Jethro Tull - Thick as a Brick (1972)
mijn stem
445 stemmen
0
geplaatst: 1 november 2009, 16:26 uur
Voor mij heeft Yes zeker 4 indrukwekkende platen uitgebracht. Close to the Edge vind ik zelfs een tikkeltje beter dan Thick as a Brick. Het beste van Tull is voor mij Stand Up. Toch leuk hoe smaken zo kunnen verschillen.
0
geplaatst: 1 november 2009, 16:40 uur
TAAB en CTTE vind ik beide briljant, die mogelijkheid bestaat ook nog 
0
Kingsnake
geplaatst: 1 november 2009, 17:13 uur
Laatste keer dat ik checkte, kregen ze beiden 5* van mij.
Maar daar ging het niet om.
Iemand poneerde de stelling dat Close to the Edge en Thick as a Brick van hetzelfde laken en pak zijn.
0
geplaatst: 1 november 2009, 19:48 uur
Kingsnake schreef:
Yes is veel te serieus, rockt niet, heeft geen geweldige gitaarsolo's, heeft een koorknaap als zanger. Veel te veel keyboard-bombarie. Drummer Bruford is jazzy. Yes is een stelletje ruziënde intellectuelen die veel te veel downs heeft gekend om de ups te kunnen evenaren. Close to the Edge is toevallig zo'n up.
Met alle respect Kingsnake, Jethro Tull ken ik niet. Yes des te meer. Dat Jethro Tull en Yes niet met elkaar zijn te vergelijken wil ik graag geloven. Maar wat je over Yes schrijft: daar doe je Yes mee te kort Yes is veel te serieus, rockt niet, heeft geen geweldige gitaarsolo's, heeft een koorknaap als zanger. Veel te veel keyboard-bombarie. Drummer Bruford is jazzy. Yes is een stelletje ruziënde intellectuelen die veel te veel downs heeft gekend om de ups te kunnen evenaren. Close to the Edge is toevallig zo'n up.
.Om het over "Thick as a Brick (1972)" te hebben: ik ken dit album en overige albums van Jethro Tull in het geheel niet. Ik zal "Thick as a Brick (1972)" binnenkort eens lenen om kennis te maken met de muziek van Ian Anderson en zijn mannen.
0
Kingsnake
geplaatst: 1 november 2009, 20:44 uur
Hans Brouwer schreef:
.
Om het over "Thick as a Brick (1972)" te hebben: ik ken dit album en overige albums van Jethro Tull in het geheel niet. Ik zal "Thick as a Brick (1972)" binnenkort eens lenen om kennis te maken met de muziek van Ian Anderson en zijn mannen.
(quote)
Met alle respect Kingsnake, Jethro Tull ken ik niet. Yes des te meer. Dat Jethro Tull en Yes niet met elkaar zijn te vergelijken wil ik graag geloven. Maar wat je over Yes schrijft: daar doe je Yes mee te kort .Om het over "Thick as a Brick (1972)" te hebben: ik ken dit album en overige albums van Jethro Tull in het geheel niet. Ik zal "Thick as a Brick (1972)" binnenkort eens lenen om kennis te maken met de muziek van Ian Anderson en zijn mannen.
Dan moet je overal waar ik het woord "is" gebruikte, de woorden "vind ik" invullen.
0
geplaatst: 1 november 2009, 23:41 uur
Kingsnake schreef:
Iemand poneerde de stelling dat Close to the Edge en Thick as a Brick van hetzelfde laken en pak zijn.
Is toch een aardige discussie tot gang door gekomen vandaag. Zo raar was die stelling van mij dus nog niet. De Yes en Jetro Tull doelgroep is toch ongeveer hetzelfde denk ik. Ik weet dat een panfluit 1 van de belangrijkste instrumenten van Jethro Tull zijn, en dat het qua bombast en pracht en praal toch niet heel ver van Yes aflicht.Iemand poneerde de stelling dat Close to the Edge en Thick as a Brick van hetzelfde laken en pak zijn.
0
geplaatst: 2 november 2009, 00:38 uur
Panfluit? Ian anderson is een multi-instrumentalist en wellicht kan hij goed met de panfluit overweg maar z'n voornaamste wapen is toch echt de dwarsfluit.
