moet het vooral hebben van zijn sterke opbouw. Bij Interpol snap je zelden een volledig nummer, maar soms ontdek je wel knappe zinnen en metaforen.

Slow Hands is de dansvloerkiller van dit album. De Say Hello van TOTBL of de Heinrich van OLTA. Zoals zo vaak woordgroepen die wel fraai klinken maar een complete tekst waar je geen touw kan aan vastknopen. Het moment waarop Banks zingt over de distance van passing cars zou je zowaar echt even aan Joy Division denken.

Not Even Jail is ongetwijfeld het beste nummer op Antics. Binnenkort is het terug de top 2000, allemaal fijn en gezellig maar als je echt eerlijk bent dan veegt zo een Not Even Jail zowat die hele top 2000 van tafel. Wat een nummer, wat een structuur, wat een drive! Over een hoogstaande compositie gesproken. Ook de subtiele keyboards doen hun werk.

Na vele luisterbeurten en reeds een aantal jaar in bezit is Public Pervert misschien wel mijn tweede favoriet van het album. Dit klinkt als het meest gevoelige nummer van het album. Zowaar haast een emotioneel nummer van Interpol. Een aantal heerlijk subtiele stukken.bevat het.

C'Mere bevat ook het beste van Interpol. Behoorlijk zwaar gitaarwerk, toch behoorlijk catchy en vooral het mooie stukje bezinning 'How I love you in the evening'. Zoals zoveel Interpol songs ook een mooie outro. Interpol songs herken je uit de duizend aan hun verzorgde en knappe structuur. Geen strofe refrein en dat drie keer herhalen maar een nummer dat je blijft boeien van begin tot einde. Dat zie ik als pure klasse in de pop-en rockmuziek van vandaag. Er mogen dan wel veel Interpol rip-offs zijn ( waarvan ook wel enkele fijne ), wat dat betreft is Interpol uniek. Merk ook op dat de intro bijna een kopij is van You didn't touch me van This Mortal Coil.

Met Length of Love zijn we alweer bij het voorlaaste nummer aanbeland. Sommige mensen vinden Interpol teveel getokkel en gepingel, maar ik hou van de gitaarsound van deze band. De Outro van dit nummer ligt zeer dicht tegen dat van The New, al is deze laatste song van een ander kaliber.

En dan is er nog A Time To Be So Small, waarschijnlijk wel het minste nummer van de plaat en dus wellicht het minste nummer van Interpol ( TOTBL en OLTA zijn van a tot z meesterlijk ). Het stond aanvankelijk op een oude ep en hier horen we een licht herwerkte versie. Degelijke song hoor, maar hadden we op dit album een echte knaller als afsluiter gehad, dan was Interpol nu al helemaal onsterfelijk.

Zo staat Antics een beetje in de schaduw van TOTBL ( en ook wel van OLTA ), maar op zich is het een geweldig album. Interpol albums gaan nooit kapot denk ik. Ik was nooit op slag verliefd op hun albums, maar nu zijn ze niet meer uit mijn cd lader weg te denken. Voor mij is dit absoluut de beste band van dit decenium. Stiekem hoop ik nog op een vierde topper voor 2010.

Interpol speelt ook als een band, dat zie je live en dat hoor je op hun albums. Het is niet Banks en de rest ( zoals zoveel hippe bandjes met een te hippe frontman/vrouw ), maar vier getalenteerde muzikanten die elk hun taak kennen envan cruciaal belang zijn. Dat is des te opmerkelijk omdat de heren beweren in real life elkaar's kop niet te kunnen zien. Gezellige boel, maar zoalng het albums van dit niveau oplevert geen enkel bezwaar.

Goed stuk, de dingen die jij noemt over Interpol zijn inderdaad ook mijn ''turn-ons'. Goede composities, mooie outro's, oog voor detail.
Het enige waar ik me niet in kan vinden is in de ophemeling van Next Exit. Ik vind het echt een zeurderig nummer. Maar ik geloof dat ik zo'n beetje de enige ben.

Ik heb ook eindelijk Antics op CD aangeschaft, werd weleens tijd. Nu dat ze allemaal een stuk goedkoper zijn kon ik het ook moeilijk laten. Nu OLTA nog en de collectie is compleet.

