Green Day - American Idiot (2004)

luistert lekker weg als ik in een lichte punkbui ben
3.5

Dat valt toch wel te begrijpen? Het is het makkelijkst in het gehoor liggende nummer voor het massapubliek. Ik snap trouwens niet wat er mis mee is.

Ik ben al de hele week punk aan het luisteren (terug naar toen ik 15 was ) en ik moet zeggen: dit is misschien wel het beste punkalbum ooit gemaakt (als we het onder de categorie 'punk' plaatsen natuurlijk). Er is behoorlijk veel variatie, wat gerust mag vind ik. Ze hebben al vele malen bewezen dat ze nummers kunnen schrijven die 2 minuten lang 'punken'. Maar hier bewijzen ze ook dat ze nummers kunnen maken die meer afwisseling hebben, van rustig tot rockend.

Toen deze uitkwam riep ik ook om het luidst 'vroeger was het beter!'. Maar nu ik het echt eens objectief bekijk: deze is gewoon beter dan Dookie vind ik. Waar Dookie soms wat te veel van hetzelfde is, is er hier meer variatie. Iets wat beide albums dan weer hebben: mindere nummers staan er niet op. En voor wie zegt dat hier niet meer gerockt wordt: wat doen American Idiot, Jesus of Suburbia, Holiday, St. Jimmy, Homecoming... dan? Jawel, rocken!

En nog iets: dit album kan ik gerust twee keer na elkaar luisteren, iets wat nog maar weinig punkgroepen gegund is. Wat mij betreft staat deze op 1, gevolgd door Pennybridge Pioneers (Millencolin) en Three cheers for sweet revenge (My Chemical Romance).

4,5*

Ah, je mening is in ieder geval overtuigend en goed weergegeven.
Voor de rest ben ik van mening dat dit vaak gewoon pop-punk is in plaats van punkrock, uitzondering daargelaten (st. jimmy). Wat dat betreft noem je als favo punkplaten ook wel erg catchy dingen op naar minj mening. Millencolin heeft het bijvoorbeeld veel beter gedaan met Life On A Plate en ach MCR met 3 Cheers, tsjah....tis goed luisterbaar, in tegenstelling tot nieuw werk, maar geen punk.:p

Ik grijp maar weer terug naar Insomniac of Dookie.

hou normaal gesproken niet zo van deze muziek. maar van deze plaat kan ik maar 1 ding zeggen:GEWELDIG

een goede cd met vooral als beste 1,2,3,4 en 11

dus 4****

Niet zo goed als Dookie of Insomniac, maar wel een hele sterke en afwisselende plaat van Green Day, waarvan ik niet meer had gedacht dat die er zou komen. Het is allemaal wat gladder en meer poprock gaan klinken dan op de eerste albums, maar het zit allemaal erg goed in elkaar. 'Jesus Of Suburbia' en 'Holiday' zijn wat mij betreft de uitschieters.
4*

Als concept een goeie plaat, maar je mist het "oude" Green Day gevoel

Ik verhoog mijn stem naar 5.0*. Wat een prachtig album. Normaal hou ik niet zo van dit genre, maar dit is wel heel mooi. Favoriete nummers: Jesus of Suburbia, Boulevard of Broken Dreams, Give Me Novacaine en Whatsername.

Dit is gewoon erg goede muziek, mss wat meer mainstream dan hun vroegere werk, maar laten we het gewoon volwassener noemen Ze blijven gewoon geniale muziek maken, en laten we hopen dat ze dat nog lang blijven doen !

Nadat het album 'Dookie' me toch wel bevallen was heb ik me ook eens gericht op wat nieuwer werk van Green Day. En de vergelijking blijft natuurlijk niet uit, maar dit is vooral vele malen gezapiger als eerstgenoemde plaat. Laat deze liever links liggen

Begin van mijn Punk liefde

Ik kende alleen International Superhits, vond ik zeer gaaf, maar was verder geen fan. Door deze plaat ligt dat anders

Hmm ik heb Green day nooit echt als punk bestempeld..
Nou ja 't is wellicht punk/rock.