TAAB is een geweldig tijdsdocument. Eind jaren zestig gingen Britse bands met de uit Amerika overgewaaide jazz en blues aan de haal ontwikkelden dit tot een geheel eigen stijl. Begin jaren zeventig werd het allemaal symfonischer. Tijdens het kantelpunt van deze stijlen ontstond TAAB. Ik denk dat Ian Anderson zelf niet eens besefte wat voor uniek album hij gemaakt had want anders had ie vrijwel alles wat Tull daarna maakte wel de prullenbak in gekieperd.
In die tijd maakten veel toenmalige bands geweldige albums, niet eens omdat die bands zo geweldig waren maar omdat het tijdsbeeld qua muziek zo uniek was.
En ook dit verhaaltje moet je zien als "vind ik"
TAAB is een geweldig tijdsdocument. Eind jaren zestig gingen Britse bands met de uit Amerika overgewaaide jazz en blues aan de haal ontwikkelden dit tot een geheel eigen stijl. Begin jaren zeventig werd het allemaal symfonischer. Tijdens het kantelpunt van deze stijlen ontstond TAAB. Ik denk dat Ian Anderson zelf niet eens besefte wat voor uniek album hij gemaakt had want anders had ie vrijwel alles wat Tull daarna maakte wel de prullenbak in gekieperd.
In die tijd maakten veel toenmalige bands geweldige albums, niet eens omdat die bands zo geweldig waren maar omdat het tijdsbeeld qua muziek zo uniek was.
En ook dit verhaaltje moet je zien als "vind ik"
0
Kingsnake
geplaatst: 2 november 2009, 08:27 uur
hadiederk schreef:
Panfluit? Ian anderson is een multi-instrumentalist en wellicht kan hij goed met de panfluit overweg maar z'n voornaamste wapen is toch echt de dwarsfluit.
TAAB is een geweldig tijdsdocument. Eind jaren zestig gingen Britse bands met de uit Amerika overgewaaide jazz en blues aan de haal ontwikkelden dit tot een geheel eigen stijl. Begin jaren zeventig werd het allemaal symfonischer. Tijdens het kantelpunt van deze stijlen ontstond TAAB. Ik denk dat Ian Anderson zelf niet eens besefte wat voor uniek album hij gemaakt had want anders had ie vrijwel alles wat Tull daarna maakte wel de prullenbak in gekieperd.
In die tijd maakten veel toenmalige bands geweldige albums, niet eens omdat die bands zo geweldig waren maar omdat het tijdsbeeld qua muziek zo uniek was.
En ook dit verhaaltje moet je zien als "vind ik"
Panfluit? Ian anderson is een multi-instrumentalist en wellicht kan hij goed met de panfluit overweg maar z'n voornaamste wapen is toch echt de dwarsfluit.
TAAB is een geweldig tijdsdocument. Eind jaren zestig gingen Britse bands met de uit Amerika overgewaaide jazz en blues aan de haal ontwikkelden dit tot een geheel eigen stijl. Begin jaren zeventig werd het allemaal symfonischer. Tijdens het kantelpunt van deze stijlen ontstond TAAB. Ik denk dat Ian Anderson zelf niet eens besefte wat voor uniek album hij gemaakt had want anders had ie vrijwel alles wat Tull daarna maakte wel de prullenbak in gekieperd.
In die tijd maakten veel toenmalige bands geweldige albums, niet eens omdat die bands zo geweldig waren maar omdat het tijdsbeeld qua muziek zo uniek was.
En ook dit verhaaltje moet je zien als "vind ik"
Het was zowel in de States, Engeland, het Europese vasteland, maar ook scandinavië en zelfs het voormalig Oostblok, een ware explosie aan creatieviteit binnen de soul, fusion, rock, symfo en wat nog meer.
Een fijne tijd waar de commercie niet zo overheerste en de top-40 niet de dienst uitmaakte (denk ik).
Maar ik denk trouwens niet dat een Tull liefhebber ook per sé een Yes liefhebber is. Ik vind Tull helemaal de bom en Yes maar zo/zo.
Ik durf zelfs zo ver te gaan, dat zelfs het slechtse van Ian en co. nog meer dan een voldoende scoort bij mij (zie de andere platen).
En Ian excelleerde inderdaad op de akoestische gitaar, dwarsfluit en op één been staan in mailliots.