Berichten over een reclame en de canonisering van Interpol verplaatst naar Interpol

De winter komt er weer aan en om de een of andere reden dus ook dit album weer.
Ik ben hier misschien de enige maar dit is mijn favoriete Interpol album, het heeft niet een uitschieter zoals Pioneers to the Falls op Our Love To Admire maar het is een van de weinige albums die me van begin tot eind echt kunnen boeien.
De nummers (op Length of Love na) zijn van een constante hoge kwaliteit met als uitschieters voor mij Narc en A Time to be so small (het einde van de beide nummers).
4.5*

Dat heb ik nou ook met Antics. Ik luister het meeste naar Interpol als ik onderweg ben. Interpol is voor mij gewoon 'urban' muziek. Binnen de grote stad komen ze het best tot hun recht. TOTBL vooral laat op de avond. OLTA op een zonnige middag en Antics op een vrieskoude ochtend

Wat je zegt klopt wonderbaarlijk genoeg ook nog, en is bovendien ook prachtig in overeenstemming met de hoezen

Waardige opvolger met wederom een prachtig openingsnummer. Evil is een toppertje en heeft hun echt de bekendheid gegeven, ook voor mij was dat het eerste nummer dat ik hoorde van ze, was gelijk verkocht.

Vind eigenlijk elk nummer wel sterk en Not Even Jail vind ik een van de mooiste nummers ooit gemaakt.

Not Even Jail behoort naar mijn mening tot de mooiste nummers van deze band.;)

Een lange tijd bleef dit album wat mij betreft ver achter bij hun debuut, maar na vandaag moet ik toch bekennen dat Antics - vooral instrumentaal - zeer, zeer strak in elkaar steekt. Halfje erbij: 4,5*

Mee eens, velen vinden Turn on the bright lights het beste album, dat is misschien wel zo. De twee allerbeste nummers van Interpol staan wat mij betreft hierop; Not even Jail en daarbij wil ik voegen, Evil. Daarnaast is Slow hands gewoon een super aanstekelijk nummer. In de breedte misschien een wat "zwakker" album dan TOTBL maar door de uitschieters naar boven zeker niet slechter en vandaar door mij gelijkwaardig beoordeeld.

ik sluit me volledig aan bij commentaar van Lost Highway!!!
Deze plaat staat als een oninneembare vestiging, elk nummer brengt je naar de hoogste sferen en zorgt meermaals voor een tsunami effect in verschillende krachtgolven! Ik ervaar bij deze plaat geen enkel skipmoment, ik ben er zeker van dat dit album ook in 2015 een favoriet van mij zal blijven en Interpol zal een band zijn die ik bij mij thuis aan the next generation zal overleveren! en nu maar hopen dat mijn twee zonen niet gaan thuiskomen met R&B of hiphop
Uitschieters: pfff... als ik er toch moet noemen... Evil, Narc, C'mere, Not even jail

Slow Hands hoorde ik net in een commercial van Armani parfum. Niet echt heel boeiend maar misschien wel om even te melden .

Evil is gruwelijk goed!!

Inderdaad en "Take You On A Cruise" ook, vind ik.

eens

De laatste tijd opvallend veel dit album beluisterd. Ik weet wel waarom: het zijn stuk voor stuk geniale nummers, behorend tot het beste wat Interpol gemaakt heeft.

Waarom dan geen 5 sterren? Ik mis een beetje de emotionele rustpunten op dit album, zoals b.v. "NYC", "Hands Away" en "Leif Erikson" op het vorige album. "Antics" luistert als een soort best-of CD, je kan makkelijker een willekeurig nummer beluisteren. Misschien dat ik daarom dit album wat vaker op zet dan de anderen...

Als ik dan toch favorieten moet kiezen, dan ga ik voor "Narc", "Take You On A Cruise" en "Public Pervert". Waanzinnig goeie nummers.

Ik heb de afgelopen 20 jaar geen beter nummer gehoord dan Not Even Jail. En als Not Even Jail niet bestond zou ik dat hebben geschreven over Take You On A Cruise. Dit is een juweel van een album. Net als de andere 2 trouwens.

Het wachten is op de altijd moeilijke vierde

Een tijd geleden een post hier neergezet
Ik qoute mezelf even:



Nu (biijna een jaartje later) vind ik Interpol een band die meer dan dik in orde is

Ik had even de tijd nodig om ze te 'snappen' ofzo...maar ik ben er nu Met als favorieten Take You On A Cruise en C'mere en Slow Hands.

Vaag hoe het zo drastisch kan veranderen!

Ik vind deze CD echt van begin tot eind SUPER goed. In tegenstelling tot andere Interpol liefhebbers ben ik met deze CD begonnen, en is dat voor waarschijnlijk de reden dat ik het debuut wat lager inschat dan deze.

Het mooie van deze CD vind ik dat de gelaagdheid zich pas na een tijdje openbaart. Ik weet nog dat ik dit zo'n beetje voor het eerst had opstaan tijdens een lange rit naar Duitsland, en ik was helemaal kapot van Take You On a Cruise.... maar de rest vond ik eigenlijk maar een bak monotoon lawaai. Ik kan me nu ook nog wel voorstellen dat ik dat zo ondervond, maar ik zit er nu op een hele andere manier in, de nummers zijn tot volle bloei gekomen.