Anyway, ik weet nog goed dat ik in de zomer van 2005 de heren live ging bezichtigen in de Ahoy. Het concert was lang niet uitverkocht, misschien omdat Green day in Nederland toen nog niet echt 'door was gebroken' en de kaartje relatief dan te duur waren om eens een kijkje te nemen.

Desalniettemin, wat een geweldig concert. Dat heeft de liefde voor deze cd wel wat vergroot. Helaas kan ik nou niet zeggen dat ik de cd in z'n geheel echt super vind. Er staan zeker wat uitstekers op de cd,
waaronder 'Jesus of Suburbia' en 'Boulevard of broken dreams.' Ook de minder bekende nummers als 'Are we the waiting,' 'St. Jimmy' en 'Homecoming' zijn het luisteren waard.
Er staan ook wel wat mindere nummers op, zoals 'Extraordinary girl,' 'Give me novacaine' en 'she's a rebel' kan me ook niet echt bekoren.

Prima cd'tje. Zeker anders dan hun vorige werk, wellicht wat commerciëler, wat popachtiger, desalniettemin vind ik dat best fijn klinken. Verder vind ik de cd niet zo bijzonder, luistert gewoon makkelijk weg.

Ik vind dit een heerlijke plaat van Green Day. Ik heb verder geen verstand van punk/rock en deze muziek soorten maar het licht voor mij heel erg goed in het gehoor. Ik vind dit album zeker 4.0 **** waard.

Beste cd, hij rockt echt totaal!!

Ga toch een halfje omhoog.
Misschien dat er ooit een 4,0 uit komt rollen,
omdat ondank het meer commerciëlere geluid,
ik dit toch wel de fijnste plaat van Green day vind.

De nummers liggen gewoon lekker in het gehoor..
Er zitten een paar minpuntjes aan de cd, wellicht dat het daarom geen 4,0 wordt.. alleen ja, nummers als 'Holiday' 'Jesus of suburbia' 'Boulevard of broken dreams' en ook nog wel de nummers als 'Wake me up when September ends' en 'Are we the waiting' vind ik prima.

Minpunten vind ik dan wel 'Give me novocaine' en 'American idiot' heb ik ook altijd al een *!#-nummer gevonden ..

She's a rebel vind ik ook iets te gelikt.. En Whatsername doet me ook weinig.. Hm .. ja ik denk dat ik dan op een 3,5 blijf steken

Na 1 pagina aan comments gelezen te hebben merk ik al dat de meningen over dit album behoorlijk uiteenlopen.

Zelf is dit het album waardoor ik van Green Day ben gaan houden. Ik vind alle nummers goed, elk nummer heeft z'n charmes. Van de hardere American Idiot tot aan het rustige, wat dromerige Give Me Novacaine. Wake Me Up is een prachtig nummer vind ik, wat nog mooier wordt als je de achtergrond ervan leert kennen.

Verder veel afwisseling, van rustig tot hard, van nummers volgeweven met gitaar en bas tot nummers met een simpele begeleiding. Heerlijk. Ik hoor zelf alleen niets van commercialisatie eigenlijk, kan iemand me dat uitleggen? Denk nu niet dat dit het enige punkalbum is wat ik ken, want dankzij dit album heb ik een hele rits oudere nummers gedownload die ik even goed vind als de nummers van dit album, misschien zelfs beter, dat hangt van mijn bui af. Dankzij dit album ben ik ook andere muziek gaan luisteren (Sum 41, Blink 182 e.d.), en wie weet wat de toekomst nog brengt?

Zeer zeker een geweldig album, zo ongeveer het beste wat ik ken. Verdient naar mijn mening de 5 sterren ruim.

Dit album is GEWELDIG! Niet alleen om dat er nagenoeg alleen maar sterke nummers op staan, maar ook omdat het zo'n belangrijk album is. Als jochie van 15 kan ik toch wel zeggen dat dit zo'n beetje de soundtrack van mijn generatie is. Ik kon me hier twee jaar geleden en eigenlijk nog steeds geweldig in herkennen.

