U2 - The Joshua Tree (1987)

Vlak voordat de ellende rond de mail van IllumSpeer losbarste, postte ik bovenstaande... Niet gebaseerd op feiten, sorry, maar wel op het gevoel dat destijds heerste onder de fans van U2 van het eerste uur...

Is dat de lijst van best verkochte albums in het jaar 1983 of uitgebracht in het jaar 1983. Toen ze populairder werden, kochten veel mensen met terugwerkende kracht de eerdere albums natuurlijk...

Hou kun je dat nou zeggen. Eén van de beste nummers van het album! Bovendien vind ik With or Without You hitgevoeliger.

De hits zijn hooguit wat doodgedraaid, maar kwalitatief helemaal niets mis mee.
Ik ben wel geneigd het 2e gedeelte (vroeger side B) wat hoger te waarderen.
Opener When The Streets Have No Name is nog altijd een droomopener. Intro ... subliem!

Weet ik niet Tony. Zal nog eens kijken. maar ik was gewoon benieuwd en heb een of andere lijst gegoogled en heb alleen die lijst bekeken en daarbij niet gekeken of het de lijst van 1983 was of dat het een lijst was van in 1983 uitgebrachte albums.

Eh Hedser, ja sorry, maar ik zie het gewoon als een commercieel verantwoorde plaat. Een commercieel succes dat ik ze van harte gun. I still haven't found vind ik dan weer het ergste van de 3 singles. Maar als jij en Bikkel en de rest dat goed vinden is het mij goed hoor. Ik realiseer me heel goed dat ik in de minderheid ben. Ik heb echter het idee dat de 3 hitsingles niet voor niets vooraan op het album staan en dat het niks te maken heeft met het opbouwen van een sfeer of een soort spanning. Maar ook daarvoor geldt dat als anderen het anders zien dat het mij best is. Maar goed, dat heb ik al een keer of 10 eerder verkondigd. Ik val in herhalingen. Ik trek me terug.

Hoe de tracklist bepaald is is dan weer een verhaal apart. De vrouw van de producer was aanwezig toen het album gemixt werd. Omdat zij zich verveelde mocht ze van de band de volgorde van de nummers bepalen, op voorwaarde dat 'Streets' als eerste moest en 'Mothers' als laatste. De rest van de nummers staan op volgorde van hoe leuk zij ze vond.

Serieus? Wel grappig dan.

Als je een plaat uitbrengt weet je toch nog helemaal niet of nummers een hit gaan worden .... misschien weet je zelfs nog niet eens welke nummers de (volgende) singles gaan worden.

Klopt wel ja. Veel fans van de eerste 4 albums wisten niet goed raad met The unforgettable fire. Heel andere stijl en sound dan de toch meer rockgerichte eerste albums. Eigenlijk is alleen Pride nog een beetje oude stijl.

Ik vraag me af of dat verhaal werkelijk klopt. Het album is dan wel erg toevallig opgebouwd zoals vele andere U2 albums.

Een verhaal dat trouwens ook de ronde doet is dat U2 het juist erg moeilijk had om een single te vinden op dit album. Uiteindelijk, na lang aandringen van ik weet niet meer wie, koos men dan toch With Or Without You als eerste single. Geen slechte keuze, zo bleek.

Ik heb dit altijd een enorm overschat album gevonden van een al even overschatte band. Het openingsnummer is heel sterk, net als 'With or without you' en 'Running to stand still'. 'In God's country' is leuk, 'One tree hill' is ook in orde. De rest is matig, 'Still haven't found what I'm looking for' ronduit zeurderig. Bono schreeuwt zo veel op dit album en waant zich een cowboy. De imagoverandering deed hen geen deugd.

Volgens mij wordt dat ook verteld in de docu over The Joshua Tree.
Ik heb dit inderdaad ook ergens gelezen/gehoord.

Ik was een fan van het eerste uur, maar juist door War was ik afgehaakt. Met TUF ben ik juist weer aangehaakt.

