Arcade Fire - Funeral (2004)

Ik vind Haïti beter dan Rebellion. Vind dat sowieso één van de mindere, maar nog steeds absoluut een dijk van een nummer. Elk nummer is fenomenaal, geen enkel nummer zou ik willen bestempelen als 'minder'. Zou ik echter een toplijstje moeten maken met nummers van dit album, dan zou Rebellion niet erg hoog komen.

En nu snap ik het al helemaal niet meer...

Wat snap je niet? Ik vind mijn stukje vrij duidelijk.

Uhhhh ik snap er anders ook niet veel van. Zeker niet als je het snel leest.

Het komt erop neer dat ie elk nummer van dit album geweldig vindt, maar Rebellion relatief één van de mindere nummers van dit album, maar dat neemt niet weg dat ie het alsnog geweldig vindt. Zo duidelijk?

Nouja, sorry als het onduidelijk geformuleerd was dan, maar Arrie snapt 'm

Eigenlijk was het meer onbegrip.

Funeral is een album met een zeer groot aantal nummers dat ik beschouw als persoonlijke favorieten. Neighborhood #1 en #3, Rebellion zijn nog altijd fantastisch. In mindere mate behoren ook Wake Up, #2 en #4 tot die categorie. In tegenstelling tot deze nummers, hadden de overige vier nummers wat meer luisterbeurten nodig. Zo zijn de eerste paar minuten bij Une Année Sans Lumiere nogal wennen, en ook het geluid bij Crown of Love is vrij apart. Gelukkig maken de laatste minuten van die nummers veel goed.

Bij In the Backseat en Haïti speelt de stem van Régine Chassagne een prominente rol. Bij In the Backseat heb ik daar weinig problemen mee, in tegenstelling tot het nummer Haïti. Dit nummer komt nooit echt los, en hoewel het een mooi rustpunt is tussen Wake Up en Rebellion, wil het mij nooit echt raken.

Voor mij ligt de kracht van dit album bij de emotionele uitbarstingen. Zowel de wijze waarop gezongen wordt, als het gebruik van de instrumenten is zo intens en vol passie. Ook de opbouw van de liedjes is fantastisch. Persoonlijk ben ik een groot liefhebber van dit soort nummers waarbij je als luisteraar niet precies weet hoe het nummer gaat eindigen. Met Funeral heeft Arcade Fire een legendarisch debuut geproduceerd, en gelukkig is het al bekend dat het hierbij niet gebleven is.

Goed nummer, maar vind het niet zo pakkend als de rest. Mijn aandacht verslapt gewoon wat na Crown of Love, maar dat wil niet zeggen dat ik die nummers niet goed vind, er zijn alleen wat 'betere' tracks te vinden op deze plaat. Met In the Backseat eindigt de plaat zoals hij begon, fenomenaal.

O, oké

'Passie' vind ik overigens hét woord om dit album te beschrijven.

Ik vind dat ook wel. Denk dat Rebellion wel het meest toegankelijk nummer op de plaat is en dat het daarom in eerste instantie vaak het meest in de smaak valt. Later na een paar honderd luisterbeurten en als je ze een paar keer live gezien hebt zul je platen als Power Out en Laika waarschijnlijk veel beter vinden.

Funeral, niet voor niets de nummer 1 in mijn top 10.. Wát een plaat. Met een immense passie en kracht, stuwt dit album voort en zorgt voor een intense luisterervaring dat ik bij geen ander album kan hebben. Uniek!

5*

Mijn tweede luisterbeurt bevalt me al veel beter lekker door de stereo Arcade Fire opzetten blijft zalig. De eerste track is al direct mijn favoriete Arcade Fire track ( heb nog maar 2 albums van ze gehoord) zo blijft het op een hoog niveau maar bij: Wake Up zakt het in om dan de laatse twee tracks nog eens te knallen .

WOW! over groeien gesproken! Ik had dit album een stuk of 5 keer beluisterd en gaf het een magere 3 sterren. Toen had ik had ik weinig te doen, en heb het nog 5 keer beluisterd. Er was ergens 1 luisterbeurt dat elk nummer op zijn plaats leek te vallen en ik de schoonheid in dit album ontdekte. WOW!

Funeral is een puzzel. Eentje met heel veel stukjes die soms heel erg op elkaar lijken. Toen ik deze plaat voor de eerste keer hoorde, kon ik er dus echt geen chocola van maken. Overal komen melodieën vandaan, opgejaagde strijkers, tempowisselingen en daarbovenop schreeuwt er een oude boer alsof hij kak in zn broek heeft. Te veel puzzelstukjes.

Maar hoe is ons geleerd om een puzzel te maken? Juist! Eerst de hoekstukjes en de zijstukjes. Alleen is dat bij een puzzel wat gemakkelijker, omdat die stukjes makkelijk te herkennen zijn. Bij deze plaat was het voor mij echter even zoeken. Ik had een uitgangspunt nodig, dat in (bijna) elk liedje naar voren komt. De gitaarriffjes vond ik te random en van het gekrijs van Win Butler werd ik ook al niet warm of koud. De eerste paar luisterbeurten waren voor mij dan ook lastig om door te komen.