Eerst had je Nirvana, toen kwam KoRn, en het heeft een tijdje geduurd, en al had Green Day toen Amercian Idiot uitkwam al een hele carrière achter zich, met dit album hebben ze zich toch in dat rijtje weten te werken als de nieuwe grote 'teenage-angst' band die spreekt voor een generatie en een (pop)muzikale revolutie te weeg brengt (mijn excuses aan de Nirvana fans dat ik hun favo-band met Korn en Green Day vergelijk. Ik heb het over de impact van de belangrijkste albums, niet over al het werk van de bands door hun hele carrière heen.)

Want eigenlijk heeft dit album het hele gezicht van rockmuziek en de fans er van totaal veranderd. Al die emokids en pop-punk 'emo' bandjes (en de iets ruigere commerciële metalcore) waren er zonder American Idiot niet geweest. Niet zo populair en talrijk in ieder geval. Of het goed of slecht is zeg ik niet (want dat weet iedereen al ) maar een muziekalbum dat zo'n impact heeft kan niet slecht zijn. 4'5 sterren.

Inderdaad een topalbum, het eerste in ieder geval dat ik in mijn eentje ben gaan kopen in een platenzaak.. Vandaar dat er vele herinneringen aan kleven, oa. die van een dertienjarig jongetje dat de (serieuze) muziekwereld aan het ontdekken is (en dat maakt t voor mij toch wel speciaal).
Buiten dat alles om ook gewoon een heerlijke cd, stuk voor stuk goeie nummers en het rockt lekker! Favorieten: Homecoming, Jesus of Suburbia en She's a Rebel

Ik moet telkens wel weer erg lachen als de mannen van Greenday over het podium stuiteren als een stel opgefokte pubers. Het showelement is wel fantastisch. American Idiot tijdens het Live8 optreden is dan ook hilarisch..

Erg goed album van een skatepunk band die notabene de politieke kant op gaat met hun teksten. Jesus of Suburbia en Homecoming zijn duidelijk mijn 2 favoriete nummers en de rest kan ook aardig mee. American Idiot en Boulevard of Broken Dreams zijn ook zeer goed maar iets te veel gehoord inmiddels.

Toen ik het voor het eerst luisterde vond ik het fantastisch en werd ik meteen fan van Green Day, nu luister ik nog steeds Green Day maar vind ik deze plaat steeds minder worden... ging van een 5 naar een 4.5 naar een 4.....

Teveel geluid, teveel gitaren teweinig muziek... (maar toch wel leuk)

American Idiot van Green Day. Het is al een tijdje geen geheim dat ik dit album een warmn hart toedraag, ik zal proberen uit te leggen waarom.

Dit album is puberaal, emo, muzikaal niet hoogstaand en al helemaal niet punk, en wat dan nog? Alles, dus ook muziek word gemaakt met een bepaalde doelgroep voor ogen, dit album is voor pubers gemaakt ja, dus zo dient het ook beoordeeld te worden. Je gaat een album van Jan Smit ook niet beoordelen met de maatstaven voor een jazzalbum.

American Idiot word vaak bestempeld als politiek georiënteerd en Anti-Amerikaans. Ik kan dat nooit zo goed begrijpen, op het hele album staan maar twee nummers over politiek waarvan er maar eentje anti-Amerikaans is. Dat ene anti-Amerkaanse nummer kan ik om eerlijk te zijn moeilijk serieus nemen, in mijn oren is het puur sarcasme en eerder een perciflage op de anti-Amerikaanse mentaliteit dan een verwoording ervan. Buiten de tekst om is het nummer erg catchy en kan je er moeilijk stil bij blijven zitten.

Het begint echter pas echt goed te worden vanaf Jesus of Suburbia, wat gaat dat nummer snel voorbij zeg als je je bedenkt dat het negen minuten duurt, alle passages van het nummer zijn tekstueel sterk en vormen een mooi geheel. Ook Holiday is gewoon een heerlijk cathcy nummer om eindeloos mee te zingen. ''Zieg heil to the president gasman! Bombs away is your punishment!'', puberaal? Ja. Daarom slecht? Absouluut niet. Boulevard of Broken Dreams en Are We The Waiting zijn twee goede zeiknummers, vooral de eerste is een geschikt liedje om je door nare periodes heen te helpen.