Volgens mij staat het ook in hun biografie, 'U2 by U2.'

Ja, hallo, nou weet ik het ook niet meer!!

Kan ook zijn dat ik het daar gelezen heb

Ik had het over die-hards. Niet zomaar over een fan van het eerste uur.

Nee, helder, dan is dat ook weer opgelost...

Zo'n discussie over wie waarom de beste fan is, wie de oorspronkelijke diehard enz enz, daar word ik altijd een beetje eng van. Blééééh.

Wat anders is, is dat ik wel denk dat de stelling te verdedigen is dat het heel goed is geweest dat U2 na de eerste drie albums ook serieus aan het werk ging om hun eigen muziek te verdiepen, hun grenzen te verbreden en vervolgens ook tot de ontdekking zijn gekomen dat dat gewoon mogelijk was.

Als U2 niet met The Unforgettable Fire en The Joshua Tree zou zijn gekomen was de band na een volgende Boy of October waarschijnlijk een stille dood gestorven.

Ik vind het daarom zeer pleiten voor Bono e.a. dat ze daadwerkelijk verdere stappen hebben ondernomen om goede muziek te ontdekken. De ontwikkeling van de band zou overigens nog verder doorgaan, al was de verrassing wel steeds minder (en was ook lang niet alles altijd even goed). Het peil van Achtung baby is denk ik niet meer overtroffen.

Wat een rare zin. Hoe doe je dat volgens jou? Stappen ondernemen om goede muziek te ontdekken? En die stappen naar goede muziek leidden tot TUF en TJT? Voor andere muziekliefhebbers waren diezelfde stappen reden om hoofdschuddend af te haken. DIe hards en fans van het eerste uur vooral.

Inderdaad een rare verwoording. Wellicht doelt ie meer op het feit dat ze zichzelf probeerden te ontwikkelen. Dat is overigens ook iets dat ik toejuich bij artiesten. Dat kan natuurlijk ook misgaan, maar een poging tot ontwikkeling is nooit verkeerd. Het resultaat kan natuurlijk tegenvallen, maar dat is wat anders.

@ musician
Gelukkig voert ook niemand die enge discussie. Als ik eenknipoog zet bedoel ik ook een knipoog.

Misschien is dat waar. Ik denk dat je zeker kunt zeggen dat U2 telkens weer heeft geprobeerd zichzelf te vernieuwen door de jaren heen. Soms hebben zich daarmee ook wel eens in de vinger gesneden, denk ik. Maar dat ze zichzelf continu proberen te herontdekken, kan ik wel waarderen. Dat waardeer ik een stuk meer dan elke keer opnieuw hetzelfde trucje te proberen uit angst dat een album anders niet verkocht wordt. U2 heeft zich daar mijns inziens niet aan bezondigd.

Ik denk dat Musician daar geheel gelijk heeft. Een band moet zichzelf ontwikkelen wil het een lange adem hebben.

ac/dc maakt overigens al decennia lang een zelfde soort plaat.

Een goed netwerk dat zorgt voor goede marketing maakt een artiest succesvol. De rest is van ondergeschikt belang. Goede muziek maken en over een grote dosis motivatie beschikken, helpt overigens wel.

Helemaal eens met het stukje van musician. Hopelijk gaan ze dit nu ook weer doen, of zoals Bono zou zeggen: "We have to dream it all up again".

@Edwynn
U2 hoeft het niet zo van de marketing te hebben, jij moet hen niet verwarren met backstreet boys, take that, spice girls en andere bands die over de volle breedte in de markt worden gezet. Dit verschil moet jij wel scherp hebben en dat mis ik nogal

You gotta be kidding... als er één band stevig in de markt wordt gezet, met elk nieuw album weer, is het U2 wel.

Natuurlijk wordt elk nieuw album van U2 stevig gepromoot door de platenmaatschappij. Het verschil met Take That, Backstreet Boys enz. is dat U2 ook inhoudelijk veel te bieden heeft.