U2 - The Unforgettable Fire (1984)

Wat nog veel beter werkt is geduld hebben want uiteindelijk worden deze totaalpakketten vaak een stuk goedkoper via bijv. Amazon.co.uk of Play.com.

Weet iemand trouwens al wanneer Rattle And Hum aan de beurt is? Ik gok het einde van dit jaar, in het achterhoofd houdende dat Achtung Baby z'n 20ste verjaardag gaat vieren...

De luxe set was bij Amazon UK al gezakt naar 22 pond. Nu weer iets hoger vanwege de hogere VAT per 1 januari maar binnenkort ongetwijfeld weer onder de 20 pond. Bij 18 pond sla ik toe

Wat is Yoshino Blossom een schitterend nummer. Bonus cd echt top!

Yup. Na de tegenvallende bonus-cd van War is dit weer een winnaar!
Er wordt behoorlijk geëxperimenteerd en dat levert een kleurrijk geheel op. De paar live-nummers en remixen klinken ook allen geslaagd.

Ik moet even aanvullen, dat ik de dvd bij de Joshua Tree box een stuk interessanter vind: dat is een live concert. Daar heb ik nu ook de 'grote' box van. Ik ben niet zo into the docu's, dus van The Unforgettable Fire vind ik de mooie kleinere 2cd box prima.

Het mag eens gezegd worden; altijd al mijn favoriete tracks van deze plaat geweest!

Helemaal mee eens! Wire is eigenlijk het beste U2-nummer, jammer van het drumgeluid. De drums klinken op de hele plaat slecht.

jammer dat ik voorheen nooit verder heb gekeken (geluisterd) dan de UF nummers die op de 1980-1990 compilatie staan...

typisch, ik vind het drumgeluid op deze plaat juist erg mooi en past naar mijn mening perfect bij het sferische karakter van de hele plaat.

Ik vind de drums ook fantastisch klinken, had niet anders gehoeven mij betreft. Wel moet ik kwijt dat het mij járen heeft geduurd voordat ik eindelijk de knallende energie van L.M. junior (h)erkende. Luister eens naar 'Bad' als de song eenmaal lekker op dreef is. En moet je Larry uit z'n schedel horen gaan (met z'n stokjes) op E.P.&A.....niet normaal. Het kan net zo goed aan een gebrek aan oor voor drums liggen uiteraard. Wel opvallend vind ik dat er dan iemand komt en beklag doet over kwaliteit drumgeluid.

U2 die nog voor de laatste keer thuis komt (A Sort Of Homecoming) om vervolgens via The Joshua Tree de stap naar het beloofde land maakt.
Het titelnummer The Unforgettable Fire kan ik ook alleen zien als een laatste blik op Ierland; alsof Bono weet dat hij hier niet eeuwig zal blijven. Hij bladert nog eenmaal door het fotoalbum der herinneringen, om vervolgens de laatste pagina om te slaan en het boek te sluiten.
Voor het laatst wandelen over het strand, waar je gedachten al bij het Football en Coca Cola van de USA zijn (Promenade).
De uiteindelijk overgave aan de verboden vruchten van het land van Ronald Reagan.
Partij kiezen in De Koude Oorlog die gaande is (Bad).

Juiste keuze?
Verkeerde keuze?
Het linkse U2 in het rechtse VS?

Hier kijkt de jongen van Boy en War terug op zijn jeugdigheid. Nog een keer de frisse onschuld om vervolgens definitief toe te treden tot de lange jaren van volwassenheid die zullen volgen.
Martin Luther King die in Pride bevlogen wordt bezongen als een nieuwe Jesus, de donkere Messias die zich inzet voor gelijkheid. Hoe het U2 nog lukte om schokkende wereldgebeurtenissen in een positief voetlicht te zetten; zonder verlies van zeggingskracht.