0
Kingsnake
geplaatst: 2 november 2009, 08:43 uur
ricardo schreef:
(quote)
Is toch een aardige discussie tot gang door gekomen vandaag. Zo raar was die stelling van mij dus nog niet. De Yes en Jetro Tull doelgroep is toch ongeveer hetzelfde denk ik. Ik weet dat een panfluit 1 van de belangrijkste instrumenten van Jethro Tull zijn, en dat het qua bombast en pracht en praal toch niet heel ver van Yes aflicht. Tull kán bombastisch zijn maar heeft ook een enorm akoestische inslag. De subtiliteit van Tull is te prijzen.
0
geplaatst: 2 november 2009, 10:44 uur
hadiederk schreef:
Panfluit? Ian anderson is een multi-instrumentalist en wellicht kan hij goed met de panfluit overweg maar z'n voornaamste wapen is toch echt de dwarsfluit.
Excuus, dat bedoelde ik ook een dwarsfluit. Ik heb laatst een dvd gezien van Jethro Tull, en daar was inderdaad de dwarsfluit prominent aanwezig.Panfluit? Ian anderson is een multi-instrumentalist en wellicht kan hij goed met de panfluit overweg maar z'n voornaamste wapen is toch echt de dwarsfluit.
0
geplaatst: 2 november 2009, 15:10 uur
Maar even alle fluiten op een stokje ...
Dit album heeft een mooi gemiddelde maar heeft kennelijk te weinig persoonlijke top-tien noteringen om in de top 250 te belanden. Opvallend.
Die ruziënde intellectuelen met keyboard-bombarie hebben dat wél voor elkaar gekregen.
Dit album heeft een mooi gemiddelde maar heeft kennelijk te weinig persoonlijke top-tien noteringen om in de top 250 te belanden. Opvallend.
Die ruziënde intellectuelen met keyboard-bombarie hebben dat wél voor elkaar gekregen.
0
Kingsnake
geplaatst: 2 november 2009, 15:27 uur
Svendra schreef:
Maar even alle fluiten op een stokje ...
Dit album heeft een mooi gemiddelde maar heeft kennelijk te weinig persoonlijke top-tien noteringen om in de top 250 te belanden. Opvallend.
Die ruziënde intellectuelen met keyboard-bombarie hebben dat wél voor elkaar gekregen.
Maar even alle fluiten op een stokje ...
Dit album heeft een mooi gemiddelde maar heeft kennelijk te weinig persoonlijke top-tien noteringen om in de top 250 te belanden. Opvallend.
Die ruziënde intellectuelen met keyboard-bombarie hebben dat wél voor elkaar gekregen.
Blijkbaar
Bij mij prijkt ie wel in de top 10!
0
geplaatst: 2 november 2009, 16:41 uur
Kingsnake schreef:
Blijkbaar
Bij mij prijkt ie wel in de top 10!
(quote)
Blijkbaar
Bij mij prijkt ie wel in de top 10!
Idem, op 1 zelfs
0
geplaatst: 2 november 2009, 17:55 uur
Deze plaat heeft een groot deel van mijn jeugd "bepaald"Ik greep er steeds weer naar terug.Ik ben ook nog in het bezit van mijn eerste exemplaar en ben er zuinig op.Staat dus gewoon op 1.Zowel tekstueel als muzikaal volgens mij niet geevenaard.Ik verhoog naar 5 sterren!
0
geplaatst: 22 januari 2010, 10:35 uur
Heb de remaster op CD, maar daarna uit ergernis (dat interview is zo overbodig!) de LP gekocht, ook vanwege het artwork. De mastering van de LP is echter compleet anders, er zit meer dynamiek in en eigenlijk draai ik die nu veel vaker dan de CD. Blijft een ongelooflijk gave plaat dit.
Ik confronteerde een vriend van me een met deze plaat, en het feit dat ie maar 2 hele lange nummers bevat. Ze ie: ja, maar dat kunnen ze live nooit precies zo naspelen. Ik dacht echt: 'jij hebt het niet begrepen'. Dit materiaal leent zich juist voor live uitvoeringen, die vaak gepaard gaan met improvisatie. Heb ook een bootleg met een compleet concert gehad waar e.e.a. zelfs werd uitgebreid t.o.v. de plaat.
