U2 - Pop (1997)

Ik heb 't hier over 1997, toen het album uitkwam. Heb em later wel beluisterd, maak je geen zorgen. Ik stem niet op albums die ik niet heb gehoord

Toen ik Pop voor de eerste keer hoorde kon ik er maar niet over uit...wat een volgepropt geluid,....die opener Discoteque moet vele U2 liefhebbers hebben afgeschrokken. Dus...heb ik em laten liggen en heb ik er verder niet meer naar om gekeken. Toen werden er een aantal nummers uitgezonden van het Rotterdam concert....waaronder Please.....en ik dacht...Hmm, dit is wel heel erg goed en dus ben ik het album gaan her-beluisteren. Ik kan het nog steeds niet allenmaal even goed verteren en denk inderdaad dat er een paar mooie nummers tussen zitten die de toon zetten voor wat nog komen gaat...Please, Staring At The Sun, If You Wear That Velvet Dress, Do You Feel Loved, Gone en Wake Up Dead Man..zijn inderdaad schitterende nummers. Nummers als Mofo of Miami, zijn daarentegen ronduit draken van nummers.

Belachelijk laag gemiddelde voor dit onbegrepen meesterwerkje. Ben wat bevooroordeeld omdat ik bij deze plaat (ik was 13) fan werd van U2 en dit dus mijn eerste referentiekader was. Maar wat een goede songs! En met de productie is mijns inziens ook bar weinig mis, de dance-invloeden, waar iedereen toendertijd zo druk over deed zijn toch niet erg overheersend aanwezig (misschien in Mofo) en worden netjes geincorporeerd in het songschrijvende vakmanschap van de band. Pop is niet perfect maar is een mooi en behoorlijk logisch vervolg op Achtung en Zooropa......

Al dat gedoe over MOFO. Volgens mij gaat een alternatieve dancetent kapot als je die door de speakers laat gaan

Geweldig nummer inderdaad. Van mij hadden ze best nog wat verder mogen ´experimenteren´.

Same here, de experimentatiedrift had wat mij betreft, maar niet wat Larry Mullen Jr betreft, doorgezet mogen worden. ATYCLB is nou niet bepaald mijn favoriete U2 plaat, to say the least. Echter ,voorafgaand aan de opvolger schreef men het atmosferische The Ground Beneath Her Feet en dat reken ik tot één van de mooiste songs die deze band ooit ons geschonken heeft.

Weer eens, gisteren nog schaamteloos hard gedraaid hier. Maar ik kwam dit weekend ook tot de conclusie dat ATYCLB wel de meest opwekkende en levenslustige plaat is van de band, traditioneel doch geniaal....Maar op Pop hadden ze het dus juist wat verder mogen pushen!

Afwisselende plaat, paar beauties Please, Staring at the Sun, If god will send his angels en een paar draken discotheque en Mofo.
Zeker niet hun beste album een cd die ik altijd in programmeer.

Ben het weer met Daniel1974nl eens (zelfde smaak?)

Fantastisch album, dikke punt erachter. Geen zwakke broeder op te ontdekken, enige waarom er een halfje afgaat, had nog meer experiment opgekund.

Prachtige plaat, heerlijke sound. Luister het gitaarintro van Do You Feel Loved, prachtig, dan de beat erin.
Laatste album waarop U2 nog vol experimenteerde, gitaarsound van The Edge heeft belangrijke rol. Het intro van Gone, een van zijn beste rock-gitaar sounds. Maar ook heel atmosferisch en gelaagd bij Velvet Dress.
Het gezeur over Mofo en Miami snap ik ook niet echt. Mofo was echt een heftige opener destijds, bijna gevoel dat The Prodigy opkwam. en Miami heeft iets Exit-achtigs met zijn tempowisselingen.
Last Night On Earth en Please zijn ook prachtige nummers.

Na dit album definitief ingehaald door Radiohead, kan niet anders zeggen.