Als je als band zijnde een samenwerking aan gaat met Brian Eno, dan weet je dat je een nieuwe weg inslaat. Een snelweg naar de grote stad. Af gesneden zijn van de vertrouwde plattelandspaadjes van voorheen. Klaar voor de metropolen der aarde.
Via de Verenigde Staten en Berlijn op zoek gaan naar het uiterste.
Net als David Bowie en Lou Reed.
Ook zij hebben ooit een jeugd achter zich gelaten.

Ik vind dit een zeer interessante kijk van deric op het album.
Hij verwoordt perfect hoe de muziek van U2 bij mij haar magie verloor.

Het wilde nog wel lukken met een handvol singles
en een occasionele albumtrack, maar de sfeer van de vier
(en laat ik er met Under a Blood Red Sky vijf van maken) eerste albums
zou ik niet meer weervinden in hun latere werk.

Na dit album kwam de zakelijke U2, die haar positie op positieve en negatieve manier benutte.
Een volwassen kijk op het leven.
Ik hou ook meer van de jeugdige onschuld, en het gemeende rebellie.

Mooie review hier Deric! Inderdaad het vrij rebelse en linkse U2 dat zich op miraculeuze wijze weet te handhaven in de grote wereld die ook de VS bevat.. maar helaas hebben ze dit nooitmaals herhaald.

Dan vind je A Sort Of Homecoming ook beslist een gaaf Larry-nummer, want het is dezelfde drum-track (maar dan sneller).

Elvis Presley & USA is een vertraagde ASOH met een geïmproviseerde tekst.

Ik vond het zelf iig eigenlijk het minste nummer (denk ik; tijd niet beluisterd); ik ervaarde het wat als een 'opvulnummer' op het album....

Akkoord, altijd prettig om begrepen te worden. Want idd zijn díe twee DE songs waarbij ik genieten kan van alleen al de drums. Zóóó energiek dat het wel uit de tenen van Larry heeft moéten komen!

Wat E.P.&A betreft klopt het volledig dat de tekst geïmproviseerd is. Sterker: volgens de officiële biografie is de tekst zelfs ter plekke bedacht en gezongen. Het is de meest spontane opname van het album. Maar als ik zo vrij mag zijn.........wat kan ik verstaan onder ASOH?

Imponerend stuk overigens van Deric raven

ASOH = A Sort Of Homecoming.

De ritme-sectie van A Sort Of Homecoming is de basis van E.P.& America. Leuk om eens te vergelijken!

......hahaha......ja, misschien moe 'k toch maar eens iets vroeger naar bed gaan. Hoe dan ook, thanx.

Sowieso met remasters wacht ik tot ze te krijgen zijn voor een mooie prijs.

Via Pride was dit album een van mijn eerste kennismakingen met U2 en wat vond ik het indertijd een goed album. In die tijd had ik bovendien van een vriend een cassettebandje gekregen met daarop The unforgettable night, een bootleg van een concert uit de op dit album volgende concertreeks, en O, wat bleek daarop toch weer wat een geweldige nummers met name Bad en The unforgettable fire zijn.

A sort of homecoming is een lekkere opener, Wire toch wel wat ondergewaardeerd en Pride is een van de weinige nummers die voor mij zelfs na enkele honderden keren nog genietbaar is. En dan kijk je nog eens op de tracklist en zie je dat er nog vijf nummers op het album staan. Nu vind ik MLK al een redelijk ongenietbaar zeiknummer, maar dit werd in ieder geval nog de moeite waard gevonden om live op te voeren, van de resterende nummers hebben we gelukkig nooit meer iets hoeven vernemen.

Hoewel het album eigenlijk te onevenwichtig is om één cijfer aan te geven, is dat hier toch de bedoeling, derhalve een 3,5.

