Guns N' Roses - Chinese Democracy (2008)

Buckethead is inderdaad een virtuoos, hij mag dan een beetje weird zijn maar spelen kan hij. Met je stelling dat zijn werk volledig 'out of place' is op dit album kan ik het echter onmogelijk eens zijn, ik vind het uitstekend bij de rest van de vrij 'elektronische' en volle sound passen, inclusief de stem van Axl. Maargoed, als je de stem van Axl niet uit kan staan houdt het al snel op voor je denk ik, want die stem is meer aanwezig dan ooit.

Niet echt een heel bijzonder album na 14 jaar. Maar ach, deze formatie kan ik dan ook niet echt zien als Guns 'N Roses. Het is meer Axl Rose met z'n vriendenclubje. Toch zitten er nog enkele tracks tussen die eruit springen (Catcher In The Rye, There Is A Time, Sorry, Scraped). Maar de hoogtijddagen van Guns 'N Roses zijn echt verleden tijd.

3. hoger zal het niet worden

Ik heb tot nu toe alleen het nummer Chinese Democrazy een paar keer op Stu Bru gehoord. En ik kan alleen maar zeggen dat ik dit ondermaats vind. Een stem geef ik dus nog niet, maar deze opener belooft weinig goed voor de rest van het album, dat ik toch zeker eens ga beluisteren.

Curieus: ik ben nu al aan m'n vijfde complete luisterbeurt bezig, geloof ik. En dat voor een cd van over de 70 minuten! Ik vind het dan ook een magistrale plaat. Heb net de biografie van Slash gelezen en dan krijg je werkelijk een pestpleurishekel aan Axl, maar mijn God, wat levert ie hier een superalbum af! Voorlopig hoogtepunt: de gitaarsolo in 'There Was A Time'.



Vraagje: wie hoort ook hier en daar flardjes The Cult, The Sweet en Pink Floyd?

de riff van het titel nr doet me denken aan The Darkness. Ook Pink Floyd is op bepaalde nummers aanwezig. Af en toe hoor ik ook Korn en Marilyn Manson voorbij komen :S

Hij valt me eigenlijk best mee en dat had ik eigenlijk niet verwacht. Oke, het is geen meesterwerk en zeker geen 17 jaar werk waard maar het luistert allemaal prima weg. Dit heeft natuurlijk niets meer met Guns N' Roses te maken en zo klinkt het ook. Bij sommige nummers ligt kazigheid nogal op de loer, maar gelukkig kan het allemaal nog net. Axl zijn stem stoort me lang niet zoveel als ik had gedacht terwijl ie toch best dominant aanwezig is. De gitaarsolo's zijn zoals eerder gezegd inderdaad erg lekker. Ik geef 3,5*

Ik ben er naar een paar keer luisteren toch uit dat dit een prima cd, die eigelijk niet de naam Guns N' Roses had moeten dragen. Sommige nummers zijn een beetje langdradig. Het diepte punt van deze cd is tog wel If The World, ik vind dit geen leuk nummer

De eerste luisterbeurten vond ik dit erg tegenvallen. Ik had hoge verwachtingen na 17 jaar en verwachtte iets briljants. En ik verwachtte Guns N Roses.

Na aardig wat luisterbeurten kan ik zeggen dat dit zeker niet briljant is en niet klinkt als de oude GNR. Toch is dit best een aardig rockalbum waar ook een paar missers op staan.

Fantastische comeback plaat van Axl Rose!!

Nummers als Street of Dreams, There Was A Time en vooral het geweldige Catcher In The Rye konden zo uit de gloriejaren (1987-1991) van Guns N' Roses komen.

voorlopige stem : 4,5, maar dit gaat hoogst waarschijnlijk een dikke 5 worden

Ben begonnen met 4.5 ster maar hoe vaker je m luisterd hoe vaker je hem blijft luisteren! Dit album is grandioos en groeit met de dag. Ook om me heen merk ik dat vrienden en familie steeds vaker deze nummers opzetten. verhoog m daarom naar 5 punten. Dit word voor mij een klassieker die nog vaak te horen zal zijn

HUMO heeft de plaat helemaal de grond ingeboord, of met die grond gelijkgemaakt, allez; geheel afgekraakt, terecht of niet, dat wijst voor mij binnen een goed jaar de afprijsbak wel uit....Ik zit niet meteen te springen op een nieuwe overgehypte plaat van een band die er al lang geen meer is....