Geweldige cd, ik snap echt niet wat bijna iedereen tegen deze plaat heeft. Het is zelfs niet eens zo experimenteel (songs als If God Will Send His Angels, Staring At The Sun, Please... zijn toch klassieke U2-nummers?).
U2 heeft ook nooit meer gerockt dan op deze plaat. Elk nummer is top. Alleen Miami vind ik iets minder. De hoogtepunten zijn voor mij Gone, Please en Wake Up Dead Man (één van hun mooiste songs ooit).
Ik vind het ook spijtig dat U2 zelf iets tegen dit album heeft, want er was al sprake van dat ze het album opnieuw zouden opnemen. Ik vind dat ze dat echt niet mogen doen! Live spelen ze ook bijna nooit een nummer van Pop terwijl bijv. Gone een geweldig livenummer is.
Voor dit topalbum 4,5*

Ze hebben het voor een groot deel al gedaan zelfs (opnieuw opgenomen of opnieuw laten mixen):

Discotheque - New Mix (van Best of 1990-2000)
If God Will Send His Angels - Single version
Staring at the Sun - New Mix (van Best of 1990-2000)
Last Night on Earth - Single version
Gone - New Mix (van Best of 1990-2000)
Please - Single version

De versie van Please is echt beter dan de versie op Pop, die van If God Will Send His Angels en Last Night on Earth ook. De rest is voor mij geen verbetering. Die van Gone is zelfs beduidend minder.

U2 is juist goed doordat ze verschillende soorten muziekstylen hebben. Soms luister ik liever naar achtung baby en een maand later heb ik liever the joshua tree (zie het als verschillende periodes). Deze week luister ik liever naar Pop. Gewoon omdat het weer wat anders is van deze grote band.
Gone op de live dvd van boston is 1 van de beste U2 livenummers. Starring at the sun en wake up dead man zijn dan weer 2 van de beste nummers van U2 - go home.
in please zit dan weer 1 van de beste drumpartijen van Larry mullen.
velen goede nummers maar niet het beste album.

Di album wordt steeds beter als ik er meer naar luister. Zelfs Miami vind ik nu goed. En The Playboy Mansion vind ik een heel 'chill' nummer. Ik verhoog naar 5 sterren. Zeker één van de beste van U2.

De Discothèque-versie die op de Best Of '90 - '00 staat vind ik ook echt beter, die fantastische riff meer in de voorgrond en betere backing vocals.

Eindelijk. Twaalf jaar na dato zet men eindelijk de herwaardering van deze plaat in. Let op, deze plaat blijft groeien en is veel beter dan bij de release is ingeschat.

Maar hij mag nog een stuk stijgen vind ik.

Toen POP uitkwam was ik nog aan het bijkomen van de egotripperij van Bono voor Achtung Baby. Heb beide albums ook pas later gehoord. Ik vind POP een van de beste albums van U2. Met name de meer experimentele nummers als Mofo en Miami vind ik ijzersterk. Miami heeft de sfeer van een laaghangende mist waarin je achter elke hoek wel iets kan verwachten. Zou voor mij uren door kunnen gaan. Op Mofo loopt zang van Bono op onnavolgbare wijze door het nummer heen. Verder staan er de U2 songs op die U2 U2 maken, please een geweldig melodramatisch nummer en Staring at the Sun idem . Het is dat ik Achtung Baby net iets beter vind (en dat kan nog veranderen) anders het deze echt in m'n top 10 gestaan. Dieptepunt is Discothèque. Jammer anders waren het 5 sterren geweest

Hmm, zoveel valt Discothéque toch niet uit de maat bij de rest van het experimentele karakter van deze plaat (integendeel)? Gaat die funky gitaarriff niet op je heupen werken?

Ja zeker, maar als je het vergelijkt met de rest van het album is het toch een vrij oppervlakkig dansplaatje, echt experimenteel kan ik het niet noemen. En dieptepunt is bedoeld als dieptepunt voor U2 standaards. Er staan vele albums op de Musicmeter, waarmee Discotheque vergeleken een meesterwerk is.

Sorry maar je vergeet toch echt U2's slechtste nummer ooit te vermelden: The Playboy Mansion. Wat een draak !

Ben ik niet helemaal met je eens voor mij is the worst song ever Fast Cars, maar die staat niet op dit album

sterker nog ,ik ben afgehaakt na deze plaat .juist het experimentele van de jaren 90 was, wat ik zo goed vond en vind.sinds pop ben ik afgehaakt .het is me te flauw geworden

Echt waar? Ik vind dat een geweldig nummer. Maar dat kan misschien ook komen omdat ik Fast Cars wat meer zie in het perspectief van How To Dismantle An Atomic Bomb. Daar is het een welkome afwisseling.

Ondertussen ben ik Pop wat meer gaan waarderen en zit er een half sterretje extra bij,

Ik heb even vluchtig het forum en ik ben het wel met de meerderheid van de positief ingestelde reacties eens.