St Jimmy is net Holiday maar dan beter. Give Me Novacaine is misschien zelfs voor dit album een beetje erg makkelijk maar desalnietemin weer een lekker afreageerplaatje. She's A Rebel en Extraordinary Girl vormen samen het dal van het album, die twee nummers zijn een van de redenen dat ik dit album niet de maximale score geef. Met Letterbomb wordt het alweer wat beter. Wake Me Up When september ends is een prachtig en voor mij zeer sentimenteel nummer dat ik helaas helemaal doodgedraaid heb. Homecoming is net Jesus Of Suburbia maar dan nog beter. Whatsername is helaas te verwaarlozen.

Wat kan ik er verder nog van zeggen? Ik denk niet dat er beter poppunkalbums dan deze zijn. En zoals ik eerder al zei is American Idiot een zeer invloedrijk rockalbum dat vele Greenday kloons de wereld in heeft geholpen. Of dat laatste iets goeds of iets slechts is is aan jou om te bepalen. Maar dat dit album tenminste in haar genre een topper is lijkt mij toch moeilijk te ontkennen.

Mooie recensie, MDV! Ben volledig akkoord.

Ik geef deze 3.5***, want hij doet me toch minder dan Dookie (4****).
Maarja, Dookie is voor mij ook jeugdsentiment.

Zeker een goed album, heb het al heel vaak gehoord en het verveelt mij zeker niet! een dikke 4.0

Voor mij persoonlijk één van de beste albums die ik ooit gehoord heb.
En dat is niet alleen muzikaal, maar vooral het verhaal die er in zit.
Veel mensen hebben het niet snel in de gaten, maar ga de teksten eens goed lezen, en bekijk de clips goed, dan begin je te merken dat er een rode draad door het album loopt, het is een dagboek, dat dagboek word geschreven door Jimmy, Jimmy is een jongen wat compleet ontspoort is, hij weet niet of het leven hem imiteert of dat hij het leven inbeeld.

Er is een versie van American Idiot waar een dagboek bij geleverd is,
door dit helemaal door te lezen, met de teksten van de nummers erbij is dit een heel mooi en goed verhaal verpakt in een fantastisch album!

Binnenkort komt er een film van dit album uit, genaamd:
Heart Like a Hand Grenade
De première is 25 maart in de Verenigde Staten.

Op muzikaal vlak is het niet super bijzonder, of eigenlijk toch weer wel,
persoonlijk vind ik het een mengelmoes van beide.

American Idiot is lekker snel ruig en recht voor z'n raap, het is niet meer en niet minder.

Dan krijg je een geweldig nummer Jezus of Suburbia, een punk-rock opera,
'I'm the son of rage and Love' Billie Joe: Oh my god here we go again, in één woord geweldig! wie had ooit gedacht dat dit nog vertoond zou worden, en nog wel in dit genre ik kon m'n oren niet geloven fantastisch,

Vervolgens het nummer Holiday, geweldig wetten werden doorbroken!
'Zieg Heil to the president Gas Man!' Je moet er maar op komen, en durven te zeggen, het is duidelijk dat Billie Joe geen blad voor de mond heeft.
Gewaagd en toch een prachtige scherpe tekst, met een fantastische bas solo Chapeau!

En het vervolg van Holiday: Boulevard of Broken Dreams, dit vind ik nou een mengelmoesje, na mijn idee iets teveel ge " I ", i walk zus i walk zo, maar al met al toch mooi in elkaar gezet, de live versie van dit nummer is stukken beter, en komt sterker over dan op het album.

Are we the Waiting, tja weer zo één, niet zo bijzonder, nummer klopt wel in het verhaal, maar daar is alles mee gezegd, het is niet meer dan een mee schreeuw nummer.

St. Jimmy, de komst van SAINT JIMMY! en weer met een scherpe tekst:
'My Name Is Jimmy And You Better Not Wear It Out' Het nummer is misschien iets te egoïstisch, maar door het snelle en vlotte instrumentaal gebeuk, komt het ijzersterk over!