Geheel terzijde - De hoes is zeer sfeervol en geslaagd, past die wel bij de hardrock van deze band?

Wat waren de argumenten? Waarschijnlijk werd het complete artikel weer aan de oude band gewijd en wordt op de inhoud (lees: de nummers van Chinese Democracy) geen woord gerept. Daar heb ik er inmiddels al velen van gelezen...

Humo's recentie (ik probeer heel de boel over te typen, on line staat deze pas volgende week, helaas pindakaas);

(quote)

Vijf minuten en twee songs ver in Chinese Democracy komt ons een eerste gedachte aanwaaien: Jezus, wat een gezeik.
Dat het een pretentieus plaatje zou worden, viel te verwachten; Axl Rose werkte veertien jaar aan de opvolger van The Spaghetti Incident? en spendeerde mer dan dertien miljoen Dollar aan muzikanten en opnamestudio's.
Maar dat een mens zo vèr kan afdwalen, hadden wij niet voor mogelijk gehouden.
Wij zaten anders nit handenwrijvend klaar om de nieuwe Guns N' Roses met de grond gelijk te maken; Neen, wij zaten klaar voor een slag in het gezicht, zoals "Apetite For Destruction" er één was. Veertien jaar en dat-n dit. Zes songs ver beginnen we ons zelfs fysiek onwel te voelen en willen we roepen: "stop daarmee! Waarmee; Met het gepruts, het geknip, het geplak, het compleet onmuzikale geknutsel waaraan wellicht alleen Rose een touw kan vastknopen. De andere muzikanten - lijst op aanvraag verkrijgbaar bij het Nationaal Instituut voor de Statistiek - weten blijkbaar ook niet wat precies de bedoeling is, en emmeren er oeverloos op los;
Wat maakt het uit, Axl betaalt!
Zelden een plaat gehoord die zo slecht klinkt. Slecht zoals in: ondraaglijk gepolijst en gesynchroniseerd. Van dynamiek is geen sprake; alles likt uit één en dezelfde computer te komen...."

(unquote)

Voor de volledige afbraak-recensie van Humo; zie Humo online vanaf volgende week, je suppose.

IK ben niet verantwoordelijk voor de inhoud, ik wou het enkel meegeven ter info, niet meer of minder, ik heb trouwens nog geen seconde van de plaat gehoord.
ERG nieuwsgierig ben ik natuurlijk niet echt, ben ook geen echte fan. Ik heb wel Appetite For Destruction en Use Your Illusion I & II en die vind ik allen toch redelijk sterk.

Musicmeter is juist zo leuk, omdat luisteraars zelf iets over een cd vertellen. Wat de recensent van de Humo vind boeit me niet zo. Als ik dat wil weten, dan zoek ik dat zelf wel op.
Ik waardeer je inzet wel hoor, maar ik heb toch liever jouw mening. Dan kan ik die weer afwegen op wat ik van jou weet en alle andere dingen die jij vindt over bandjes en hun muziek.
Dat vind ik persoonlijk veel interesanter.

En ik vind dit een erg l;ekkere cd. Beetje rock met wat industrial invloeden NIN komt af en toe wel duidelijk door., Het gekrijs van Axl vind ik ook leuk. Verder is hij uiterst genietbaar voor af en toe. Dat vind ik van de rest van de Guns n Roses plaatjes ook. (Af en toe draaien dus.)

Ik vind het eigenlijk wel leuk dat zoveel mensen deze plaat toch wel goed vinden. Had ik niet verwacht. De voortekenen zijn niet echt goed als je er meer dan 15 jaar voor nodig hebt.
Ik vind het zelf overigens 3x niks. Vooral de zang vind ik abominabel. Alsof hij niet echt zingt, of daar in ieder geval een handje bij geholpen wordt. De begeleiding is verder ook veel te glad en netjes. Maar goed, wie ben ik?

1,5 * kan ik er wel aan kwijt

Na 5x luisteren vond ik hem niets aan. Nu, ik begrijp wat de hele bedoeling van de cd is, is het hyper geniaal. Ik verhoog mijn stem van 3 naar 4

ik weet niet waarom. maar het klinkt gewoon te gek.
en tja HUMO?? Rolling Stone geeft 4 sterren. die sterren vind ik wel wat meer waard

Volgens mij gaf Humo St. Anger ook een zeer positieve recensie.