Ik kwam voor het eerst in aanraking met deze plaat door de collectie van mijn vader zo'n 6 jaar geleden en ik heb hem sinds deze week ook zelf maar eens aangeschaft voor het luttele bedrag van 5 euro.

Ik moet zeggen dat ik deze plaat bijzonder mag. Alle nummers hebben wel iets en zijn in bijna alle gevallen pareltjes. Natuurlijk kende ik het gros ook al van live DVD's (Elevation Tour staat er redelijk vol mee) en het grijsgedraaide EP'tje wat ik ook ooit van mijn vader heb gekregen: U2 - Please, Live @ Ahoy.

De rest van de nummers zijn daarnaast ook geen domme fillers, maar vertellen allemaal hun eigen verhaal in een sound die mij verdomd goed ligt. Het gitaarspel van The Edge met de distortionknop goed open, kan mij zeer bekoren. Ook de overgedubde effecten zijn niet storend, zoals dat wel eens het geval kan zijn in eerder jaren '80 werk.

Wat mij betreft geen zwart schaap in de U2 discografie, maar eerder een klein onderschat werkje!

4.0*

Prima albumpje dit. De absolute hoogtepunten blijven uit, maar de sound is fijn en het geheel luistert lekker weg.

Mèt 3.5 scoort deze U2 plaat bij mij het minst van allemaal, waarmee ik niet wil zeggen dat dit een slecht album is, het slaat iets minder bij me aan, want deze band maakte nooit echt slechte platen.
En Discothèque, door velen gehaat, vind ik toevallig echt één van hun lekker funkiest songs ever, die gitaarriff is goud waard.
Gone en Please beklijven echter meer.
Ik blijf echter Miami een vreselijk kutnummer vinden, veruit ECHT het slechtste dat de band op de wereld losliet, maar it's all perception, my dearest fans!

Als U2 mooie kindjes maakt, dan kijkt dit roskopje een béétje scheel, of zo, om het plastisch uit te drukken. Maar echt slecht is dit niet, neen.

"Schandalig" is een groot woord dat sinds het aan de oppervlakte komen van de bonuscultuur bij de bank in een geheel ander daglicht is komen te staan. Daarnaast heeft het woord daarom aan kracht gewonnen. Toch dringt het woord zich aan mij op wanneer ik kijk naar het tot nu toe gehaalde gemiddelde wat gezien de topnummers die er op staan bedroevend laag is. Opvallend veel wordt ook uitgewijd over de slechte track(s) die dit album zou bevatten. In retrospectief vind ik deze plaat veel beter dan hoe hij destijds is neergezet in haar beoordelingen. Met de aanwezigheid van "Discotheque",Ïf God wil send his angels","Staring at the sun","last night on earth","Please","Wake up dead man", is het toch onmogelijk om op zo'n laag gemiddelde uit te komen.

Tja, Snakeskin, als geheel, als album werkt deze niet zo voor me; Ik kom als ik de echt beklijvende songs samentel toch slechts op zo'n 3.5 uit; De songs die het hem voor me doen zijn Discothèque, If God Will Send His Angels, Staring at the Sun, Last Night on Earth, Gone, Please en Wake up Dead Man, de overige songs variëren voor mij van zwak (pakweg de rest) tot extreem zwak (Miami, niet door te komen dat nummer).
Kijk, ik apprecieer het dat ze het risico namen om zelfs met wat techno invloeden te werken (Do You Feel Loved, Mofo) maar dat zijn niet hun sterkste songs, en die halen voor mij de schwung toch uit dit album, ik vind het nog steeds een béétje een half geslaagd album, voor mij blijft dit hun minste, maar met 3.5 kan ik het ook niet echt slecht noemen.

Tja, Father McKenzie, maar jouw toekenning zit een kwart punt boven het gemiddelde en dat komt meer in de buurt van wat het album toekomt. Ik heb het overgewaardeerd omdat juist het door mij bestreden gemiddelde iets op te vijzelen. Het ijzersterke oeuvre dat de band al had opgebouwd werkt hier als handicap. Het was voor de band een handicap dat zij haar publiek gediend heeft met kwaliteit want ook dan treedt kennelijk een verzadigingspunt op. Dat zal zich voorgedaan hebben bij dit album, ook gezien het feit dat zij de geplande concerten in Nederland maar moeizaam uitverkocht. Uitstekende concerten overigens, maar dit terzijde