Toch vond ik uiteindelijk mijn zijkanten en hoekpunten. Het ritme! In (bijna) elke nummer zit wel een heel steady beat, die meestal het hele nummer lang hetzelfde blijft. Langzaam maar zeker kreeg ik een kader, waarin ik Funeral moest gaan benaderen. De ronkende bas, die op veel plaatsen toch de drums volgt, verstevigd het kader, en weet het op sommige plaatsen al wat in te vullen. De wat eclectische gitaarpartijen vallen ook nu wat meer op zn plaats en uiteindelijk is zelfs de zang weet ik nu te vertalen tot emotie(!). Door de enorme hoeveelheid aan strijkers, en weet ik veel wat ze nog meer aan instrumenten op deze plaat hebben weten te wurmen, heb ik nu nog steeds wat puzzelstukjes over. Het leuke is dan nu juist om te proberen, en te meten, stukjes weg te halen, om weer andere voor terug te plaatsen, enzovoort. Eigenlijk wil ik nooit klaar zijn met deze puzzel.

Mooi gesproken

Kan me er totaal niet in herkennen, dat van die puzzel dan, heb zoiets nooit gehad, maar leuk geschreven in elk geval

Mooie recensie ben het ook met je eens.

Voor mij is de puzzel ook inmiddels op zijn plaats gevallen. Toen ik de 1e keer kennis maakte met dit album vond ik het nogal rare muziek. Klonk erg oudbollig en die zanger kon ik ook niet echt uitstaan. Heb toen af en toe eens een nummer opgezet om proberen te wennen. Lukte me niet echt en nummers groeide niet echt.Na de kennismaking met veel nieuwe muziek stijlen(hier op musicmeter) en soorten ben ik steeds meer mijn muziek gaan ontdekken. Na al het 1 en ander te hebben ontdekt en vooral geleerd te hebben aandachtig te luisteren en rustig op je gemak naar muziek te luisteren heb ik dit album toch nog een tijdje laten liggen. Steeds meer ging ik bij muziek ook letten op de achtergrond geluiden en sferen van nummers. Steeds meer ging ik wennen aan meer gelaagde muziek i.p.v easy listening. Zojuist ben ik bij dit album terug gekomen na mijn muziekale reis min of meer en ik ben nogal onder de indruk ben , heel erg zelfs. Dit album steekt gewoon verschrikkelijk goed ik elkaar en de zang vormt niet langer een hekel punt. Vind het zelfs mooi geworden, en de instrumentatie is werkelijk van het hoogste niveau. Dit is zeker een groeiertje gebleken en misschien zelfs een top 10 notering maar daar moet ik hem nog een aantal keer voor beluisteren maar de potentie is er. Wat een schijtbroekend goed album zeg , ook dat laatste nummer die gedragen wordt door een vrouwenstem. Normaal doet die me helemaal niks maar dit is werkelijk prachtig te noemen!

Net weer geluisterd na een weekendje pinkpop, wat is de muziek toch slecht daar ten opzichte van dit album. Gruwelijk goed zeg ik u , gruwelijk goed! Zoveel kippenvel gehad. En in mijn top 10 ermee!

Een beetje vreemde vergelijking wel, omdat je veertig bands over één kam scheert en het vervolgens vergelijkt met één van je favoriete albums.

Het neemt niet weg dat ik inderdaad niets aan tv-registraties op Pinkpop heb gezien dat kan tippen aan dit album. Dat is niet vreemd, want dit is één van mijn favoriete albums. Daarnaast vond ik de line-up van Pinkpop ook ontzettend slecht

Een mooi coherent geheel op het eerste gehoor.

Ik vond Elbow wel aardig. Volgens mij heeft Arcade Fire op Lowlands gespeeld. Klopt dat?

2006: [/i]

En hij heeft de tand des tijds doorstaan: nog altijd even indrukwekkend en meeslepend als toen. Mag van mij de boeken in als één van dé platen van de noughties.

Precies. Berichten over hoe een 5* dient te worden uitgedeeld verwijderd.

haha.....ik kwam met deze band in aanraking door de ps3...daarop kan je online videoclips afspelen...ben ik blij dat ze met een "a" beginnen???
Maar wat klinkt het heerlijk bombastisch, stuwend en ...ahum....emotioneel..
Om te beginnen een 3,5........

Hupla van 9 naar 1 in mijn top 10. Met ze live gezien te hebben is mijn waardering voor dit album nog naar omhoog gegaan. Opeens is Haiti ook een hoogtepunt, waar ik het eerder als een zwakker broertje beschouwde. Ook Wake Up is na dertig luisterbeurten nog gegroeid.

Elbow was wat mij betreft het enige goede dat op Pinkpop stond ja.
Arcade Fire heeft vast wel eens op Lowlands gestaan, maar dit jaar niet helaas.

Die laatste nummers doen het hem hoor, wat is Rebellion een schitterend nummer.

En deze staat na vele luisterbeurten in mijn top 10. De 4 Neighborhood tracks zijn gewoon hoogtepunten in de muziekgeschiedenis naar mijn mening. Ook het plot van Crown Of Love is heerlijk van een triestig klinkende song opeens naar een discodeuntje gaan is gewaagd maar opnieuw pakt het goed uit. Maar ook Wake Up, In The Backseat enz. zijn stuk per stuk fantastische songs.