Ik confronteerde een vriend van me een met deze plaat, en het feit dat ie maar 2 hele lange nummers bevat. Ze ie: ja, maar dat kunnen ze live nooit precies zo naspelen. Ik dacht echt: 'jij hebt het niet begrepen'. Dit materiaal leent zich juist voor live uitvoeringen, die vaak gepaard gaan met improvisatie. Heb ook een bootleg met een compleet concert gehad waar e.e.a. zelfs werd uitgebreid t.o.v. de plaat.
0
Kingsnake
geplaatst: 22 januari 2010, 10:38 uur
Ik merk wel vaker bij remasters dat de sound zo veranderd dat het van mij niet had gehoeven.
De Camel remasters zijn ook inferieur aan de elpee-sound
De Camel remasters zijn ook inferieur aan de elpee-sound
0
vondeich
geplaatst: 24 maart 2010, 23:53 uur
Zowiezo, geniale hoes!! Heb hem thuis ook op LP (2 x zelfs 
)
)
0
geplaatst: 25 maart 2010, 14:14 uur
harm1985 schreef:
Heb de remaster op CD, maar daarna uit ergernis (dat interview is zo overbodig!) de LP gekocht, ook vanwege het artwork. De mastering van de LP is echter compleet anders, er zit meer dynamiek in en eigenlijk draai ik die nu veel vaker dan de CD. Blijft een ongelooflijk gave plaat dit.
Ik confronteerde een vriend van me een met deze plaat, en het feit dat ie maar 2 hele lange nummers bevat. Ze ie: ja, maar dat kunnen ze live nooit precies zo naspelen. Ik dacht echt: 'jij hebt het niet begrepen'. Dit materiaal leent zich juist voor live uitvoeringen, die vaak gepaard gaan met improvisatie. Heb ook een bootleg met een compleet concert gehad waar e.e.a. zelfs werd uitgebreid t.o.v. de plaat.
Heb de remaster op CD, maar daarna uit ergernis (dat interview is zo overbodig!) de LP gekocht, ook vanwege het artwork. De mastering van de LP is echter compleet anders, er zit meer dynamiek in en eigenlijk draai ik die nu veel vaker dan de CD. Blijft een ongelooflijk gave plaat dit.
Ik confronteerde een vriend van me een met deze plaat, en het feit dat ie maar 2 hele lange nummers bevat. Ze ie: ja, maar dat kunnen ze live nooit precies zo naspelen. Ik dacht echt: 'jij hebt het niet begrepen'. Dit materiaal leent zich juist voor live uitvoeringen, die vaak gepaard gaan met improvisatie. Heb ook een bootleg met een compleet concert gehad waar e.e.a. zelfs werd uitgebreid t.o.v. de plaat.
Heb eerst de lp gehad en weggegeven, maar later de cd gekocht en wilde de remaster aanschaffen, dus maar niet doen?
En die nieuwe lp's hebben die ook die uitklapplaat met krant?
Het interview hoeft niet want gaat om de muziek.
0
geplaatst: 3 mei 2010, 10:55 uur
vraagje aan de mensen die dit album op nummer 1 in hun top 10 hebben staan:
als je hem op 1 hebt staan in je album top 10, betekend dat dan dat het ook jullie favoriete nummer is?
want feitelijk is het gewoon 1 song verdeeld over 2 plaatkanten
als je hem op 1 hebt staan in je album top 10, betekend dat dan dat het ook jullie favoriete nummer is?
want feitelijk is het gewoon 1 song verdeeld over 2 plaatkanten
0
Kingsnake
geplaatst: 3 mei 2010, 11:41 uur
Ampivinni schreef:
vraagje aan de mensen die dit album op nummer 1 in hun top 10 hebben staan:
als je hem op 1 hebt staan in je album top 10, betekend dat dan dat het ook jullie favoriete nummer is?
want feitelijk is het gewoon 1 song verdeeld over 2 plaatkanten
vraagje aan de mensen die dit album op nummer 1 in hun top 10 hebben staan:
als je hem op 1 hebt staan in je album top 10, betekend dat dan dat het ook jullie favoriete nummer is?
want feitelijk is het gewoon 1 song verdeeld over 2 plaatkanten
Vreemde vraag.
Conceptalbums als deze, bevatten niet een nummer of liedje. Zo moet je dat niet zien.
Het is opgebouwd uit passages en wederkerende thema's, die toevalligerwijs, naar mijn mening, allemaal uiterst mooi en goed zijn.