Klik

Welke solo vinden jullie eigenlijk de beste van de cd? Bij mij is TWAT de grote favoriet. Bouwt heerlijk rustig op met Robin Finck, waar vervolgens Buckethead het roer over neemt en een megasolo uit het uiterste van zijn lange vingers shred!

Ik was als jonge tiener ook fan van GNR en heb later toen ik het geld ervoor had, de cassettes vervangen door cd's. Ook kocht ik alle cd-singles van de band.
En hun live-uitvoering van Knockin'On Heaven's Door tijdens het Freddy Mercury-tribute is natuurlijk fenomenaal.

The Spaghetti Incident? was natuurlijk een erg jammerlijke misser, die ruimschoots werd goedgemaakt met Sympathy For The Devil (Interview With The Vempire soundtrack).
Maar nadat zo goed als alle bandleden (op Dizzy Reed na) het hadden gehad met Axl, is Guns N' Roses ophouden te bestaan.

Ik luister op dit moment voor het eerst naar CD, en de eerste 4 nummers zijn geweldig (had ik niet verwacht). Helaas is het 5e nummer (In The World) niet veel soeps.
Gelukkig is "There Is A Time" weer een erg lekker November Rain-achtig nummer. Het klinkt muzikaal niet als GNR, maar het rockt wel errug lekker weg!

Vooralsnog 4*

En waarschijnlijk ga ik de cd dan toch maar bestellen op Play.com (12,5 euro!). Ze hebben iig een positieve recensie erbij staan:
http://www.play.com/Music/CD/4-/1125209/Chinese-Democracy/Product.html?cur=258

In die recensie van HUMO staat zo'n beetje wat ik er ook van vind.

Wie zegt dat Axl er de volle 15 jaar aan heeft gewerkt... de eerste recording kwam toch uit 1999 en daarna 2002?

Klopt: er is pas sinds 1999 aan gewerkt. De recordings stammen uit 1999, 2002 en 2006. Voorts zijn er in deze tijd minimaal 3 complete albums definitief. Member Chris Pitman gaf onlangs in een interview ook aan dat er gewerkt is aan circa 100 nummers.

Het is voor de bashers natuurlijk een heerlijke drogreden om te zeggen dat er ''al 15 jaar aan is gewerkt, uitsluitend aan dit album''.

Gisteren de tijd genomen om het veelbesproken werk te beluisteren. Ik was zeer benieuwd, maar het is toch tegengevallen. Elke keer krijg ik het gevoel dat hij in tranen uitbarst, zoals bij Shackler's Revenge. En dat laat me niet meer los.Pluspuntje is toch die ene solo in There was a Time, maakt de song af. Maar over het geheel gezien vind ik het niet veel soeps. Ook die rare techno geluidjes zijn geen toegevoegde waarde. Het laat eerder zien dat een groot aaneengeschakeld rommeltje is. Snel maar Appetite for Destruction er op zetten om dit te vergeten..

Na de eerste keer luisteren had ik mixed feelings maar begin er steeds blijer van te worden. Appetite for Destruction is een klassieker dus oneerlijk om daarmee te vergelijken.

Mijn GNR top

1. Appetite For Destruction
2 Use your Illusion II
3. Chinese Democracy
4. Use your Illusion I
5. GNR Lies
6. Spaghetti Incident?

Nooit een echte GNR-fan geweest, maar heb ze ook nooit slecht gevonden. Ik had omwille van z'n woelige voorgeschiedenis niet veel soeps verwacht van deze plaat, maar uiteindelijk valt het nog vrij goed mee. Prima gitaarspel, Axl is nog goed bij stem en There Was A Time is een uitstekend nummer.

haha eindelijk iemand die die riff ook aan de darkness doet denken
had ik metteen

Ik stem nog een beetje voorzichtig...
heb hem nou 2 keer volledig geluisterd en
tot nu toe valt het me nog niet tegen...

het is die plaat geworden die te verwachten was. Guns ' n Roses is sowieso geen band die kan verassen zodat bij voorbaat al vaststond dat dit zou tegenvallen, en dat is dus het geval.