Franz Ferdinand - Tonight (2009)

Ik vind het juist heel gebalanceerd klinken, niet alsof ze maar van alles wat doen maar meer alsof ze van alles een bepaald ingrediënt hebben genomen en die allemaal perfect hebben gecomponeerd tot een sluitend geheel.

Mijn favoriet is vooralsnog Ulysses, Lucid Dreams vind ik ook heel goed maar de laatste paar minuten vind ik net iets te lang duren. Daar had naar mijn mening nog een klein stukje zang overheen gemoeten of het had iets ingekort moeten worden.

Er zit een heel vreemd omslagpunt in de versie van Lucid Dreams die ik heb. Rond 50 seconden lijkt het refrein te beginnen, maar in plaats daarvan wordt het opeens helemaal anders en vals.
Is dit de bedoeling? Ik kan er namelijk best wel slecht tegen.

Ja, de omslag is de bedoeling, de valsheid niet, als hij bij jou daadwerkelijk vals is heb je inderdaad een incorrecte versie.

Ik begin met 4*! Wat mij betreft een geslaagd derde album!

Mijn eerdere opmerking over de 'minder pakkende nummers', moet ik toch herzien. Nummers als 'No You Girls', 'Bite Hard' en 'Can't Stop Feeling' zullen het weer goed doen op de festivals. Er kan weer meegezongen en meegedeind worden!

Wat een fijne plaat zeg! Typisch Franz Ferdinand, maar dan wat geiler.

Het klinkt allemaal weer erg aardig! zelfs bij vlagen heel goed..

Dit is mijn 2e luisterbeurt en de nummers Lucid Dreams en Send Him Away zijn tot nu toe mijn favorieten..

Ik kan nu al wel concluderen dat dit een goede 3e plaat is van FF. En zoiets had ik ook wel verwacht

Wat hebben ze in vredesnaam met Lucid Dreams gedaan? Het hele refrein is anders, en na 3:30 volgt een volkomen overbodige techno-uitloop van wel 4 minuten! De versie die eerder al te downloaden was, is vele malen beter dan de album-versie.
Een ook de demo van Can't Stop Feeling vind ik beter klinken.

Al met al ben ik niet kapot van deze plaat, of het moet de teleurstelling zijn. Voorlopige hoogtepunt: Twilight Omens.

Het lijkt een wetmatigheid dat bands die debuteren met een interessante plaat na verloop van tijd afzakken tot een matig niveau en elke relevantie verliezen. Dat gaat al decennia zo en zal voorlopig ook niet veranderen. Gelukkig zijn er ook bands die al jaren op een zeer verdienstelijk niveau opereren, alle hypes hebben overleefd en een lange bestendige carrière hebben waarin kwalitatief goede muziek wordt gemaakt.

Als je alleen al kijkt naar de grote gitaarbeloftes van de afgelopen jaren gaat dit verhaal helemaal op. Uit die groep hebben er 5 recentelijk hun 3e album uitgebracht. Bloc Party, The Killers en Kaiser Chiefs komen er bekaaid vanaf. Na het debuut was bij Bloc Party de jus er al vanaf. De Kaiser Chiefs leken op de goede weg met een tweede album dat beter was dat het debuut (dat nogal zwaar leunde op een aantal sterke singles), maar hun derde album was een slappe herhalingsoefening. The Killers gingen ook veelbelovend uit de startblokken, maar hun twee volgende albums vielen (hoewel ze zeker niet slecht zijn) toch tegen.

Bands waarbij het wel goed blijft gaan zijn Keane en Franz Ferdinand. Voor beiden geldt dat ze een herkenbaar en kwalitatief goed derde album hebben afgeleverd dat genoeg nieuwe invalshoeken bevat om het spannend te houden. Bij beide bands is hun 3e album wel minder dan de vorige twee, maar van verval is allerminst sprake. Om het bij Franz Ferdinand te houden: de liedjes klinken wat minder hoekig en door het gebruik van toetsen wat speelser. Er ontbreekt een knaller van het kaliber "Take Me Out" of "Do You Want To", maar in het peloton van hedendaagse gitaarbands fietsen de heren nog steeds fier voorop.

Lucid Dreams, geweldig!! Dat had ik nou niet verwacht!

Meeste nummers zijn maar een beetje aan mn neus voorbij gezweefd na 1x luisteren.

Oneens.

Deze plaat is net een remonte van Franz Ferdinand. De vorige plaat was duidelijk te mager. Nog geen handvol goede ideeën voor 15 nummers? Nee, erg zwakke plaat in vergelijking met de eerste. Dan is deze plaat meteen een stap terug in de goede richting.

Op de debuutplaat van Bloc Party hoorde je al duidelijk dat ze meer zijn dan een gitaarbandje. Op andere platen hebben die verder geëxperimenteerd, hun sound uitgebreid. De hype is nog absoluut niet over, zelfs nooit zo groot geweest als na de laatste plaat.

Kaiser Chiefs zijn ook steeds constant gebleven. Elke plaat dikke bagger met een aantal potentiële hits. Elk nummer, zelfs op de eerste plaat, is een zuivere herhalingsoefening. Muziek voor de huismoeders.

