Arcade Fire - Funeral (2004)

Dat het verlies van mijn geloofwaardigheid nu weer gebracht wordt alsof het een feit is...

Maar serieus, als ik iets zeg dan is dat natuurlijk mijn eigen mening, ik spreek niet namens de rest van de wereld. Je kan wel overal "maar dat is natuurlijk persoonlijk" achter gaan zetten, maar dat vind ik ietwat overdreven.

Excuses voor die flauwe Jan Keizer-opmerking ook, maar de vervelende jeuk die ik van BZN krijg is zowat hetzelfde als die ik bij Crown of Love voel, vandaar de associatie

Ik noemde eerder al De Clown van Ben Cramer. Dat was - serieus - mijn eerste associatie toen ik dit nummer hoorde. En dat is voor mij niet bepaald een plezierige associatie.

Verder vind ik dit overigens een uitstekend album.

'Trekt zich langzaam maar zeker terug uit de discussie...'

Er staan gewoon te weinig nummers op als ''tunnels'' en ''wake up'' en te veel als..hmm al de rest? ..jammer toch..want die 2 zijn echt wel goed.

De zang van ... (die kerel dus?) ..intens..expressief..breekbaar...met emotie geladen ..zo klinkt het tenminste toch in mijn oren .. in al zijn opzet geslaagd..

Ge-wel-dig album!

Als de beste man in het liedje Neighborhood #1 (Tunnels) de tekst 'And if the snow buries my, my Neighborhood' zingt wordt ik gewoon blij en loopt er een aangename rilling door m'n lichaam. Waarschijnlijk omdat ik vanaf dit moment weet dat ik ruim 45 minuten lang de beste muziek die er bestaat ga aanhoren.

Uiteraard 5.0* en een torenhoge met heel veel stippen verdiende nummer 1 plaats in mijn uitermate zorgvuldig geselecteerde 'Top-10'.

@ Anarchist : Is dit 2e stukje negatief of positief? Een hoop dingen, eigenlijk alles, vind ik eigenlijk helemaal geen slechte punten namelijk.

Dit is ook weer van die muziek die je moet leren te waarderen.
Toen ik dit album voor het eerst hoorde, vond ik het maar niks.
Wat een vage muziek.. net of de geluidskwaliteit niet goed was,
alsof het gezang niet goed in balans was met de instrumenten.

Pas nadat ik ze live heb gezien (Lowlands 2007) was ik overtuigd van hun muziek. Daarna heb ik het album nog een kans gegeven, en jawel hoor, deze keer was het raak. Moeilijk te beschrijven, maar het is maar net de manier waarop je er naar luistert.
De teksten zijn goed en de manier waarop de muziek in elkaar zit is uniek en mooi.

Een 4,5* voor nu

Bij Neon Bible snapte ik nog niet helemaal waarom iedereen nou zo laaiend was over deze band, maar dat is bij deze plaat wel anders. Wat een prachtplaat, af en toe hoor ik dingen die me normaal gezien nogal cliché in de oren zouden klinken, maar deze band krijgt het voor elkaar om alles fris en mooi te laten klinken.
Een 4,5*

Deze plaat ben ik gaan luisteren naar aanleiding van alle lovende kritieken. 'Op papier' zou ik deze plaat geweldig moeten vinden, maar de eerste keren dat ik em hoorde vond ik em maar 'mwah'. 'Neighborhood #1 (Tunnels' en 'Wake Up' vond ik al meteen goed, maar de rest maakte maar weinig indruk op me. Toen de opvolger verscheen en er weer lovende kritieken verschenen, ben ik overstag gegaan en heb ik beide albums aangeschaft. Het lag tenslotte in mijn straatje en dus zou ik het vanzelf wel goed gaan vinden als ik het maar vaak genoeg luisterde.

Nu is dat gedeeltelijk ook waar gebleken. Bij nadere beluistering van Funeral bleek het toch wel een groeibriljantje. 'Tunnels' en 'Wake Up' blijven de beste nummers, maar ook 'Crown Of Love', 'Rebellion (Lies)' en 'In The Backseat' ben ik erg gaan waarderen, met name die laatste. Alleen 'Neighborhood #3 (Power Out)' heb ik nooit echt goed gevonden.
Nu is Funeral bij mij inmiddels gestegen naar 4 sterren. Maar als ik hier naar het gemiddelde kijk, en dit vergelijk met andere albums die ik nog beter vind, dan ben ik toch geneigd te denken dat Funeral ietwat overgewaardeerd wordt. Maar ach, misschien groeit Funeral nog wat verder en komt ie op 4,5 sterren. We zullen zien.
4*

Dit album klonk de eerste paar weken dat ik het luisterde heel goed, en het heeft zelfs even in mijn top 10 gestaan, maar na verloop van tijd begonnen meerdere nummers me te vervelen. Daarom de stem wat afgezwakt, maar nog wel een heel mooi album.

Van pure magie (Neighborhood #1 Tunnels) tot plaatsvervangende schaamte (Crown of love) en alles wat daar tussenin zit.

Wat is er mis met Crown of Love? Gewoon een heel mooi nummer. Wel de minste op de plaat, maar dat is toch geen schande volgens mij. Wat een geweldige cd is dit.