Nou, onevenwichtig vind ik dit geenszins. Ieder zijn smaak natuurlijk, maar ik zie het toch echt als een prachtig geheel. Neem EP&A.....hoe f****** origineel wil je een song hebben? Zo diep en zo warm en zo absoluut niét doorsnee tegelijk kom je ze weinig tegen.
MLK vind ik prachtig ook, maar ik denk dat de context wel belangrijk is voor de luisterbeschouwing: het is een ode aan wijlen Martin Luther King. Zelfs een niemandsdalletje als Promenade is gewoon je chillout ten top......zo zie ik het. Niet dat ik aan die dingen doe, maar kan me zo voorstellen dat je geneigd ben hiermee in Zenhouding te gaan zitten ofzo.
Het is rockmuziek met een consistente betekenis & waarde die zelfs een opzwepend nummer als Indian Summer Sky in staat stelt relaxed te doen klinken, net als de andere songs mij betreft.
Ieder zijn eigen smaak en mening uiteraard, maar onevenwichtig vind ik als kritiek niet terecht.

Thematisch en qua sfeer is dit album misschien een eenheid maar wat mij betreft is het dat kwalitatief bepaald niet, dat bedoel ik er vooral mee te zeggen.

Dat MLK over King gaat moge duidelijk zijn, Bono praat graag met (en over) de Groten der Aarde, zelfs al zijn die al jaren heen. In Pride weet hij dat nog goed in songvorm te verpakken zodat de boodschap overkomt, MLK is wat mij betreft echter al weer veel te prekerig, precies de reden waarom ik de afgelopen twintig jaar nauwelijks nog naar U2 heb geluisterd, de aversie tegen Bono is te groot geworden.

Overigens ben ik het volledig met je eens dat EP&A niét doorsnee is, alleen is het voor mij juist een uitschieter naar beneden. Tekstueel vind ik het namelijk een draak van een nummer.

Tot mijn grote verrassing hoorde ik gisteren het nummer 'Bad' in een winkel als achtergrondmuziek.........daar werd ik even stil van.
Ik besloot tussen schoenen te gaan kijken die ik nooit kopen zou, interesse te bieden aan trainingsbroeken en onderbroeken alsof ik nieuwsgierig was........alles om het nummer helemaal af te luisteren.
Thuis gelijk deze opgezet. En hoe goed ik Joshua of Achtung ook maar vind, of War of Oktober of......laat maar, dit is toch mijn parel in de U2-collectie. De meerwaarde zit 'm in het feit dat dit als wonderschoon werk mij door merg en been gaat, rechtstreeks naar hart en ziel, en me hierin vast weet te houden.......ik word er diep ontroerd van.......man man man......U2 heeft voor mij dan aan kracht ingeboet, maar dat ze ooit zoiets als dit hebben neergezet is voor mij nagenoeg gelijk als één der zeven muzikale wereldwonderen.
Ik verhoog eigenlijk, want er staat mij betreft geen minder nummer op. Vier-komma-vijf het was, dat kan dus maar één ding betekenen :

Perfect verwoord wat ook mijn gevoel is bij dit album. Het heeft een mystieke, maar ook energieke kant, vol passie die me ook elke keer weer raakt.

Geweldig album!!! Ik kon nooit zo goed tegen al die klasgenoten en vrienden die het alleen maar over The joshua tree hadden dus daarom riep ik altijd dat ik dit album beter vond! En eigenlijk vind ik dat stiekem nog steeds :-P
Het verschil is miniem hoor maar op dit album meer sferische momenten te vinden. Nummers die me vroeger niet zoveel deden (4th of july, Elvis P. and America en Promenade) vind ik nu fenomenaal! De overige nummers vond ik altijd al mega! ASOH is een binnenkomer van jewelste (al vind ik de live versie op Wide awake nóg mooier) en het titelnummer behoort tot het beste wat de heren ooit hebben opgenomen! Zoals hierboven al gezegd was ik altijd al weg van Wire en Indian summer sky. Heerlijk stuwende songs met een ontketende Larry!
Ik heb de remaster box nog niet maar die gaat er absoluut komen!!!

idem ( + homecoming)

kaztor bedoelde wire + indian summer sky