Take You On a Cruise en Not Even Jail zijn de 'epics' van deze CD en daarom misschien wel mijn favorieten. C'Mere komt meteen daarna, want ik vind het geweldig hoeveel hooks er in dit nummer zit ondanks zijn korte speelduur van 3:11. Public Pervert vind ik ook een pareltje door het subtiele synth-gebruik en de pakkende en inderdaad bijna emotionele zanglijnen... maar zo kan ik eigenlijk voor elk nummer wel een ophemelende zin schrijven. Ook de afsluiter zou ik nooit 'het minste nummer van Interpol' willen noemen, want ook hier geldt voor mij dat de sfeer, de gitaar en de zang van ongekende schoonheid zijn. Een geweldige afsluiter.

Ik wil eigenlijk geen mindere broeders aanwijzen, maar alla: Next Exit is voor mij het minst pakkend om het diplomatiek uit te drukken.

Super CD.

De outro van Public Pervert is van zeer grote klasse en bewijst nog maar eens hoe goed Interpol de kunst van het afscheid nemen beheerst

Haha dat is zeker waar.. met als hoogtepunt de outro van PDA^^

Interpols' tweede album Antics werd aanvankelijk met gemengde gevoelens ontvangen, twee jaar na het beroemde debuut Turn On The Bright Lights uit 2002. Die plaat had ik nog niet gehoord toen ik me aan Antics waagde, dus ik kon met een schone lei beginnen.

Een plaat van Interpol kun en mag je niet na één luisterbeurt beoordelen. Dat kan pas na vele draaibeurten, als de nummers onder je huid zitten. Hoewel dit voor Antics minder geldt dan zijn voorganger. De songs zijn compacter, hoekiger en rechtlijniger. De nummers zijn ook echt nummers. Ik hoor zelfs singles, terwijl Turn On The Bright Lights als geheel meer een echte sfeerplaat is.

However, met zijn duistere, wervelende songstructuren is Antics gewoon een dijk van een album. Klaar. De vergelijkingen met Britse voorlopers zoals Joy Division en The Smiths zijn de voor de hand liggend, maar Interpol klinkt wel degelijk Amerikaans. Duidelijk hoorbaar zijn de raakvlakken met een band als The Afghan Whigs. De ijskoude zang van frontman Paul Banks en de strakke, uitgeklede gitaarrifs dragen bij aan een broeierige en onheilspellende sfeer. De spanning wordt overal zorgvuldig opgebouwd.

Het zeurende orgeltje in Next Exit opent de deuren voor een reeks grootse nummers. Evil (met dat prachtige basloopje), Narc en vooral het zinderende Take You On A Cruise zijn van een zeldzame schoonheid. De uptempo single Slow Hands is een knaller en het inktzwarte Not Even Jail het onbetwiste hoogtepunt.

Op Antics is geen vrolijke noot te horen, wel één van de interessantste bands van de laatste jaren.

Ik heb om nog reeds onbegrijpelijke redenen een paar jaar geleden deze plaat weggegeven omdat ik er geen brood in zag. Inmiddels staat Turn on the bright Light op nummer 2 in mijn top tien en ben ik toch deze plaat aan het herontdekken... Waar had ik last van in 2005? Wat een goeie plaat is dit! Evil en Slow Hands gaan dwars door mij heen. Intrepol weet een hypnotiserende sfeer neer te zetten door heerlijk staccato ritmes met hakkerige gitaartjes daar op. Recht toe recht aan, maar zo verslavend. Het heeft even geduurd, maar nu dan toch: 4,5

Ik belees nu dat dit controversiele album bij meer mensen even tijd nodig had om te landen...van monotone herrie naar een stevige top tien plaats...bijzonder. Kenmerk van de aankomend klassieker.

Niet lang geleden eenzelfde soort bericht gepost
Het is inderdaad zo dat het album voor mij ff tijd nodig had!

dat heb je met mensen die Animals op 1 hebben staan

Beetje zelfde kritiek als hierboven: allemaal zeer goede nummers (Not Even Jail ), maar het vormt dat geheel en die sfeer niet zoals hun debuut. Daarom halfje eraf.

4*

Al moet ik zeggen dat ik bij Animals meteen verkocht was!

Donders fijne plaat! De wat naargeestige sfeer (vooral gevoedt door de stem van de zanger), het hakkerige drumwerk, de gitaarriffs, (en je kunt waarschinlijk nog meer elementen noemen) smelten samen tot één heerlijk geheel.

Toch weer een halfje erbij.
Na de nummers enkele maanden niet meer gehoord te hebben grijpen ze me toch direct weer bij de kladden.
Vooral Take You On A Cruise, Not Even Jail en A Time To Be So Small staan op dit moment zo'n beetje op repeat. Geweldige sfeer ademt dit album uit en bijna ieder nummer kent wel enkele pakkende riffjes of briljante hooks. Iets wat ik op de opvolger toch op de een of andere manier mis, daar gaat de helft van de nummers eigenlijk langs me heen. Maar dit is een blijvertje.