Voor liedjes moet je naar Aqualung of Benefit.
0
Guardian of Isis
geplaatst: 3 mei 2010, 12:05 uur
Wat Kingsnake zei.Sowieso zijn er voor mij veel te veel goeie nummers in te veel genres om er maar eentje als favoriet aan te duiden. Op sommige momenten zoek je ook gewoon iets anders in een liedje dan op andere, je kunt moeilijk bijvoorbeeld folk met metal gaan vergelijken en dan zeggen dat het ene zonder twijfel beter is dan het andere. Dat gezegd zijnde, als je er toch één moet kiezen, neem ik je het niet kwalijk als je TAAB kiest als favo liedje aller tijden.
0
geplaatst: 3 mei 2010, 16:44 uur
Kingsnake schreef:
Vreemde vraag.
Conceptalbums als deze, bevatten niet een nummer of liedje. Zo moet je dat niet zien.
Het is opgebouwd uit passages en wederkerende thema's, die toevalligerwijs, naar mijn mening, allemaal uiterst mooi en goed zijn.
Voor liedjes moet je naar Aqualung of Benefit.
Vreemde vraag.
Conceptalbums als deze, bevatten niet een nummer of liedje. Zo moet je dat niet zien.
Het is opgebouwd uit passages en wederkerende thema's, die toevalligerwijs, naar mijn mening, allemaal uiterst mooi en goed zijn.
Voor liedjes moet je naar Aqualung of Benefit.
eerlijk gezegd was dat zo'n beetje hetzelfde als hoe ik erover denk,
was eigenlijk meer benieuwd naar wat andere erover dachten
0
Kingsnake
geplaatst: 3 mei 2010, 16:56 uur
Ampivinni schreef:
eerlijk gezegd was dat zo'n beetje hetzelfde als hoe ik erover denk,
was eigenlijk meer benieuwd naar wat andere erover dachten
(quote)
eerlijk gezegd was dat zo'n beetje hetzelfde als hoe ik erover denk,
was eigenlijk meer benieuwd naar wat andere erover dachten
Kijk, bijv. de conceptalbums The Wall, Misplaced Childhood en Tommy, om er maar een paar te noemen, bevatten echt duidelijke songs.
Maar deze en bijv. Tubular Bells en Tales from Topograhic Oceans zijn echt liedjes-loos
Snow Goose, bevat wel weer allerlei benoemde stukken muziek, maar die zijn weer niet los van elkaar te beluisteren.
Moeilijk concept, die conceptplaten.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 7 mei 2010, 15:35 uur
Meestal draai ik Aqualung als ik iets van Jethro Tull wil horen. Misschien uit gemakzucht omdat ik die plaat al zo goed ken.
Deze vind ik eigenlijk veel beter, en ga ik dan ook opwaarderen naar 4,5*. Schitterende lange, goed samenhangende (!) compositie(s).
Deze vind ik eigenlijk veel beter, en ga ik dan ook opwaarderen naar 4,5*. Schitterende lange, goed samenhangende (!) compositie(s).
0
geplaatst: 7 mei 2010, 19:11 uur
Stijn_Slayer schreef:
Meestal draai ik Aqualung als ik iets van Jethro Tull wil horen. Misschien uit gemakzucht omdat ik die plaat al zo goed ken.
Deze vind ik eigenlijk veel beter, en ga ik dan ook opwaarderen naar 4,5*. Schitterende lange, goed samenhangende (!) compositie(s).
Meestal draai ik Aqualung als ik iets van Jethro Tull wil horen. Misschien uit gemakzucht omdat ik die plaat al zo goed ken.
Deze vind ik eigenlijk veel beter, en ga ik dan ook opwaarderen naar 4,5*. Schitterende lange, goed samenhangende (!) compositie(s).
A Stijntje
Probeer es Stand Up van Tull. Heel nieuwsgierig naar uw mening.
0
geplaatst: 8 mei 2010, 13:17 uur
Benefeit zul je ook wel kunnen waarderen samen met This Was (door de bonustracks is het wel een rommeltje geworden maar het blijft een heerlijke plaat)
0
geplaatst: 20 mei 2010, 12:55 uur
Hoe kan dit de originele hoes zijn als er Compact Disc linksonder staat?
* denotes required fields.