Give Me Novacaine, het drugs gebruik van onze St Jimmy, geweldig!
erg leuk die Hawaiiaanse geluiden, een bijzondere opzet, moest er in het begin wel even aan wennen, maar die overgangen van rustig naar distortion is gewoon geweldig gedaan
Tell me Jimmy, I wont feel a thing, so Give Me Novacaine!

Leuke overgang naar She's A Rebel de komst van Whatsername, grappig nummer, erg catchy die tekts,
verder vind ik het nummer niet bijzonder, maar het verhaal gaat er weer mee verder.

Extraordinary Girl, weer iets aparts, die George Uit De Jungle geluiden als intro.
maar weer leuk en goed gedaan, lekker deuntje.

Mysterieus begin van Letterbomb, wel mooi haha:
Nobody Likes you, Every One Left You, they're all out without you havin' fun!
Verder is het een mooi nummer waar ik de bas erg goed vind klinken.
Erg leuk dat ze hier weer op veel nummers terug komen knap gedaan.

Wake Me Up When September Ends, elk album van Green Day kent wel 1 of 2 rustige nummers, maar dit vind ik toch wel erg bijzonder, dit nummer heeft behoorlijk wat emotionele waarde, naast dat het bij het verhaal hoort, is dit nummer geschreven ten nagedachtenis van Billie Joe Armstrong's Vader, die overleed aan longkanker toen Billie 10 jaar oud was, dit was in de maand September een behoorlijke impact, en dat in een nummer met een dubbele betekenis, weer erg knap gedaan! Chapeau Billie Joe!

We gaan verder en we komen bij het nummer Homecoming.
Ongelooflijk!!!! nog een nummer van 9 min!!!
Echt bizar, ook dit nummer bestaat uit 5 kleinere nummers zoals Jesus of Suburbia en verteld weer erg veel over het verhaal, weer ontzettend bijzondere teksten waar ik kippenvel van krijg, vooral bij het einde van Nobody likes you waar het nummer rustig word, en waar je vervolgens die overgang krijgt naar Rock and Roll Grilfriend, een geweldig stuk wat veel weg heeft van de oude Rock N Roll prachtig!!! en dan die geweldige overgang met Mike Dirnt naar het stuk We're coming home, wat kan die man geweldig bas spelen!
Dit nummer is net als de meeste erg bijzonder mooi gedaan en het klopt fantastisch opnieuw: Chapeau!

Als afsluiter van American Idiot hebben we Whatsername, eindelijk! veel van haar gehoord in de andere nummers en hier is ze dan! geweldig hoe ze in dit nummer als het ware terug kijken, met zinnen als:
'Did she ever marry old what's his face' hier word duidelijk Jimmy terug gehaald, want ergens staat dat jimmy praat over whatsername:
She calls me jimmy, Its better than "Whats his Face".
Geweldig hoe hij wil weten wat haar naam is:
'Now i wonder how whatsername has been', in dit nummer word duidelijk een eind aan alles gedraaid, met deze mooie zin:
'For Getting You But Not The Time!'
Het nummer begint verder echt rustig, beetje bij beetje bouwt het nummer zich op naar een luid gebulder heerlijk gedaan als afsluiter van het album!



American Idiot, een kroon op het werk van Green Day, het is wel duidelijk dat het kinderlijke bij de jongens van Green Day er wel behoorlijk af is, als je dit album gaat vergelijken met Dookie, wat eigenlijk niet te vergelijken is, Dookie is recht toe recht aan punk/punkrock, en American Idiot niet, mensen die dat doen hebben na mijn weten het album niet grijsgedraaid en goed zitten luisteren

Voor mij is het erg bijzonder dat een Punk-Rock groep met zo'n apart album op de propppen komt, en ik kijk met volle verwachting uit naar het vervolg die komen gaat.

Mooie recensie MDV, ik begrijp zelf niet waarom iedereen het over het politieke gebeuren van het album heeft, terwijl het politieke juist deels door de media naar boven is gehaald.
Het is echt een album met een Dubbele betekenis, en dat was ook enigszins de bedoeling.

Ik heb hier boven een beetje het verhaal achter het album uitgelegd, maar ik ben echt benieuwd wie het hier nog meer wist ?

Kijk Robin0, met jou kan ik praten