menu

U2 - The Unforgettable Fire (1984)

mijn stem
3,99 (1180)
1180 stemmen

Ierland
Rock
Label: Island

  1. A Sort of Homecoming (5:28)
  2. Pride (In the Name of Love) (3:48)
  3. Wire (4:19)
  4. The Unforgettable Fire (4:55)
  5. Promenade (2:35)
  6. 4th of July (2:12)
  7. Bad (6:09)
  8. Indian Summer Sky (4:17)
  9. Elvis Presley and America (6:23)
  10. MLK (2:31)
  11. Disappearing Act * (4:35)
  12. A Sort of Homecoming [Live] * (4:07)
  13. Bad [Live] * (8:00)
  14. Love Comes Tumbling * (4:52)
  15. The Three Sunrises * (3:53)
  16. Yoshino Blossom * (3:39)
  17. Wire [Kervorkian Remix] * (5:12)
  18. Boomerang I * (2:48)
  19. Pride [In the Name of Love) (Extended Single Version] * (4:43)
  20. A Sort of Homecoming [Daniel Lanois Remix] * (3:18)
  21. 11 O'Clock Tick Tock [Long Version] * (4:11)
  22. Wire [Celtic Dub Mix] * (4:36)
  23. Bass Trap * (5:15)
  24. Boomerang II * (4:50)
  25. 4th of July [Long Version] * (2:26)
  26. Sixty Seconds in Kingdom Come * (3:15)
toon 16 bonustracks
totale tijdsduur: 42:37 (1:52:17)
zoeken in:
avatar van luigifort
4,5
Snow in summer

avatar van Marty McFly
5,0
Grappig, ik heb dit ook altijd een echte winterplaat gevonden.

avatar van vielip
5,0
Door bovenstaande berichten vanmiddag maar weer eens opgezet. Was lang geleden dat ik 'm van begin tot eind had geluisterd. Blijft een wereld album! Bedankt voor de tip derhalve

avatar van lennon
3,5
Da's het mooie van zo'n gemiddeld nieuw album van de band, het doet verlangen naar toen het nog echt spannend was, en dus ga je daardoor weer in de oude muziek duiken

avatar van Teunnis
3,5
Berichten verplaatst naar U2

avatar van Korreltje Zout
5,0
Even lachen, lieve mensen! Zo zou een cover van Pride klinken als Type O Negative het gecovered zou hebben.

avatar van Niek
5,0
Wat mij betreft steekt deze plaat met kop en schouders boven de rest van de U2-discografie uit. Volwassener (of beter: gerijpter) dan alles wat er aan vooraf ging en rauwer, primitiever en minder zakelijk/'bedacht' dan alles wat erna zou komen. Niet dat alles ervoor en erna niet de moeite waard zou zijn, maar meer dat The Unforgettable Fire gewoon uitzonderlijk goed is. Dat wordt - het zou ook eens niet - vooral gepersonifieerd door Bono, die op het absolute top van zijn kunnen en met de vrijheid van iemand die zingt voor zichzelf, binnenkomt zoals hij dat - in ieder geval bij mij - niet eerder gedaan had en ook niet meer zou doen (wel op enkele uitschieters op de overige platen maar niet meer een geheel album lang). De invloed van Eno en Lanois is duidelijk hoorbaar en die geeft naar mijn idee Bono de ruimte meer ambient liederen te schrijven/zingen waardoor hij dichter blijft wat hij wil bezingen, minder gestoord door melodielijnen of standaard songstructuren.
Ik snap het in mijn ogen overdreven enthousiasme rondom The Joshua Tree en Achtung Baby niet goed, maar dat hoeft ook niet. Ik zal mijn leven lang dankbaar zijn voor deze plaat (en zo nu en dan die andere platen weer een kans geven) en dat is meer dan genoeg .

avatar van dazzler
5,0
THE UNFORGETTABLE FIRE (1984) 2CD deluxe edition repair shop

Alle bonustracks staan al op de in 2009 verschenen deluxe edities.
Ik probeerde met de indertijd op vinyl verschenen extra's een schaduwalbum te maken.

avatar van LucM
4,5
The Unforgettable Fire bevat een aantal van de beste U2-songs zoals de titelsong, A Sort of Homecoming en Bad en de productie van Eno/Lanois is uitstekend maar Elvis Presley and America verhindert mij de maximale score te geven.
The Joshua Tree en Achtung Baby zijn consistenter en bevatten geen halve mindere song.

avatar van Chameleon Day
5,0
EPaA is nu juist het prijsnummer van het album...TJT is een prachtige plaat, maar te doordacht. TUF lijkt meer vanuit gevoel/improvisatie tot stand gekomen. 'Elvis Presley' is daar het voorbeeld van.

Chameleon Day schreef:
EPaA is nu juist het prijsnummer van het album...TJT is een prachtige plaat, maar te doordacht. TUF lijkt meer vanuit gevoel/improvisatie tot stand gekomen. 'Elvis Presley' is daar het voorbeeld van.


Helemaal mee eens - ben geneigd om eenieder die die Joshua Tree prefereert toe te voegen: ga d'r maar eens in en zoek naar Gram Parsons, misschien vind je daar een partikel van zijn ziel.

Eno was spot on in en met het geluid van deze. Die boom werd als herhaling opgericht. En imho, echt - there is no second chance for a first impression - als je het vuur (het licht) pas in tweede instantie waarnam, na de boom - za'k maar zeggen. Denk dat de titelsong het nog het meest helder weergeeft: puur, zuiver, licht, emotie >>> voltreffer - ritmesectie staan volledig in dienst van etherische gitaar en stem.

avatar van Yield
4,0
Blijft na al die jaren het belangrijkste werk dat U2 heeft afgeleverd. Het (tweede) concert in Ahoy in 1984 stond volledig in het teken van dit album. En wat een opwinding en frisheid destijds in die zaal. Geweldig. Maar daarna flakkerde de vlam wat mij betreft nog maar een beetje. Met Achtung Baby en een geweldig concert in de Kuip beleefde ik een korte opleving, maar daarna haakte ik definitief af. Tegenwoordig erger ik me kapot aan Bono met zijn structurele Jezuscomplex. Bidden voor de armen, maar tegelijkertijd een postbusfirma in Nederland gebruiken, waar zijn miljoenen naar toevloeien. Verwerpelijk gedrag. Muzikaal is er ook niets meer aan. Maar mooi dat we nog kunnen genieten van we Boy, Oktober, Achtung Baby en deze.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:06 uur

geplaatst: vandaag om 00:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.