The Killers zijn qua geluid wel wat veranderd maar qua idee is het allemaal hetzelfde gebleven: powerrock met de diepgang van een bifiworst en de pretentie van Bono. Allemaal zeer leutig, maar duidelijk als grap bedoeld.

Wat Keane in dat lijstje doet? Dat is te soft voor de gemiddelde huismoeder... Dat die op een constant niveau (weze het wel van middelmatigheid) zijn gebleven, daar kan ik u wel in bijtreden.

Ik vind de tweede van FF wel goed. Doet nauwelijks onder voor hun bejubelde debuut. De hype rondom Bloc Party gaat vooral over de distributie van die plaat, niet over de (tegenvallende) kwaliteit ervan. Kaiser Chiefs valt inderdaad in herhaling, maar is pas op hun laatste album kwalitatief achtergebleven. The Killers zijn opgeschoven naar (soms iets te) platte eightiesrock en Keane iets voor de gemiddelde huismoeder? Dan denk ik dat je toch een wel erg vreemd beeld hebt van die gemiddelde huismoeder.

het typische FF-geluid wat mij bertreft. Zeker niet slecht maar het doet me niet echt iets. Ben ook nooit echt fan geweest van deze mannen vandaar...

De nieuwe FF is wat mij betreft wel een stap voorwaarts. Af en toe erg strakke baslijnen (lekker!!!!) en een nummer als Lucid Dreams hebben ze nog niet eerder laten horen. Zeker na de tegenvallende (herhalende) 2e cd, zijn de mannen weer goed bezig. 4,0*

Lucid Dreams is echt geweldig, doet een beetje denken aan de DFA-sound van bv. LCD Soundsystem. Tot dan toe is het voornamelijk de uptempo kant die we van FF gehoord hebben. Daarna gaat het meer de rustige kant uit, de kant waarmee FF zich op hun tweede album zo glansrijk wist te onderscheiden van de 'concurrentie'.

Ik houd het nog even bij een 3,5*, maar voor mij heeft dit album wel groeipotentie.

ik vind Katherine Kiss Me iig een prachtsong

heel mooi in al zn eenvoud, lekker gelardeerd met die mooie bariton van alex kapranos. een song die bandjes als keane, kaiser chiefs en co nog niet kunnen schrijven in hun allerwildste dromen

Zelfde hier. Het klinkt lekker en het is best aardig maar ik zal nooit echt fan van ze worden.

Het album klinkt best goed en je merkt dat er toch ontwikkeling in hun geluid zit. Ik heb het album 3x op de achtergrond geluisterd, dus ik ga er nog geen oordeel over geven. Dat doe ik pas als ik er goed naar geluisterd heb. Voor mij is tot nu toe de uitschieter Lucid Dreams, want dat technorock geluid halverwege het nummer bevalt me wel.

What the hell hebben ze met Lucid Dreams gedaan???? Totaal verkracht, waar is de versie van 4 minuten gebleven??? Die rockte!!! Kan hem wel is niet gaan kopen nu :S

Totaal mee ONeens! Deze nieuwe versie is een meesterzet!

Lucid dreams is inderdaad heeel anders. Maar eigenlijk is dat juist leuk. Waar de demo versie ophield, gaat de albumversie verder. "Kies maar welke je het fijnst vindt" zoiets zullen ze wel gedacht hebben.

Niet gaan kopen om een nummer wat anders was dan de demo?? Dat zou dus betekenen dat een nummer een veto heeft over alle andere nummers, mocht het je niet bevallen..

Ik persoonlijk vind het na 3x horen een meesterlijke en eigen manier om wat vernieuwing te brengen. Je kan ieder geval niet zeggen dat ze in dat nummer hun vaste structuur hebben gebruikt..

Lucid Dreams 8 minuten? Bizar..de single-versie die ik al lang ken duurt toch zo lang niet?

Straf..maar ik ga echt over de hele lijn akkoord met wat samslam hier zegt over de huidige gitaarbandjes!

Goh, toch weer blij verrast door deze band. 1e album was top, 2e een stuk minder wat mij betreft, maar deze stemt mij weer zeer tot tevredenheid. Een lekker meeblèr album waar hier en daar de synthesizers wat vetter aangezet hadden mogen worden.

Klinkt weer goed vertrouwd. Verschil met die miljoenen andere Engelse bandjes is dat ik van Franz Ferdinand wel geloof dat ze plezier hebben in het maken van muziek en niet zo krampachtig iets nieuws hoeven te verzinnen of het doen voor de centen.

Yes baby!!!! Het is weer een lekkere plaat! Beter dan de vorige maar minder dan hun eerste (maar het is eigenlijk niet echt meer te vergelijken). Ze doen gewoon weer het FF-ding, zonder al te veel franjes of pretentie. Dat levert gewoon lekkere songs en stampende beats op. Elektronische invloeden zijn hier te horen zoals bij alle andere rockbands die het laatste jaar een album hebben uitgebracht. Toch wordt het zuinig en met verstand gebruikt (itt KoL bijv.).

Je slaat de spijker op de kop! Ik zit met een ongeforceerde en permanente glimlach te luisteren naar dit album. het is gewoon fun! Punt!

En aan het allerleukste bandje van de hoop (Maxïmo Park) gaat iedereen hier even voorbij.

Inderdaad, hun derde komt er ook aan

je bedoelt hun vierde