Het lijntje tussen geniaal en foute bombast is nogal dun. Mijns inziens valt Crown of Love duidelijk de verkeerde kant op.

(Ken ik jou trouwens niet ergens van )

Crown of Love is best mooi, misschien niet hun minst kazige tekst inderdaad, maar het loopt goed ergens heen.. het eind is echt prachtig. Vind alle nummers trouwens erg goed, met sommige echte knallers erbij (Power Out, Wake Up) die ook live echt fenomenaal zijn. En ook een paar fijne nummers tussendoor, de rustige, Haiti, Neighbourhood 4... Als minste nummer zou ik Une Annee Sans Lumiere willen noemen, maar is nog steeds een erg fijn nummer.

Het discobeatje in crown of love geeft mij altijd zoveel kippenvel dat ik het niet anders kan omschrijven dan geniaal

Weer eens zo'n plaatje waarvan ik was vergeten hoe ontzettend verschikkelijk prachtig mooi dit wel niet is. Gelijk weer terug naar de volle 5*

Leuke vernieuwde plaat.

De titel van de plaat doet anders vermoeden maar het tegendeel is waar ; het bruist , is soms theatraal , ontroerend en meeslepend...
kortom een meesterwerk.

'Rood' van Marco Borsato gaat ook ergens heen

Verder is dit weer een voorbeeld van een band die ik voorheen onterecht heb afgekraakt, maar die mij toch weer behoorlijk meevalt. Alleen nog even wennen aan zijn manier van zingen, dan komt hier ook wel een vier uit.

ik denk zelfs meer dan een vier...
sta je eenmaal voor ze open dan veroveren ze je hart. i promise

Als je dit leuk/prettig vindt om naar te luisteren luister dan ook eens naar deze: http://www.musicmeter.nl/album/6055, ik zie veel raak vlakken met elkaar alleen jammer dit niet zoveel wordt gemaakt.Kortom muziek om een feestje te bouwen.

Neighbourhood 1 - 3 heel hard achter elkaar draaien, vervolgens Rebellion als toetje en dan keihard WRRRRAAAAAH schreeuwen daar de wereld...

... mensen wat lucht dat op. Heerlijk!

Fantastisch debuutalbum van Arcade Fire, één van de beste albums na 2000. Alle 10 ijzersterke songs zonder uitzondering die mij erg aanspreken, sfeervol, emotioneel, meeslepend en afwisselend. De songs zijn stuk voor stuk briljant in elkaar gestoken met rijke en avontuurlijke arrangementen en soms verrassende wendingen, maar zijn net niet bombastisch.
Favorieten aanduiden is moeilijk, maar vooral "Wake Up", "Haiti" en "Rebellion (Lies)" vind ik geweldig.

Je mist een hele hoop van de maaltijd...

Ik ben niet meer zo'n grote fan van Arcade Fire als toen dit album uitkwam, maar Rebellion (Lies) kan ik echt nog elke dag horen. Zó'n mooi nummer! Echt prachtig.

Toch vooral live erg leuk.
Draai meestal nog slechts de eerste twee nummers van deze LP.

Een tijd geleden werd deze plaat mij aangeraden door vriend.
Eerst tijdje laten staan,niet geluisterd maar toen ik hem voor het opzette werd ik gelijk verliefd.

Vanaf Neighbourhood 1 word je helemaal in de plaat gezogen met als mooi eindnummer In the back seat.
Beste album van Arcade Fire imo.

4*

Altijd al geweten dat het tussen mij en Arcade Fire wat ging worden, maar dan moest ik ze wel de kans geven om me middels een fiks aantal luisterbeurten te overtuigen. En dat heb ik nu éindelijk gedaan (er was hiervoor wel altijd andere muziek te ontdekken dat ik wel heel erg lang heb gewacht om me te laten veroveren door Funeral). Deze meeslepende plaat is hier al ruimschoots bewierookt en ook ik ben enthousiast, maar toch heb ik (nog?) niet het stadium bereikt dat ik het album onder de noemer "onmiskenbaar meesterk" zet. Voorlopig vind ik het een bijzonder goede plaat die ik vooral heel graag in z'n geheel beluister. Het theatrale karakter van dit debuut zweept me op, maar weet me ook te ontroeren: deze dualiteit is nog het duidelijkst aanwezig in Wake Up, samen met Haiti voor mij nog net iets beter dan de andere nummers. Ook tekstueel vind ik deze band heel overtuigend, waardoor het wel bijzonder aangenaam meeschreeuwen is geblazen natuurlijk.

Bij "Neighborhood #3 (Power Out)" zie ik altijd een onthutste Bono Vox voor me die zich voor z'n kopke slaat en denkt: "Shite, Zó hadden wij kunnen...nee móeten klinken anno nu!"..

Ik kan bijna niet omschrijven hoe goed dit is ....Daarom ook dat ik nog niet heb gepost ..Ik kan ook geef favoriet aankruisen, ze zijn allemaal fenomenaal...

Het zit vol met zóó veel emotie..

Een van de mooiste platen ooit gemaakt.

Kut deze moet ook in mijn top 10